{"id":6032,"date":"2022-08-22T18:16:29","date_gmt":"2022-08-22T16:16:29","guid":{"rendered":"http:\/\/hartman.blog.polityka.pl\/?p=6032"},"modified":"2022-08-23T01:25:26","modified_gmt":"2022-08-22T23:25:26","slug":"moi-polityczni-idole","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/2022\/08\/22\/moi-polityczni-idole\/","title":{"rendered":"Moi polityczni idole"},"content":{"rendered":"\n

Dzi\u015b co\u015b bardzo optymistycznego \u2013 m\u00f3j prywatny ranking najlepszych polskich polityk\u00f3w. Jak ka\u017cdy cz\u0142owiek emocjonalnie anga\u017cuj\u0105cy si\u0119 w \u017cycie polityczne mam swoich faworyt\u00f3w i swoje autorytety. S\u0105 to ludzie, kt\u00f3rych szanuj\u0119, ceni\u0119, a nawet ich podziwiam, co bynajmniej nie znaczy, \u017ce zawsze si\u0119 z nimi zgadzam. Ch\u0119tnie jednak\u017ce powierzy\u0142bym im rz\u0105dy, bo wierz\u0119 w ich uczciwo\u015b\u0107, kompetencje i ch\u0119ci do ci\u0119\u017ckiej pracy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Te osoby to czynni (a nawet pocz\u0105tkuj\u0105cy) politycy b\u0105d\u017a tacy, kt\u00f3rzy ju\u017c zamkn\u0119li kariery, lecz wci\u0105\u017c bior\u0105 udzia\u0142 w \u017cyciu publicznym i mog\u0105 co najmniej doradza\u0107 nowemu rz\u0105dowi po odzyskaniu w\u0142adzy przez si\u0142y prodemokratyczne.<\/p>\n\n\n\n

  1. Marek Borowski. To ju\u017c pan w wieku emerytalnym, lecz wci\u0105\u017c niestrudzenie i niebywale kompetentnie komentuj\u0105cy polsk\u0105 polityk\u0119. Zawsze rozwa\u017cny i rzeczowy, doskonale zorientowany w sprawach ekonomicznych, imponuje pami\u0119ci\u0105 i wiedz\u0105 w zakresie historii \u017cycia politycznego w Polsce. Kulturalny, wykszta\u0142cony, budz\u0105cy zaufanie, a przede wszystkim ideowy. Dowodzi, \u017ce bycie cz\u0142owiekiem lewicy nie musi oznacza\u0107 ekonomicznego marzycielstwa. Jest jednym z niewielu \u0142\u0105cznik\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnej klasy politycznej z tym, co by\u0142o\u00a0nie najgorsze w czasach PRL, kiedy ju\u017c zajmowa\u0142 wysokie stanowiska. Jego pr\u00f3ba zreformowania lewicy nie powiod\u0142a si\u0119, za to o klasie, z jak\u0105 przez lata prowadzi\u0142 obrady sejmowe jako marsza\u0142ek, dzi\u015b tylko mo\u017cna pomarzy\u0107. Wi\u0119cej by takiej \u201e\u017cydokomuny\u201d!<\/li>
  2. Donald Tusk. Jaki jest Donald, ka\u017cdy widzi. Nie zgadzaj\u0105c si\u0119 z jego \u015bwiatopogl\u0105dem (centrowo-liberalnym), nie mog\u0119 nie podziwia\u0107 jego osi\u0105gni\u0119\u0107 politycznych i osobistych. Na naszych oczach z polityka nasuwaj\u0105cego podejrzenia o pewn\u0105 niedojrza\u0142o\u015b\u0107 z czasem stawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej wiarygodnym i sprawnym graczem, niez\u0142ym premierem, a w ko\u0144cu prawdziwym m\u0119\u017cem stanu na bardzo eksponowanym stanowisku przewodnicz\u0105cego Rady Europejskiej. Dzi\u015b historia stawia go w ringu z odwiecznym wrogiem Jaros\u0142awem Kaczy\u0144skim, wobec czego z m\u0119\u017ca stanu przeistacza si\u0119 w m\u0119\u017ca opatrzno\u015bciowego Polski. Oby mu si\u0119 uda\u0142o. Tusku, nie spieprz tego!<\/li>
