![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/\/2012\/03\/Alhambra0797.jpg\" "\\"Alhambra0797\\"")
<\/a>Pa\u0142ac\/twierdza Alhambra w Granadzie – oraz masyw Sierra Nevada<\/em><\/p>\nGranada to przecie\u017c jedno z najs\u0142ynniejszych turystycznie miejsc \u015bwiata\u00a0 (przyk\u0142adowo, czytelnicy brytyjskiego The Independent wybrali j\u0105 jako jedno z miast \u2013 obok Wenecji i Pragi \u2013 kt\u00f3re chcieliby \u201eodwiedzi\u0107 przed \u015bmierci\u0105\u201d). Z kolei tamtejsza Alhambra, warowny zesp\u00f3\u0142 pa\u0142acowy wybudowany przez emir\u00f3w z dynastii Nasryd\u00f3w mi\u0119dzy XIII a XV stuleciem, uchodzi za jeden najpi\u0119kniejszych i najwi\u0119kszych tego typu kompleks\u00f3w w Europie. A r\u00f3wnocze\u015bnie nale\u017cy do najwa\u017cniejszych zabytk\u00f3w architektury arabskiej na kontynencie.<\/p>\n
Sk\u0105din\u0105d sam zwiedza\u0142em Granad\u0119 w do\u015b\u0107 niekonwencjonalny spos\u00f3b, bo na segwayu, czyli jednoosobowym dwuko\u0142owym poje\u017adzie, nap\u0119dzanym elektrycznie i doskonale spisuj\u0105cym si\u0119 na w\u0105skich i stromych uliczkach starej cz\u0119\u015bci miasta. Co istotne, jazda na segwayu nie wymaga wielkiej wprawy (sam by\u0142em debiutantem, a jako\u015b sobie radzi\u0142em), mo\u017cna za\u015b zatrzyma\u0107 si\u0119 w ka\u017cdym miejscu, kt\u00f3re chce si\u0119 dok\u0142adniej obejrze\u0107.<\/p>\n
Do Granady jest z Sierra Nevada ledwie 32 km \u2013 i to doskona\u0142\u0105, cho\u0107 g\u00f3rsk\u0105 przecie\u017c drog\u0105 (pokonuje si\u0119 ponad 1300 metr\u00f3w r\u00f3\u017cnicy poziom\u00f3w).<\/p>\n
Niewiele, bo jakie\u015b 100 km dalej, rozpoczynaj\u0105 si\u0119 pla\u017ce Andaluzji. A na nich nie tylko mo\u017cliwo\u015b\u0107 ca\u0142orocznego, a wi\u0119c tak\u017ce podczas kalendarzowej zimy, uprawiania windsurfingu czy kitesurfingu, ale tak\u017ce zwyk\u0142ej k\u0105pieli. W miniony weekend woda mia\u0142a tam bowiem 18 stopni Celsjusza, a temperatura powietrza by\u0142a jeszcze wy\u017csza.<\/p>\n
Powodem jest panuj\u0105cy na tamtejszym wybrze\u017cu subtropikalny klimat, kt\u00f3ry daje \u0142agodne zimy i ciep\u0142e, ale nie upalne lata (przy 320 s\u0142onecznych dniach rocznie \u015brednia temperatura to 20 stopni). W efekcie \u015bwietnie rosn\u0105 tam\u2026 tropikalne owoce. Cho\u0107by banany \u2013 tyle \u017ce kiedy spr\u00f3bowa\u0142em ich na farmie Finca San Ramon na wzg\u00f3rzach otaczaj\u0105cych miasteczko Almu\u00f1ecar, to odnios\u0142em wra\u017cenie, \u017ce maj\u0105 mocno subtelniejszy smak od tych, kt\u00f3re mo\u017cna kupi\u0107 w rodzimych supermarketach. Ale te\u017c awokado, mango, papaya i maracuya. Lecz prawdziwym odkryciem okazuje si\u0119 chirimoya \u2013 pochodz\u0105ca z po\u0142udniowej Ameryki, o wielko\u015bci ma\u0142ej pi\u0142ki i bia\u0142ym, kremowym mi\u0105\u017cszu o specyficznym aromacie i wybornym, s\u0142odkawo-kwaskowatym, a wi\u0119c od\u015bwie\u017caj\u0105cym, smaku. Nic dziwnego, \u017ce taki Mark Twain uzna\u0142 chirimoya za \u201enajwyborniejszy owoc, jaki zna cz\u0142owiek\u201d, a Andaluzja jest dzi\u015b najwi\u0119kszym na \u015bwiecie jej producentem.