
{"id":4581,"date":"2015-05-06T16:49:18","date_gmt":"2015-05-06T14:49:18","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=4581"},"modified":"2015-05-06T18:56:17","modified_gmt":"2015-05-06T16:56:17","slug":"seksmisja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2015\/05\/06\/seksmisja\/","title":{"rendered":"Seksmisja"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/2364734203_ae134e3cf5_o-1.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/2364734203_ae134e3cf5_o-1-1024x1024.jpg\" alt=\"2364734203_ae134e3cf5_o (1)\" width=\"620\" height=\"620\" class=\"aligncenter size-large wp-image-4582\" srcset=\"\/naukowy\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/2364734203_ae134e3cf5_o-1-1024x1024.jpg 1024w, \/naukowy\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/2364734203_ae134e3cf5_o-1-150x150.jpg 150w, \/naukowy\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/2364734203_ae134e3cf5_o-1-300x300.jpg 300w, \/naukowy\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/2364734203_ae134e3cf5_o-1.jpg 1500w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a>Metoda zap\u0142odnienia in vitro budzi w Polsce niema\u0142e kontrowersje. Tymczasem na \u015bwiecie technika ta stosowana jest praktycznie rutynowo w przypadku par walcz\u0105cych przez d\u0142ugie lata z niep\u0142odno\u015bci\u0105 i nikt ju\u017c nie prowadzi debaty za lub przeciw tej metodzie, pojawi\u0142y si\u0119 ju\u017c bowiem inne techniki, kt\u00f3re wzbudzaj\u0105 podobne kontrowersje, co kilkadziesi\u0105t lat temu wzbudza\u0142o zap\u0142odnienie in vitro.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nMowa tutaj cho\u0107by o zap\u0142odnieniu pozaustrojowym, w kt\u00f3rym do duetu kom\u00f3rki jajowej oraz plemnika pochodz\u0105cych od zainteresowanej pary do\u0142\u0105cza dodatkowa kom\u00f3rka jajowa. Ten typ zap\u0142odnienia, b\u0119d\u0105cy p\u00f3ki co jeszcze rzadko\u015bci\u0105, stosowany jest w przypadkach, gdy u matki wykryto chorob\u0119 mitochondrialn\u0105, kt\u00f3ra powoduje gro\u017ane w skutkach zaburzenia metabolizmu tkanek o wysokiej przemianie materii &#8211; takich jak tkanka mi\u0119\u015bniowa lub nerwowa.<\/p>\n<p>W skr\u00f3cie: mitochondria to niewielkie organella, posiadaj\u0105ce w\u0142asny materia\u0142 genetyczny i stanowi\u0105ce centra energetyczne ka\u017cdej kom\u00f3rki, zaanga\u017cowane w przemiany energetyczne niezb\u0119dne do prawid\u0142owego funkcjonowania wszystkich kom\u00f3rek naszego organizmu. Kom\u00f3rka z wadliwymi mitochondriami funkcjonuje na upo\u015bledzonym poziomie, cz\u0119sto pozostaje niezdolna do wykonywania przeznaczonych jej funkcji. <\/p>\n<p>Poniewa\u017c tylko kom\u00f3rka jajowa posiada przy zap\u0142odnieniu w swoim wn\u0119trzu mitochondria (plemnik po przedarciu si\u0119 przez barier\u0119 ochronn\u0105 kom\u00f3rki jajowej zostawia swoje mitochondria niejako \u201ena zewn\u0105trz\u201d), wszystkie mitochondria, kt\u00f3re dziedziczymy, pochodz\u0105 z linii matczynej. Wi\u0119c je\u015bli matka jest nosicielk\u0105 wadliwych mitochondri\u00f3w, mitochondria te odziedziczy ka\u017cde z jej dzieci.