
{"id":18,"date":"2018-02-20T21:24:23","date_gmt":"2018-02-20T20:24:23","guid":{"rendered":"https:\/\/hubner.blog.polityka.pl\/?p=18"},"modified":"2018-02-21T12:09:48","modified_gmt":"2018-02-21T11:09:48","slug":"brexit-a-sprawa-polska","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/2018\/02\/20\/brexit-a-sprawa-polska\/","title":{"rendered":"Brexit a sprawa polska"},"content":{"rendered":"<p>My\u015bl\u0105c o konsekwencjach brexitu, nie spos\u00f3b nie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce pozostanie cz\u0142onkiem Unii oferuje na przysz\u0142o\u015b\u0107 wi\u0119cej opcji, wi\u0119cej mo\u017cliwo\u015bci wyboru ni\u017c opuszczenie jej. Wyzwaniem nie jest samo opuszczenie UE, a raczej przysz\u0142e z ni\u0105 relacje. Pytanie w referendum o wol\u0119 opuszczenia Unii bez oferty dotycz\u0105cej przysz\u0142o\u015bci jest wielk\u0105 nieodpowiedzialno\u015bci\u0105 polityk\u00f3w, kt\u00f3rzy postawili interesy partii politycznej ponad interesem pa\u0144stwa i spo\u0142ecze\u0144stwa.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nSwoista polityczna nonszalancja w podej\u015bciu do referendum pozwala przypuszcza\u0107, \u017ce \u017cadna ze stron, ani zwolennicy pozostania w Unii, ani jej opuszczenia, nie bra\u0142a pod uwag\u0119 mo\u017cliwo\u015bci takiego fina\u0142u. Chodzi\u0142o raczej o stworzenie sytuacji pozwalaj\u0105cej na kontynuacj\u0119 cz\u0142onkostwa, ale na nowych warunkach. I na dalsze wykorzystywanie Unii jako \u201ech\u0142opca do bicia\u201d.<\/p>\n<h2>Przypadek decyduje o losach kraju<\/h2>\n<p>Brexit wydarzy\u0142 si\u0119 wi\u0119c przez przypadek. I to jest, my\u015bl\u0119, najwa\u017cniejszy wniosek, jaki musz\u0105 wyci\u0105gn\u0105\u0107 politycy, kt\u00f3rzy podejmuj\u0105 na gruncie populistycznych argument\u00f3w dzia\u0142ania rozbijaj\u0105ce jedno\u015b\u0107 europejsk\u0105, podwa\u017caj\u0105ce warto\u015bci, na kt\u00f3rych Unia by\u0142a przez ponad 60 lat budowana, przekonuj\u0105c obywateli, \u017ce jest obci\u0105\u017ceniem, a nie rozwi\u0105zaniem dla wyzwa\u0144 rozwojowych. Jak wida\u0107, przypadek mo\u017ce zadecydowa\u0107 o losach kraju na wiele generacji.<\/p>\n<p>Coraz wyra\u017aniej wida\u0107, i\u017c problemy, kt\u00f3re Brytyjczycy postrzegali jako generowane przez Europ\u0119, s\u0105 tworzone przez ich w\u0142asn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Coraz wyra\u017aniej wida\u0107 te\u017c, \u017ce dla \u015brodowiska biznesu brytyjskiego, a wi\u0119c gospodarki, dla spo\u0142eczno\u015bci uniwersyteckiej, zar\u00f3wno w sferze badawczej, jak i edukacyjnej, a tak\u017ce dla londy\u0144skiego City \u2013 integracja europejska by\u0142a \u017ar\u00f3d\u0142em wa\u017cnej warto\u015bci dodanej. To samo mo\u017cna powiedzie\u0107 o polityce zagranicznej. To samo mo\u017cna powiedzie\u0107 o przysz\u0142o\u015bci polityki energetycznej czy polityki cyfryzacji \u2013 cz\u0142onkostwo w Unii by\u0142oby czynnikiem wzmacniaj\u0105cym Wielk\u0105 Brytani\u0119. Jakakolwiek, nawet najbardziej wszechstronna umowa handlowa z Uni\u0105 b\u0119dzie oznacza\u0107 opcj\u0119 gorsz\u0105 od cz\u0142onkostwa.<\/p>\n<p>W tym brytyjskim przedsi\u0119wzi\u0119ciu przeciwko Europie tkwi pewien paradoks. Rz\u0105d, twierdz\u0105c, i\u017c dzia\u0142a w imieniu i w obronie interes\u00f3w narodowych, deprecjonuje wszystko, co przez blisko pi\u0119\u0107 dekad wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142, najcz\u0119\u015bciej bardzo aktywnie i og\u0142aszaj\u0105c po powrocie z Brukseli sukces.