W tym roku, w czerwcu, minie 30 lat naszej nowo odzyskanej wolno\u015bci. Po kilkudziesi\u0119ciu latach, gdy w\u0142adza chcia\u0142a nas izolowa\u0107 od \u015bwiata (cho\u0107 nigdy to si\u0119 ca\u0142kowicie nie uda\u0142o dzi\u0119ki naszemu, typowo polskiemu genowi sprzeciwu), wreszcie odetchn\u0119li\u015bmy pe\u0142n\u0105 piersi\u0105 i zn\u00f3w mogli\u015bmy bez obaw rozejrze\u0107 si\u0119 na cztery strony \u015bwiata. Musieli\u015bmy w\u0142o\u017cy\u0107 troch\u0119 wysi\u0142ku, aby ten \u015bwiat oswoi\u0142 si\u0119 z nami, a my z nim, bo wiele proces\u00f3w spo\u0142ecznych nas omin\u0119\u0142o. Ale szybko nauczyli\u015bmy si\u0119, przyswoili\u015bmy pewne kanony: stali\u015bmy si\u0119 bardziej tolerancyjni, otwarci, odwa\u017cni w naszych wyborach, r\u00f3wnie\u017c tych najtrudniejszych, dotycz\u0105cych emigracji. Ale te\u017c odezwa\u0142a si\u0119 nasza \u201e\u017cy\u0142ka\u201d przedsi\u0119biorczo\u015bci, t\u0142umiona przez wiele lat. 15 lat p\u00f3\u017aniej weszli\u015bmy do Unii Europejskiej \u2013 i zn\u00f3w otworzy\u0142a si\u0119 nowa przestrze\u0144 dla realizacji naszych zbiorowych i indywidualnych aspiracji.
\n
\nW tym czasie narodzi\u0142o si\u0119 i doros\u0142o nowe pokolenie Polek i Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy przyjmuj\u0105 wolno\u015b\u0107 osobist\u0105 i r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105 jako co\u015b oczywistego.<\/p>\n
Dlatego te\u017c – dla m\u0142odego pokolenia szczeg\u00f3lnie, ale te\u017c dla ich rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy zacz\u0119li si\u0119 cieszy\u0107 nowo zdobyt\u0105 wolno\u015bci\u0105 ledwie trzy dekady wcze\u015bniej – tak wielkim szokiem poznawczym by\u0142o to, \u017ce kilka lat temu dosz\u0142a do w\u0142adzy si\u0142a polityczna, kt\u00f3ra postanowi\u0142a to nasze optymistyczne widzenie siebie samych i naszej przysz\u0142o\u015bci radykalnie zmieni\u0107.<\/p>\n
To bardzo smutne, \u017ce w kr\u00f3tkim czasie zniszczono nasz optymizm, podwa\u017cono warto\u015bci, kt\u00f3re sta\u0142y si\u0119 ju\u017c cz\u0119\u015bci\u0105 nas samych, takich w\u0142a\u015bnie jak otwarcie na \u015bwiat i na innych ludzi. Prezentuje nam si\u0119 po kolei, w zale\u017cno\u015bci od potrzeb politycznych i wyborczych, kolejnych \u201ewrog\u00f3w\u201d polsko\u015bci: feministki, uchod\u017ac\u00f3w, Uni\u0119 Europejsk\u0105 spersonalizowan\u0105 w osobach diabelsko zarysowanych postaci Fransa Timmermansa i Guya Vershofstadta, teraz cz\u0142onk\u00f3w spo\u0142eczno\u015bci LGBT. Zaszczepiono w spo\u0142ecze\u0144stwie nieufno\u015b\u0107, wydr\u0105\u017cono z tre\u015bci instytucje, kt\u00f3re powinny sta\u0107 na stra\u017cy naszych wolno\u015bci i broni\u0107 demokratycznych podstaw naszego pa\u0144stwa. Zmieniono wektory dobra i z\u0142a. Zniszczono wieloletnie owoce pojednania z Niemcami, Izraelem, Ukrain\u0105 \u2013 tym samym wystawiaj\u0105c na szwank nasze bezpiecze\u0144stwo geopolityczne.<\/p>\n
Jeste\u015bmy poddawani tak wielu negatywnym bod\u017acom ze strony w\u0142adzy, \u017ce po pi\u0119ciu latach nieustannego niepokoju mo\u017cna ju\u017c zauwa\u017cy\u0107 pewne symptomy stresu pourazowego. Nasz polityczny organizm jest os\u0142abiony przez dudni\u0105c\u0105 propagand\u0119 medi\u00f3w sprzyjaj\u0105cych w\u0142adzy. Musimy si\u0119 na co dzie\u0144 mierzy\u0107 z faktem, \u017ce po raz pierwszy od 1989 r. kto\u015b chce zachwia\u0107 naszym poczuciem trwa\u0142o\u015bci instytucji, zakwestionowa\u0107 oczywisto\u015b\u0107 porz\u0105dku demokratycznego.<\/p>\n
