Ekonomiczne konsekwencje pandemii b\u0119d\u0105 d\u0142ugotrwa\u0142e i trudne.
Uwarunkowania gospodarcze i rynkowe ewoluuj\u0105 bezprecedensowo szybko, obejmuj\u0105 Europ\u0119 i ca\u0142y \u015bwiat. Wymagaj\u0105 sekwencji r\u00f3\u017cnych
dzia\u0142a\u0144 i ogromnej dozy zaufania w Europie i na \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wbrew opiniom sceptyk\u00f3w w Unii Europejskiej szybko uruchomiono nie tylko kr\u00f3tkoterminowe mechanizmy dost\u0119pne w systemie prawnym Unii, ale tak\u017ce te d\u0142ugoterminowe,\u00a0jak silne wsparcie bada\u0144 nad szczepionk\u0105. Zmiany w udzielaniu pomocy publicznej, regu\u0142ach bud\u017cetowych, wsparcie dla ma\u0142ych i \u015brednich firm, rozszerzenie mo\u017cliwo\u015bci korzystania z Funduszu Solidarno\u015bci, a tak\u017ce Funduszu Globalizacji dla \u0142agodzenia skutk\u00f3w kryzysu, uruchomienie mechanizmu wsp\u00f3lnych zam\u00f3wie\u0144, do kt\u00f3rego z niewyt\u0142umaczalnych powod\u00f3w Polska przyst\u0105pi\u0142a z op\u00f3\u017anieniem, szybkie zmiany zasad korzystania z systemu funduszy strukturalnych, a tak\u017ce niczym nieograniczony\u00a0dost\u0119p do wiedzy, ekspertyz, korzy\u015bci z\u00a0 koordynacji dzia\u0142a\u0144 i solidarno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u0119ki tym \u015brodkom zagro\u017cenia mog\u0105 trwa\u0107 kr\u00f3cej i by\u0107\u00a0mniej bolesne dla obywateli. Oczywi\u015bcie ani europejskie, ani globalne instytucje nie mog\u0105 zast\u0105pi\u0107 rz\u0105d\u00f3w krajowych i dzia\u0142a\u0144 samych obywateli. Ale mog\u0105 zwi\u0119kszy\u0107 skuteczno\u015b\u0107 dzia\u0142a\u0144. Odpowiedzialno\u015b\u0107 spoczywa na wszystkich poziomach zarz\u0105dzania, od lokalnych samorz\u0105d\u00f3w po instytucje europejskie i \u015bwiatowe.<\/p>\n\n\n\n
Kryzys jest pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem dramatycznie z\u0142o\u017cony i trudny. Wymaga pe\u0142nej synergii poszczeg\u00f3lnych faz dzia\u0142ania, pocz\u0105wszy od najwa\u017cniejszego\u00a0dzisiaj podtrzymania \u017cyciowych funkcji przedsi\u0119biorstw i s\u0142u\u017cby zdrowia, poprzez rozpocz\u0119cie w odpowiednim momencie silnych bod\u017ac\u00f3w prowzrostowych i na wspieraniu d\u0142ugookresowego rozwoju sko\u0144czywszy. Ten pierwszy okres, kiedy rz\u0105dy krajowe musz\u0105 wdro\u017cy\u0107 nadzwyczajne \u015brodki wsparcia system\u00f3w opieki zdrowotnej, jest wielkim sprawdzianem odpowiedzialno\u015bci politycznej.<\/p>\n\n\n\n
Czasami ta odpowiedzialno\u015b\u0107 jest traktowana jako prawo do egoizmu narodowego. Byli\u015bmy wi\u0119c na pocz\u0105tku kryzysu \u015bwiadkami dzia\u0142a\u0144 ograniczaj\u0105cych mi\u0119dzynarodowy handel \u015brodkami ratuj\u0105cymi \u017cycie. Tego typu dzia\u0142ania prowadz\u0105 do wzrostu cen, reakcji retorsyjnych\u00a0i ogranicze\u0144 ilo\u015bciowych. Rynki w tym obszarze powinny by\u0107 otwarte na ca\u0142ym \u015bwiecie. To czas na u\u0142atwianie wymiany handlowej, a nie jej ograniczanie.<\/p>\n\n\n\n
Nie mo\u017cemy dopu\u015bci\u0107 do sytuacji, gdy wirus stowarzyszy si\u0119 na d\u0142ugo z negatywnym zawirusowaniem gospodarki. Za\u0142amanie gospodarcze b\u0119dzie mie\u0107 niszczycielskie\u00a0konsekwencje. Nawet je\u015bli polska, europejska, \u015bwiatowa reakcja b\u0119dzie maksymalnie skoordynowana, sprawna i szybka, to i tak wszystko, co dotychczas zosta\u0142o zrobione, nie wystarczy.<\/p>\n\n\n\n
Najg\u0142\u0119bszy cios, jakiego ju\u017c do\u015bwiadczamy, to uderzenie w biznes i rynek pracy. Bankructwa dotkn\u0105 zar\u00f3wno ma\u0142e, jak i du\u017ce firmy. Najpewniej spowoduje to ogromne pogorszenie sytuacji na rynkach pracy. Bezprecedensowe wsparcie dla bezrobotnych i dla utrzymania zatrudnienia staje si\u0119 konieczno\u015bci\u0105\u00a0i jest w interesie nas wszystkich. W odpowiedzi na te skumulowane wyzwania decydenci musz\u0105 wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 zasadnicz\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy obecnym za\u0142amaniem gospodarczym a poprzednim kryzysem, gdy – m\u00f3wi\u0105c w skr\u00f3cie – problemem by\u0142a dost\u0119pno\u015b\u0107 finansowania kontynuacji produkcji. Teraz gospodarka przechodzi w stan hibernacji w wyniku \u015bwiadomych decyzji politycznych.<\/p>\n\n\n\n
