{"id":6270,"date":"2020-02-17T14:52:39","date_gmt":"2020-02-17T13:52:39","guid":{"rendered":"http:\/\/narty.blog.polityka.pl\/?p=6270"},"modified":"2020-02-18T10:31:44","modified_gmt":"2020-02-18T09:31:44","slug":"slabsza-forma-santa-cateriny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/2020\/02\/17\/slabsza-forma-santa-cateriny\/","title":{"rendered":"S\u0142absza forma Santa Cateriny"},"content":{"rendered":"\n

Od lat jest to moja (i Justyny Kowalczyk) tajna faworytka\nw\u015br\u00f3d narciarskich stacji: zaciszna, z urozmaiconymi terenami i \u2013 dzi\u0119ki\nmikroklimatowi \u2013 \u015bwietnej jako\u015bci \u015bniegiem. Tej zimy by\u0142a jednak jakby w\ns\u0142abszej formie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Santa Caterina Valfurva to ma\u0142a wioska po\u0142o\u017cona nieopodal (13 km) bardziej znanego Bormio w Lombardii (oraz jeszcze s\u0142ynniejszego w Polsce Livigno, od kt\u00f3rego dzieli j\u0105 50 km). Ma wszystko, co do uprawiania narciarstwa niezb\u0119dne. \u015awietne i zr\u00f3\u017cnicowane trasy \u2013 od p\u00f3lek dla pocz\u0105tkuj\u0105cych po te o poziomie alpejskiego Pucharu \u015awiata (w 2005 r. rozgrywano tu niekt\u00f3re konkurencje mistrzostw \u015bwiata FIS). Cho\u0107 ich d\u0142ugo\u015b\u0107 nie idzie w setki kilometr\u00f3w, to podczas standardowego tygodniowego pobytu nikt si\u0119 nie jest w stanie znudzi\u0107. Zw\u0142aszcza \u017ce mo\u017cna przecie\u017c tak\u017ce spr\u00f3bowa\u0107 jazdy terenowej. Albo wyskoczy\u0107 do nieodleg\u0142ego Bormio \u2013 a tam tras jest wi\u0119cej (a Stelvio s\u0142u\u017cy do pucharowego zjazdu m\u0119\u017cczyzn).<\/p>\n\n\n\n

Ma te\u017c Santa Caterina \u015bwietny, zapewniaj\u0105cy przedni \u015bnieg klimat. Swoje robi ju\u017c to, \u017ce o\u015brodek le\u017cy na 1750 m n.p.m., a wyci\u0105gi docieraj\u0105 na ponad 2800 m n.p.m. oraz specyficzny uk\u0142ad grani na samym kra\u0144cu doliny. Bywa tu wprawdzie mro\u017ano (zw\u0142aszcza popo\u0142udniami na terenach od strony doliny), ale za to jako\u015b\u0107 tras nie pogarsza si\u0119 w ci\u0105gu dnia.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot. Jakub Burnetko<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Lokalizacja wp\u0142ywa te\u017c na atmosfer\u0119 w samej wiosce: nie ma t\u0142um\u00f3w, a co za tym idzie – spalin, neon\u00f3w, hucznych apres ski, dyskotek itp.<\/p>\n\n\n\n

Ma wreszcie Santa Caterina godn\u0105 tradycj\u0119 \u2013 na pocz\u0105tku XX w. by\u0142a znanym we W\u0142oszech kurortem termalnym (do czasu, kiedy ciep\u0142e i mineralne \u017ar\u00f3d\u0142a przesta\u0142y tryska\u0107 lecznicz\u0105 wod\u0105) i baz\u0105 wypadow\u0105 do g\u00f3rskich w\u0119dr\u00f3wek, by z czasem sta\u0107 si\u0119 w zimie tak\u017ce o\u015brodkiem narciarskim, rozreklamowanym zw\u0142aszcza przez urodzon\u0105 tu wybitn\u0105 alpejk\u0119 (m.in. czterokrotn\u0105 medalistk\u0119 olimpijk\u0119 i trzykrotn\u0105 mistrzyni\u0119 \u015bwiata) Debor\u0119 Compagnoni. Atutem jest wreszcie niewymuszona go\u015bcinno\u015b\u0107 gospodarzy (sam kwateruj\u0119 rokrocznie w Residencia Valfurva, nale\u017c\u0105cej zreszt\u0105 do rodziny Compagnoni). Jest wreszcie niezbyt drogo (sze\u015bciodniowy skipass na cztery o\u015brodki, czyli \u2013 pr\u00f3cz Santa Cateriny \u2013 tak\u017ce Bormio, San Colombano i Cima Piazzi, w szczycie sezonu kosztuje doros\u0142ego 226 euro, za\u015b dziecko mi\u0119dzy 8. a 16. rokiem \u017cycia \u2013 143 euro). Na rodzinne narty miejsce jest wi\u0119c idealne.<\/p>\n\n\n\n

