{"id":2819,"date":"2013-05-20T08:40:10","date_gmt":"2013-05-20T06:40:10","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=2819"},"modified":"2013-05-20T08:55:32","modified_gmt":"2013-05-20T06:55:32","slug":"bo-tak","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2013\/05\/20\/bo-tak\/","title":{"rendered":"Bo tak"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Skoro ju\u017c tworzymy dwug\u0142os (przynajmniej na razie) na temat zalet i wad kr\u00f3tkich tekst\u00f3w, to musz\u0119 tutaj napisa\u0107 o moim ulubionym argumencie. Zamyka si\u0119 on w kr\u00f3tkim stwierdzeniu: „Bo tak!”.<\/p>\n

Argument ten jest tak\u00a0kr\u00f3tki, jak to tylko mo\u017cliwe. Zamyka w ten spos\u00f3b mo\u017cliwo\u015bci wszelkiej kontrargumentacji, stanowi\u0105c argument koronny za takim, a nie innym stanowiskiem.<\/p>\n

Ale je\u015bli m\u00f3wimy o wadach, to z kolei posiada on te\u017c najwi\u0119ksz\u0105 mo\u017cliw\u0105 wad\u0119, jak\u0105 mo\u017cna mu przeciwstawi\u0107 – jest nie konkretny i nic nie wyja\u015bnia, a przez to nie przybli\u017ca nas do zrozumienia rozwi\u0105zania problemu, na kt\u00f3ry argument ten jest odpowiedzi\u0105. Poza tym, jego kr\u00f3tko\u015b\u0107 jest nieco z\u0142udna. O ile sam jest kr\u00f3tki, o tyle wpleciony w odpowiedni kontekst, zwi\u0119ksza sw\u0105 zawarto\u015b\u0107. Wygl\u0105da to moim zdaniem tak:<\/p>\n

1. [Problem lub pytanie]<\/p>\n

2. [Rozstrzygni\u0119cie]<\/p>\n

3. [Dlaczego tak?]<\/p>\n

4. [Bo tak!]<\/p>\n

W istocie punkt 1 oraz 2 s\u0105 zmienne i dopiero 3 i 4 mo\u017cna potraktowa\u0107 jako zwart\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Mimo to s\u0105dz\u0119, \u017ce i tak swoj\u0105 lapiadrno\u015bci\u0105 przebija i inne odpowiedzi.<\/p>\n

Wady te jednak nie moim zdaniem nie przeciwstawiaj\u0105 si\u0119 zaletom. Na jego przyk\u0142adzie na przyk\u0142ad wida\u0107 r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy naukami a filozofi\u0105. W naukach odpowied\u017a na postawiony problem jest w zasadzie sko\u0144czona. Wszyscy oczywi\u015bcie wiemy, \u017ce nawet uznane teorie wzbudzaj\u0105 krytyk\u0119 sceptyk\u0105, a bywa i tak, \u017ce wci\u0105\u017c pozostaj\u0105 bezradne wobec niekt\u00f3rych pyta\u0144. Mimo to, przekonanie, \u017ce taka ostateczna odpowied\u017a jest mo\u017cliwa stawia nauki w uprzywilejowanej pozycji w stosunku do filozofii.<\/p>\n

W filozofii takich odpowiedzi nie ma, co wzbudza co pewien czas argumenty krytyczne przeciwko niej. Argumenty filozoficzne s\u0105 niesko\u0144czone, a problemy wci\u0105\u017c pozostaj\u0105 te same. I tu zn\u00f3w wychodzi kolejna zaleta tej argumentacji – w sporach filozoficznych argument ten jest ostateczny.<\/p>\n

Ze swoimi zaletami najlepiej chyba pasuje do r\u00f3\u017cnych spor\u00f3w moralnych, obyczajowych czy spo\u0142ecznych. Kolega m\u00f3j opowiedzia\u0142 mi kiedy\u015b tak\u0105 anegdot\u0119, kt\u00f3r\u0105 wyczyta\u0142 u o. J\u00f3zefa Marii Boche\u0144skiego. Nie poda\u0142 niestety, z kt\u00f3rej to by\u0142o pracy, wi\u0119c tu zawierzam jemu i jego pami\u0119ci. Ot\u00f3\u017c Boche\u0144ski pisze mniej wi\u0119cej co\u015b takiego: je\u015bli wydasz polecenie r\u00f3\u017cnym osobom z odmiennych kultur „id\u017a i zabij swoj\u0105 matk\u0119”, to us\u0142yszysz w odpowiedzi „nie!”. A gdy zapytasz: „dlaczego nie?”, to us\u0142yszysz jedyn\u0105 poprawn\u0105 odpowied\u017a „bo nie!”.<\/p>\n

Czy jednak ta lapidarna odpowied\u017a nie zakrywa czego\u015b, co za ni\u0105 stoi? I czym to jest?<\/p>\n

Grzegorz Pacewicz<\/p>\n

Foto:Terry McCombs<\/a>, Creative Commons<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Skoro ju\u017c tworzymy dwug\u0142os (przynajmniej na razie) na temat zalet i wad kr\u00f3tkich tekst\u00f3w, to musz\u0119 tutaj napisa\u0107 o moim ulubionym argumencie. Zamyka si\u0119 on w kr\u00f3tkim stwierdzeniu: „Bo tak!”.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[59,43],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2819"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2819"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2819\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2827,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2819\/revisions\/2827"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2819"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2819"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}