Ale pandemiczna fala uderzeniowa idzie znacznie dalej. Dotyka elementarnych spraw, takich jak poczucie bezpiecze\u0144stwa na co dzie\u0144, niepewno\u015b\u0107 przysz\u0142o\u015bci, pewien syndrom \u201esamotno\u015bci w sieci\u201d. Do tej pory traktowali\u015bmy takie metody jak zdalne nauczanie, zakupy przez internet, praca w domu, \u0142\u0105czenie przez Skype\u2019a, Zooma etc. jako pomocne narz\u0119dzia obok rzeczywistej komunikacji z innymi lud\u017ami. Teraz ta komunikacja praktycznie nie istnieje poza tymi urz\u0105dzeniami. I to przestaje by\u0107 zabawne na d\u0142ug\u0105 met\u0119. Teraz doceniamy, jak bardzo potrzebny jest nam kontakt ze \u015bwiatem zewn\u0119trznym, jak nam doskwiera pobyt w czterech \u015bcianach, w jakim\u015b nieokre\u015blonym \u201eniemiejscu\u201d, jakim jest p\u00f3\u0142kwarantanna, o nieokre\u015blonej ostro\u015bci. Dotykaj\u0105 nas te\u017c przepisy, cz\u0119sto arbitralne, przypadkowe, zmieniaj\u0105ce si\u0119 co chwila.<\/p>\n\n\n\n
Je\u017celi ten stan b\u0119dzie trwa\u0142 d\u0142u\u017cej, to zaowocuje \u015bwiatow\u0105 depresj\u0105 na dot\u0105d niespotykan\u0105 skal\u0119. Coraz bardziej wzrasta te\u017c w nas \u015bwiadomo\u015b\u0107 tego, \u017ce po pandemii rzeczywisto\u015b\u0107 b\u0119dzie odmienna od tej, z kt\u00f3r\u0105 jeste\u015bmy oswojeni, \u017ce nie b\u0119dzie powrotu do stanu sprzed wirusa. St\u0105d ten wymuszony okres refleksji w\u015br\u00f3d nas wszystkich skazanych na fizyczn\u0105 samotno\u015b\u0107 nie mo\u017ce by\u0107 po prostu wype\u0142niony t\u0119sknot\u0105 za wczorajszym. Czas\u00a0na refleksj\u0119 nad tym, co przed nami, za odkrywaniem na nowo \u015bwiata, Europy, Polski, naszego\u00a0codziennego \u017cycia. To, \u017ce cokolwiek, co pojawi si\u0119 jako postpandemia, nie b\u0119dzie mia\u0142o wiele wsp\u00f3lnego z tym, co by\u0142o do tej pory, musz\u0105 bra\u0107 pod uwag\u0119 przyw\u00f3dcy, od kt\u00f3rych zale\u017cy, jak przywr\u00f3cimy \u015bwiatu \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n
Nikt nie wie, kiedy odlec\u0105 czarne \u0142ab\u0119dzie. Nie wiemy jeszcze nawet, sk\u0105d si\u0119 wzi\u0105\u0142 ten pierwszy. Nie jest to powt\u00f3rka poprzedniego kryzysu, kt\u00f3ry w istocie by\u0142 wynikiem wadliwej konstrukcji systemu finansowego. Teraz jest inaczej, zostali\u015bmy niejako \u201enapadni\u0119ci\u201d przez morderc\u0119, jakim jest wirus: nieprzewidywalny i trudny do opanowania, niszcz\u0105cy nie tylko tkank\u0119 zdrowotn\u0105 spo\u0142ecze\u0144stw, ale tak\u017ce barier\u0119 immunologiczn\u0105 chroni\u0105c\u0105 nas przed skutkami jego zagoszczenia si\u0119 w naszym, ludzkim \u015brodowisku.<\/p>\n\n\n\n
Koronawirus to oczywi\u015bcie „czarny \u0142ab\u0119d\u017a” klasy A. Ale mamy te\u017c do czynienia z „czarnymi \u0142ab\u0119dziami” klasy B. Troch\u0119 tak jak w dawnych hollywoodzkich filmach, nazywanych w\u0142a\u015bnie filmami klasy B, bo wyst\u0119powa\u0142y w nich stereotypowo nakre\u015blone postaci z\u0142oczy\u0144c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
I niestety w dzisiejszej trudnej sytuacji dla \u015bwiata niekt\u00f3rzy politycy, o autorytarnych mocno sk\u0142onno\u015bciach, postanowili si\u0119 wpisa\u0107 w ten stereotyp niszczyciela tego,\u00a0co inni z trudem wypracowuj\u0105. Populi\u015bci i autokraci korzystaj\u0105 z kryzysu, aby – tak jak na W\u0119grzech – „zamkn\u0105\u0107 demokracj\u0119”. Nie mo\u017cemy im na to pozwoli\u0107. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ekonomiczne konsekwencje pandemii b\u0119d\u0105 d\u0142ugotrwa\u0142e i trudne.Uwarunkowania gospodarcze i rynkowe ewoluuj\u0105 bezprecedensowo szybko, obejmuj\u0105 Europ\u0119 i ca\u0142y \u015bwiat. Wymagaj\u0105 sekwencji r\u00f3\u017cnychdzia\u0142a\u0144 i ogromnej dozy zaufania w Europie i na \u015bwiecie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":193,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/192"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=192"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/192\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":196,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/192\/revisions\/196"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/193"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=192"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=192"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=192"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}