{"id":3339,"date":"2014-01-03T21:54:11","date_gmt":"2014-01-03T20:54:11","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=3339"},"modified":"2014-01-03T22:39:13","modified_gmt":"2014-01-03T21:39:13","slug":"myszy-do-obrobki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2014\/01\/03\/myszy-do-obrobki\/","title":{"rendered":"Myszy do obr\u00f3bki"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Kontynuuj\u0105c wcze\u015bniej rozpocz\u0119t\u0105 opowie\u015b\u0107 o zwierz\u0119tach, dzi\u015b kilka s\u0142\u00f3w o ssakach, kt\u00f3re dla nauki oddaj\u0105 swoje \u017cycie w setkach, je\u015bli nie tysi\u0105cach osobnik\u00f3w. Mowa oczywi\u015bcie o zwierz\u0119tach laboratoryjnych, w tym tych najbardziej popularnych, czyli myszach.\u00a0 Mysz zago\u015bci\u0142a po raz pierwszy w du\u017cych ilo\u015bciach w laboratoriach na pocz\u0105tku 20. wieku i od tamtej pory niepodzielnie rz\u0105dzi w\u015br\u00f3d zwierz\u0105t laboratoryjnych. Czy jednak wszystkie badania przeprowadzone na myszach maj\u0105 sens? Pytanie to zadaj\u0119 sobie nie tylko ja.<\/p>\n

<\/p>\n

Co jaki\u015b czas w prasie naukowej ukazuj\u0105 si\u0119 artyku\u0142y kwestionuj\u0105ce zastosowanie bada\u0144 z udzia\u0142em myszy w praktycznie ka\u017cdej dziedzinie nauk medycznych. Myszy stosowane s\u0105 jako modele do bada\u0144 nowotwor\u00f3w, chor\u00f3b systemowych jak cukrzyca, schorze\u0144 neurodegeneracyjnych, a od niedawna tak\u017ce zaburze\u0144 psychicznych. Warto\u015b\u0107 naukowa i mo\u017cliwo\u015bci zastosowania praktycznego wynik\u00f3w uzyskanych z bada\u0144 na myszach zale\u017c\u0105 przede wszystkim od dziedziny, w jakiej badania te zosta\u0142y wykonane. Je\u015bli bada si\u0119 procesy ewolucyjnie stare, przebiegaj\u0105ce w podobny spos\u00f3b w\u015br\u00f3d setek tysi\u0119cy organizm\u00f3w od milion\u00f3w lat takich jak neurotransmisja, fagocytoza czy sekrecja hormonalna, badania na myszach cz\u0119sto stanowi\u0105 nieocenione \u017ar\u00f3d\u0142o wiedzy i bram\u0119 do kolejnych bada\u0144. Jednak\u017ce przeniesienie p\u0142aszczyzny bada\u0144 od tematyki podstawowej do klinicznej, w kt\u00f3rej myszy traktowane s\u0105 jako pole eksperymentalne do bada\u0144 obcych temu gatunkowi chor\u00f3b, wytwarzanych eksperymentalnie, mija si\u0119 niekiedy z celem.<\/p>\n

W lutym w\u0142a\u015bnie minionego roku, w pi\u015bmie PNAS ukaza\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bno komentowany w prasie naukowej artyku\u0142, w kt\u00f3rym autorzy dowiedli, \u017ce badania chor\u00f3b zapalnych u myszy w niewielkim stopniu odzwierciedlaj\u0105 procesy zapalne u ludzi i ani na krok nie zbli\u017caj\u0105 nas do poznania patogenezy czy ustalenia terapii tych schorze\u0144. Podobnie moim zdaniem dzieje si\u0119 w przypadku zaburze\u0144 psychicznych takich jak schizofrenia. Myszy, ze wzgl\u0119du na ograniczony, w por\u00f3wnaniu do cz\u0142owieka rozw\u00f3j wy\u017cszych funkcji m\u00f3zgowych nie s\u0105 w stanie dobrze albo cho\u0107by poprawnie odzwierciedla\u0107 przebieg tego typu zaburze\u0144 i poszukiwanie odpowiedzi na temat pod\u0142o\u017ca biologicznego oraz opracowania terapii tych schorze\u0144 na podstawie mysich bada\u0144 mija si\u0119, wed\u0142ug mnie, si\u0119 z celem.<\/p>\n

Osobne zagadnienie stanowi\u0105 badania nowotwor\u00f3w. Corocznie rz\u0105dy oraz prywatni fundatorzy s\u0105 sk\u0142onni wydawa\u0107 wielkie sumy na badania nowotwor\u00f3w u myszy, tyle tylko, \u017ce z bada\u0144 tych niewiele wynika. Obecnie u myszy udaje si\u0119 wywo\u0142a\u0107 ponad 50 typ\u00f3w ludzkich nowotwor\u00f3w, niestety tylko niewielka ich cz\u0119\u015b\u0107 posiada zbli\u017con\u0105 do ludzkich charakterystyk\u0119 patobiologiczn\u0105. Z opracowa\u0144 wydawanych przez koncerny farmaceutyczne oraz agencje rz\u0105dowe wynika, \u017ce badania nowotworowe z udzia\u0142em myszy cz\u0119sto zamiast prowadzi\u0107 do poprawy naszej wiedzy nt. patobiologii nowotwor\u00f3w raczej wiedz\u0119 t\u0105 zamydlaj\u0105. W og\u0142oszonym przez FDA o\u015bwiadczeniu z 2006 mo\u017cna przeczyta\u0107 stwierdzenie, i\u017c 9 na 10 testowanych lek\u00f3w nie sprawdza si\u0119 w badaniach klinicznych gdy\u017c ich skuteczno\u015bci nie udaje si\u0119 potwierdzi\u0107 u ludzi, mimo i\u017c by\u0142y skuteczne u zwierz\u0105t laboratoryjnych http:\/\/www.fda.gov\/NewsEvents\/Newsroom\/PressAnnouncements\/2006\/ucm108576.htm<\/a>. Co wi\u0119cej, na ironi\u0119, substancje lecznicze, kt\u00f3re okaza\u0142y si\u0119 skuteczne w leczeniu pewnych typ\u00f3w nowotwor\u00f3w u ludzi, traci\u0142y warto\u015b\u0107 lecznicz\u0105, gdy te same nowotwory wyhodowano u myszy.<\/p>\n