M\u0142ode pokolenie po raz pierwszy czuje, \u017ce kto\u015b chce je ogranicza\u0107 w jego wyborach, cenzurowa\u0107 spos\u00f3b ekspresji w kulturze i sztuce, ingerowa\u0107 w \u017cycie osobiste, narzuca\u0107 swoje kanony zachowa\u0144 i swoj\u0105 polityk\u0119 historyczn\u0105. Odbywa si\u0119 co\u015b na kszta\u0142t przymusowej reedukacji spo\u0142ecznej, kt\u00f3r\u0105 niekt\u00f3rzy przedstawiciele starszego pokolenia pami\u0119taj\u0105 z lat 40. i 50. ubieg\u0142ego wieku.<\/p>\n
Bardzo boj\u0119 si\u0119, \u017ce ta trwaj\u0105ca ju\u017c od kilku lat operacja cofni\u0119cia naszego kraju o kilka dziesi\u0119cioleci mo\u017ce niestety wyda\u0107 zatrute owoce dla nowo rosn\u0105cych pokole\u0144. A pokolenie r\u00f3wnolatk\u00f3w wolno\u015bci mo\u017ce wycofa\u0107 si\u0119 w to, co kiedy\u015b nazywano \u201ewewn\u0119trzn\u0105 emigracj\u0105\u201d, i przesta\u0107 si\u0119 anga\u017cowa\u0107 w \u017cycie obywatelskie. A do polityki p\u00f3jd\u0105 wtedy tylko najbardziej cyniczni jego przedstawiciele.<\/p>\n
To jest realne niebezpiecze\u0144stwo dla zdrowia polskiej sfery publicznej, a wr\u0119cz zab\u00f3jcze dla naszych relacji z Europ\u0105. A to w\u0142a\u015bnie Europa mo\u017ce by\u0107 jedyn\u0105 realn\u0105 szczepionk\u0105 przeciw tym niedobrym tendencjom w polskim \u017cyciu publicznym.<\/p>\n
Zdecydowa\u0142am si\u0119 kandydowa\u0107 po raz trzeci do Parlamentu Europejskiego, aby broni\u0107 tego, co osi\u0105gn\u0119li\u015bmy, aby walka o przestrze\u0144 wolno\u015bci dla Polek i Polak\u00f3w nie by\u0142a nasz\u0105 samotn\u0105 walk\u0105, ale aby by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 szerszej rewitalizacji projektu europejskiego – jako kluczowego dla przysz\u0142o\u015bci nowych pokole\u0144 Europejek i Europejczyk\u00f3w.<\/p>\n
W Polsce, na W\u0119grzech czy w Rumunii zmagamy si\u0119 ze specyficznym typem zagro\u017cenia dla podstaw \u0142adu demokratycznego, ale inne problemy, jak ocalenie przestrzeni dla wypracowania wsp\u00f3lnej odpowiedzi na wyzwania cywilizacyjne, takie jak ochrona klimatu, s\u0105 wsp\u00f3lne dla wszystkich.<\/p>\n
Nie pozw\u00f3lmy si\u0119 zamkn\u0105\u0107 w klatce celowo wywo\u0142ywanych uprzedze\u0144, kt\u00f3re ograniczaj\u0105 nasze widzenie \u015bwiata. Pami\u0119tajmy, \u017ce jeste\u015bmy wolni. Wolno\u015b\u0107 to nasz stan naturalny, a nie przywilej nadany przez jak\u0105kolwiek w\u0142adz\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
M\u0142ode pokolenie po raz pierwszy czuje, \u017ce kto\u015b chce je ogranicza\u0107 w jego wyborach.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":134,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/132"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=132"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/132\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":135,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/132\/revisions\/135"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/134"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=132"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=132"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=132"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}