
{"id":167,"date":"2019-12-18T19:49:17","date_gmt":"2019-12-18T18:49:17","guid":{"rendered":"https:\/\/hubner.blog.polityka.pl\/?p=167"},"modified":"2019-12-18T19:49:17","modified_gmt":"2019-12-18T18:49:17","slug":"refleksje-na-koniec-roku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/2019\/12\/18\/refleksje-na-koniec-roku\/","title":{"rendered":"Refleksje na koniec roku"},"content":{"rendered":"\n<p>W ko\u0144c\u00f3wce mijaj\u0105cego roku us\u0142yszeli\u015bmy trzy wa\u017cne wypowiedzi, kt\u00f3re na pewno zapami\u0119tamy na d\u0142u\u017cej.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>W Strasburgu nowa przewodnicz\u0105ca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen przedstawi\u0142a projekt Zielonego \u0141adu w Europie. Ma on charakter transformacyjny i je\u015bli si\u0119 uda, to w zasadniczy spos\u00f3b zmieni nie tylko europejsk\u0105 gospodark\u0119, ale te\u017c&nbsp;spos\u00f3b my\u015blenia o \u015bwiecie i naszym w nim miejscu. Pani przewodnicz\u0105ca powiedzia\u0142a bardzo wa\u017cne s\u0142owa o aksjologicznych podstawach tego szeroko zakrojonego projektu:<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow\"><p>Zbyt d\u0142ugo globalny wzrost opiera\u0142 si\u0119 na drapie\u017cno\u015bci. Ludzko\u015b\u0107 zabiera\u0142a zasoby \u015brodowisku, w zamian wytwarzaj\u0105c odpady i zanieczyszczenia. To si\u0119 musi zmieni\u0107. W ramach europejskiego zielonego porozumienia d\u0105\u017cymy do modelu wzrostu, kt\u00f3ry daje naszej planecie wi\u0119cej, ni\u017c odbiera.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<p>To my\u015blenie bardzo wsp\u00f3\u0142brzmi z tym, co od lat m\u00f3wi\u0142a i pisa\u0142a nasza wspania\u0142a noblistka Olga Tokarczuk. W pewnym sensie sk\u0142onna by\u0142abym j\u0105 uzna\u0107 nawet za patronk\u0119 intelektualn\u0105 odnawiaj\u0105cej&nbsp;si\u0119 Europy.&nbsp;W swojej przepi\u0119knej mowie przy odbieraniu Nobla powiedzia\u0142a:<\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow\"><p>Cz\u0119sto jednak doskwiera mi poczucie, \u017ce \u015bwiatu czego\u015b brakuje. \u017be do\u015bwiadczaj\u0105c go przez szyby ekran\u00f3w, przez aplikacje, staje si\u0119 jaki\u015b nierealny, daleki, dwuwymiarowy, dziwnie nieokre\u015blony, mimo \u017ce dotarcie do ka\u017cdej konkretnej informacji jest zdumiewaj\u0105co \u0142atwe. M\u0119cz\u0105ce \u201ekto\u015b&#8221;, \u201eco\u015b&#8221;, \u201egdzie\u015b&#8221;, \u201ekiedy\u015b&#8221; mo\u017ce dzi\u015b by\u0107 bardziej niebezpieczne ni\u017c wyg\u0142aszane z absolutn\u0105 pewno\u015bci\u0105 bardzo konkretne i okre\u015blone idee \u2013 ziemia jest p\u0142aska, szczepionki zabijaj\u0105, ocieplenie klimatyczne jest bzdur\u0105, a demokracja w wielu krajach nie jest zagro\u017cona. \u201eGdzie\u015b&#8221; ton\u0105 \u201ejacy\u015b&#8221; ludzie pr\u00f3buj\u0105cy przeprawi\u0107 si\u0119 przez morze. \u201eGdzie\u015b&#8221; od \u201ejakiego\u015b&#8221; czasu trwa \u201ejaka\u015b&#8221; wojna. W nat\u0142oku informacji pojedyncze przekazy trac\u0105 kontury, rozwiewaj\u0105 si\u0119 w naszej pami\u0119ci i staj\u0105 si\u0119 nierealne, znikaj\u0105.<\/p><\/blockquote>\n\n\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Nobel Lecture: Olga Tokarczuk, Nobel Prize in Literature 2018\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/VvZAXL28K2E?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n\n\n<p>Pisarka stara si\u0119 sk\u0142oni\u0107 nas, aby\u015bmy patrzyli na \u015bwiat w nowym duchu: duchu \u201euwa\u017cno\u015bci&#8221;. Mamy tendencj\u0119, z powodu szybko\u015bci, jakiej wymaga od nas \u015bwiat, przegapia\u0107 wa\u017cne rzeczy, istotne momenty. Nie jeste\u015bmy w stanie skoncentrowa\u0107 uwagi na tym, co naprawd\u0119 ma wp\u0142yw na planet\u0119 i \u017cycie. My\u015bl\u0119, \u017ce i to wezwanie noblistki, i nowe propozycje Komisji Europejskiej wzajemnie si\u0119 w tym wzgl\u0119dzie uzupe\u0142niaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>I jeszcze jeden wa\u017cny g\u0142os, jaki pojawi\u0142 si\u0119 na\nkoniec roku: g\u0142os pokoleniowy, kt\u00f3ry poruszy\u0142 wielu z nas w ostatnich dniach.\nTo oczywi\u015bcie s\u0142ynny ju\u017c teledysk rapera Maty. R\u00f3\u017cne s\u0105 opinie na temat tego,\nco chcia\u0142 nam przekaza\u0107 m\u0142ody artysta. My\u015bl\u0119, \u017ce to przes\u0142anie jest\nwielowarstwowe. I ka\u017cdy z nas, z r\u00f3\u017cnych pokole\u0144, z r\u00f3\u017cnymi do\u015bwiadczeniami,\nb\u0119dzie odbiera\u0107 to zapewne inaczej.<\/p>\n\n\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"Mata - Patointeligencja\" width=\"1333\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/wTAibxp37vE?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n\n\n<p>Ja odbieram je jako wo\u0142anie o \u201euwa\u017cno\u015b\u0107&#8221; \u2013 tym razem w kontek\u015bcie ekologii naszego \u017cycia codziennego, rodzinnego. Aby nasz p\u0119d do sukcesu, konieczno\u015b\u0107 przegonienia konkurencji, pogo\u0144 za presti\u017cowymi dobrami, w tym edukacj\u0105 jako oznak\u0105 w\u0142a\u015bnie presti\u017cu, a nie bezinteresownym d\u0105\u017ceniem do prawdy o \u015bwiecie, nie wypar\u0142y wra\u017cliwo\u015bci na drugiego cz\u0142owieka i na to, co z tym \u015bwiatem robimy.<\/p>\n\n\n\n<p>Dziel\u0105c si\u0119 z Pa\u0144stwem tymi refleksjami na koniec roku, sk\u0142adam jednocze\u015bnie najserdeczniejsze \u017cyczenia \u015bwi\u0105teczne i noworoczne. B\u0105d\u017amy uwa\u017cni wobec siebie i naprawiajmy\nwsp\u00f3lnie \u015bwiat! I s\u0142uchajmy naszych dzieci! I wnuk\u00f3w!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mamy tendencj\u0119, z powodu szybko\u015bci, jakiej wymaga od nas \u015bwiat, przegapia\u0107 wa\u017cne rzeczy, istotne momenty.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":172,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/167"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=167"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/167\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":173,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/167\/revisions\/173"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/172"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=167"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=167"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=167"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}