{"id":4010,"date":"2014-08-05T16:35:13","date_gmt":"2014-08-05T14:35:13","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=4010"},"modified":"2014-08-09T19:32:17","modified_gmt":"2014-08-09T17:32:17","slug":"ujarzmianie-wirusa-ebola","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2014\/08\/05\/ujarzmianie-wirusa-ebola\/","title":{"rendered":"Ujarzmianie wirusa Ebola"},"content":{"rendered":"

\"Ebola<\/a>W ci\u0105gu ostatnich tygodni w wielu serwisach informacyjnych us\u0142ysze\u0107 mo\u017cna by\u0142o zatrwa\u017caj\u0105ce reporta\u017ce na temat epidemii gor\u0105czki krwotocznej wywo\u0142ywanej przez wirusa Ebola, wspominanego zreszt\u0105 niedawno w komentarzach na naszym blogu. Powstaje pytanie – czy jest czego si\u0119 ba\u0107?
\n
\nWirus Ebola nale\u017cy do grupy wysoce zjadliwych filowirus\u00f3w z rodziny RNA-wirus\u00f3w. Dotychczas wyr\u00f3\u017cniono pi\u0119\u0107 podtyp\u00f3w tego wirusa: Zair (EBOV), Sudan (SUDV), Bundibugyo (BDBV), Ta\u00ef Forest (TAFA) i Reston (RESTV), z kt\u00f3rych najbardziej zjadliwe s\u0105 trzy pierwsze – odpowiedzialne za wszystkie do tej pory odnotowane epidemie gor\u0105czki krwotocznej w Afryce. Dwa ostatnie – TAFA i RESTV – s\u0105 wysoce zjadliwe dla ma\u0142p, okaza\u0142y si\u0119 ma\u0142o zjadliwie w przypadku ludzi. Do zaka\u017cenia wirusem Ebola dochodzi w przypadku bezpo\u015bredniego kontaktu z krwi\u0105, p\u0142ynami ustrojowymi i wydzielinami (mocz, pot, nasienie, \u015blina, wymioty itp.) zaka\u017conych osobnik\u00f3w. Ponadto do zaka\u017cenia mo\u017ce doj\u015b\u0107 w przypadku styczno\u015bci ze ska\u017conymi przedmiotami oraz zw\u0142okami zmar\u0142ych na chorob\u0119 ludzi i zwierz\u0105t. Okres inkubacji (od zaka\u017cenia do wyst\u0105pienia objaw\u00f3w choroby) wynosi od 2 do 21 dni, osoba zaka\u017cona rozsiewa wirusa od momentu pojawienia si\u0119 pierwszych objaw\u00f3w do 7-8 tygodni od ust\u0105pienia choroby.<\/p>\n

Po raz pierwszy przypadki gor\u0105czki krwotocznej Ebola odnotowano w 1976 roku (Sudan, Kongo), od tego czasu systematycznie co kilka lat obserwowano okresowe wybuchy epidemii w rejonach Afryki \u015arodkowej, nigdy jednak wirus nie zaatakowa\u0142 na tak\u0105 du\u017c\u0105 skal\u0119 jak obserwuje si\u0119 obecnie, do tego w obszarach znacznie oddalonych od poprzednich miejsc epidemii. Wed\u0142ug najnowszych danych WHO z 1 sierpnia 2014 zaka\u017ceniu wirusem Ebola uleg\u0142o 1603 os\u00f3b, z czego 887 zmar\u0142o. Najwi\u0119cej przypadk\u00f3w odnotowano w Sierra Leone (646), Gwinei (485) oraz Liberii (468), ostatnio pojedyncze przypadki pojawi\u0142y si\u0119 w Nigerii (4).<\/p>\n

W zwi\u0105zku z post\u0119puj\u0105c\u0105 epidemi\u0105 w krajach obj\u0119tych chorob\u0105 nakazano podj\u0119cie szczeg\u00f3lnych \u015brodk\u00f3w ostro\u017cno\u015bci – dok\u0142adna izolacja chorych, zabezpieczenie szpitali, zakaz zgromadze\u0144, ograniczenie ruchu lotniczego, przestrzeganie kt\u00f3rych nadzorowane jest przez miejscow\u0105 policj\u0119 oraz wojsko. Sukcesywne zwalczenie epidemii wirusa Ebola opiera si\u0119 bowiem na \u015bcis\u0142ym przestrzeganiu podstawowych zasad zapobiegania chorobom zaka\u017anym, bez tego wirus b\u0119dzie rozprzestrzenia\u0107 si\u0119 coraz dalej. I tu w\u0142a\u015bnie tkwi problem obecnej epidemii – wirus Ebola trafi\u0142 na bardzo podatny dla siebie grunt – bieda, fatalne warunki higieniczne, brak zaufania do wsp\u00f3\u0142czesnej medycyny oraz przedstawicieli s\u0142u\u017cby medycznej w po\u0142\u0105czeniu z lokalnymi wierzeniami i rytua\u0142ami sprawiaj\u0105, \u017ce choroba, kt\u00f3rej rozprzestrzenianie w normalnych warunkach mo\u017cna szybko ograniczy\u0107, zbiera coraz wi\u0119ksze \u017cniwo.<\/p>\n