Tej zimy jazda te\u017c by\u0142a \u015bwietna \u2013 i to mimo \u017ce \u015bniegowo sezon i tam do najlepszych na razie nie nale\u017cy. Z racji zdarzaj\u0105cych si\u0119 temperatur powy\u017cej zera i silnego wiatru (pojawi\u0142y si\u0119 nawet minitr\u0105by powietrzne) nie da\u0142o si\u0119 wprawdzie sztucznie do\u015bnie\u017ca\u0107 tras, ale tego naturalnego szcz\u0119\u015bliwie jeszcze starcza\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot. Jakub Burnetko<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Problem pojawi\u0142 si\u0119 inny: okaza\u0142o si\u0119, \u017ce z eksploatacji wy\u0142\u0105czono dwa z czterech orczyk\u00f3w i kiedy z powodu wiatru w\u0142a\u015bnie trzeba by\u0142o wy\u0142\u0105czy\u0107 tak\u017ce g\u00f3rn\u0105 parti\u0119 gondoli oraz krzes\u0142a po drugiej stronie grani, tras do jazdy zacz\u0119\u0142o by\u0107 ma\u0142o. Sytuacja potwierdza jedynie zasad\u0119, \u017ce orczyki okazuj\u0105 si\u0119 recept\u0105 na trudne warunki pogodowe (cho\u0107 mniej komfortowe od krzese\u0142ek czy gondoli, mog\u0105 kursowa\u0107 przy du\u017co silniejszych podmuchach) \u2013 i dlatego b\u0142\u0119dem jest ich pochopne likwidowanie w imi\u0119 wygody w\u0142a\u015bnie. Dowiod\u0142a ponadto, jak wa\u017cne jest poprowadzenie przynajmniej niekt\u00f3rych oklejek miejscami os\u0142oni\u0119tymi od wiatru (przez las chocia\u017cby) \u2013 pozwala to na korzystanie w razie gorszej pogody z przynajmniej cz\u0119\u015bci tras.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot. Jakub Burnetko<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

S\u0105 za to zacne widoki \u2013 z majestatycznie gro\u017anym Ortlerem 3905 m n.p.m., najwy\u017cszym szczytem nie tylko Po\u0142udniowego, ale ca\u0142ego Tyrolu na czele.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot. Jakub Burnetko<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

By\u0142 i problem drugi \u2013 ot\u00f3\u017c po\u0142o\u017conej na zboczach Santa Cateriny restauracji Bella Vista nie gotuje ju\u017c maestro Elio Ungaro. Ten wielokrotny zwyci\u0119zca mi\u0119dzynarodowych i (co pewnie wa\u017cniejsze) w\u0142oskich konkurs\u00f3w w przyrz\u0105dzaniu pizzy, a ponadto niebywale sympatyczny chef nie zdzier\u017cy\u0142 czynszowych \u017c\u0105da\u0144 w\u0142a\u015bcicieli rifugio. Przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 wi\u0119c ze swoj\u0105 ekip\u0105 do nieodleg\u0142ego w sumie miejsca, bo na stoki Cima Piazzi\/San Colombano g\u00f3ruj\u0105ce m.in. nad Issolaci\u0105 (osada w po\u0142owie drogi mi\u0119dzy Bormio a Livignio), na 2260 m n.p.m., otworzy\u0142 now\u0105 pizzeri\u0119\/restauracj\u0119. A Bella Vista w Santa Caterinie stoi pusta\u2026<\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot. Jakub Burnetko<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

W efekcie u konkurencji, czyli schronisku Palu \u2013 miejscu r\u00f3wnie zacnym, cho\u0107 s\u0142yn\u0105cym nie z pizzy, lecz z czysto lokalnego specja\u0142u, czyli pizzoccheri alla Valtellinese \u2013 t\u0142ok jest du\u017co wi\u0119kszy, a czasu na celebrowanie przez gospodarzy gotowania oraz serwowania da\u0144 mniej. A dawniej to w\u0142a\u015bnie tworzy\u0142o klimat tego miejsca\u2026<\/p>\n\n\n\n

Nie ma co jednak narzeka\u0107: g\u00f3ry wok\u00f3\u0142 Santa Cateriny s\u0105 nadal pi\u0119kne, stacja stara si\u0119 urozmaica\u0107 ofert\u0119 (w Sun Valley przygotowa\u0142a chocia\u017cby dwa warianty do \u0142atwych zjazd\u00f3w skicrossowych i zainwestowa\u0142a w wyci\u0105g dywanowy, u\u0142atwiaj\u0105cy dotarcie do po\u015bredniej stacji gondolek), a i pod wzgl\u0119dem warunk\u00f3w \u015bniegowych w tym trudnym sezonie korzystanie wypada na tle konkurencji. Nadal te\u017c stawia na spok\u00f3j, cisz\u0119 i alpejsk\u0105 atmosfer\u0119 \u2013 a to atuty coraz rzadsze.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fot. Jakub Burnetko<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Mo\u017ce wi\u0119c Justyna Kowalczyk, kt\u00f3ra kiedy\u015b my\u015bla\u0142a, by osi\u0105\u015b\u0107 w Santa Caterinie, nie porzuci tego pomys\u0142u. Bo i trasy biegowe s\u0105 tu rewelacyjne!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od lat jest to moja (i Justyny Kowalczyk) tajna faworytka w\u015br\u00f3d narciarskich stacji: zaciszna, z urozmaiconymi terenami i \u2013 dzi\u0119ki mikroklimatowi \u2013 \u015bwietnej jako\u015bci \u015bniegiem. Tej zimy by\u0142a jednak jakby w s\u0142abszej formie.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[204],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6270"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6270"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6270\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6286,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6270\/revisions\/6286"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6270"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6270"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/narty\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6270"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}