{"id":1129,"date":"2012-03-06T12:01:16","date_gmt":"2012-03-06T11:01:16","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=1129"},"modified":"2013-04-04T19:18:47","modified_gmt":"2013-04-04T17:18:47","slug":"kontrkultura","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2012\/03\/06\/kontrkultura\/","title":{"rendered":"Kontrkultura"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Wszyscy wiedz\u0105, \u017ce informatycy s\u0105 dziwni. Od niedawna wiem, \u017ce s\u0105 jeszcze dziwniejsi, ni\u017c mi si\u0119 wydawa\u0142o. Za \u015bwiat\u0142\u0105 rad\u0105 jednego z moich koleg\u00f3w (dzi\u0119kuj\u0119!) przeczyta\u0142em kilka artyku\u0142\u00f3w o profesji informatyk\u00f3w autorstwa Dariusza Jemielniaka. Reprezentatywny dla nich jest moim zdaniem ten: „Mened\u017cerowie w oczach informatyk\u00f3w”, Prakseologia nr 147\/2007<\/a>.<\/p>\n

<\/p>\n

Wy\u0142ania si\u0119 z niego obraz kontrkultury tworzonej w firmach przez pracownik\u00f3w dzia\u0142\u00f3w IT, a przede wszystkim programist\u00f3w. Definiuje si\u0119 ona w opozycji do kultury mened\u017cer\u00f3w. Wyra\u017ca si\u0119 to przeciwie\u0144stwo na wiele sposob\u00f3w.
\nProgrami\u015bci fundamentalnie inaczej definiuj\u0105 swoj\u0105 wizj\u0119 rozwoju zawodowego, cz\u0119sto ca\u0142kowicie odrzucaj\u0105c karier\u0119 hierarchiczn\u0105 w firmie, a w szczeg\u00f3lno\u015bci mo\u017cliwo\u015b\u0107 awansu na stanowisko mened\u017cerskie.<\/p>\n

Programi\u015bci fundamentalnie inaczej definiuj\u0105 kryteria oceny, co to znaczy dobrze zrealizowane zadanie: dla mened\u017cera to wykona\u0107 program zgodnie z zam\u00f3wieniem klienta, w terminie i bez przekroczenia bud\u017cetu. Dla informatyk\u00f3w liczy si\u0119 wewn\u0119trzna jako\u015b\u0107 wykonanego produktu i jego ciekawe funkcjonalno\u015bci.<\/p>\n

Programi\u015bci na og\u00f3\u0142 s\u0105 z\u0142ego zdania o zarz\u0105dzaj\u0105cych nimi mened\u017cerach (w niekt\u00f3rych ich wypowiedziach przytaczanych w artyku\u0142ach s\u0105 odwo\u0142ania do komiksu o Dilbercie – kto go zna, wie jak tam wygl\u0105daj\u0105 mened\u017cerowie).<\/p>\n

Programi\u015bci demonstracyjnie staraj\u0105 si\u0119 o odr\u0119bno\u015b\u0107 ubioru (mened\u017cer nosi garnitur, programista nosi wszystko-jedno-co-byle-nie-garnitur).<\/p>\n

Programi\u015bci cz\u0119sto uwa\u017caj\u0105 swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 za rodzaj sztuki, a siebie samych za rodzaj artyst\u00f3w.<\/p>\n

