
{"id":284,"date":"2013-07-12T09:23:22","date_gmt":"2013-07-12T07:23:22","guid":{"rendered":"http:\/\/hartman.blog.polityka.pl\/?p=284"},"modified":"2013-07-23T12:17:26","modified_gmt":"2013-07-23T10:17:26","slug":"rekolekcje-dla-bp-hosera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/2013\/07\/12\/rekolekcje-dla-bp-hosera\/","title":{"rendered":"Rekolekcje dla bp. Hosera"},"content":{"rendered":"<p>My\u015bli biskupa Hosera kr\u0105\u017c\u0105 wok\u00f3\u0142 fallicznej Istoty. I dobrze. Lacan dawno ju\u017c udowodni\u0142, \u017ce organ m\u0119ski znajduje si\u0119 w centrum uwagi naszego Ja. Ja\u017a\u0144 nie mo\u017ce wszak pozna\u0107 Organu, bo jest z nim to\u017csama \u2013 oko nie mo\u017ce ujrze\u0107 samego siebie. W gruncie rzeczy s\u0105 one od siebie nieodr\u00f3\u017cnialne. Wci\u0105\u017c si\u0119 staramy, ale nic z tego nie wychodzi. Czy powiem \u201eja\u201d czy \u201ech\u2026\u201d to wychodzi na jedno. Wszystko w \u017cyciu sprowadza si\u0119 do nieuchwytnej Istoty, kt\u00f3ra przez t\u0105 swoj\u0105 niepochwytno\u015b\u0107 jest naprawd\u0119 ch\u2026owa. Tak jak ca\u0142e to \u017cycie.<!--more--><\/p>\n<p>W tym kontek\u015bcie sprawa obrzezania jest spraw\u0105 kluczow\u0105. I nie ma przy tym znaczenia, czy ma miejsce obrzezanie fizyczne, bo liczy si\u0119 naprawd\u0119 tylko obrzezanie duchowe. Jezus by\u0142 obrzezany fizycznie, ale przede wszystkim duchowo. Ko\u015bci\u00f3\u0142 od zawsze upami\u0119tnia ten fakt 1 stycznia wspomnieniem Circumcisio Domini. Biskup Hoser, jako chrze\u015bcijanin, jest zapewne obrzezany tylko duchowo, dla podkre\u015blenia, \u017ce nie o cia\u0142o, lecz dusz\u0119 w obrzezaniu chodzi. Duchowo obrzezany jest r\u00f3wnie\u017c ks. Lema\u0144ski i doprawdy nie wypada podawa\u0107 tego w\u0105tpliwo\u015b\u0107. Czy za\u015b jego Istota jest fizycznie integralna, to rzecz drugorz\u0119dna.<\/p>\n<p>Obrzezanie (duchowe) jest dla chrze\u015bcijanina, a zw\u0142aszcza dla kap\u0142ana, spraw\u0105 najwy\u017cszej wagi. Jest bowiem ono znakiem przymierza z Panem, a wi\u0119c znakiem przynale\u017cno\u015bci do Izraela. U \u017byda dokonuje si\u0119 ono w obrz\u0119dzie usuni\u0119cia cz\u0119\u015bci napletka \u2013 u chrze\u015bcijanina w akcie chrztu. W obu przypadkach chodzi jednak\u017ce o to samo \u2013 o przyj\u0119cie do Przymierza oraz odrzucenie z\u0142ych mocy i oswobodzenie duszy z ich wi\u0119z\u00f3w. Grzech idolatrii sp\u0142ywa razem z krwi\u0105 lub wod\u0105 chrzestn\u0105. Obrzezany, czyli oczyszczony, staje wierny, pe\u0142en Ducha, na progu \u017cycia \u2013 mocny przymierzem z Panem i z Izraelem, do kt\u00f3rego nale\u017cy.<\/p>\n<p>Biskupie Hoser \u2013 przypominam ci, \u017ce winiene\u015b cze\u015b\u0107 obrzezaniu Chrystusa. Tajemnica obrzezania Pa\u0144skiego i jego duchowa moc jest dla Ciebie nie mniejsza, lecz wi\u0119ksza ni\u017c tajemnica i moc dziewictwa Maryi, bo Jezus by\u0142 Bogiem \u017cywym, a Maryja tylko pierwsz\u0105 po\u015br\u00f3d \u015bwi\u0119tych. Czcij te\u017c obrzezanie Jana i Paw\u0142a, i wszystkich aposto\u0142\u00f3w. I \u015bw. J\u00f3zefa, i prorok\u00f3w. To Tw\u00f3j obowi\u0105zek jako chrze\u015bcijanina. A nade wszystko pomnij na w\u0142asne swe obrzezanie i bacz, by to, co odj\u0119te, nie zaros\u0142o, jak nieuprawiany ug\u00f3r zarasta chwastem. Bo nie ma wi\u0119kszego zgorszenia w Ko\u015bciele ni\u017c nieobrzezany biskup! Tyle rekolekcji na dzi\u015b. W podpisie: Nieobrzezany.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>My\u015bli biskupa Hosera kr\u0105\u017c\u0105 wok\u00f3\u0142 fallicznej Istoty. I dobrze. Lacan dawno ju\u017c udowodni\u0142, \u017ce organ m\u0119ski znajduje si\u0119 w centrum uwagi naszego Ja. Ja\u017a\u0144 nie mo\u017ce wszak pozna\u0107 Organu, bo jest z nim to\u017csama \u2013 oko nie mo\u017ce ujrze\u0107 samego siebie. W gruncie rzeczy s\u0105 one od siebie nieodr\u00f3\u017cnialne. Wci\u0105\u017c si\u0119 staramy, ale nic z [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,23],"tags":[78,79],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/284"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=284"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/284\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":286,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/284\/revisions\/286"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=284"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=284"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=284"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}