Wraca na polityczny tapet sprawa zwi\u0105zk\u00f3w partnerskich. Tym razem ekipie Donalda Tuska nie da si\u0119 od niej wywin\u0105\u0107, jak w 2008 r., bo lewica prze\u0142ama\u0142a swoje wewn\u0119trzne opory i chce rzecz doprowadzi\u0107 do ko\u0144ca. W ten spos\u00f3b zrehabilituje si\u0119 za wycofanie si\u0119 z analogicznego projektu w roku 2004. Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 w\u00f3wczas pot\u0119\u017cny i zdo\u0142a\u0142 zablokowa\u0107 senack\u0105 inicjatyw\u0119 Marii Szyszkowskiej.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Od tego czasu formu\u0142a rejestrowanych zwi\u0105zk\u00f3w partnerskich upowszechni\u0142a si\u0119 na p\u00f3\u0142 \u015bwiata i wygl\u0105da na to, \u017ce b\u0119dzie si\u0119 przyjmowa\u0107 w kolejnych krajach. Ustawy w poszczeg\u00f3lnych pa\u0144stwach nieco si\u0119 od siebie r\u00f3\u017cni\u0105 i r\u00f3\u017cna jest te\u017c \u201eodleg\u0142o\u015b\u0107\u201d mi\u0119dzy statusem partnerskim a ma\u0142\u017ce\u0144skim, lecz pewne idee s\u0105 wsp\u00f3lne. Chodzi o to, \u017ce zwi\u0105zek partnerski \u0142atwo zawrze\u0107, mo\u017ce by\u0107 jednop\u0142ciowy, a jego rozwi\u0105zanie jest \u0142atwiejsze ni\u017c w przypadku ma\u0142\u017ce\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
Przez wiele lat zwi\u0105zki partnerskie uchodzi\u0142y za kompromisowy substytut ma\u0142\u017ce\u0144stw jednop\u0142ciowych, mo\u017cliwy do wprowadzenia w krajach, w kt\u00f3rych silne instytucje religijne uniemo\u017cliwiaj\u0105 legalizacj\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144stw jednop\u0142ciowych. Prawd\u0105 jest, \u017ce wiele inicjatyw, na przyk\u0142ad w Polsce, ma taki substytucyjny charakter. Prawd\u0105 jest jednak\u017ce r\u00f3wnie\u017c i to, \u017ce zwi\u0105zki partnerskie przez swoich zwolennik\u00f3w cz\u0119sto postrzegane s\u0105 ca\u0142kowicie niezale\u017cnie od kwestii praw LGBT. Przypisuj\u0105 oni tej formule formalizacji zwi\u0105zku unikalne zalety, kt\u00f3rych nie maj\u0105 zwi\u0105zki ma\u0142\u017ce\u0144skie.<\/p>\n\n\n\n
Jakie to zalety, opr\u00f3cz, rzecz jasna, uniwersalnej dost\u0119pno\u015bci dla wszystkich ludzi, bez wzgl\u0119du na ich orientacj\u0119 seksualn\u0105? Przede wszystkim zwi\u0105zki partnerskie w samej swej istocie zak\u0142adaj\u0105 r\u00f3wno\u015b\u0107 partner\u00f3w, podczas gdy wsp\u00f3\u0142czesne ma\u0142\u017ce\u0144stwo jest pochodn\u0105, \u201ezegalitaryzowan\u0105\u201d form\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144stwa tradycyjnego, zak\u0142adaj\u0105cego nier\u00f3wno\u015b\u0107 ma\u0142\u017conk\u00f3w, czyli dominacj\u0119 m\u0119\u017ca nad \u017con\u0105. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo, nawet cywilne, jest czym\u015b anachronicznym, a zwi\u0105zek partnerski lepiej odpowiada wsp\u00f3\u0142czesnej moralno\u015bci i obyczajowo\u015bci. Wy\u017cszo\u015b\u0107 zwi\u0105zku partnerskiego nad ma\u0142\u017ce\u0144stwem wynika r\u00f3wnie\u017c z uwolnienia si\u0119 od ob\u0142udnego za\u0142o\u017cenia o nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Od kiedy istniej\u0105 rozwody, ma\u0142\u017ce\u0144stwa nie s\u0105 nierozerwalne i ka\u017cdy, kto je zawiera, wie, \u017ce w razie niepowodzenia b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 si\u0119 rozwie\u015b\u0107. Nie oznacza to, \u017ce wchodzi si\u0119 w ma\u0142\u017ce\u0144stwo z tak\u0105 intencj\u0105 (podobnie jak nie wchodzi si\u0119 z tak\u0105 intencj\u0105 \u201etymczasowo\u015bci\u201d w zwi\u0105zek partnerski), lecz po prostu wie si\u0119, \u017ce ewentualny rozw\u00f3d jest ca\u0142kiem mo\u017cliwy. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, zwi\u0105zek partnerski jest uwolniony od atawizm\u00f3w religijnych i obyczajowych instytucji ma\u0142\u017ce\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n
Przeciwko temu konserwaty\u015bci podnosz\u0105 argument m\u00f3wi\u0105cy o zdegradowanej i zdeformowanej formule parama\u0142\u017ce\u0144skiej, kt\u00f3r\u0105 mia\u0142yby by\u0107 zwi\u0105zki partnerskie. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo daje gwarancje kobiecie i wsp\u00f3lnym dzieciom, \u017ce nie zostan\u0105 porzucone bez \u015brodk\u00f3w do \u017cycia, podczas gdy zwi\u0105zek partnerski takich gwarancji nie daje. Kto chce zwi\u0105zku partnerskiego, a nie ma\u0142\u017ce\u0144stwa, ten najwyra\u017aniej nie ma ochoty bra\u0107 na siebie odpowiedzialno\u015bci za rodzin\u0119 i traktuje wsp\u00f3lne \u017cycie jako korzy\u015b\u0107 i \u017ar\u00f3d\u0142o przyjemno\u015bci, wobec czego, gdy korzy\u015bci i przyjemno\u015bci z jakiego\u015b powodu ustaj\u0105, zwi\u0105zek si\u0119 rozpada. Zwi\u0105zek partnerski jest wi\u0119c swego rodzaju instytucjonalizacj\u0105 hedonizmu i utylitarnego stosunku do partnera \u017cyciowego.<\/p>\n\n\n\n
