W dniach agonii medi\u00f3w publicznych i zast\u0105pienia ich zwyk\u0142\u0105 rz\u0105dowo-partyjn\u0105 propagand\u0105 i ideologi\u0105 warto przypomnie\u0107, co tracimy. Co to s\u0105 media publiczne? Najlepiej uj\u0105\u0107 to negatywnie, to znaczy powiedzie\u0107, czym one nie s\u0105.
\n
\nPrzede wszystkim \u201epubliczne\u201d znaczy \u201eani prywatne, ani rz\u0105dowe\u201d. Gdyby by\u0142y prywatne, mog\u0142yby podlega\u0107 presji biznesowej b\u0105d\u017a naciskom w\u0142a\u015bciciela, aby prezentowa\u0142y mi\u0142e mu tre\u015bci i pogl\u0105dy. Gdyby by\u0142y rz\u0105dowe, to znaczy bezpo\u015brednio nadzorowane przez urz\u0119dnik\u00f3w, maj\u0105cych wp\u0142yw na tre\u015b\u0107 program\u00f3w, zmuszone by\u0142yby do stronniczego, prorz\u0105dowego przedstawiania wydarze\u0144 i zjawisk.<\/p>\n
\u017beby media nie by\u0142y ani prywatne, ani rz\u0105dowe, lecz publiczne, ich forma prawna musi im gwarantowa\u0107 autonomi\u0119 programow\u0105 i kadrow\u0105, a zw\u0142aszcza to, \u017ce niezadowolenie w\u0142adzy z krytyki, z jak\u0105 si\u0119 w tych mediach spotykaj\u0105, nie b\u0119dzie skutkowa\u0107 represjami wobec producent\u00f3w i dziennikarzy. \u017beby ten cel osi\u0105gn\u0105\u0107, media publiczne musz\u0105 mie\u0107 gwarantowane \u017ar\u00f3d\u0142a finansowania, niezale\u017cne od kapry\u015bnej woli polityk\u00f3w oraz dyktatu komercji, a ich szefowie nie mog\u0105 by\u0107 powo\u0142ywani ani odwo\u0142ywani przez polityk\u00f3w.<\/p>\n
Osoby, o kt\u00f3rych w mediach publicznych m\u00f3wi si\u0119 najcz\u0119\u015bciej, czyli rz\u0105dz\u0105cy politycy, musz\u0105 by\u0107 ca\u0142kowicie pozbawieni wp\u0142ywu na kszta\u0142t i tre\u015b\u0107 program\u00f3w tych medi\u00f3w, tak jak nie powinni mie\u0107 wp\u0142ywu na sk\u0142ad s\u0105d\u00f3w. Niezawis\u0142o\u015b\u0107 s\u0119dzi\u00f3w ma w demokratycznym pa\u0144stwie prawa to samo moderuj\u0105ce i balansuj\u0105ce znaczenie jako przeciwwaga dla w\u0142adzy wykonawczej i ustawodawczej co autonomia publicznych medi\u00f3w, gwarantuj\u0105ca mo\u017cliwo\u015b\u0107 nieskr\u0119powanej krytyki rz\u0105du za pieni\u0105dze tego\u017c rz\u0105du.<\/p>\n
Media publiczne musz\u0105 by\u0107 w jakim\u015b wymiarze w\u0142asno\u015bci\u0105 spo\u0142eczn\u0105, co powinno znajdowa\u0107 odzwierciedlenie w ich ustroju prawnym i \u017ar\u00f3d\u0142ach finansowania. Mo\u017ce to by\u0107 zorganizowane w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b, lecz w ka\u017cdym przypadku funkcjonowa\u0107 musi mi\u0119dzy instytucjami medi\u00f3w publicznych a spo\u0142ecze\u0144stwem rodzaj kontraktu, znajduj\u0105cy odzwierciedlenie w ustawie i innych przepisach, na podstawie kt\u00f3rych media te dzia\u0142aj\u0105.<\/p>\n
Kontakt spo\u0142eczny dotycz\u0105cy medi\u00f3w publicznych m\u00f3wi z jednej strony o warunkach gwarantuj\u0105cych ich rzetelno\u015b\u0107, czyli obiektywizm, bezstronno\u015b\u0107, prawdom\u00f3wno\u015b\u0107 i pluralizm, a z drugiej – o warto\u015bciach, kt\u00f3rym media te maj\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 i tematyce, kt\u00f3r\u0105 maj\u0105 si\u0119 zajmowa\u0107. Warto\u015bci przy\u015bwiecaj\u0105ce dzia\u0142alno\u015bci medi\u00f3w to z jednej strony warto\u015bci etosu dziennikarskiego, czyli rzetelno\u015b\u0107 dziennikarska, a z drugiej warto\u015bci wsp\u00f3lne \u017cycia publicznego. <\/p>\n