Co z tego wszystkiego wynika? Ot\u00f3\u017c, wg. mnie i wielu innych podobnie my\u015bl\u0105cych os\u00f3b, nale\u017cy zrewidowa\u0107 nasze pogl\u0105dy na mysie modele ludzkich chor\u00f3b i, o ile to, mo\u017cliwie przej\u015b\u0107 na organizmy, kt\u00f3re w naturalny spos\u00f3b dziel\u0105 z nami ca\u0142y szereg jednostek chorobowych. Podej\u015bcie takie nie eliminuje oczywi\u015bcie wszystkich problem\u00f3w zwi\u0105zanych z badaniem chor\u00f3b n\u0119kaj\u0105cych gatunek ludzki na gatunkach mu podobnych, ale stawia nas o krok do przodu w poszukiwaniu skutecznej terapii tych\u017ce chor\u00f3b. Niedawno, laureatka nagrody naukowej POLITYKI, dr M. Kr\u00f3l wspomina\u0142a w\u0142a\u015bnie o takim zrewidowanym podej\u015bciu. Nie jest to rzecz nowa, pomys\u0142 na to, by zamiast zajmowa\u0107 si\u0119 nowotworowi myszami spojrze\u0107 na naszych domowych podopiecznych pojawi\u0142 si\u0119 ju\u017c w ubieg\u0142ym wieku. Pami\u0119tam jak kiedy\u015b z bratem rozmawiali\u015bmy na ten temat (nasze domowe koty pad\u0142y ofiar\u0105 nowotwor\u00f3w) i zastanawiali\u015bmy si\u0119, czy obserwacje dotycz\u0105c nowotwor\u00f3w u ps\u00f3w i kot\u00f3w mo\u017cna przenie\u015b\u0107 na grunt bada\u0144 medycznych u ludzi. Nale\u017ca\u0142am w owym czasie Studenckiego Ko\u0142a Naukowego (na weterynarii) i teoretycznie wydawa\u0142o si\u0119 nam, \u017ce takie rzeczy s\u0105 mo\u017cliwie; jednak w praktyce nie istnia\u0142y mo\u017cliwo\u015bci, by pomys\u0142 taki wprowadzi\u0107 w czyn. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce obecnie inni maj\u0105 szans\u0119 i mo\u017cliwo\u015b\u0107 realizowa\u0107 owe projekty, kt\u00f3re niegdy\u015b nie wydawa\u0142y si\u0119 mo\u017cliwie, a kt\u00f3re, miejmy nadziej\u0119, zbli\u017c\u0105 nas do opracowania skutecznych terapii wielu n\u0119kaj\u0105cych \u00a0nas i nasze domowe zwierzaki chor\u00f3b.<\/p>\n

Judyta Juranek<\/p>\n

Zdj\u0119cie: Autor Nieznany. Domena publiczna. 1896 rok<\/p>\n

\"ResearchBlogging.org\"<\/a><\/span><\/p>\n

Seok J, Warren HS, Cuenca AG, Mindrinos MN, Baker HV, Xu W, Richards DR, McDonald-Smith GP, Gao H, Hennessy L, Finnerty CC, L\u00f3pez CM, Honari S, Moore EE, Minei JP, Cuschieri J, Bankey PE, Johnson JL, Sperry J, Nathens AB, Billiar TR, West MA, Jeschke MG, Klein MB, Gamelli RL, Gibran NS, Brownstein BH, Miller-Graziano C, Calvano SE, Mason PH, Cobb JP, Rahme LG, Lowry SF, Maier RV, Moldawer LL, Herndon DN, Davis RW, Xiao W, Tompkins RG, & Inflammation and Host Response to Injury, Large Scale Collaborative Research Program (2013). Genomic responses in mouse models poorly mimic human inflammatory diseases. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 110<\/span> (9), 3507-12 PMID: 23401516<\/a><\/span><\/p>\n

MacEwen EG. (1990). Spontaneous tumors in dogs and cats: models for the study of cancer biology and treatment Cancer Metastasis Rev. <\/span> DOI: 10.1007\/BF00046339<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kontynuuj\u0105c wcze\u015bniej rozpocz\u0119t\u0105 opowie\u015b\u0107 o zwierz\u0119tach, dzi\u015b kilka s\u0142\u00f3w o ssakach, kt\u00f3re dla nauki oddaj\u0105 swoje \u017cycie w setkach, je\u015bli nie tysi\u0105cach osobnik\u00f3w. Mowa oczywi\u015bcie o zwierz\u0119tach laboratoryjnych, w tym tych najbardziej popularnych, czyli myszach.\u00a0 Mysz zago\u015bci\u0142a po raz pierwszy w du\u017cych ilo\u015bciach w laboratoriach na pocz\u0105tku 20. wieku i od tamtej pory niepodzielnie rz\u0105dzi […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[66,1,65],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3339"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3339"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3339\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3350,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3339\/revisions\/3350"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3339"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3339"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3339"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}