M\u0105\u017c marsza\u0142kini Sejmu El\u017cbiety Witek Stanis\u0142aw Witek prawdopodobnie od blisko dw\u00f3ch lat le\u017cy w stanie wegetatywnym na oddziale intensywnej opieki medycznej Wojew\u00f3dzkiego Szpitala Specjalistycznego w Legnicy. C\u00f3rka pacjentki Jaworskiego Centrum Medycznego, kt\u00f3ra przez ponad tydzie\u0144 oczekiwa\u0142a na przyj\u0119cie na OIOM w Legnicy i nie doczekawszy si\u0119, zmar\u0142a, powiadomi\u0142a prokuratur\u0119 o swoim podejrzeniu, i\u017c fatalny w skutkach brak dost\u0119pu do \u0142\u00f3\u017cka na legnickim OIOM-ie po cz\u0119\u015bci wynika z przetrzymywania na tym oddziale pacjenta, kt\u00f3ry nie powinien si\u0119 tam znajdowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Na podan\u0105 przez Radio ZET informacj\u0119 na ten temat El\u017cbieta Witek zareagowa\u0142a oburzeniem i zapowiedzi\u0105 skierowania sprawy do s\u0105du, zapewniaj\u0105c, \u017ce jej m\u0105\u017c nie by\u0142 przez ni\u0105 w \u017caden spos\u00f3b protegowany, a co wi\u0119cej, nie skorzysta\u0142a z ustawowo przys\u0142uguj\u0105cych jej (wraz z rodzin\u0105) \u201eekstraordynaryjnych \u015brodk\u00f3w\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W to ostatnie nikt nie w\u0105tpi i nikt tego Pani Marsza\u0142kini nie zarzuca. W przypadku bardzo prominentnych i wp\u0142ywowych os\u00f3b protekcja \u201erobi si\u0119 sama\u201d i wcale nie trzeba o ni\u0105 prosi\u0107. Plac\u00f3wka medyczna bardzo boi si\u0119 uczyni\u0107 cokolwiek, co mog\u0142oby zosta\u0107 zinterpretowane jako brak wystarczaj\u0105cej gorliwo\u015bci w traktowaniu Bardzo Wa\u017cnego Pacjenta. A rol\u0105 medi\u00f3w jest informowa\u0107 o wszelkich sytuacjach konfliktowych z udzia\u0142em wa\u017cnych polityk\u00f3w i wa\u017cnych instytucji. Marsza\u0142ek Sejmu i szpital spe\u0142niaj\u0105 te warunki.<\/p>\n\n\n\n
Najg\u0142upsze, co m\u00f3g\u0142by zrobi\u0107 dziennikarz, to wyda\u0107 werdykt w sprawie Stanis\u0142awa Witka i orzec, na jakim oddziale powinien by\u0107 leczony. Z pewno\u015bci\u0105 nie uczyni\u0105 tego dziennikarze z Radia ZET ani z tygodnika „Polityka”. Co innego jednak\u017ce wydawa\u0107 wyroki, a co innego stawia\u0107 pytania. A nie ka\u017cde niewygodne pytanie jest insynuacj\u0105. W artykule dziennikarzy Radia ZET Mariusza Gierszewskiego i Rados\u0142awa Grucy nie ma absolutnie nic z tabloidowej, taniej sensacji. Nie ma \u017cadnych insynuacji ani oskar\u017ce\u0144. Jest jedynie informacja o stanie faktycznym oraz opinie ekspert\u00f3w dotycz\u0105ce praktyki intensywnej terapii. Mo\u017cna zrozumie\u0107 zdenerwowanie El\u017cbiety Witek, lecz jej reakcja w postaci napastliwego o\u015bwiadczenia jest nie tylko przesadna, lecz niem\u0105dra i obra\u017aliwa. Jest to tym bardziej ra\u017c\u0105ce, \u017ce jako\u015b nie widzieli\u015bmy Pani Marsza\u0142kini, jak pot\u0119pia pracownik\u00f3w medialnych z jej w\u0142asnego obozu politycznego, gdy dopu\u015bcili si\u0119 po\u015bredniego ujawnienia personali\u00f3w ofiary pedofila.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce, tak jak w wi\u0119kszo\u015bci kraj\u00f3w, oddzia\u0142y szpitalne przeznaczone dla najci\u0119\u017cej chorych pacjent\u00f3w s\u0105 zr\u00f3\u017cnicowane pod wzgl\u0119dem intensywno\u015bci opieki medycznej i procedur medycznych, jakie s\u0105 na nich dost\u0119pne. Co do zasady oddzia\u0142, gdzie procedury s\u0105 najbardziej zaawansowane, przeznaczony jest dla pacjent\u00f3w w stanach krytycznych, lecz rokuj\u0105cych popraw\u0119. Na oddzia\u0142ach zwanych w Polsce Oddzia\u0142ami Intensywnej Opieki Medycznej pacjenci leczeni s\u0105 intensywnie i raczej kr\u00f3tko \u2013 w zasadzie prawie nigdy nie d\u0142u\u017cej ni\u017c miesi\u0105c. Celem pobytu pacjenta na takim oddziale jest przezwyci\u0119\u017cenie kryzysu zdrowotnego. Mo\u017ce to dotyczy\u0107 r\u00f3wnie\u017c pacjenta w stanie trwale wegetatywnym. Taki pacjent mo\u017ce zosta\u0107 skierowany na jaki\u015b czas na OIOM, lecz w za\u0142o\u017ceniu po nied\u0142ugim czasie powinien powr\u00f3ci\u0107 na odzia\u0142 przeznaczony dla d\u0142ugotrwale i ci\u0119\u017cko choruj\u0105cych os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n
