{"id":3866,"date":"2016-01-02T20:42:15","date_gmt":"2016-01-02T19:42:15","guid":{"rendered":"http:\/\/narty.blog.polityka.pl\/?p=3866"},"modified":"2016-01-09T16:16:45","modified_gmt":"2016-01-09T15:16:45","slug":"baqueira-beret-opowiesc-o-sekretnym-zakatku-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/2016\/01\/02\/baqueira-beret-opowiesc-o-sekretnym-zakatku-2\/","title":{"rendered":"Baqueira Beret: opowie\u015b\u0107 o sekretnym zak\u0105tku (2)"},"content":{"rendered":"

Historia tego hiszpa\u0144skiego (czy te\u017c katalo\u0144skiego) kurortu pokazuje, jak w kompletnej dziczy zbudowa\u0107 \u015bwietn\u0105 stacj\u0119 narciarsk\u0105.
\n
\nBy\u0142o ich dw\u00f3ch. Bo owszem, pomys\u0142 zbudowania w pirenejskiej dolinie Aran zimowego kurortu pojawi\u0142 si\u0119 ju\u017c w latach 20. minionego stulecia, kiedy tylko zacz\u0119li si\u0119 tam zapuszcza\u0107 mi\u0142o\u015bnicy dziewiczego \u2013 ale te\u017c szczeg\u00f3lnie obfitego i maj\u0105cego \u015bwietn\u0105 jako\u015b\u0107 dzi\u0119ki ukszta\u0142towaniu terenu oraz frontom znad Atlantyku \u015bniegu. (Szczeg\u00f3\u0142y: tutaj<\/a> i tutaj<\/a>). Lecz dopiero dzi\u0119ki energii i uporowi Jorge Jordana i Jesusa Serra idea sta\u0142a si\u0119 cia\u0142em.<\/p>\n

\"Baqueira\/Beret<\/a>

Baqueira\/Beret (Fot. Micha\u0142 Lipski)<\/p><\/div>\n

Jorge Jordana zachwyci\u0142 si\u0119 dolin\u0105 Aran i jej narciarskimi mo\u017cliwo\u015bciami pod koniec lat 50. XX wieku. By\u0142 wtedy bodaj najm\u0142odszym w historii prezesem hiszpa\u0144skiej Federacji Narciarskiej. To wtedy z por\u0119czenia lokalnego rz\u0105du prowincji Lerida zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do\u0144 burmistrz Salardu, jednej z wiosek doliny. \u017bali\u0142 si\u0119, \u017ce Aran nie mo\u017ce wydoby\u0107 si\u0119 ze stagnacji. Zaprosi\u0142 wi\u0119c sportowego notabla, by na w\u0142asne oczy przekona\u0142 si\u0119, jak przednio mo\u017cna tam poje\u017adzi\u0107 na nartach.<\/p>\n

Jorge Jordana z miejsca si\u0119 w miejscu zakocha\u0142. Podczas kolejnych zim sam zacz\u0105\u0142 sp\u0119dza\u0107 tam wolny czas. Przy okazji osobi\u015bcie sprawdza\u0142 szanse narciarskiego zagospodarowania doliny. Korzystaj\u0105c ze swej pozycji, szuka\u0142 tak\u017ce ewentualnych pieni\u0119dzy na inwestycj\u0119 \u2013 zar\u00f3wno prywatnych, jak i publicznych.<\/p>\n

W sierpniu 1962 r. zawi\u0105za\u0142a si\u0119 sp\u00f3\u0142ka Tevasa (Telecables del Valle de Aran). Jej dobrym duchem okaza\u0142 si\u0119 z kolei Jesus Serra, katalo\u0144ski przedsi\u0119biorca, znany g\u0142\u00f3wnie z bran\u017cy ubezpieczeniowej \u2013 i r\u00f3wnie zapalony narciarz. On te\u017c zachwyci\u0142 si\u0119 dolin\u0105. To g\u0142\u00f3wnie dzi\u0119ki jego zapa\u0142owi i umiej\u0119tno\u015bciom mened\u017cerskim dwa lata p\u00f3\u017aniej w rejonie Baqueira, gdzie dot\u0105d sta\u0142o tylko kilka kamiennych pasterskich stajni, pojawi\u0142 si\u0119 pierwszy wyci\u0105g: proste i wybudowane do\u015b\u0107 prymitywnymi metodami jednoosobowe krzese\u0142ka.<\/p>\n