  3. Aleksander Kwa\u015bniewski. Hiperinteligentny, imponuj\u0105cy karier\u0105 i histori\u0105 swej dzia\u0142alno\u015bci politycznej. Prawdziwy polityczny erudyta, kt\u00f3rego karier\u0119 niepotrzebnie i z wielk\u0105 szkod\u0105 dla Polski przerwa\u0142y rzeczy drugorz\u0119dne. Dzi\u015b zdo\u0142a\u0142by tego unikn\u0105\u0107, ale trudno, sta\u0142o si\u0119. I tak zrobi\u0142 bardzo wiele. Nie tylko realnie wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzi\u0142 Polsk\u0105 przez dziesi\u0119\u0107 lat, ponosz\u0105c historyczne zas\u0142ugi dla w\u0142\u0105czenia naszego kraju w struktury Zachodu, lecz r\u00f3wnie\u017c pracowa\u0142 na rzecz Ukrainy i innych reformuj\u0105cych si\u0119 kraj\u00f3w. Lewica bardzo wiele straci\u0142a, rezygnuj\u0105c z mo\u017cliwo\u015bci jednoczenia si\u0119 wok\u00f3\u0142 osoby Aleksandra Kwa\u015bniewskiego jako honorowego przyw\u00f3dcy i budowania na jego dorobku jako dziedzictwie lewicy po roku 1989. Mia\u0142e\u015b, chamie, z\u0142oty r\u00f3g\u2026<\/li>
  4. Rados\u0142aw Sikorski. Po Donaldzie Tusku i Aleksandrze Kwa\u015bniewskim najwi\u0119ksza mi\u0119dzynarodowa kariera polityczna Polaka (nie licz\u0105c Wa\u0142\u0119sy i Wojty\u0142y jako przypadk\u00f3w szczeg\u00f3lnych). Ewentualnie mo\u017cna by go por\u00f3wnywa\u0107 z Jerzym Buzkiem. Cz\u0142owiek niebywa\u0142e inteligentny, \u015bwietnie umocowany i ustosunkowany, sprawdzony na wielu eksponowanych stanowiskach. Dla nowego rz\u0105du kto\u015b taki by\u0142by prawdziwym skarbem. Jest politycznym erudyt\u0105, bywalcem i do\u015bwiadczonym negocjatorem. Niezwykle wysoko stoj\u0105 jego akcje w Parlamencie Europejskim. Zna wszystkich i wszyscy znaj\u0105 jego. Centrysta z potencja\u0142em do zgodnej wsp\u00f3\u0142pracy z lewic\u0105. Taki polityczny samograj \u2013 gdzie go po\u015blesz, tam wszystko gra.<\/li>
  5. Micha\u0142 Kami\u0144ski. Niewiele jest przyk\u0142ad\u00f3w tak pi\u0119knych i spektakularnych \u201enawr\u00f3ce\u0144\u201d w polityce – dzi\u015b prawdziwy pogromca Kaczy\u0144skiego i jego ludzi. Micha\u0142 Kami\u0144ski jest wielkim sejmowym retorem, kt\u00f3rego mia\u017cd\u017c\u0105cych s\u0142\u00f3w boi si\u0119 PiS. Przemawia jak nikt inny, wbijaj\u0105c si\u0119 swoj\u0105 niebywa\u0142\u0105 inteligencj\u0105 i zwi\u0119z\u0142o\u015bci\u0105 jak ostry n\u00f3\u017c w cielsko skorumpowanego re\u017cimu. Mam nadziej\u0119, \u017ce nie powiedzia\u0142 jeszcze w polityce ostatniego s\u0142owa. Dla mnie \u2013 wymarzony marsza\u0142ek Sejmu lub Senatu.<\/li>
