{"id":4554,"date":"2015-04-22T09:51:40","date_gmt":"2015-04-22T07:51:40","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=4554"},"modified":"2015-04-22T11:25:27","modified_gmt":"2015-04-22T09:25:27","slug":"matematyka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2015\/04\/22\/matematyka\/","title":{"rendered":"Matematyka"},"content":{"rendered":"

\"mat\"<\/a>Zami\u0142owanie do matematyki by\u0142o udzia\u0142em wielu filozof\u00f3w.
\n
\nMatematyk\u0119 wielbi\u0142 Platon, matematykami byli Kartezjusz, G. Leibniz czy B. Russell. Wysoko cenili matematyk\u0119 i logik\u0119 K. Twardowski i E. Husserll. Mo\u017cna wymienia\u0107 i wymienia\u0107. <\/p>\n

Ja, chocia\u017c filozofem nie jestem, matematyk\u0119 lubi\u0142em od zawsze, chocia\u017c nie zawsze mi na niej sz\u0142o. Ze szk\u00f3\u0142 pami\u0119tam, \u017ce mia\u0142em solidne \u201ecztery\u201d zar\u00f3wno w podstaw\u00f3wce, jak i w liceum. Trudno mi powiedzie\u0107, z czego to wynika\u0142o, bo wszystko raczej rozumia\u0142em. By\u0107 mo\u017ce za ma\u0142o \u0107wiczy\u0142em. Ale nie pozbawi\u0142o mnie to jakiej\u015b cichej mi\u0142o\u015bci do matematyki.<\/p>\n

Dlatego gdy m\u00f3j syn poszed\u0142 do szk\u00f3\u0142, z przyjemno\u015bci\u0105 mu pomaga\u0142em w robieniu zada\u0144, a przed egzaminem nawet robili\u015bmy sobie regularne powt\u00f3rki. Sz\u0142o nam dobrze – do czasu gimnazjum.<\/p>\n

Mam tak\u0105 obserwacj\u0119, \u017ce matematyka to po\u0142\u0105czenie rozumienia i pami\u0119tania. W obu wypadkach licz\u0105 si\u0119 powt\u00f3rki. Rozumie\u0107 to nie znaczy pami\u0119ta\u0107, chocia\u017c jest wst\u0119pem do tego. Pami\u0119\u0107 za\u015b wyrabia si\u0119 przez cz\u0119ste powt\u00f3rki, kt\u00f3re z kolei sprzyjaj\u0105 rozumieniu. Nie bez przyczyny nauczyciele tak dobrze rozumiej\u0105 to, czego ucz\u0105 – przez cz\u0119ste powt\u00f3rki nauczyli si\u0119 i zrozumieli, czego ucz\u0105.<\/p>\n

Przenosz\u0105c t\u0119 obserwacj\u0119 na grunt szkolny, uczyni\u0142bym jedn\u0105 prost\u0105 rzecz – obci\u0105\u0142 ca\u0142y podr\u0119cznik o po\u0142ow\u0119. Materia\u0142 jest bardzo obszerny. Wszystko idzie szybko, tematy i zagadnienia zmieniaj\u0105 si\u0119 szybko. Brakuje powt\u00f3rek, powrot\u00f3w do tego, co by\u0142o wcze\u015bniej. Tymczasem bez intensywnej pracy w domu efekt jest niewielki. A przecie\u017c wiele zagadnie\u0144 w matematyce jest ze sob\u0105 po\u0142\u0105czonych – brak w jednym miejscu skutkuje brakami w kolejnych. Dlatego w\u0142a\u015bnie wzi\u0105\u0142bym i program przyci\u0105\u0142, ca\u0142o\u015b\u0107 nieco spowolni\u0142 i zwi\u0119kszy\u0142 liczb\u0119 powt\u00f3rek, tak by wszystko si\u0119 utrwala\u0142o.<\/p>\n

W takich przedmiotach jak matematyka udzia\u0142 nauczyciela albo kogo\u015b, kto po prostu czuwa nad procesem uczenia, jest bardzo du\u017cy. To on potrafi wychwyci\u0107 b\u0142\u0119dy, skorygowa\u0107, podpowiedzie\u0107 i tak dalej. Ale przy takim materiale, w cz\u0119sto prze\u0142adowanych klasach, przy programie, w kt\u00f3rym temat goni temat, jest to niemo\u017cliwe. Skutek jest, jaki jest.<\/p>\n

Pisz\u0119 to okiem kogo\u015b zupe\u0142nie z zewn\u0105trz, kto nawet nie do ko\u0144ca zna si\u0119 na nauczaniu tego przedmiotu, ale obserwuje post\u0119py swojego dziecka. I pisz\u0119 to w\u0142a\u015bnie w dniu egzaminu gimnazjalnego z matematyki. Gimnazjalistom \u017cycz\u0119 powodzenia.<\/p>\n

Grzegorz Pacewicz<\/strong>
\nFot: Dylan NG\/flickr.com\u00a0(CC BY 2.0)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zami\u0142owanie do matematyki by\u0142o udzia\u0142em wielu filozof\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[59,69,6],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4554"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4554"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4554\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4559,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4554\/revisions\/4559"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4554"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4554"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4554"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}