6 grudnia 1964 r. wywioz\u0142y one na stok nad dolin\u0105 pierwszych narciarzy. Rych\u0142o jednak sp\u00f3\u0142ka zacz\u0119\u0142a si\u0119ga\u0107 po bardziej zaawansowane technologie. Dwuosobowe krzes\u0142a, kt\u00f3re tu\u017c obok uruchomiono ju\u017c nast\u0119pnej zimy, by\u0142y wi\u0119c du\u017co nowocze\u015bniejsze.<\/p>\n

R\u00f3wnocze\u015bnie w okolicy zacz\u0119to stawia\u0107 apartamenty i hotele dla potencjalnych go\u015bci. Od sezonu 1970\/71 mogli ju\u017c oni nocowa\u0107 niemal\u017ce przy dolnej stacji wyci\u0105g\u00f3w (wcze\u015bniej musieli doje\u017cd\u017ca\u0107 z g\u0142\u0119bi doliny). Co wa\u017cne, od pocz\u0105tku obowi\u0105zywa\u0142y ostre rygory architektoniczne: zar\u00f3wno hotele, jak i rezydencje i apartamentowce musz\u0105 kszta\u0142tem i budulcem (z dach\u00f3wkami zwanymi pizarra w\u0142\u0105cznie) nawi\u0105zywa\u0107 do tradycyjnej architektury doliny Aran. Nie mog\u0105 te\u017c naturalnie zak\u0142\u00f3ca\u0107 krajobrazu.<\/p>\n

\"TANAU-BAQUEIRA-1700-JLm\"<\/a>
\n 
\nSystematycznie te\u017c stawiano kolejne wyci\u0105gi i wytyczano nast\u0119pne trasy (znamienne, \u017ce ju\u017c od sezonu 1967\/68 przygotowywa\u0142 je kupiony przez sp\u00f3\u0142k\u0119 ratrak). Wa\u017cnym momentem okaza\u0142o si\u0119 tak\u017ce\u2026 wybudowanie parkingu dla go\u015bci, bo dot\u0105d musieli zostawia\u0107 swoje samochody na poboczu jedynej w dolinie drogi.<\/p>\n

Od lat 70. zacz\u0119to zagospodarowywa\u0107 narciarsko rozleg\u0142e i pi\u0119knie nas\u0142onecznione zbocza s\u0105siaduj\u0105cego z Baqueira regionu Beret. W 1982 r. oba rejony po\u0142\u0105czono krzese\u0142kiem. Dzi\u0119ki temu mo\u017cna by\u0142o ju\u017c zupe\u0142nie zapomnie\u0107 o kolejkach, kt\u00f3re na pocz\u0105tku zdarza\u0142y si\u0119 przy wyci\u0105gach w Baqueira. W 1985 r. poci\u0105gni\u0119to krzes\u0142a na Tuc deth Dossau (2516 m n.p.m.) \u2013 najwy\u017csze miejsce osi\u0105galne wtedy wyci\u0105giem. Nied\u0142ugo potem trzy wyci\u0105gi zacz\u0119\u0142y te\u017c obs\u0142ugiwa\u0107 s\u0142yn\u0105ce z najg\u0142\u0119bszych puch\u00f3w zbocza Argulls.<\/p>\n

