{"id":4367,"date":"2015-01-21T12:18:10","date_gmt":"2015-01-21T11:18:10","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=4367"},"modified":"2015-01-22T09:34:27","modified_gmt":"2015-01-22T08:34:27","slug":"szkola-zawodowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2015\/01\/21\/szkola-zawodowa\/","title":{"rendered":"Szko\u0142a zawodowa"},"content":{"rendered":"

\"factory\"<\/a>W mojej pracy cz\u0119sto mam do czynienia z tekstami historycznymi. Maj\u0105 one ten charakter w tym sensie, \u017ce po pierwsze powsta\u0142y do\u015b\u0107 dawno, po drugie – odsy\u0142aj\u0105 do sytuacji lub zdarze\u0144 minionych. Taki ma w\u0142asnie charakter przem\u00f3wienie Tadeusza Cze\u017cowskiego \u201eO ideale uniwersytetu\u201d, wyg\u0142oszone 45 lat temu.
\n
\nZwykle takie przem\u00f3wienia powstaj\u0105 pod koniec \u017cycia uczonego, kiedy z perspektywy czasu cz\u0142owiek patrzy na swoje \u017cycie naukowe, a tak\u017ce chce pozostawi\u0107 po sobie jaki\u015b testament duchowy. Tak by\u0142o na przyk\u0142ad z wyst\u0105pieniem Kazimierza Twardowskiego \u201eO ideale uniwersytetu\u201d, kt\u00f3re wyg\u0142osi\u0142 w dniu wr\u0119czenia mu honorowego medalu wybitego na jego cze\u015b\u0107. Tak jest i tym razem – przem\u00f3wienie to zosta\u0142o wyg\u0142oszone na 80. urodziny Cze\u017cowskiego.<\/p>\n

Co mnie przyku\u0142o w tym tek\u015bcie, to przemy\u015blenia Cze\u017cowskiego na temat uniwersytetu. M\u00f3wi\u0142 on o przemianach, jakich do\u015bwiadczy\u0142 w trakcie swojej pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioletniej pracy akademickiej. Zmiany te pozostawa\u0142y w zwi\u0105zku z przemianami spo\u0142ecznymi, jakie zasz\u0142y w XX wieku. Polega\u0142y one na umasowieniu edukacji, zwi\u0105zanym z szerszym procesem umasowienia kultury. Je\u017celi w roku 1970 Cze\u017cowski m\u00f3wi o umasowieniu edukacji, to co by powiedzia\u0142 na to, co si\u0119 w niej dzieje obecnie?<\/p>\n

Drug\u0105 kwesti\u0105, o kt\u00f3rej m\u00f3wi Cze\u017cowski, jest misja uniwersytetu. Autor wskazuje podw\u00f3jny charakter uniwersytetu: z jednej strony jest to instytucja badawcza, a z drugiej szko\u0142a zawodowa. Ta podw\u00f3jna rola by\u0142a wpisana w istot\u0119 uniwersytetu od jego zarania. Celem szko\u0142y zawodowej jest kszta\u0142cenie standaryzowanych fachowc\u00f3w, za\u015b celem uniwersytetu – tw\u00f3rczych jednostek. Cele te jego zdaniem nie s\u0105 identyczne, poniewa\u017c przewiduj\u0105 zupe\u0142nie inny profil kszta\u0142cenia.<\/p>\n

Ale czy te tendencje musz\u0105 by\u0107 w opozycji? No i jak to si\u0119 ma do czas\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych, to znaczy – czy rzeczywi\u015bcie uniwersytet staje si\u0119 szko\u0142\u0105 zawodow\u0105, tyle tylko, \u017ce ze zmienion\u0105 nazw\u0105?<\/p>\n

Nie potrafi\u0119 udzieli\u0107 ostatecznej odpowiedzi, ale zauwa\u017cam, \u017ce takie przesuni\u0119cie szkolnictwa wy\u017cszego w stron\u0119 szko\u0142y zawodowej rzeczywi\u015bcie zachodzi. Sprzyja temu rozbicie cyklu studi\u00f3w na 3+2. Drugi czynnik to wzrastaj\u0105ca biurokratyzacja w pracy nauczyciela akademickiego, sprowadzaj\u0105ca si\u0119 do mierzenia i liczenia wszystkiego. Niestety, s\u0105 takie rzeczy, kt\u00f3rych tak si\u0119 uj\u0105\u0107 nie da. Kszta\u0142c\u0105c fachowc\u00f3w, mo\u017cemy co najwy\u017cej liczy\u0107, \u017ce jaki\u015b u\u0142amek z nich to w\u0142a\u015bnie \u201etw\u00f3rcze jednostki\u201d, a programy studi\u00f3w tej cechy przynajmniej nie psuj\u0105.<\/p>\n

To taka moja refleksja u progu kolejnej sesji egzaminacyjnej.<\/p>\n

Grzegorz Pacewicz<\/strong><\/p>\n

Zdj\u0119cie: Amber Case\/flickr.com (CC-BY NC 2.0)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W mojej pracy cz\u0119sto mam do czynienia z tekstami historycznymi. Maj\u0105 one ten charakter w tym sensie, \u017ce po pierwsze powsta\u0142y do\u015b\u0107 dawno, po drugie – odsy\u0142aj\u0105 do sytuacji lub zdarze\u0144 minionych. Taki ma w\u0142asnie charakter przem\u00f3wienie Tadeusza Cze\u017cowskiego \u201eO ideale uniwersytetu\u201d, wyg\u0142oszone 45 lat temu.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[59,43,44],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4367"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4367"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4367\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4373,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4367\/revisions\/4373"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4367"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4367"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4367"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}