![\"00048687_w\"](\"\/wp-content\/uploads\/\/2015\/03\/00048687_w.jpg\")
<\/a><\/p>\n(Fot. Markus Gmeiner\/Vorarlberg Tourismus)<\/em> Kiedy doje\u017cd\u017camy do Salober (to z tej ma\u0142ej stacji mamy dotrze\u0107 do Lech), pokazuje si\u0119 ju\u017c pe\u0142ne s\u0142o\u0144ce. Troch\u0119 \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce z braku czasu nie mo\u017cemy odbi\u0107 do nieodleg\u0142ego Warth \u2013 to pono\u0107 \u015bwietne miejsce: wci\u0105\u017c dzikie przestrzenie, wi\u0119c du\u017co dobrej jazdy, a ma\u0142o ludzi.<\/p>\n Po kr\u00f3tkim zje\u017adzie z Saloberkopf wsiadamy do nowiutkiej gondoli Auenfeldjet. To ostatnia chluba obszaru Skiarlberg. Wcze\u015bniej Warth i Lech nie by\u0142o po\u0142\u0105czone wyci\u0105gami, a teraz mieszkaj\u0105c w okolicy, mo\u017cna szuka\u0107 dobrego \u015bniegu w obu. Co wi\u0119cej, k\u0142opotem nie jest tak\u017ce spory dystans mi\u0119dzy obu stacjami, bo gondola porusza si\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 66 km\/h! Tymczasem starania o jej budow\u0119 trwa\u0142y… 40 lat \u2013 pasjonuj\u0105co opowiada\u0142 mi o tym swego czasu p. Manfred Manhart \u2013 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry wsp\u00f3\u0142tworzy\u0142 infrastruktur\u0119 narciarsk\u0105 Lech Z\u00fcrs (m.in. \u201eLech: ekolodzy, ch\u0142opi i urz\u0119dnicy\u201d<\/a>, 25 stycznia ub.r.). Z wagonika ogl\u0105damy wielkie przestrzenie dziewiczego \u015bniegu, a Moses (bo dzi\u015b to on prowadzi moj\u0105 grup\u0119) na gor\u0105co planuje marszrut\u0119. Jako \u017ce puch kusi dzi\u015b wielu, wje\u017cd\u017camy we\u0144 niemal od razu. A jest go tyle, \u017ce cho\u0107 stok jest do\u015b\u0107 stromy, to jedzie si\u0119, by tak rzec, majestatycznie. Jak zreszt\u0105 na narciarskie niebo przysta\u0142o… Wi\u0119c jeszcze raz, i jeszcze. I zawsze w\u0142asn\u0105 lini\u0105, bo tyle tu nieruszonego jeszcze miejsca. Potem przenosimy si\u0119 w kolejny rejon \u2013 na zbocza Zuger Hochlicht (2377 m nn.p.m.). Tu narciarzy ju\u017c nieco wi\u0119cej, ale wci\u0105\u017c s\u0105 nienaruszone po\u0142acie. Moses uczula jednak, \u017ce niekt\u00f3re mog\u0105 by\u0107 mocno lawiniaste. Uwa\u017cnie wi\u0119c dobiera szlak grupy, przypomina o zachowaniu odleg\u0142o\u015bci, a w niekt\u00f3rych miejscach swoj\u0105 lini\u0105 pokazuje, dok\u0105d najdalej mo\u017cna si\u0119 zapu\u015bci\u0107 podczas zjazdu. I znowu udaje si\u0119 nam zaliczy\u0107 kilka pi\u0119knych, urozmaiconych wariant\u00f3w.