Argumenty przeciwnik\u00f3w zwi\u0105zk\u00f3w partnerskich mog\u0105 co najwy\u017cej przekona\u0107 kogo\u015b do zawarcia raczej ma\u0142\u017ce\u0144stwa ni\u017c zwi\u0105zku partnerskiego. Nie s\u0105 jednak rzetelne ani powa\u017cne jako argumenty przeciwko umo\u017cliwieniu ludziom wyboru formu\u0142y prawnej dla swojej relacji, a wi\u0119c przeciwko ustawowej legalizacji zwi\u0105zk\u00f3w partnerskich. Owszem, mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, \u017ce jaka\u015b para zawrze taki zwi\u0105zek, bo nie b\u0119dzie gotowa na ma\u0142\u017ce\u0144stwo. Ale i ma\u0142\u017ce\u0144stwa bywaj\u0105 zawierane niefrasobliwie. Poza tym nic nie stoi na przeszkodzie, aby partnerzy zawarli kiedy\u015b zwi\u0105zek ma\u0142\u017ce\u0144ski. Natomiast je\u015bli chodzi o zabezpieczenie materialne po ewentualnym rozstaniu, a zw\u0142aszcza zabezpieczenie alimentacyjne dzieci, to nie ma przeszk\u00f3d, aby ustawa o zwi\u0105zkach partnerskich regulowa\u0142a to w spos\u00f3b satysfakcjonuj\u0105cy i zgodny ze spo\u0142ecznym poczuciem sprawiedliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Prawdziwe przyczyny sprzeciwu konserwatyst\u00f3w s\u0105 inne. Chodzi im o konserwatywny \u201erz\u0105d dusz\u201d. W spos\u00f3b naiwny wyra\u017caj\u0105 to jako obron\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144stwa albo (w Polsce) konstytucyjnego zapisu zapewniaj\u0105cego ochron\u0119 ma\u0142\u017ce\u0144stwa. To oczywiste nadu\u017cycie, bo wprowadzenie zwi\u0105zk\u00f3w partnerskich w \u017caden spos\u00f3b nie ogranicza niczyich praw do zawarcia ma\u0142\u017ce\u0144stwa ani przywilej\u00f3w ma\u0142\u017ce\u0144stw. W praworz\u0105dnym kraju przez ograniczenie praw rozumie si\u0119 formalny b\u0105d\u017a realny wp\u0142yw na sytuacj\u0119 prawn\u0105 jednostki, a nie o przemiany kulturowe. Na gruncie praw osobistych ustawa legalizuj\u0105ca zwi\u0105zki partnerskie przynosi wy\u0142\u0105cznie rozszerzenie praw obywateli. Argumenty konstytucyjne nie maj\u0105 tu \u017cadnej mocy i s\u0105 po prostu nieuczciwe. Prawd\u0105 jest natomiast to, \u017ce ludzie na ca\u0142ym \u015bwiecie chc\u0105 zwi\u0105zk\u00f3w partnerskich, bo instytucja ma\u0142\u017ce\u0144stwa zacz\u0119\u0142a im si\u0119 wydawa\u0107 podejrzanie anachroniczna i niepoci\u0105gaj\u0105ca. I jest to pogl\u0105d os\u00f3b w zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci heteroseksualnych, bo takie stanowi\u0105 przygniataj\u0105c\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 po\u015br\u00f3d pozostaj\u0105cych w zwi\u0105zkach partnerskich.<\/p>\n\n\n\n
Prawd\u0105 jest r\u00f3wnie\u017c i to, \u017ce op\u00f3r przeciwko zwi\u0105zkom partnerskim nie pomo\u017ce podtrzyma\u0107 idei ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Ma\u0142\u017ce\u0144stwa b\u0119d\u0105 powoli zanika\u0107, bo ich konstrukcja jest asymetryczna i zak\u0142ada zale\u017cno\u015b\u0107 kobiet od m\u0119\u017cczyzn. A ma\u0142\u017ce\u0144stwo prawdziwie partnerskie, oparte na r\u00f3wno\u015bci praw, to w\u0142a\u015bnie\u2026 zwi\u0105zek partnerski.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wraca na polityczny tapet sprawa zwi\u0105zk\u00f3w partnerskich. Tym razem ekipie Donalda Tuska nie da si\u0119 od niej wywin\u0105\u0107, jak w 2008 r., bo lewica prze\u0142ama\u0142a swoje wewn\u0119trzne opory i chce rzecz doprowadzi\u0107 do ko\u0144ca. W ten spos\u00f3b zrehabilituje si\u0119 za wycofanie si\u0119 z analogicznego projektu w roku 2004. Ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 w\u00f3wczas pot\u0119\u017cny i zdo\u0142a\u0142 zablokowa\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":546,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[48],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7329"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7329"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7329\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7335,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7329\/revisions\/7335"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/media\/546"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7329"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7329"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hartman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7329"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}