{"id":4887,"date":"2015-12-03T19:28:56","date_gmt":"2015-12-03T18:28:56","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=4887"},"modified":"2015-12-04T14:22:48","modified_gmt":"2015-12-04T13:22:48","slug":"o-doktorze-ktory-robil-mature-cztery-razy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2015\/12\/03\/o-doktorze-ktory-robil-mature-cztery-razy\/","title":{"rendered":"O doktorze, kt\u00f3ry robi\u0142 matur\u0119 cztery razy"},"content":{"rendered":"

\"Kotarbinski_z_zona\"<\/a>We wspomnieniach Tadeusza Kotarbi\u0144skiego mo\u017cna wyczyta\u0107 o jego zmaganiach z matur\u0105. Wskutek splotu niekorzystnych okoliczno\u015bci oraz charakteru \u00f3wczesnego szkolnictwa musia\u0142 do niej podchodzi\u0107 cztery\u00a0razy.
\n
\nPierwsze podej\u015bcie mia\u0142o miejsce w roku 1905. Mia\u0142 on wtedy 19 lat i by\u0142 w ostatniej klasie gimnazjum. Na wiosn\u0119 jednak wybuch\u0142y zamieszki w Kongres\u00f3wce. Wskutek tego dosz\u0142o do powszechnego bojkotu szkolnictwa rz\u0105dowego.\u00a0Kotarbi\u0144ski nie m\u00f3g\u0142 zrobi\u0107 matury.\u00a0Chc\u0105c jako\u015b omin\u0105\u0107 t\u0119 przeszkod\u0119, Kotarbi\u0144ski przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Krakowa, gdzie jesieni\u0105 zacz\u0105\u0142 studia, licz\u0105c na to, \u017ce w mi\u0119dzyczasie albo uda si\u0119 matur\u0119 jako\u015b uzyska\u0107, albo te\u017c w\u0142adze uczelni przymkn\u0105\u00a0oko na ten brak.<\/p>\n

Niestety dla niego w\u0142adze uczelni zgodzi\u0142y si\u0119 tylko, by by\u0142 on wolnym s\u0142uchaczem – i koniec ko\u0144c\u00f3w Kotarbi\u0144ski na wiosn\u0119 1906 roku wr\u00f3ci\u0142 do Warszawy, by zrobi\u0107 matur\u0119. To drugie podej\u015bcie tym razem zako\u0144czy\u0142o si\u0119 sukcesem i w kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej filozof otrzyma\u0142 upragniony dokument.<\/p>\n

Czym pr\u0119dzej wr\u00f3ci\u0142 na studia, ale tym razem do\u00a0Lwowa. Po kilku miesi\u0105cach przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do niemieckiego Darmstadtu, gdzie studiowa\u0142 architektur\u0119. Rado\u015b\u0107 ze studiowania nie trwa\u0142a jednak d\u0142ugo. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce na maturze Kotarbi\u0144skiego jest tylko podpis genera\u0142a Chrzanowskiego, w\u0142a\u015bciciela gimnazjum, w kt\u00f3rym zdawa\u0142\u00a0matur\u0119, co nie by\u0142o r\u00f3wnoznaczne z dokumentem pa\u0144stwowym. Dlatego wiosn\u0105 1907 r. wyjecha\u0142 do Parnawy w Estonii, by tam w pa\u0144stwowym gimnazjum matur\u0119 zrobi\u0107. Po kilku miesi\u0105cach uda\u0142o si\u0119 zda\u0107 wszystkie egzaminy i otrzyma\u0107 upragniony dokument.<\/p>\n

Szcz\u0119\u015bliwy abiturient wr\u00f3ci\u0142 do Lwowa, gdzie podj\u0105\u0142 studia filozoficzne pod okiem Kazimierza Twardowskiego. Po 5 prawie latach studia te uda\u0142o mu si\u0119 zako\u0144czy\u0107 doktoratem, kt\u00f3ry obroni\u0142 p\u00f3\u017an\u0105 wiosn\u0105 1912 roku. W czerwcu Kotarbi\u0144ski opu\u015bci\u0142 Lw\u00f3w i wr\u00f3ci\u0142 do Warszawy z zamiarem podj\u0119cia pracy nauczyciela. Na miejscu okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce – po pierwsze – doktorat uzyskany we Lwowie jest niewa\u017cny dla w\u0142adz carskich. Po wt\u00f3re, \u017ce Kotarbi\u0144ski m\u00f3g\u0142by naucza\u0107 \u0142aciny na podstawie matury zdanej 5 lat wcze\u015bniej, lecz uprawnienie\u00a0to w\u0142a\u015bnie po up\u0142ywie 5 lat uleg\u0142o przedawnieniu. W tej sytuacji Kotarbi\u0144ski podszed\u0142 do matury po raz czwarty. I tak po 7 latach ostatecznie matur\u0119 zda\u0142 i uzyska\u0142 potrzebne uprawnienia.<\/p>\n

Ca\u0142\u0105 t\u0119 histori\u0119 przypomnia\u0142 profesor Kazimierz Czarnota na konferencji w Bydgoszczy po\u015bwi\u0119conej Janinie i Tadeuszowi Kotarbi\u0144skim. A ja t\u0119 histori\u0119 dedykuj\u0119 wszystkim, kt\u00f3rzy tytu\u0142y naukowe chc\u0105 robi\u0107 \u201ena skr\u00f3ty\u201d.<\/p>\n

Grzegorz Pacewicz<\/strong>
\nZdj\u0119cie:\u00a0\u017ar\u00f3d\u0142o<\/a><\/p>\n

Tekst na podstawie: T. Kotarbi\u0144ski, Wspomnienia z czas\u00f3w studenckich<\/em>, w: ten\u017ce, Studia z zakresu filozofii, etyki i nauk spo\u0142ecznych<\/em>, Wroc\u0142aw 1970, s. 405-425.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

We wspomnieniach Tadeusza Kotarbi\u0144skiego mo\u017cna wyczyta\u0107 o jego zmaganiach z matur\u0105. Wskutek splotu niekorzystnych okoliczno\u015bci oraz charakteru \u00f3wczesnego szkolnictwa musia\u0142 do niej podchodzi\u0107 cztery\u00a0razy.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[59,21],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4887"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4887"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4887\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4890,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4887\/revisions\/4890"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4887"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4887"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4887"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}