<\/p>\n<p>Rozwijaj\u0105ce si\u0119 techniki zap\u0142odnienia pozaustrojowego w przypadku, gdy przysz\u0142a matka jest nosicielk\u0105 wadliwych mitochondri\u00f3w, pozwalaj\u0105 na zminimalizowanie tego problemu poprzez wykorzystanie kom\u00f3rki jajowej innej kobiety, zwanej dawczyni\u0105. Kom\u00f3rka jajowa dawczyni, pozbawiona w\u0142asnego j\u0105dra kom\u00f3rkowego ze swoim materia\u0142em genetycznym, stanowi\u0107 b\u0119dzie zast\u0119pcze miejsce zap\u0142odnienia, do kt\u00f3rego wprowadzone zostaje j\u0105dro kom\u00f3rkowe z pe\u0142nym materia\u0142em genetycznym &#8211; powsta\u0142e z po\u0142\u0105czenia kom\u00f3rki jajowej matki nosicielki oraz jej partnera. <\/p>\n<p>Tak przygotowana kom\u00f3rka jajowa dawczyni rozpoczyna normalne podzia\u0142y kom\u00f3rkowe prowadz\u0105ce w dalszym przebiegu do rozwoju zarodka, w kt\u00f3rego kom\u00f3rkach nie b\u0119dzie wadliwych mitochondri\u00f3w. Urodzone w ten spos\u00f3b dziecko b\u0119dzie mia\u0142o teoretycznie troje rodzic\u00f3w \u2013 par\u0119, od kt\u00f3rej otrzyma\u0142o j\u0105drowy materia\u0142 genetyczny, oraz matk\u0119, od kt\u00f3rej otrzyma\u0142o zdrowe mitochondria. P\u00f3ki co negatywne skutki takiego tr\u00f3jrodzicielstwa s\u0105 nieznane.<\/p>\n<p>Na tym jednak nie koniec, bowiem w krajach wysokorozwini\u0119tych my\u015bli si\u0119 ju\u017c o kolejnych nowych metodach uzyskiwania potomstwa, tym razem nakierowanych na pomoc parom jednop\u0142ciowym.<\/p>\n<p>Obecnie pary jednop\u0142ciowe zdane s\u0105 na adopcj\u0119 obcych genetycznie dzieci albo uk\u0142ady, w kt\u00f3rych jedna ze stron jest rodzicem w\u0142a\u015bciwym (tym, od kt\u00f3rego pochodzi cz\u0119\u015b\u0107 materia\u0142u genetycznego dziecka; pozosta\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 pochodzi od dawcy odmiennej p\u0142ci), a druga strona dziecko to uzna\/adoptuje jako swoje. Dzi\u0119ki rozwojowi medycyny problem ten najprawdopodobniej uda si\u0119 nied\u0142ugo rozwi\u0105za\u0107. Ot\u00f3\u017c prowadzi si\u0119 eksperymentalne badania, na razie na myszach, w kt\u00f3rych do uzyskania potomstwa u\u017cywa si\u0119 materia\u0142u genetycznego pochodz\u0105cego od osobnik\u00f3w tej samej p\u0142ci.<\/p>\n<p>Zasada jest podobna jak w przypadku usuwania wadliwych mitochondri\u00f3w \u2013 do kom\u00f3rki jajowej, pozbawionej w\u0142asnego materia\u0142u genetycznego, pochodz\u0105cej od dawczyni, wprowadza si\u0119 j\u0105dro z materia\u0142em genetycznym powsta\u0142ym z po\u0142\u0105czenia materia\u0142u genetycznego pochodz\u0105cego z kom\u00f3rek rozrodczych (dw\u00f3ch plemnik\u00f3w lub dw\u00f3ch kom\u00f3rek jajowych) osobnik\u00f3w tej samej p\u0142ci. <\/p>\n<p>W przypadku par \u017ce\u0144skich dawczyni\u0105 mog\u0142aby by\u0107 jedna z dw\u00f3ch pozostaj\u0105cych w zwi\u0105zku os\u00f3b, w\u00f3wczas urodzone dziecko mia\u0142oby dwie matki, w przypadku par m\u0119skich konieczna by\u0142aby obecno\u015b\u0107 dawczyni, kt\u00f3ra prawdopodobnie by\u0142aby r\u00f3wnie\u017c matk\u0105 zast\u0119pcz\u0105 na czas ci\u0105\u017cy.\u00a0Na razie s\u0105 to badania wst\u0119pne, ale kto wie, czy ju\u017c za 10 lat technika ta nie stanie si\u0119\u00a0standardow\u0105 metod\u0105 uzyskiwania potomstwa przez pozostaj\u0105ce w zwi\u0105zku dwie osoby tej samej p\u0142ci?<\/p>\n<p>Tak wi\u0119c podczas gdy w Polsce spieramy si\u0119 o zap\u0142odnienie in vitro i zwi\u0105zane z nim regulacje, \u015bwiat idzie coraz dalej w znajdowaniu sposob\u00f3w na posiadanie zdrowego potomstwa.