<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" class=\"mce-pagebreak\" src=\"data:image\/gif;base64,R0lGODlhAQABAIAAAAAAAP\/\/\/yH5BAEAAAAALAAAAAABAAEAAAIBRAA7\" alt=\"\" \/><\/p>\n<h2>Polska powinna by\u0107 w awangardzie<\/h2>\n<p>Na brexit mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c spojrze\u0107 jako na polityczny proces, w kt\u00f3rym spuszczono ze smyczy dobrze w Europie znane upiory izolacjonizmu, nacjonalizmu, podzia\u0142\u00f3w w kwestiach podstawowych warto\u015bci s\u0142u\u017c\u0105cych wsp\u00f3\u0142\u017cyciu na niewielkim terytorium. W czasach populizmu wygra\u0142a ksenofobia i nacjonalizm. To bardzo toksyczny zwi\u0105zek. Szczeg\u00f3lnie \u017ce zaistnia\u0142 nie w pr\u00f3\u017cni, a w trudnym otoczeniu globalnym. Budowanie jedno\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa brytyjskiego przeciw jedno\u015bci europejskiej jest z ka\u017cdego punktu widzenia nieodpowiedzialno\u015bci\u0105 polityczn\u0105. Szczeg\u00f3lnie i\u017c przerwanie wi\u0119zi z Europ\u0105 dotyczy tak\u017ce wi\u0119zi kulturowych, naukowych, spo\u0142ecznych. Dotknie m\u0142odzie\u017c, a wi\u0119c przysz\u0142o\u015bci.<\/p>\n<p>Brexit pokazuje, i\u017c Wielka Brytania nie znalaz\u0142a do tej pory pomys\u0142u na swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 w Unii Europejskiej. Mam wra\u017cenie, \u017ce takiego pomys\u0142u nie maj\u0105 obecne w\u0142adze w Polsce. Odcinaj\u0105c si\u0119 od warto\u015bci europejskich, ale tak\u017ce od cz\u0142onkostwa w obszarze wsp\u00f3lnej waluty, demonstruj\u0105 odr\u0119bno\u015b\u0107 Polski. Wsp\u00f3lna waluta, euro, jest na pewno czynnikiem mobilizuj\u0105cym si\u0142y prointegracyjne. Bycie poza euro u\u0142atwia argumentacj\u0119 narodow\u0105 interpretowan\u0105 w opozycji do Unii, emocjonaln\u0105.<\/p>\n<p>Ciekawe, i\u017c w przypadku brexitu nie pojawia\u0142y si\u0119 przemawiaj\u0105ce za pozostaniem w Unii argumenty por\u00f3wnuj\u0105ce Wielk\u0105 Brytani\u0119 sprzed cz\u0142onkostwa z jej sytuacj\u0105 w 2016 roku. Czy my w Polsce r\u00f3wnie\u017c zaczniemy kwestionowa\u0107 korzy\u015bci z cz\u0142onkostwa, zapominaj\u0105c o przesz\u0142o\u015bci? Czy b\u0119dziemy pr\u00f3bowa\u0107 zamrozi\u0107 warunki naszego cz\u0142onkostwa? Poniewa\u017c inni chc\u0105 i\u015b\u0107 do przodu \u2013 w szczeg\u00f3lno\u015bci strefa euro b\u0119dzie, z przyczyn obiektywnych, pog\u0142\u0119bia\u0107 sw\u0105 integracj\u0119 \u2013 musimy zaakceptowa\u0107 zr\u00f3\u017cnicowan\u0105 integracj\u0119. Wielka Brytania postrzega\u0142a wsp\u00f3ln\u0105 walut\u0119, kt\u00f3rej nie zamierza\u0142a przyj\u0105\u0107, jako szans\u0119 na brytyjsk\u0105 odr\u0119bno\u015b\u0107. Je\u017celi jeste\u015bmy przeciw zr\u00f3\u017cnicowanej integracji, powinni\u015bmy wej\u015b\u0107 jak najszybciej do obszaru wsp\u00f3lnej waluty i by\u0107 w awangardzie. \u201eZje\u015b\u0107 ciastko i mie\u0107 ciastko\u201d nie istnieje jako realna opcja. Jest r\u00f3wnie\u017c oczywiste, i\u017c wsp\u00f3lny rynek zawsze b\u0119dzie stwarza\u0142 wi\u0119cej korzy\u015bci dla obszaru wsp\u00f3lnej waluty \u2013 to wynika z arytmetyki koszt\u00f3w. Dyskryminacja ma tu charakter naturalny, jest samoistna. Unikn\u0105\u0107 jej mo\u017cna tylko przez przyj\u0119cie wsp\u00f3lnej waluty.<\/p>\n<p>Warto te\u017c pami\u0119ta\u0107, i\u017c pr\u00f3by rozbijania jedno\u015bci europejskiej nie przynosz\u0105 zamierzonych skutk\u00f3w. Rozpadowi Unii, poza sensem politycznym i ekonomicznym, przeciwdzia\u0142aj\u0105 tak\u017ce trudno\u015bci techniczne, doskonale dzi\u015b widoczne w procesie brexitu. Rozbijanie jedno\u015bci os\u0142abia jednak zdolno\u015b\u0107 funkcjonowania Unii, czego konsekwencje ponosz\u0105 wszyscy obywatele. W szczeg\u00f3lno\u015bci tych pa\u0144stw cz\u0142onkowskich, dla kt\u00f3rych integracja jest wielk\u0105 si\u0142\u0105 nap\u0119dow\u0105 rozwoju.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Czy my w Polsce r\u00f3wnie\u017c zaczniemy kwestionowa\u0107 korzy\u015bci z cz\u0142onkostwa, zapominaj\u0105c o przesz\u0142o\u015bci?<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":19,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,5],"tags":[4,3,2],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=18"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/18\/revisions\/20"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/19"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=18"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=18"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}