  6. Joanna Senyszyn. Istna lwica lewicy. Kobieta z charakterem i temperamentem, jakich ma\u0142o w polskiej polityce. Jej odwaga i samodzielno\u015b\u0107 budz\u0105 podziw. Chodzi swoimi drogami i bezdro\u017cami na lewicy, nikogo si\u0119 nie boj\u0105c i zawsze m\u00f3wi\u0105c jasno, co my\u015bli. Imponuje inteligencj\u0105, ideowo\u015bci\u0105 i rozumem. Gdy post\u0119powe idee g\u0142osi osoba w starszym wieku, jest to szczeg\u00f3lnie cenne i wiarygodne. Dotyczy to zar\u00f3wno spraw ustrojowych, ekonomicznych i ekologicznych, jak i dra\u017cliwych kwestii zwi\u0105zanych z Ko\u015bcio\u0142em. Antyklerykalizm Joanny Senyszyn jest tak wytrwa\u0142y, kompetentny, a zarazem dowcipny i pe\u0142en inteligentnej ironii, \u017ce bodaj\u017ce nikt w polskiej polityce nie mo\u017ce si\u0119 z ni\u0105 r\u00f3wna\u0107 pod wzgl\u0119dem zas\u0142ug w walce o \u015bwieckie pa\u0144stwo (no, mo\u017ce z wyj\u0105tkiem Palikota).<\/li>
  7. Rafa\u0142 Trzaskowski. To wci\u0105\u017c polityk na dorobku, walcz\u0105cy o swoj\u0105 pozycj\u0119 i wizerunek osoby dojrza\u0142ej do pe\u0142nienia najwy\u017cszych funkcji w pa\u0144stwie. Wierz\u0119, \u017ce ma ten potencja\u0142 i nie potknie si\u0119 o w\u0142asne nogi, do czego ma sk\u0142onno\u015b\u0107. Inteligencja i urok osobisty, a tak\u017ce niepo\u015blednie wykszta\u0142cenie daj\u0105 mu znaczn\u0105 przewag\u0119 nad konkurentami we w\u0142asnym \u015brodowisku politycznym. Rz\u0105dzi Warszaw\u0105 dobrze i sprawnie pomimo wrogo\u015bci rz\u0105du i w\u0142adz wojew\u00f3dzkich. \u201eNie p\u0119ka\u201d jednak i je\u015bli otrzyma szans\u0119 na wi\u0119cej, to tym razem zapewne j\u0105 wykorzysta.<\/li>
  8. Micha\u0142 Szczerba. W duecie z Dariuszem Jo\u0144skim (kt\u00f3ry niesamowicie si\u0119 wyrobi\u0142) albo i bez niego dokonuje istnych cud\u00f3w jako \u201epose\u0142 \u015bledczy\u201d Kolacji Obywatelskiej. To niesamowite, \u017ce tak skromne narz\u0119dzia, jakimi dysponuje pose\u0142, je\u015bli znajd\u0105 si\u0119 w r\u0119ku zr\u0119cznego i pracowitego polityka, pozwalaj\u0105 osi\u0105ga\u0107 takie rezultaty. Bez tytanicznej pracy Micha\u0142a Szczerby i jego odkry\u0107 byliby\u015bmy w zupe\u0142nie innym miejscu. Na przyk\u0142ad afera respiratorowa zosta\u0142aby pewnie zapomniana. Jestem przekonany, \u017ce Szczerba reprezentuje ten typ ideowego polityka centroprawicy, kt\u00f3ry daje nadziej\u0119 na \u201eklejenie\u201d demokratycznej prawicy z demokratyczn\u0105 lewic\u0105.<\/li>
  9. Klaudia Jachira. To samo powiedzia\u0142bym o Klaudii Jachirze, kt\u00f3ra reprezentuje t\u0119 odmian\u0119 liberalizmu, kt\u00f3ry nie bagatelizuje spraw socjalnych i nier\u00f3wno\u015bci spo\u0142ecznych. Niebywale wyrazista, pracowita i inteligentna, wytrwale pracuje nad tym, aby Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski i jego ludzie czuli si\u0119 niekomfortowo w budynku Sejmu. Jej przem\u00f3wienia i demonstracje zadziwiaj\u0105 celno\u015bci\u0105, trafiaj\u0105c w sedno i bezceremonialnie dezawuuj\u0105c szalbierstwa w\u0142adzy. Jest nie tylko inteligentna i sprawcza, doskonale przygotowana, lecz r\u00f3wnie\u017c samodzielna. Dosta\u0142a si\u0119 do Sejmu o w\u0142asnych si\u0142ach, z dalekiego miejsca \u201eobchodz\u0105c\u201d kandydata o mocnym nazwisku. W polityce powiedzia\u0142a dopiero pierwsze s\u0142owo, lecz jej charyzma i si\u0142a charakteru predestynuj\u0105 j\u0105 do wielu dalszych liter. R\u00f3wnie\u017c m\u0142ody wiek i energia s\u0105 atutami. Ma czas i ma si\u0142\u0119.<\/li>
