
{"id":533,"date":"2010-03-31T08:19:06","date_gmt":"2010-03-31T06:19:06","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=533"},"modified":"2018-07-25T20:58:54","modified_gmt":"2018-07-25T18:58:54","slug":"oceany","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2010\/03\/31\/oceany\/","title":{"rendered":"Oceany"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2010\/03\/oceany.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-full wp-image-551\" title=\"oceany\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2010\/03\/oceany.jpg\" alt=\"\" width=\"450\" height=\"600\" srcset=\"\/naukowy\/wp-content\/uploads\/2010\/03\/oceany.jpg 450w, \/naukowy\/wp-content\/uploads\/2010\/03\/oceany-225x300.jpg 225w\" sizes=\"(max-width: 450px) 100vw, 450px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Pod koniec stycznia wszed\u0142 na ekrany francuskich kin film Jacquesa Perrina i Jacquesa Cluzauda\u00a0&#8222;Oceany&#8221;. Cho\u0107 tylko na pocz\u0105tku i na ko\u0144cu prawie dwugodzinnego spektaklu wyst\u0119puje zaledwie dw\u00f3ch aktor\u00f3w, to film cieszy si\u0119 sporym zainteresowaniem. Do dzi\u015b grany jest przy prawie pe\u0142nych salach. Odpowiada on na jedno pytanie: czym s\u0105 Oceany?<\/p>\n<p><!--more--><br \/>\nKamera przemierza wszystkie mo\u017cliwe zalane s\u0142on\u0105 wod\u0105 zak\u0105tki Ziemi. Feeria fal, ryb, krab\u00f3w, wieloryb\u00f3w, rekin\u00f3w, fok i mors\u00f3w. Nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 w filmie i bia\u0142ych nied\u017awiedzi, koralowc\u00f3w, w\u0119\u017cy morskich i drapie\u017cnych ork. Oceany s\u0105 w\u0142a\u015bnie tym wszystkim: od drobnego konika morskiego po majestatycznego p\u0142etwala b\u0142\u0119kitnego.<\/p>\n<p>Drug\u0105 stron\u0119 medalu kszta\u0142tuje cz\u0142owiek. Nasza dzia\u0142alno\u015b\u0107 to nie tylko po\u0142owy tu\u0144czyk\u00f3w, dorszy, \u015bledzi i krwawe jatki wyprawiane wielorybom, delfinom i rekinom. Sceny po\u0142owu rekin\u00f3w mro\u017c\u0105 krew w \u017cy\u0142ach. Z\u0142owione w sieci ogromne ryby wychwytywane s\u0105 harpunami. Ludzie obcinaj\u0105 im wy\u0142\u0105cznie p\u0142etwy i wrzucaj\u0105 wij\u0105ce si\u0119 z b\u00f3lu, szamocz\u0105ce si\u0119 i krwawi\u0105ce kad\u0142ubki do oceanu. Rozcz\u0142onkowane cia\u0142a wolno opadaj\u0105 na dno. Ich skrzela pracuj\u0105 w dw\u00f3jnas\u00f3b, filtruj\u0105c nadal wod\u0119. Szcz\u0119ki rozchylaj\u0105 si\u0119 i zaciskaj\u0105 w \u015bmiertelnym grymasie, a w gasn\u0105cych oczach wida\u0107 powiew \u015bmierci. Uczucia udzia\u0142u w horrorze nie zmniejszaj\u0105 ko\u0144cz\u0105ce film napisy, \u017ce sceny po\u0142ow\u00f3w by\u0142y zaaran\u017cowane.<\/p>\n<p>Zabrak\u0142o w filmie podobnych scen z udzia\u0142em fok i ich \u0142owc\u00f3w odzieraj\u0105cych foczki \u017cywcem ze sk\u00f3r. Mo\u017ce trudniej by\u0142o je zaaran\u017cowa\u0107. A mo\u017ce po prostu obro\u0144cy fok nie kojarz\u0105 si\u0119 najlepiej we Francji, od kiedy w pierwszym ich szeregu stoi histeryczna Brigitte Bardot. W walce z bezsensownym zadawaniem zwierz\u0119tom b\u00f3lu najlepiej sprawdza si\u0119 obraz. A mo\u017ce sceny te by\u0142y dla tw\u00f3rc\u00f3w filmu po prostu zbyt drastyczne?<\/p>\n<p>O dziwo, nie padaj\u0105 w tym filmie w og\u00f3le magiczne s\u0142owa &#8222;ocieplenie klimatu&#8221;. Czy\u017cby tw\u00f3rcy filmu czytali <a href=\"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=529\" target=\"_self\">wywody Claude&#8217;a Allegre<\/a>? Sceny za\u015bmieconych przybrze\u017cnych w\u00f3d portowych napawaj\u0105 obrzydzeniem. Ale zakwaszenie ocean\u00f3w jest zaledwie sugerowane. Koralowc\u00f3w i problem\u00f3w ich wymierania mo\u017cna si\u0119 jedynie domy\u015bla\u0107. Za to rozmno\u017cone cudownie przy pomocy komputera kraby tworz\u0105 \u017cyw\u0105, a nierealn\u0105 i poruszaj\u0105c\u0105 si\u0119 na wszystkie strony pow\u0142ok\u0119 na przestrzeni kilku mil kwadratowych oceanicznego dna.<\/p>\n<p>Jest w filmie wiele scen zupe\u0142nie nieprawdopodobnych. Takich jak kopulacja delfin\u00f3w, morsy opiekuj\u0105ce si\u0119 m\u0142odymi nie gorzej ni\u017c ludzie, wieloryby karmi\u0105ce mlekiem swe m\u0142ode, pas\u0105ce si\u0119 na podwodnej \u0142\u0105ce diugonie, po\u017ceraj\u0105ce sw\u0105 zdobycz wielkog\u0119bne ryby \u017cyj\u0105ce na morskim dnie.<\/p>\n<p>Ten film to spektakl zapieraj\u0105cy dech swym rozmachem, dynamik\u0105, kolorami. Na l\u0105dzie k\u0142\u00f3cimy si\u0119 o to, czy klimat ociepli si\u0119, czy och\u0142odzi. W toni wodnej wa\u017cniejsze jest ile kwa\u015bnych deszcz\u00f3w sp\u0142ynie rzekami do \u015bwiatowego Oceanu. Wydaje si\u0119, \u017ce temu bezkresnemu \u015bwiatu nic nie mo\u017ce zagrozi\u0107. A jednak jest on niezwykle wra\u017cliwy. Wystarczy troch\u0119 kwasu, detergent\u00f3w, nawoz\u00f3w, ropy spuszczanej ze statk\u00f3w, zwyk\u0142ych \u015bmieci i ludzkich odchod\u00f3w, aby i oceaniczny bezmiar powoli zamieni\u0107 w s\u0142on\u0105 pustyni\u0119.<\/p>\n<p><strong>Jacek Kubiak<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pod koniec stycznia wszed\u0142 na ekrany francuskich kin film Jacquesa Perrina i Jacquesa Cluzauda\u00a0&#8222;Oceany&#8221;. Cho\u0107 tylko na pocz\u0105tku i na ko\u0144cu prawie dwugodzinnego spektaklu wyst\u0119puje zaledwie dw\u00f3ch aktor\u00f3w, to film cieszy si\u0119 sporym zainteresowaniem. Do dzi\u015b grany jest przy prawie pe\u0142nych salach. Odpowiada on na jedno pytanie: czym s\u0105 Oceany?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[61,11,6,30],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/533"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=533"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/533\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1272,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/533\/revisions\/1272"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=533"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=533"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=533"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}