{"id":6235,"date":"2020-01-30T07:32:44","date_gmt":"2020-01-30T06:32:44","guid":{"rendered":"http:\/\/narty.blog.polityka.pl\/?p=6235"},"modified":"2020-01-30T16:33:01","modified_gmt":"2020-01-30T15:33:01","slug":"madonna-i-jej-slalom","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/2020\/01\/30\/madonna-i-jej-slalom\/","title":{"rendered":"Madonna i jej slalom"},"content":{"rendered":"\n

Sypn\u0119\u0142o w tym sezonie rocznicami: 90 wy\u015bcig\u00f3w w zje\u017adzie w Wengen<\/a> na Lauberhorn, 80 w Kitzb\u00fchel <\/a>na Die Streif oraz 66 (te\u017c \u0142adnie brzmi, prawda?) slalom\u00f3w w Madonna di Campiglio. Te ostatnie zawody mia\u0142em frajd\u0119 ogl\u0105da\u0107 niedawno od kulis.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

S\u0105 stacje zimowe, kt\u00f3re nie pal\u0105 si\u0119 do organizowania zawod\u00f3w alpejskiego Pucharu \u015awiata. Bo to i koszty, i t\u0142um kibic\u00f3w, i odpowiedzialno\u015b\u0107, a korzy\u015bci marketingowe nieoczywiste \u2013 zw\u0142aszcza je\u015bli kurort stawia na klient\u00f3w niekoniecznie b\u0119d\u0105cych fanami \u015bcigania si\u0119 na nartach mi\u0119dzy tyczkami.<\/p>\n\n\n\n

S\u0105 jednak i takie, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie z zawod\u00f3w uczyni\u0142y tradycj\u0119, a trasy, na kt\u00f3rych rywalizuj\u0105 najlepsi \u2013 znakami rozpoznawczymi.<\/p>\n\n\n\n

Tyrolskie z Die\u00a0Streif i zjazdem Hahnenkamm-Rennen (w tym roku rozgrywanym po raz 80.!),\u00a0salzburska Schladming z Planai, Wengen w Jungfrau z Lauberhorn, po\u0142udniowotyrolskie Alta Badia i jej Gran Risa oraz Val Gardena z Saslong. I wreszcie s\u0142ynna Madonna di Campiglio w regionie Trentino ze stokiem Canalone Miramonti.<\/p>\n\n\n\n

To tu od 1950 r. tradycyjnie rozgrywane s\u0105 w Madonnie slalomy alpejskiego Pucharu \u015awiata. Kt\u00f3\u017c nie walczy\u0142 w 3Tre (bo tak nazywane s\u0105 zawody): Thomas Ghedina, Gustavo Thoeni, Ingemar Stenmark, Beniamin Reich\u2026 W ostatnich latach zawody odbywaj\u0105 si\u0119 wieczorem, co przydaje im widowiskowo\u015bci \u2013 stok, cho\u0107 kr\u00f3tki (470 m), jest stromy (nachylenie si\u0119ga 60 proc., \u015brednio za\u015b wynosi 27 proc.), a meta znajduje si\u0119 w samym centrum miasteczka, wi\u0119c fiesta jest tym wi\u0119ksza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Meta trasy Canalone Miramonti nocnego slalomu Pucharu \u015awiata w Madonna do Campiglio (fot. Pentaphoto\/3Tre Madonna di Campiglio Press Office).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dowodem zacnej tradycji jest cho\u0107by to, \u017ce w tym roku narciarska Madonna b\u0119dzie obchodzi\u0107 110. urodziny. 27 lutego 1910 r. grupa brytyjskich pasjonat\u00f3w g\u00f3r dotar\u0142a do wioski saniami, wspi\u0119\u0142a na Monte Spinale (2101 m n.p.m.) i\u2026 zachwyci\u0142a si\u0119 zar\u00f3wno krajobrazem, jak i mn\u00f3stwem mo\u017cliwo\u015bci do zjazd\u00f3w. Po powrocie wra\u017ceniami podzielili si\u0119 z podobnymi zapale\u0144cami i\u2026 dziennikarzami.<\/p>\n\n\n\n