Gwinea nale\u017cy do najbiedniejszych kraj\u00f3w na \u015bwiecie, a Liberia i Sierra Leone wci\u0105\u017c odczuwaj\u0105 skutki d\u0142ugotrwa\u0142ej wojny domowej sprzed ponad 10 lat.Trudna sytuacja \u017cyciowa sk\u0142ania wiele os\u00f3b do zapuszczania si\u0119 w celu zdobycia po\u017cywienia w rejony le\u015bne, g\u0119sto zasiedlone przez przenosz\u0105ce wirusa zwierz\u0119ta (nietoperze, ma\u0142py, antylopy). Polowania na zaka\u017cone bezobjawowo zwierz\u0119ta zwi\u0119kszaj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 bezpo\u015bredniego kontaktu z wirusem, zaka\u017cona osoba nie\u015bwiadoma ryzyka z pierwszymi objawami udaje si\u0119 do miejscowego medyka po leki na biegunk\u0119, po czym wraca do domu i przy sprzyjaj\u0105cych przenoszeniu choroby fatalnych warunkach higienicznych (brudne r\u0119ce, brudna po\u015bciel, brak toalet) zaka\u017ca innych.<\/p>\n

Ebola jest wirusem gro\u017anym, na szcz\u0119\u015bcie jednak dla nas rozprzestrzenianie tego wirusa, w przeciwie\u0144stwie do np. grypy hiszpanki dziesi\u0105tkuj\u0105cej ludno\u015b\u0107 na ca\u0142ym kontynencie w latach 1918-19, stosunkowo \u0142atwo mo\u017cna zatrzyma\u0107, pod warunkiem przestrzegania kilku podstawowych zasad – kwarantanna os\u00f3b podejrzanych o zaka\u017cenie, \u015bcis\u0142a izolacja chorych, eliminacja zwierz\u0119cych nosicieli (likwidacja stad zaka\u017conych zwierz\u0105t domowych, zakaz polowa\u0144 na nietoperze).<\/p>\n

Czy jest wi\u0119c si\u0119 czego ba\u0107…? Z obecnych ocen WHO wynika, \u017ce ze wzgl\u0119du na niewielk\u0105 ca\u0142kowit\u0105 liczb\u0119 przypadk\u00f3w prawdopodobie\u0144stwo rozprzestrzenia si\u0119 wirusa Ebola na pozosta\u0142e kontynenty jest niewielkie. Do tej pory odnotowano zaledwie kilka przypadk\u00f3w zachorowa\u0144 os\u00f3b spoza ludno\u015bci lokalnej, byli to przedstawiciele s\u0142u\u017cby medycznej z zagranicznych organizacji pomocowych (lekarze bez granic, WHO). Ponadto, mimo braku szczepionki, dzi\u0119ki zwi\u0119kszonym w ci\u0105gu ostatnich kilku lat nak\u0142adom finansowych na badania tego gro\u017anego wirusa, coraz cz\u0119\u015bciej m\u00f3wi si\u0119 o realnej szansie pojawienia si\u0119 skutecznej terapii leczenia gor\u0105czki krwotocznej. W chwili pisania tego artyku\u0142u dwie zaka\u017cone osoby (lekarz i piel\u0119gniarka pochodzenia ameryka\u0144skiego, zaka\u017ceni podczas pracy z chorymi na Ebol\u0119 w rejonie epidemii) poddawani s\u0105 eksperymentalnej terapii z u\u017cyciem monoklonalnych przeciwcia\u0142 antywirusowych testowanej wcze\u015bniej na ma\u0142pach. Pierwsze wyniki s\u0105 pomy\u015blne.<\/p>\n

Oby tak dalej.<\/p>\n

Judyta Juranek<\/strong><\/p>\n

Ilustracja: Joel G. Breman, M.D., D.T.P.H., domena publiczna (public health image library)<\/em><\/p>\n

Bausch, D., & Schwarz, L. (2014). Outbreak of Ebola Virus Disease in Guinea: Where Ecology Meets Economy PLoS Neglected Tropical Diseases, 8<\/span> (7)
\n<\/span><\/p>\n

Changula K, Kajihara M, Mweene AS, & Takada A (2014). Ebola and Marburg virus diseases in Africa: Increased risk of outbreaks in previously unaffected areas? <\/span>Microbiology and immunology<\/span> PMID: 25040642<\/a><\/p>\n

Olival KJ, & Hayman DT (2014). Filoviruses in bats: current knowledge and future directions. Viruses, 6<\/span> (4), 1759-88 PMID: 24747773<\/a><\/span>\"ResearchBlogging.org\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W ci\u0105gu ostatnich tygodni w wielu serwisach informacyjnych us\u0142ysze\u0107 mo\u017cna by\u0142o zatrwa\u017caj\u0105ce reporta\u017ce na temat epidemii gor\u0105czki krwotocznej wywo\u0142ywanej przez wirusa Ebola, wspominanego zreszt\u0105 niedawno w komentarzach na naszym blogu. Powstaje pytanie – czy jest czego si\u0119 ba\u0107?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[66,65],"tags":[115,117,116],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4010"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4010"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4010\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4025,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4010\/revisions\/4025"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4010"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4010"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4010"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}