Pisz\u0119 ten tekst dzie\u0144 przed rocznic\u0105 rosyjskiej inwazji na Ukrain\u0119, kilka dni po wizycie prezydenta Bidena w Kijowie i po jego wizycie w Warszawie. My\u015bl\u0119, \u017ce ta nieoczekiwana wizyta w stolicy Ukrainy by\u0142a czym\u015b naprawd\u0119 historycznym.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Czasami nadu\u017cywamy terminu \u201egejmczend\u017cer\u201d, ale my\u015bl\u0119, \u017ce to, co si\u0119 zdarzy\u0142o w Kijowie, naprawd\u0119 zas\u0142uguje na to okre\u015blenie.<\/p>\n\n\n\n
Nie mog\u0142a by\u0107 ja\u015bniej pokazana determinacja Stan\u00f3w Zjednoczonych ni\u017c wizyta ich prezydenta w stolicy Ukrainy w stanie wojny, nara\u017caj\u0105cego nawet w\u0142asne bezpiecze\u0144stwo, by pokaza\u0107, \u017ce wolny \u015bwiat jest naprawd\u0119 zaanga\u017cowany w to, by Ukraina wygra\u0142a wojn\u0119. To, co robi\u0105 prezydenci USA, naprawd\u0119 ma moc zmiany historii. Ronald Reagan powiedzia\u0142 Gorbaczowowi: \u201ePanie Gorbaczow, niech pan zburzy ten mur\u201d. Wtedy wydawa\u0142o si\u0119 to retoryk\u0105, politycznym zagraniem. Ale tak si\u0119 sta\u0142o. Mur upad\u0142.<\/p>\n\n\n\n
A w swoim przem\u00f3wieniu w Warszawie, przybywszy prosto z Kijowa, prezydent Biden powiedzia\u0142: \u201eRok temu \u015bwiat stan\u0105\u0142 ju\u017c przed wizj\u0105 upadku Kijowa, ale ja stamt\u0105d w\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142em i mog\u0119 powiedzie\u0107: Kij\u00f3w si\u0119 trzyma, Kij\u00f3w dumnie si\u0119 trzyma! Wysoko niesie g\u0142ow\u0119, a przede wszystkim jest wolny\u201d. A p\u00f3\u017aniej doda\u0142: \u201eZagro\u017cenie by\u0142o proste i bardzo wielkie: czy b\u0119dziemy silni, czy odwr\u00f3cimy wzrok, czy b\u0119dziemy zjednoczeni jak sojusznicy. Rok p\u00f3\u017aniej znamy odpowied\u017a: jeste\u015bmy mocni i zjednoczeni, a \u015bwiat nie odwr\u00f3ci\u0142 wzroku\u201d.<\/p>\n\n\n\n
I my\u015bl\u0119, \u017ce te s\u0142owa b\u0119d\u0105 mie\u0107 podobny efekt jak te wypowiedziane przez prezydenta Reagana przed Bram\u0105 Brandenbursk\u0105. Wizyta Joe Bidena w Kijowie i Warszawie nada\u0142a nowe momentum wysi\u0142kom, jakie kolektywnie rozumiany \u201eZach\u00f3d\u201d podj\u0105\u0142 w minionym roku.<\/p>\n\n\n\n
Bo \u015bwiat faktycznie nie odwr\u00f3ci\u0142 wzroku. Raczej mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce spojrza\u0142 na Ukrain\u0119 na nowo. Unia Europejska i NATO zmobilizowa\u0142y wszystkie mo\u017cliwe zasoby: finansowe, militarne, tak\u017ce wol\u0119 polityczn\u0105, na niespotykan\u0105 dot\u0105d skal\u0119. Szybko dostrzegli\u015bmy, \u017ce sprawa Ukrainy jest te\u017c nasz\u0105 spraw\u0105, i \u017ce musimy wspiera\u0107 Ukrai\u0144c\u00f3w w ich walce nie tylko o \u017cycie, ale tak\u017ce o przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Ukrai\u0144cy s\u0105 ca\u0142kiem precyzyjni, je\u015bli chodzi o ich cele: najpierw chc\u0105 pokona\u0107 agresora, a potem sta\u0107 si\u0119 pe\u0142noprawnymi cz\u0142onkami wsp\u00f3lnoty wolnych i demokratycznych narod\u00f3w. I odpowiedzieli\u015bmy tak, jak nale\u017ca\u0142o: akceptuj\u0105c wniosek Ukrainy o przyj\u0119cie do UE i udzielaj\u0105c masywnego wsparcia Sojuszu P\u00f3\u0142nocnoatlantyckiego w ich nier\u00f3wnym starciu z wrogiem, tak aby wyr\u00f3wna\u0107 szanse i umo\u017cliwi\u0107 zwyci\u0119stwo.<\/p>\n\n\n\n
Prezydent Biden w swoim warszawskim przem\u00f3wieniu powiedzia\u0142 te\u017c: \u201eUE i pa\u0144stwa cz\u0142onkowskie zwi\u0119kszy\u0142y z bezprecedensowym zaanga\u017cowaniem swoj\u0105 pomoc na rzecz Ukrainy, nie tylko t\u0119 w zakresie bezpiecze\u0144stwa, ale te\u017c pomoc ekonomiczn\u0105, humanitarn\u0105 i inn\u0105\u201d. I to jest bardzo wa\u017cne o\u015bwiadczenie. Odzwierciedla to, \u017ce w tym piekielnym piecu wojny wyku\u0142a si\u0119 nowa, silniejsza ni\u017c kiedykolwiek jedno\u015b\u0107 pa\u0144stw demokratycznych.<\/p>\n\n\n\n
Po zako\u0144czeniu zimnej wojny wielu komentator\u00f3w, ale tak\u017ce polityk\u00f3w, my\u015bla\u0142o i m\u00f3wi\u0142o, \u017ce poj\u0119cie \u201ewolnego \u015bwiata\u201d sta\u0142o si\u0119 anachroniczne i powinno znikn\u0105\u0107 ze s\u0142ownika polityki mi\u0119dzynarodowej.<\/p>\n\n\n\n
Ale teraz widzimy, \u017ce \u201ewolny \u015bwiat\u201d naprawd\u0119 co\u015b znaczy. Ukrai\u0144cy aspiruj\u0105, odwa\u017cnie i wytrwale, aby sta\u0107 si\u0119 jego cz\u0119\u015bci\u0105. I my\u015bl\u0119, \u017ce nadejdzie te\u017c czas, szybciej czy p\u00f3\u017aniej, \u017ce nowa, demokratyczna Rosja r\u00f3wnie\u017c do\u0142\u0105czy do naszego wsp\u00f3lnego wolnego \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
Ale na razie, w rocznic\u0119 napa\u015bci na Ukrain\u0119, po\u0142\u0105czmy si\u0119 wszyscy nadziej\u0105, \u017ce Ukraina zwyci\u0119\u017cy. I b\u0119dzie to zwyci\u0119stwo nas wszystkich, kt\u00f3rzy wspieramy j\u0105 w oporze wobec brutalnej agresji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pisz\u0119 ten tekst dzie\u0144 przed rocznic\u0105 rosyjskiej inwazji na Ukrain\u0119, kilka dni po wizycie prezydenta Bidena w Kijowie i po jego wizycie w Warszawie. My\u015bl\u0119, \u017ce ta nieoczekiwana wizyta w stolicy Ukrainy by\u0142a czym\u015b naprawd\u0119 historycznym.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":349,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/345"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=345"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/345\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":348,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/345\/revisions\/348"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/349"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=345"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=345"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=345"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}