<\/p>\n<p><strong>Judyta Juranek<\/strong><br \/>\n<em>Ilustracja: Scott Maxwell,\u00a0LuMaxArt FS Collection Orange0170;\u00a0<a href=\"http:\/\/www.lumaxart.com\/\" rel=\"nofollow\" data-rapid_p=\"28\">www.lumaxart.com<\/a>; CC BY 2.0\u00a0<\/em><\/p>\n<p>Dodatkowe informacje mog\u0105 Pa\u0144stwo znale\u017a\u0107 tutaj:<br \/>\n<span style=\"float: left; padding: 5px;\"><a href=\"http:\/\/www.researchblogging.org\"><img decoding=\"async\" style=\"border: 0;\" src=\"http:\/\/www.researchblogging.org\/public\/citation_icons\/rb2_large_gray.png\" alt=\"ResearchBlogging.org\" \/><\/a><\/span><\/p>\n<p><span class=\"Z3988\" title=\"ctx_ver=Z39.88-2004&amp;rft_val_fmt=info%3Aofi%2Ffmt%3Akev%3Amtx%3Ajournal&amp;rft.jtitle=Cell&amp;rft_id=info%3Apmid%2F25543152&amp;rfr_id=info%3Asid%2Fresearchblogging.org&amp;rft.atitle=SOX17+is+a+critical+specifier+of+human+primordial+germ+cell+fate.&amp;rft.issn=0092-8674&amp;rft.date=2015&amp;rft.volume=160&amp;rft.issue=1-2&amp;rft.spage=253&amp;rft.epage=68&amp;rft.artnum=&amp;rft.au=Irie+N&amp;rft.au=Weinberger+L&amp;rft.au=Tang+WW&amp;rft.au=Kobayashi+T&amp;rft.au=Viukov+S&amp;rft.au=Manor+YS&amp;rft.au=Dietmann+S&amp;rft.au=Hanna+JH&amp;rft.au=Surani+MA&amp;rfe_dat=bpr3.included=1;bpr3.tags=Research+%2F+Scholarship\">Irie N, Weinberger L, Tang WW, Kobayashi T, Viukov S, Manor YS, Dietmann S, Hanna JH, &amp; Surani MA (2015). SOX17 is a critical specifier of human primordial germ cell fate. <span style=\"font-style: italic;\">Cell, 160<\/span> (1-2), 253-68 PMID: <a href=\"http:\/\/www.ncbi.nlm.nih.gov\/pubmed\/25543152\" rev=\"review\">25543152<\/a><\/span><\/p>\n<p><span class=\"Z3988\" title=\"ctx_ver=Z39.88-2004&amp;rft_val_fmt=info%3Aofi%2Ffmt%3Akev%3Amtx%3Ajournal&amp;rft.jtitle=Biology+of+reproduction&amp;rft_id=info%3Apmid%2F21148107&amp;rfr_id=info%3Asid%2Fresearchblogging.org&amp;rft.atitle=Generation+of+viable+male+and+female+mice+from+two+fathers.&amp;rft.issn=0006-3363&amp;rft.date=2011&amp;rft.volume=84&amp;rft.issue=3&amp;rft.spage=613&amp;rft.epage=8&amp;rft.artnum=&amp;rft.au=Deng+JM&amp;rft.au=Satoh+K&amp;rft.au=Wang+H&amp;rft.au=Chang+H&amp;rft.au=Zhang+Z&amp;rft.au=Stewart+MD&amp;rft.au=Cooney+AJ&amp;rft.au=Behringer+RR&amp;rfe_dat=bpr3.included=1;bpr3.tags=Research+%2F+Scholarship\">Deng JM, Satoh K, Wang H, Chang H, Zhang Z, Stewart MD, Cooney AJ, &amp; Behringer RR (2011). Generation of viable male and female mice from two fathers. <span style=\"font-style: italic;\">Biology of reproduction, 84<\/span> (3), 613-8 PMID: <a href=\"http:\/\/www.ncbi.nlm.nih.gov\/pubmed\/21148107\" rev=\"review\">21148107<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Metoda zap\u0142odnienia in vitro budzi w Polsce niema\u0142e kontrowersje. Tymczasem na \u015bwiecie technika ta stosowana jest praktycznie rutynowo w przypadku par walcz\u0105cych przez d\u0142ugie lata z niep\u0142odno\u015bci\u0105 i nikt ju\u017c nie prowadzi debaty za lub przeciw tej metodzie, pojawi\u0142y si\u0119 ju\u017c bowiem inne techniki, kt\u00f3re wzbudzaj\u0105 podobne kontrowersje, co kilkadziesi\u0105t lat temu wzbudza\u0142o zap\u0142odnienie in [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[66,6,65,53],"tags":[172,171],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4581"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4581"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4581\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4591,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4581\/revisions\/4591"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4581"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4581"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4581"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}