Maraton negocjacyjny Rady Europejskiej, czyli przyw\u00f3dc\u00f3w pa\u0144stw i rz\u0105d\u00f3w Unii, dotycz\u0105cy wielkiego pakietu finansowego maj\u0105cego wyd\u017awign\u0105\u0107 gospodark\u0119 z obecnego kryzysu, pokaza\u0142 nowe wyzwanie, przed kt\u00f3rym stoimy jako Unia. Ot\u00f3\u017c okaza\u0142o si\u0119, \u017ce dwa pa\u0144stwa cz\u0142onkowskie, kt\u00f3re nie respektuj\u0105 w swoim funkcjonowaniu europejskich warto\u015bci, a w szczeg\u00f3lno\u015bci praworz\u0105dno\u015bci, mog\u0105 na oczach \u015bwiata zagrozi\u0107 ca\u0142ej\u00a0Unii wetem w sprawie \u017cyciowej dla wszystkich obywateli, jak\u0105\u00a0jest wielki pakiet inwestycyjny.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Nie ma mechanizmu wykluczenia pa\u0144stwa cz\u0142onkowskiego z Unii. Nikt tych dw\u00f3ch pa\u0144stw nie wyrzuci. Mo\u017cna wi\u0119c cynicznie wykorzysta\u0107 prawo weta, negocjuj\u0105c to, co jest nienegocjowalne we wsp\u00f3lnocie. Prawo do nierespektowania praworz\u0105dno\u015bci w zamian za zgod\u0119 na ca\u0142y pakiet finansowy. Okazuje si\u0119, \u017ce prawo weta praktycznie zapewnia polityczn\u0105 bezkarno\u015b\u0107 przyw\u00f3dcom, kt\u00f3rzy dokonuj\u0105 zamachu na praworz\u0105dno\u015b\u0107 na swoim podw\u00f3rku. Pr\u00f3bowano zmusi\u0107 UE do akceptacji czego\u015b, co zawiera w sobie zarodek jej samozniszczenia. Na szcz\u0119\u015bcie si\u0119 nie uda\u0142o. Ale po co nam to by\u0142o?<\/p>\n\n\n\n
Trzeba sobie jasno powiedzie\u0107, \u017ce w sytuacji prze\u0142omowej dla Unii mechanizm weta w sprawach podstawowych mo\u017ce by\u0107 tym, co nazywa si\u0119 \u201emoral hazard\u201d, czyli sta\u0142\u0105 pokus\u0105 do nadu\u017cy\u0107 przez przyw\u00f3dc\u00f3w bez skrupu\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
My\u015bl\u0119, i\u017c ten polityczno-kulturowy szok przyspieszy refleksj\u0119 i podj\u0119cie\u00a0krok\u00f3w uniemo\u017cliwiaj\u0105cych w przysz\u0142o\u015bci takie igranie z losem Unii. Konferencja o przysz\u0142o\u015bci Europy, kt\u00f3ra ma si\u0119 niebawem rozpocz\u0105\u0107,\u00a0b\u0119dzie doskona\u0142\u0105 okazj\u0105 do takiej dyskusji i otwarcia drzwi dla zmiany traktat\u00f3w pozwalaj\u0105cej na odej\u015bcie od zasady jednomy\u015blno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Bardzo \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce Polska nadal dystansuje si\u0119 od tego, co jest rdzeniem integracji europejskiej.<\/p>\n\n\n\n
I my\u015bl\u0119, \u017ce powinno te\u017c pa\u015b\u0107 pytanie o to, co tak naprawd\u0119 polski rz\u0105d\u00a0za\u0142atwi\u0142 dla nas w Brukseli i na czym polega\u0142 obwieszczony z fanfarami sukces. W ko\u0144cu powi\u0105zanie praworz\u0105dno\u015bci z dost\u0119pem do \u015brodk\u00f3w zosta\u0142o przez Uni\u0119 uratowane. Bezskutecznie pokazali\u015bmy brzydk\u0105 twarz reszcie Europy. \u015arodki w naszej kopercie narodowej w nowym bud\u017cecie na polityk\u0119 sp\u00f3jno\u015bci i rolnictwo s\u0105 mniejsze o 20 mld euro ni\u017c w obecnej perspektywie finansowej. S\u0105 mniejsze, ni\u017c zaproponowa\u0142a Komisja Europejska. S\u0105 r\u00f3wnie\u017c mniejsze ni\u017c to, co jest w propozycji Parlamentu Europejskiego. Skupiono si\u0119 na uparcie powtarzanym od pi\u0119ciu lat ha\u015ble, i\u017c nikt nie b\u0119dzie nam m\u00f3wi\u0142, \u017ce mamy przestrzega\u0107 europejskich warto\u015bci i wsp\u00f3lnego prawa.<\/p>\n\n\n\n