  10. Agnieszka Dziemianowicz-B\u0105k. Ideowa polityczka lewicy, pos\u0142anka z Wroc\u0142awia, wci\u0105\u017c na pocz\u0105tku obiecuj\u0105cej kariery. Zaanga\u017cowana dzia\u0142aczka spo\u0142eczna, w naturalny spos\u00f3b wchodz\u0105ca w polityk\u0119 zawodow\u0105. Jako doktor filozofii w zakresie filozofii spo\u0142ecznej ma bardzo mocne podstawy intelektualne dla swojej dzia\u0142alno\u015bci politycznej – tak\u017ce mi\u0119dzynarodowej. Doskona\u0142a kandydatka \u201emerytoryczna\u201d na stanowiska \u201epolityczne\u201d w dziedzinie polityk r\u00f3wno\u015bciowych oraz polityki edukacyjnej.<\/li><\/ol>\n\n\n\n

    Polska polityka ma kr\u00f3tk\u0105 \u0142awk\u0119, ale wida\u0107, \u017ce si\u0119 zmienia na lepsze. W m\u0142odym (umownie) pokoleniu pojawiaj\u0105 si\u0119 ludzie innego ni\u017c dot\u0105d formatu \u2013 ideowi, \u015bwietnie wykszta\u0142ceni i wiarygodni jako politycy. Czas \u017ca\u0142osnych karierowicz\u00f3w i niedouczonych cwaniaczk\u00f3w si\u0119 ko\u0144czy. Wbrew pozorom polska demokracja nie powiedzia\u0142a jeszcze ostatniego s\u0142owa. Pod szlamem wulgarnego populizmu, faszyzmu, bigoterii i pospolitego, cynicznego karierowiczostwa kie\u0142kuje nowa jako\u015b\u0107. Coraz wi\u0119cej m\u0142odych Polak\u00f3w rozgl\u0105da si\u0119 za m\u0105drymi, kompetentnymi i nieprzekupnymi kandydatami na stanowiska polityczne w parlamencie i samorz\u0105dzie. Jest na takich popyt, a dzi\u0119ki temu jest i poda\u017c. G\u0142owa do g\u00f3ry!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Dzi\u015b co\u015b bardzo optymistycznego \u2013 m\u00f3j prywatny ranking najlepszych polskich polityk\u00f3w. Jak ka\u017cdy cz\u0142owiek emocjonalnie anga\u017cuj\u0105cy si\u0119 w \u017cycie polityczne mam swoich faworyt\u00f3w i swoje autorytety. S\u0105 to ludzie, kt\u00f3rych szanuj\u0119, ceni\u0119, a nawet ich podziwiam, co bynajmniej nie znaczy, \u017ce zawsze si\u0119 z nimi zgadzam. Ch\u0119tnie jednak\u017ce powierzy\u0142bym im rz\u0105dy, bo wierz\u0119 w ich […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":3791,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,908,749],"tags":[1263,1262,56,1264,146,1265,1261,1260],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6032"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6032"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6032\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6035,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6032\/revisions\/6035"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3791"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6032"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6032"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6032"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}