W artykule podane s\u0105 liczne przyk\u0142ady, cytaty z wywiad\u00f3w etnograficznych przeprowadzanych z programistami w kilku firmach, odsy\u0142acze do literatury. Wspominane s\u0105 tak\u017ce przyk\u0142ady innych profesji, kt\u00f3re tworz\u0105 swoiste anty-mened\u017cerskie kontrkultury w firmach, cho\u0107 informatycy s\u0105 wskazywani jako najbardziej radykalna z nich. M\u00f3g\u0142bym tu dorzuci\u0107 od siebie jeszcze jeden przyk\u0142ad: zainteresowanie karier\u0105 typu mened\u017cerskiego na uniwersytecie (to przecie\u017c te\u017c wielka korporacja) jest w\u015br\u00f3d moich koleg\u00f3w i kole\u017canek bardzo niskie, je\u015bli to por\u00f3wna\u0107 z innymi wydzia\u0142ami. Niewiele os\u00f3b chce by\u0107 kierownikami, dyrektorami, dziekanami. Dosz\u0142o do tego, \u017ce w moim macierzystym instytucie zosta\u0142y zlikwidowane wszystkie zak\u0142ady i ma on odt\u0105d ca\u0142kiem p\u0142ask\u0105 struktur\u0119. Mam wra\u017cenie, \u017ce wszyscy odetchn\u0119li\u015bmy z ulg\u0105, gdy pewna liczba stanowisk wi\u0105\u017c\u0105cych si\u0119 z obowi\u0105zkami mened\u017cerskimi po prostu znikn\u0119\u0142a i ju\u017c nie trzeba szuka\u0107 ch\u0119tnych do ich obj\u0119cia.<\/p>\n

Kiedy sobie o tym wszystkim czyta\u0142em u Jemielniaka, por\u00f3wnuj\u0105c jego opis do tego, co sam ogl\u0105dam wok\u00f3\u0142 siebie, mia\u0142em silne wra\u017cenie, \u017ce powstawanie takiej kontrkultury musi by\u0107 bardzo naturalnym procesem i nie raz on ju\u017c zachodzi\u0142, tak\u017ce w bardzo dawnych czasach. Zacz\u0105\u0142em wi\u0119c szuka\u0107 jakiego\u015b historycznego przyk\u0142adu i my\u015bl\u0119, \u017ce go znalaz\u0142em.<\/p>\n

Po pierwsze, potrzebna mi by\u0142a wielka, hierarchicznie skonstruowana korporacja – narzuca\u0142 si\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142 Katolicki.
\nPotem potrzebna mi by\u0142a grupa profesjonalist\u00f3w, wykonuj\u0105cych swoj\u0105 prac\u0119 na zlecenie i na rzecz Ko\u015bcio\u0142a, przez niego kierowanych, ale nie b\u0119d\u0105cych jego cz\u0119\u015bci\u0105. W ko\u0144cu mia\u0142a by\u0107 te\u017c kontrkultura wytworzona przez t\u0119 grup\u0119 zawodow\u0105.
\nNo i znalaz\u0142em: profesjonali\u015bci to budowniczowie katedr i ko\u015bcio\u0142\u00f3w, a t\u0119 kontrkultur\u0119 dzi\u015b nazywamy masoneri\u0105. Wszysko si\u0119 zgadza: i str\u00f3j (te fartuszki), i opozycyjno\u015b\u0107 wobec kasty mened\u017cerskiej, i odr\u0119bna wizja rozwoju osobistego, i artystyczne konotacje.<\/p>\n

Jest wiele teorii spiskowych zarzucaj\u0105cych masonom pr\u00f3by zakulisowego wp\u0142ywania na polityk\u0119 i w\u0142adz\u0119. O informatykach te\u017c mo\u017cna to powiedzie\u0107: wszyscy czytali\u015bmy o grupie Anonymous<\/em> i wiemy, co znaczy triumfalne „Tango down”.<\/p>\n

Czy\u017cbym wi\u0119c by\u0142 masonem XXI wieku?<\/p>\n

Jerzy Tyszkiewicz
\n<\/strong><\/p>\n

Ilustracja Alicja Leszy\u0144ska<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wszyscy wiedz\u0105, \u017ce informatycy s\u0105 dziwni. Od niedawna wiem, \u017ce s\u0105 jeszcze dziwniejsi, ni\u017c mi si\u0119 wydawa\u0142o. Za \u015bwiat\u0142\u0105 rad\u0105 jednego z moich koleg\u00f3w (dzi\u0119kuj\u0119!) przeczyta\u0142em kilka artyku\u0142\u00f3w o profesji informatyk\u00f3w autorstwa Dariusza Jemielniaka. Reprezentatywny dla nich jest moim zdaniem ten: „Mened\u017cerowie w oczach informatyk\u00f3w”, Prakseologia nr 147\/2007.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[60,62,52,28,21],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1129"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1129"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1129\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2667,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1129\/revisions\/2667"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1129"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1129"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1129"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}