Takie s\u0105 zasady. OIOM nie s\u0142u\u017cy do przed\u0142u\u017cania \u017cycia \u201ew niesko\u0144czono\u015b\u0107\u201d ani do umierania. Jednak\u017ce w wielu szpitalach, tak\u017ce w Polsce, zdarzaj\u0105 si\u0119 kontrowersje i konflikty dotycz\u0105ce dost\u0119pu do deficytowych \u0142\u00f3\u017cek na oddzia\u0142ach intensywnej terapii. Nierzadko bowiem zdarza si\u0119, \u017ce kto\u015b lepiej rokuj\u0105cy i bardziej potrzebuj\u0105cy aparatury ratunkowej umiera, gdy\u017c brakuje odwagi lekarskiej i dobrze okre\u015blonej procedury podejmowania decyzji o zako\u0144czeniu leczenia na OIOM. Nie twierdz\u0119, \u017ce tak w\u0142a\u015bnie jest w legnickim szpitalu, lecz brak stosownego o\u015bwiadczenia w sprawie Stanis\u0142awa Witka na stronach Wojew\u00f3dzkiego Szpitala Specjalistycznego w Legnicy wywo\u0142uje niedobre przeczucia. Gdyby szpital by\u0142 pewien swego, z pewno\u015bci\u0105 skomentowa\u0142by padaj\u0105ce pod jego adresem zarzuty.<\/p>\n\n\n\n
Aby nie dochodzi\u0142o do tragicznych w skutkach b\u0142\u0119d\u00f3w w wykorzystywaniu \u0142\u00f3\u017cek na oddzia\u0142ach typu OIMOM, w wielu krajach dyrektorzy szpitali powo\u0142uj\u0105 wyspecjalizowanych tzw. triager\u00f3w, czyli specjalnych \u201eoficer\u00f3w\u201d, kt\u00f3rych zadaniem jest rozstrzyganie wniosk\u00f3w o przyj\u0119cie na OIOM, p\u0142yn\u0105cych z innych oddzia\u0142\u00f3w i zak\u0142ad\u00f3w leczniczych. Triager zna potrzeby wszystkich \u201eci\u0119\u017ckich\u201d pacjent\u00f3w, umie oceni\u0107 szanse terapeutyczne, a przede wszystkim posiada autorytet, dzi\u0119ki kt\u00f3remu kieruj\u0105cy dzia\u0142ami lekarze ani rodziny nie mog\u0105 na nim niczego wymusi\u0107. Natomiast gdy dochodzi do powa\u017cnego konfliktu, z pomoc\u0105 przychodz\u0105 szpitalne komitety etyczne lub wyspecjalizowani s\u0119dziowie.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce komitety etyczne dopiero raczkuj\u0105, a decyzje o przyj\u0119ciach na OIOM podejmuj\u0105 ich ordynatorzy. To nie jest dobry model. Tam, gdzie mamy do czynienia z dramatyczn\u0105 konkurencj\u0105 pomi\u0119dzy pacjentami (a wi\u0119c i stoj\u0105cymi za nimi lekarzami), zawsze powinny by\u0107 spe\u0142nione trzy warunki:<\/p>\n\n\n\n
– procedura (\u0142\u0105cznie z protoko\u0142ami medycznymi) podejmowania decyzji (o przyj\u0119ciu oraz zako\u0144czeniu pobytu pacjenta na oddziale) musi by\u0107 jasna i znana.<\/p>\n\n\n\n
– osoba podejmuj\u0105ca decyzj\u0119 musi by\u0107 niezale\u017cna i silnie umocowana, tak aby mog\u0142a powiedzie\u0107 nie tylko \u201etak\u201d, lecz r\u00f3wnie\u017c \u201enie\u201d.<\/p>\n\n\n\n
– od decyzji musi by\u0107 mo\u017cliwe natychmiastowe odwo\u0142anie, tak aby faktyczna b\u0105d\u017a domniemana arbitralno\u015b\u0107 takiej decyzji mog\u0142a zosta\u0107 zr\u00f3wnowa\u017cona.<\/p>\n\n\n\n
Nie wiem, jak tam jest w tej konkretnej\nsprawie. Wiem jedno: w Legnicy brakuje zaufania do najwa\u017cniejszej plac\u00f3wki\nmedycznej, kt\u00f3ra z punktu widzenia pacjent\u00f3w wygl\u0105da na nietransparentn\u0105. A to\nbardzo niedobrze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
M\u0105\u017c marsza\u0142kini Sejmu El\u017cbiety Witek Stanis\u0142aw Witek prawdopodobnie od blisko dw\u00f3ch lat le\u017cy w stanie wegetatywnym na oddziale intensywnej opieki medycznej Wojew\u00f3dzkiego Szpitala Specjalistycznego w Legnicy. C\u00f3rka pacjentki Jaworskiego Centrum Medycznego, kt\u00f3ra przez ponad tydzie\u0144 oczekiwa\u0142a na przyj\u0119cie na OIOM w Legnicy i nie doczekawszy si\u0119, zmar\u0142a, powiadomi\u0142a prokuratur\u0119 o swoim podejrzeniu, i\u017c fatalny w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":6412,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1331],"tags":[864,1329,1330],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6409"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6409"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6409\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6415,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6409\/revisions\/6415"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6412"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6409"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6409"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6409"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}