
{"id":91,"date":"2018-10-04T12:17:28","date_gmt":"2018-10-04T10:17:28","guid":{"rendered":"https:\/\/hubner.blog.polityka.pl\/?p=91"},"modified":"2018-10-04T15:01:57","modified_gmt":"2018-10-04T13:01:57","slug":"innego-polexitu-nie-bedzie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/2018\/10\/04\/innego-polexitu-nie-bedzie\/","title":{"rendered":"Innego polexitu nie b\u0119dzie"},"content":{"rendered":"<p>Polexit, coraz cz\u0119\u015bciej s\u0142yszymy to s\u0142owo w rozmowach, dyskusjach publicyst\u00f3w, dyskursie politycznym. Niekt\u00f3rzy uwa\u017caj\u0105, i\u017c polexit jest procesem, kt\u00f3ry ju\u017c si\u0119 zacz\u0105\u0142. Inni twierdz\u0105, i\u017c jest to zupe\u0142nie nieprawdopodobne wydarzenie.<!--more-->Wiemy te\u017c jednak, \u017ce szczeg\u00f3lnie w ostatnim czasie, prawdopodobie\u0144stwo zaistnienia wydarze\u0144 nieprawdopodobnych znacz\u0105co wzros\u0142o (dla przyk\u0142adu Trump, brexit, po tej niedobrej stronie aktualnego \u201emi\u0119dzynarodowego rachunku strat i zysk\u00f3w\u201d, Macron po tej bardziej pozytywnej).<\/p>\n<p>S\u0105dz\u0119, \u017ce polexit jako jednorazowe wydarzenie, konkretna decyzja polityczna, jest bardzo ma\u0142o prawdopodobny. \u017baden polski premier nigdy nie podpisze decyzji o wyj\u015bciu z Unii i \u017caden rz\u0105d przy zdrowych zmys\u0142ach nie og\u0142osi referendum w tej sprawie. Chyba \u017ce dosz\u0142yby w Polsce do w\u0142adzy si\u0142y absolutnie ekstremistycznie antyunijne. My, Polacy, w trudnych momentach zachowujemy si\u0119 jednak racjonalnie i do tego nie dopu\u015bcimy.<\/p>\n<p>Brexit jako czysto polityczna decyzja, bez rozwa\u017cenia konsekwencji dla ca\u0142o\u015bci \u017cycia obywateli, jak i wywo\u0142any nim polityczny chaos w Wielkiej Brytanii wyznaczaj\u0105cy przebieg negocjacji, skutecznie odstraszaj\u0105 tych, kt\u00f3rzy chcieliby p\u00f3j\u015b\u0107 t\u0105 drog\u0105. W szczeg\u00f3lno\u015bci gdy coraz bardziej oczywiste staj\u0105 si\u0119 tego ekonomiczne koszty.<\/p>\n<p>Polsce grozi natomiast ca\u0142kiem realnie inny scenariusz. Polexit nie musi osi\u0105gn\u0105\u0107 stanu formalnego opuszczenia Unii Europejskiej. Mo\u017ce on po prostu oznacza\u0107 osi\u0105gni\u0119cie stanu maksymalnej marginalizacji politycznej Polski, podbudowanej utrat\u0105 zaufania do Polski jako pa\u0144stwa cz\u0142onkowskiego. W rezultacie odrzucenia przez polski rz\u0105d dzia\u0142aj\u0105cy na szczeblu unijnym w imieniu nas, obywateli Polski, fundament\u00f3w integracji europejskiej, europejskiej racji stanu, europejskiej suwerenno\u015bci, praworz\u0105dno\u015bci, roli Europejskiego Trybuna\u0142u Sprawiedliwo\u015bci, nie b\u0119dziemy postrzegani jako integralna cz\u0119\u015b\u0107 tej ca\u0142o\u015bci, w kt\u00f3rej zaufanie i solidarno\u015b\u0107 s\u0105 chlebem powszednim. Jeste\u015bmy do\u015b\u0107 blisko takiego momentu.<\/p>\n<p>To, co polski rz\u0105d robi w relacjach z Uni\u0105, jest faktycznie bezprecedensowym widowiskiem i po\u015bmiewiskiem dla ca\u0142ej Europy. Skala kumuluj\u0105cych si\u0119 narusze\u0144 prawa i warto\u015bci jest niespotykana. Brak woli do porozumienia z Bruksel\u0105 jest demonstrowany przy ka\u017cdej niemal okazji. Krok po kroku podmywane s\u0105 instytucje demokratycznego pa\u0144stwa prawa. Jego likwidacja w Polsce sprawia, \u017ce przestajemy spe\u0142nia\u0107 kryteria cz\u0142onkostwa w Unii. Ju\u017c dzisiaj nasza pozycja polityczna jest na tyle os\u0142abiona, \u017ce mo\u017cna powiedzie\u0107, i\u017c ci\u0105gle b\u0119d\u0105c cz\u0142onkiem Unii, przestali\u015bmy by\u0107 cz\u0142onkiem pe\u0142nowarto\u015bciowym.<\/p>\n<p>Reprezentowana przez rz\u0105d odr\u0119bno\u015b\u0107 koncepcji przysz\u0142o\u015bci Unii sprawia, i\u017c nie mie\u015bcimy si\u0119 w g\u0142\u00f3wnym nurcie istotnych politycznych decyzji unijnych. Sami si\u0119 marginalizujemy, szukaj\u0105c \u201ealternatywnych polityk zagranicznych\u201d , czy to w postaci Tr\u00f3jmorza, czy to przerzucania w nieoczekiwanych momentach zwrotnicy w kierunku Waszyngtonu. W tych konwulsyjnych ruchach wida\u0107 nasz\u0105 nieusuwaln\u0105 potrzeb\u0119 poszukiwania \u201esojuszy egzotycznych\u201d, jak to kiedy\u015b nazwa\u0142 Stanislaw Cat-Mackiewicz.