\"Jpeg\"<\/a>
\n 
\nW tym okresie do kurortu na narty w okresie \u015bwi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia zacz\u0119\u0142a przyje\u017cd\u017ca\u0107 hiszpa\u0144ska rodzina kr\u00f3lewska. Z czasem sta\u0142o si\u0119 to tradycj\u0105 \u2013 i oczywi\u015bcie przyda\u0142o miejscu specjalnej renomy (swoje zrobi\u0142y m.in. tabloidy). Zacz\u0119li w nim ch\u0119tnie pokazywa\u0107 si\u0119 inni arystokraci i przedstawiciele klas wy\u017cszych (zw\u0142aszcza z Madrytu) oraz rozmaici celebryci.<\/p>\n

S\u0142aw\u0119 stacji przynosi\u0142y te\u017c rozgrywane w niej \u2013 i stosownie nag\u0142a\u015bniane przez gospodarzy \u2013 niemal od pocz\u0105tku rozmaite zawody: zar\u00f3wno w narciarstwie alpejskim (w tym skicrossie), jak i biegowym. Na trasie Stadium odby\u0142y si\u0119 cho\u0107by w 1970 r. pierwsze alpejskie mistrzostwa Hiszpanii.<\/p>\n

Ostateczny obszar stacji ustalony zosta\u0142 w 1994 r., kiedy to powi\u0119kszono j\u0105 o zbocza g\u00f3ruj\u0105cego nad dolin\u0105 Aneu masywu Bonaiqua. Dzi\u015b to tam znajduje si\u0119 najwy\u017cszy dost\u0119pny wyci\u0105giem punkt stacji: Tuc de la Lianca 2656 m n.p.m.<\/p>\n

W efekcie Baqueira\/Beret to ok. 150 km tras i niezliczone \u2013 w okre\u015bleniu tym nie ma \u017cadnej przesady \u2013 mo\u017cliwo\u015bci zjazd\u00f3w terenowych (w Europie por\u00f3wnywalne mo\u017ce jedynie z gigantami freeride\u2019u w rodzaju Espace Killy czy Lech Z\u00fcrs). Nie bez powodu slogan promocyjny o\u015brodka to \u201eSin limites\u201d, czyli \u201eBez granic\u201d.<\/p>\n

Nic dziwnego, \u017ce dzi\u015b mened\u017cerowie stacji nie chc\u0105 ju\u017c jej powi\u0119ksza\u0107, lecz \u2013 jak zapowiada Pedro Rico, jeden z miejscowych przewodnik\u00f3w \u2013 zamierzaj\u0105 doko\u0144czy\u0107 dzie\u0142a modernizacji wyci\u0105g\u00f3w (tylko w minionym sezonie z okazji p\u00f3\u0142wiecza a\u017c trzy z nich zast\u0105piono nowymi) i systemu do\u015bnie\u017cania (pierwsze sto armatek zainstalowano ju\u017c w sezonie 1989\/90).<\/p>\n

O obecnych mo\u017cliwo\u015bciach narciarskich kurortu jeszcze tu napisz\u0119.<\/p>\n

Jorge Jordan w testamencie za\u017cyczy\u0142 w sobie, by pochowano go na cmentarzu w Salardu \u2013 z widokiem na trasy Baquiera\/Beret, dzie\u0142o jego \u017cycia. Woli dochowano. Imieniem Jesusa Serra nazwano za\u015b popularne miejscowe zawody alpejskie (z udzia\u0142em jednak cz\u0142onk\u00f3w kadr narodowych r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w). Imiona za\u0142o\u017cycieli stacji nosz\u0105 tak\u017ce dwa nowoczesne wyci\u0105gi krzese\u0142kowe \u0142\u0105cz\u0105ce kluczowe obszary kurortu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Historia tego hiszpa\u0144skiego (czy te\u017c katalo\u0144skiego) kurortu pokazuje, jak w kompletnej dziczy zbudowa\u0107 \u015bwietn\u0105 stacj\u0119 narciarsk\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[147,145,149],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3866"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3866"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3866\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3869,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3866\/revisions\/3869"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3866"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3866"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3866"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}