<\/p>\n Wieczorem dowiadujemy si\u0119, \u017ce nasz przewodnik nie przesadza\u0142. Nied\u0142ugo po nas w tej samej okolicy zesz\u0142a spora lawina o tragicznych skutkach. Oto jeden z cz\u0142onk\u00f3w r\u00f3wnie\u017c prowadzonej przez przewodnika grupy zignorowa\u0142 jego zalecenia i przejecha\u0142 kilka metr\u00f3w poza wyznaczony jako w miar\u0119 bezpieczny obszar. \u015anieg zerwa\u0142 si\u0119, porywaj\u0105c bezmy\u015blnego narciarza. Na dodatek okaza\u0142o si\u0119, \u017ce wprawdzie mia\u0142 detektor, ale nie w\u0142\u0105czy\u0142 piepsa w tryb nadawania (cho\u0107 to akurat powinien sprawdzi\u0107 przewodnik). Cho\u0107 wi\u0119c na miejscu wypadku byli liczni \u015bwiadkowie i od razu zacz\u0119to szuka\u0107 zasypanego, to zlokalizowano go sondami dopiero po godzinie i dwudziestu minutach… W krytycznym stanie trafi\u0142 do szpitala. Na szcz\u0119\u015bcie nikt inny nie ucierpia\u0142.<\/p>\n Przed obiadem udaje si\u0119 nam jeszcze spr\u00f3bowa\u0107 g\u00f3ruj\u0105cych nad Z\u00fcrs\u00a0stok\u00f3w Hexenboden i Triikopf (2423 m n.p.m.). To jeszcze inny krajobraz: g\u0142\u00f3wnie rozleg\u0142e, faluj\u0105ce pag\u00f3rki, poprzecinane jednak znienacka w\u0105skimi w\u0105wozami. (Fot. Markus Gmeiner\/Vorarlberg Tourismus)<\/em><\/p>\n A zatem: nadzwyczaj urozmaicona jazda terenowa w doskona\u0142ym \u015bniegu i \u015bwietnej widoczno\u015bci (jak jest ona wa\u017cna, oka\u017ce si\u0119 nast\u0119pnego dnia…).
\n
\nFaktycznie, kiedy maszerujemy do skibusa, przestaje pada\u0107. Po drodze ciekawostka: przed niewielk\u0105 serowarni\u0105 (reklamuje si\u0119 banerem z informacj\u0105 o medalach, kt\u00f3re zdoby\u0142y jej wyroby) stoi poka\u017any automat, przypominaj\u0105cy te do sprzeda\u017cy napoj\u00f3w czy s\u0142odyczy. Tu jednak mo\u017cna kupi\u0107 sery \u2013 r\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w i wielko\u015bci oczywi\u015bcie.<\/p>\n<\/a>
\n(Fot. Markus Gmeiner\/Vorarlberg Tourismus)<\/em>)<\/em><\/p>\n
\n(Fot. Markus Gmeiner\/Vorarlberg Tourismus)<\/em><\/p>\n
\n(Fot. Markus Gmeiner\/Vorarlberg Tourismus)<\/em><\/p>\n<\/p>\n
\nNa posi\u0142ek zje\u017cd\u017camy do Z\u00fcrs. Cho\u0107 restauracja stylizowana jest na zwyk\u0142\u0105 g\u00f3rska chat\u0119, to ceny s\u0105 bli\u017csze lokalom z deptak\u00f3w najmodniejszych metropolii. Ale i obs\u0142uga ma klas\u0119: jest profesjonalna, ale te\u017c dowcipna i na luzie. Zreszt\u0105 nawet w zwyk\u0142ych ogr\u00f3dkach na ulicy ze szklaneczk\u0119 (0,2 l) Augustinera trzeba zap\u0142aci\u0107 2,6 euro. Tyle \u017ce trudno si\u0119 dziwi\u0107: Lech Z\u00fcrs nale\u017cy tyle\u017c do najlepszych i najmodniejszych, ile do najdro\u017cszych kurort\u00f3w zimowych Europy. Szcz\u0119\u015bliwie by korzysta\u0107 z jego stok\u00f3w, wystarczy zamieszka\u0107 w kt\u00f3rej\u015b z okolicznych wiosek, gdzie wszystko jest nieco ta\u0144sze.<\/p>\n