Mo\u017cna oczywi\u015bcie upatrywa\u0107 powod\u00f3w takiej postawy w pragnieniu osi\u0105gni\u0119cia dora\u017anej korzy\u015bci politycznej, mo\u017cna te\u017c doszukiwa\u0107 si\u0119 g\u0142\u0119bszych korzeni historycznych takiego post\u0119powania.<\/p>\n\n\n\n
Ot\u00f3\u017c chyba niestety jest tak, \u017ce wielu polskich polityk\u00f3w obozu rz\u0105dowego ma pewien rys charakterystyczny, kt\u00f3ry nazwa\u0142abym \u201ekompleksem Samosierry\u201d. Widz\u0105 si\u0119 w roli dzielnych szwole\u017cer\u00f3w pomagaj\u0105cych Napoleonowi przebi\u0107 si\u0119 przez w\u0105w\u00f3z i otworzy\u0107 drog\u0119 na Madryt, aby u\u0142atwi\u0107 zdobycie Hiszpanii. Dzi\u015b Madryt to Bruksela, a Napoleon? Przecie\u017c chyba nie premier Orb\u00e1n.<\/p>\n\n\n\n
Po bitwie Tomasz \u0141ubie\u0144ski pisa\u0142 do \u017cony: \u201eNiekt\u00f3rzy z naszych walecznych ziomk\u00f3w polegli, okrywszy si\u0119 chwa\u0142\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n
No i ta ch\u0119\u0107 chwa\u0142y, cz\u0119sto pr\u00f3\u017cnej i okupionej wieloma ofiarami, ci\u0105gle w XXI w. kieruje posuni\u0119ciami naszych polityk\u00f3w. A przecie\u017c Marian Brandys ju\u017c w latach 70. XX w. pisa\u0142 o \u201eko\u0144cu \u015bwiata szwole\u017cer\u00f3w\u201d. Czy kto\u015b z grupy rz\u0105dz\u0105cej Polsk\u0105 czyta jeszcze Brandysa?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Maraton negocjacyjny Rady Europejskiej, czyli przyw\u00f3dc\u00f3w pa\u0144stw i rz\u0105d\u00f3w Unii, dotycz\u0105cy wielkiego pakietu finansowego maj\u0105cego wyd\u017awign\u0105\u0107 gospodark\u0119 z obecnego kryzysu, pokaza\u0142 nowe wyzwanie, przed kt\u00f3rym stoimy jako Unia. Ot\u00f3\u017c okaza\u0142o si\u0119, \u017ce dwa pa\u0144stwa cz\u0142onkowskie, kt\u00f3re nie respektuj\u0105 w swoim funkcjonowaniu europejskich warto\u015bci, a w szczeg\u00f3lno\u015bci praworz\u0105dno\u015bci, mog\u0105 na oczach \u015bwiata zagrozi\u0107 ca\u0142ej\u00a0Unii wetem w […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":210,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/209"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=209"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/209\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":213,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/209\/revisions\/213"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/210"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=209"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=209"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=209"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}