<\/p>\n<p>Jestem natomiast przekonana, \u017ce w\u0142adze Polski, przy ca\u0142ej antyunijnej retoryce, napastliwo\u015bci wobec instytucji europejskich czy poszczeg\u00f3lnych komisarzy (Timmermans) i tym nieszcz\u0119snym szukaniu \u201ealternatyw\u201d, jednak nie chc\u0105 \u015bwiadomie wyj\u015b\u0107 z Unii. Bo rz\u0105dz\u0105cy te\u017c widz\u0105, ile korzy\u015bci Polska odnios\u0142a z cz\u0142onkostwa. Studiuj\u0105 badania opinii publicznej w sprawie integracji europejskiej. A wielu polityk\u00f3w rz\u0105dz\u0105cej partii odnosi sukcesy w wyborach na poziomie lokalnym, dlatego \u017ce mog\u0105 dysponowa\u0107 na swoim terenie pieni\u0119dzmi europejskimi.<\/p>\n<p>My\u015bl\u0119, \u017ce formalnego polexitu nie b\u0119dzie. Nast\u0105pi jednak, pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej, polexit faktyczny, na poziomie przesuni\u0119cia si\u0119 do drugiego kr\u0119gu integracji. Formalnie z Unii nie wyst\u0105pimy, ale znajdziemy si\u0119 poza jej rdzeniem. Odej\u015bcie Brytyjczyk\u00f3w zredukuje znaczenie pa\u0144stw cz\u0142onkowskich spoza obszaru wsp\u00f3lnej waluty. Szczeg\u00f3lnie, je\u015bli te pa\u0144stwa same b\u0119d\u0105 tak mocno inwestowa\u0107 w odr\u0119bno\u015b\u0107. Nikt dzi\u015b nie przejmuje si\u0119 w Unii pomys\u0142ami na Tr\u00f3jmorze czy jakimkolwiek innym pomys\u0142em na odr\u0119bno\u015b\u0107 jakiej\u015b grupy pa\u0144stw.<\/p>\n<p>Taki \u201ep\u00f3\u0142polexit\u201d\u00a0 b\u0119dzie polega\u0142 na tym, \u017ce b\u0119dziemy cz\u0142onkiem Unii \u201edrugiego kr\u0119gu\u201d, na zewn\u0105trz grupy coraz bardziej si\u0119 integruj\u0105cej wok\u00f3\u0142 wsp\u00f3lnej waluty. Si\u0142\u0105 rzeczy nie b\u0119dziemy te\u017c uczestniczy\u0107 we wsp\u00f3lnej polityce obronnej. Mimo i\u017c w\u0142\u0105czyli\u015bmy si\u0119 po kr\u00f3tkim wahaniu w budow\u0119 unii obronnej, nasz stosunek wobec PESCO jest lekko oboj\u0119tny. Pozostajemy na marginesie wsp\u00f3lnej polityki zagranicznej. Nasza aktywno\u015b\u0107 w kszta\u0142towaniu polityki migracyjnej nie ma nic wsp\u00f3lnego z solidarno\u015bci\u0105 i poczuciem wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci. Od czasu do czasu spontanicznie tworzymy w\u0142asn\u0105 protrumpowsk\u0105 polityk\u0119\u00a0 transatlantyck\u0105.<\/p>\n<p>B\u0119dziemy wi\u0119c nadal cz\u0142onkiem Unii, ale w stanie pewnej hibernacji, biernie i coraz bardziej marginalnie.<\/p>\n<p>Taki stosunek do wsp\u00f3lnoty europejskiej oznacza <em>de facto<\/em> mo\u017ce nie tyle wyj\u015bcie z Unii, ale odej\u015bcie od Unii. Jej warto\u015bci. Jej przysz\u0142o\u015bci. Naszych korzy\u015bci i naszej odpowiedzialno\u015bci. Ten scenariusz jest ju\u017c realizowany.<\/p>\n<p>Z tym niepokojem, ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105 tych zagro\u017ce\u0144 musimy i\u015b\u0107 do wybor\u00f3w europejskich.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Polexit nie musi osi\u0105gn\u0105\u0107 stanu formalnego opuszczenia Unii Europejskiej. <\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":40,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/91"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=91"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/91\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":97,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/91\/revisions\/97"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/40"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=91"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=91"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/hubner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=91"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}