Gdzie szuka\u0107 owych warto\u015bci wsp\u00f3lnych? Oczywi\u015bcie nie w programach partii politycznych, gdy\u017c odwo\u0142ywanie si\u0119 do program\u00f3w partyjnych niweczy\u0142oby bezstronno\u015b\u0107 i niezale\u017cno\u015b\u0107 polityczn\u0105 medi\u00f3w publicznych jako idea\u0142y, do kt\u00f3rych powinny one d\u0105\u017cy\u0107. Szacownym i obowi\u0105zuj\u0105cym \u017ar\u00f3d\u0142em warto\u015bci wsp\u00f3lnych jest natomiast konstytucja. Te warto\u015bci to demokracja, praworz\u0105dno\u015b\u0107, samorz\u0105dno\u015b\u0107, bezpiecze\u0144stwo, wolno\u015bci i prawa obywatelskie, r\u00f3wno\u015b\u0107 i niedyskryminowanie. Nie taka czy inna religia, nie taka czy inna obyczajowo\u015b\u0107, nie taki czy inny \u015bwiatopogl\u0105d. Wszystkie religie i \u015bwiatopogl\u0105dy mog\u0105 mie\u0107 w mediach swoje miejsce, ale nie na zasadzie dominacji i obowi\u0105zuj\u0105cej doktryny. Media publiczne s\u0105 bowiem dla wszystkich i wszystkich zapraszaj\u0105 do demokratycznej wsp\u00f3lnoty obywatelskiej, kt\u00f3ra z istoty rzeczy jest pluralistyczna i kt\u00f3rej w ca\u0142ej jej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci maj\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107.<\/p>\n
Jako instytucja podporz\u0105dkowana warto\u015bciom konstytucji i s\u0142u\u017c\u0105ca ca\u0142emu spo\u0142ecze\u0144stwu, ze wsparciem pa\u0144stwa, media publiczne nale\u017c\u0105 do instytucji satelickich pa\u0144stwa, wspieraj\u0105cych jego cele i misj\u0119. Podobny charakter maj\u0105 publiczne uniwersytety. Jednak jako instytucje wzgl\u0119dnie niezale\u017cne od rz\u0105du i rz\u0105dz\u0105cych partii politycznych zbli\u017caj\u0105 si\u0119 one do sfery instytucjonalnej zwanej \u201etrzecim sektorem\u201d (obok rz\u0105du i samorz\u0105du), wspieraj\u0105c spo\u0142ecze\u0144stwo obywatelskie.<\/p>\n
Polskie media publiczne s\u0105 u\u0142omne, bo silnie uzale\u017cnione politycznie i zbyt komercyjne. Jakie s\u0105, takie s\u0105. Dobrze, \u017ce w og\u00f3le je mamy. A w\u0142a\u015bciwie mieli\u015bmy. Teraz ich przez jaki\u015b czas nie b\u0119dzie. Ich rol\u0119 b\u0119d\u0105 musia\u0142y w jakiej\u015b mierze przej\u0105\u0107 media prywatne, w tym r\u00f3wnie\u017c POLITYKA. Nie b\u0119dzie to \u0142atwe, ale nie ma innego wyj\u015bcia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W dniach agonii medi\u00f3w publicznych i zast\u0105pienia ich zwyk\u0142\u0105 rz\u0105dowo-partyjn\u0105 propagand\u0105 i ideologi\u0105 warto przypomnie\u0107, co tracimy. Co to s\u0105 media publiczne? Najlepiej uj\u0105\u0107 to negatywnie, to znaczy powiedzie\u0107, czym one nie s\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18,6],"tags":[317],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1345"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1345"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1345\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1350,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1345\/revisions\/1350"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1345"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1345"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1345"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}