Z czasem Madonna sta\u0142a si\u0119 coraz bardziej znana i modna (ju\u017c w po\u0142owie XIX w. by\u0142a ulubionym miejscem wypoczynku dynastii Habsburg\u00f3w \u2013 przyje\u017cd\u017ca\u0142a tu, oczywi\u015bcie nie na narty, m.in. El\u017cbieta Bawarska, czyli ksi\u0119\u017cniczka Sissi). W ko\u0144cu zacz\u0119\u0142a uchodzi\u0107 za jeden z topowych kurort\u00f3w zimowych Alp. Zachowa\u0142a przy tym kameralny charakter i, co mo\u017ce najciekawsze, wci\u0105\u017c jest dost\u0119pna\u00a0dla go\u015bci z niekoniecznie najgrubszymi portfelami.<\/p>\n\n\n\n

*<\/p>\n\n\n\n

To w XIX-wiecznym i zdobionym portretami rodziny cesarskiej (w tym oczywi\u015bcie Sissi) Salonie Hofer odbywa si\u0119 zwykle gala otwarcia zawod\u00f3w. Niegdy\u015b miejsce wykorzystywano jako sal\u0119 balow\u0105 Grand Hotel Des Alpes, najwytworniejszego swego czasu w kurorcie (tu zatrzymywa\u0142a si\u0119 ksi\u0119\u017cniczka). Dzi\u015b w przeddzie\u0144 slalomu staje si\u0119 miejscem spotkania m.in. zwyci\u0119zc\u00f3w zawod\u00f3w sprzed lat. Tym razem zjawili si\u0119 Alberto Tomba,\u00a0Marc Girardelli,\u00a0Ivica Kosteli\u0107,\u00a0Piero Gros,\u00a0Giorgio Rocca,\u00a0Ivano Edalini\u00a0i Henri Br\u00e9chu. Wszyscy, pr\u00f3cz ekscentrycznego jak zawsze Tomby, byli ubrani w przynale\u017cne jedynie triumfatorom 3Tre gustowne we\u0142niane swetry z logo zawod\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Zwyci\u0119zcy poprzednich edycji 3Tre podczas gali otwarcia 2020: Giorgio Rocca, Alberto Tomba, Ivica Kosteli\u0107, Henri Br\u00e9chu, Piero Gros, the 3Tre President Lorenzo Conci, Marc Girardelli and Ivano Edalini (fot. Foto Bisti\/3Tre Madonna di Campiglio Press Office).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Byli te\u017c oczywi\u015bcie dzia\u0142acze narciarscy (w tym FIS) i przedstawiciele miejscowych organizacji zaanga\u017cowanych w przeprowadzenie zawod\u00f3w. Zwyczajem Madonny jest bowiem, \u017ce miejscowi pracuj\u0105 na ich rzecz po cz\u0119\u015bci za darmo \u2013 na zasadzie wolontariatu.<\/p>\n\n\n\n

Jest program artystyczny (tym razem sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z poematu opisuj\u0105cego histori\u0119 narciarstwa w okolicy i prezentuj\u0105cego emocje towarzysz\u0105ce narciarstwu i slalomowej rywalizacji \u2013 recytowanego na tle d\u017awi\u0119k\u00f3w\u2026 perkusji), s\u0105 przem\u00f3wienia lokalnych polityk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Ale najwi\u0119ksz\u0105 atrakcj\u0105 wieczoru (pr\u00f3cz bufetu z lokalnych produkt\u00f3w i wina) okazuje si\u0119 koncert rockowych standard\u00f3w w wykonaniu grupy lokalnych muzyk\u00f3w oraz go\u015bcinnie \u015bpiewaj\u0105cym i wycinaj\u0105cym sol\u00f3wki na gitarze Ivic\u0105 Kosteli\u0107em!\u00a0Mistrz slalomu okaza\u0142 si\u0119 te\u017c ca\u0142kiem niez\u0142ym rockmenem \u2013 a jego znajomo\u015b\u0107 tradycji jest imponuj\u0105ca (jak podejrza\u0142em, pod\u015bpiewywa\u0142 zespo\u0142owi, nawet gdy ju\u017c zszed\u0142 ze sceny).<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ivica Kosteli\u0107 gra w Salone Hofer podczas gali otwarcia 3Tre (fot. Foto Bisti\/3Tre Madonna di Campiglio Press Office). <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

*<\/p>\n\n\n\n

Zawody prowadzone s\u0105 w klasycznie w\u0142oskim stylu. Mia\u0142em szcz\u0119\u015bcie ogl\u0105da\u0107 niegdy\u015b na \u017cywo kilka pucharowych zmaga\u0144 \u2013 cho\u0107by zjazd m\u0119\u017cczyzn w Wengen czy gigant kobiet w Val d\u2019Isere, ale od tego roku wiem, \u017ce to 3Tre zas\u0142uguj\u0105 na miano fiesty.<\/p>\n\n\n\n