<\/p>\n Inn\u0105 tutejsz\u0105 specjalno\u015bci\u0105 s\u0105 ryby oraz owoce morza \u2013 i te podawane jako prosta przek\u0105ska do ka\u017cdego piwa zam\u00f3wionego w jakimkolwiek barze przy pla\u017cy (zestaw taki kosztuje niespe\u0142na 2 euro), i te przyrz\u0105dzane na rozmaite sposoby \u2013 nie tylko jako sk\u0142adnik tradycyjnej tu paelli \u2013 w wyszukanych nadmorskich restauracjach.<\/p>\n Chocia\u017cby w okolicach kompleksu p\u00f3l golfowych Los Moriscos w pobli\u017cu Motril (podobno du\u017co ta\u0144szych od tych na przedmie\u015bciach Malagi, a o ile\u017c chyba pi\u0119kniej, bo tu\u017c przy morzu, po\u0142o\u017conych). Albo w tawernie przy skale (b\u0119d\u0105cej niegdy\u015b wysp\u0105, a dzi\u015b po\u0142\u0105czonej z l\u0105dem) u podn\u00f3\u017ca fortecy w Salobre\u00f1i \u2013 mie\u015bcie ze zdumiewaj\u0105c\u0105, burzliw\u0105 i skomplikowan\u0105 histori\u0105 oraz sieci\u0105 ultraw\u0105skich i stromych uliczek (wszystkie auta maj\u0105 tu \u015blady po otarciach) z g\u0119st\u0105 sieci\u0105 bia\u0142ych domk\u00f3w, przyklejonych niemal do zamkowych mur\u00f3w. Lecz przecie\u017c ju\u017c mi\u0119dzy IV wiekiem przed nasz\u0105 er\u0105 a IV stuleciem po Chrystucie solone ryby z Almu\u00f1ecar by\u0142y wysy\u0142ane do wszystkich wi\u0119kszych miast basenu Morza \u015ar\u00f3dziemnego (\u201efabryka\u201d w postaci kamiennych instalacji do p\u0142ukania ryb oraz zbiornik\u00f3w do ich marynowania przetrwa\u0142a do dzi\u015b ). A konkurencja ju\u017c wtedy by\u0142a przecie\u017c spora.<\/p>\n Tym natomiast, kt\u00f3rzy ryb nie lubi\u0105, mo\u017cna poleci\u0107 chocia\u017cby lokalny specja\u0142 w postaci miniaturowego bobu podawanego na gor\u0105c\u0105 z przedni\u0105 podsuszan\u0105 szynk\u0105.<\/p>\n To wszystko za\u015b, przypomnijmy, niewiele ponad godzin\u0119 jazdy samochodem od stacji narciarskiej z ponad setk\u0105 kilometr\u00f3w tras na wysoko\u015bci si\u0119gaj\u0105cej 3300 m n.p.m. (o niej samej szczeg\u00f3\u0142owo pisa\u0142em w poprzedniej nocie: \u201eNarty blisko pla\u017cy\u201d<\/a>, 26 marca b.r.).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Program wyprawy na narty w andaluzyjskiej Sierra Nevadzie powinien, ba \u2013 musi, zawiera\u0107 tak\u017ce wizyt\u0119 w pobliskiej Granadzie oraz wypad na\u2026 pla\u017c\u0119. Na surfa, kite\u2019a, golfa albo po prostu na chirimoya\u2019\u0119 i owoce morza (o zwiedzaniu tamtejszych zabytk\u00f3w nie wspominaj\u0105c). Pa\u0142ac\/twierdza Alhambra w Granadzie – oraz masyw Sierra Nevada<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1283"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1283"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1283\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1285,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1283\/revisions\/1285"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1283"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1283"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1283"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a>„Fabryka” solonych ryb w Almu\u00f1ecar<\/em><\/p>\n<\/a><\/p>\n