Sprzyja temu ju\u017c to, \u017ce meta, przypomnijmy, ulokowana jest tu\u017c przy g\u0142\u00f3wnym bulwarze miasteczka. Rokrocznie zje\u017cd\u017ca kilka tysi\u0119cy kibic\u00f3w (zdarza si\u0119, \u017ce nawet 20 tys.), w tym wielu zrzeszonych w fanklubach poszczeg\u00f3lnych alpejczyk\u00f3w. S\u0105 flagi, banery, tr\u0105bki. Atmosfer\u0119 nakr\u0119caj\u0105 prowadz\u0105cy (\u017cywio\u0142owym komentarzem w kilku j\u0119zykach, a w przerwach mi\u0119dzy przejazdami miniwywiadami z alpejskimi osobisto\u015bciami) oraz muzyka serwowana przez DJ’a. Je\u015bli, dajmy na to, Alexander Khoroshilov mknie w\u015br\u00f3d tyczek przy d\u017awi\u0119kach „Highway to Hell” grupy AC\/DC, to jest moc!<\/p>\n\n\n\n

Z kronikarskiego obowi\u0105zku odnotujmy, \u017ce w 3Tre 2020 najszybszy okaza\u0142 si\u0119 Daniel Yule\u00a0(Szwajcar wygra\u0142 te\u017c w minionym roku!).<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Zwyci\u0119zca 3Tre 2020 Daniel Yule (fot. Pentaphoto\/3Tre Madonna di Campiglio Press Office)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Drugi by\u0142 Henrik Kristoffersen\u00a0(Norweg mia\u0142 wielki apetyt na trzecie zwyci\u0119stwo w Madonnie \u2013 wtedy zr\u00f3wna\u0142by si\u0119 z Tomb\u0105 i zbli\u017cy\u0142 do Ingemara Stenmarka, kt\u00f3ry wygrywa\u0142 na Canalone Miramonti pi\u0119\u0107 razy). Trzeci za\u015b \u2013 Clement Noel\u00a0z Francji.<\/p>\n\n\n\n

Wielkim pechowcem okaza\u0142 si\u0119 Andre Myhrer \u2013 Szwed po pierwszym przeje\u017adzie zajmowa\u0142 trzecie miejsce i gdyby cho\u0107 utrzyma\u0142 t\u0119 pozycj\u0119, pobi\u0142by w\u0142asny rekord najstarszego slalomisty, kt\u00f3ry stan\u0105\u0142 na podium alpejskiego Pucharu \u015awiata (w dniu zawod\u00f3w brakowa\u0142o mu trzech dni do uko\u0144czenia 37 lat!).<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Podium nocnego slalomu 2020 w Madonna di Campiglio (od lewej): Henrik Kristoffersen, Daniel Yule i Clement Noel (fot. Pentaphoto\/3Tre Madonna di Campiglio Press Office).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Jest jeszcze jeden wyr\u00f3\u017cnik Pucharu \u015awiata w Madonna di Campiglio: sceneria. Oczywi\u015bcie, podczas zawod\u00f3w mrok skrywa widoki, ale nast\u0119pnego dnia mo\u017cna ju\u017c w pe\u0142ni podziwia\u0107 ci\u0105g skalistych szczyt\u00f3w sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 na Dolomiti di Brenta. Nie bez powodu sta\u0142 si\u0119 on symbolem ca\u0142ych Dolomit\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

C\u00f3\u017c mo\u017ce by\u0107 przyjemniejszego, ni\u017c je\u017adzi\u0107 na nartach w takiej scenerii? O atrakcjach Madonny di Campiglio \u2013 i jej specyfice \u2013 mo\u017ce b\u0119dzie jeszcze okazja tu napisa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sypn\u0119\u0142o w tym sezonie rocznicami: 90 wy\u015bcig\u00f3w w zje\u017adzie w Wengen na Lauberhorn, 80 w Kitzb\u00fchel na Die Streif oraz 66 (te\u017c \u0142adnie brzmi, prawda?) slalom\u00f3w w Madonna di Campiglio. Te ostatnie zawody mia\u0142em frajd\u0119 ogl\u0105da\u0107 niedawno od kulis.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[76,77,220],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6235"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6235"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6235\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6245,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6235\/revisions\/6245"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6235"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6235"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6235"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}