{"id":552,"date":"2010-04-02T15:05:07","date_gmt":"2010-04-02T13:05:07","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=552"},"modified":"2012-05-15T21:21:00","modified_gmt":"2012-05-15T19:21:00","slug":"claude-allegre-i-410-naukowcow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2010\/04\/02\/claude-allegre-i-410-naukowcow\/","title":{"rendered":"Claude Allegre i 410 naukowc\u00f3w"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Claude Allegre, autor francuskiej ksi\u0105\u017cki neguj\u0105cej globalne ocieplenie i bohater jednego z poprzednich wpis\u00f3w w blogu<\/a>, ma spore k\u0142opoty. 410 klimatolog\u00f3w oskar\u017cy\u0142o go o manipulacje i za\u017c\u0105da\u0142o od pani minister nauki i szkolnictwa wy\u017cszego Val\u00e9rie P\u00e9cresse jednoznacznego opowiedzenia si\u0119, po czyjej jest stronie – ich, czy, jak twierdz\u0105, naukowego oszusta Allegre?<\/p>\n


\nPomys\u0142 410 autor\u00f3w listu, by przyprze\u0107 do muru nie samego Allegre (nie maj\u0105 jak go zahaczy\u0107), ale pani\u0105 minister mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 diabelnie skuteczny. Trudno bowiem wyobrazi\u0107 sobie, aby mog\u0142a ona pozostawi\u0107 ten list bez odpowiedzi. Nie mo\u017ce jednak \u017cadnym sposobem wzi\u0105\u0107 strony Allegre’a, bo to znaczy\u0142oby podwa\u017cenie racji bytu ca\u0142ej (lub prawie ca\u0142ej) francuskiej klimatologii. Jednym s\u0142owem, pani minister musi sama og\u0142osi\u0107 \u015bwiatu czy mamy, czy te\u017c nie mamy globalne ocieplenie. I masz babo placek. Ciekawe, jak z tego wybrnie.<\/p>\n

Mieszanie nauki z polityk\u0105 jest procederem bardzo gro\u017anym. Naukowcy mog\u0105 spiera\u0107 si\u0119 o ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142 latami, podczas gdy politycy nie maj\u0105 na to czasu i musz\u0105 na wszystko znale\u017a\u0107 odpowied\u017a natychmiast – przynajmniej tak im si\u0119 wydaje. W u\u017cywaniu nauki do polityki nie chodzi oczywi\u015bcie o prawd\u0119, a wy\u0142\u0105cznie o osi\u0105gni\u0119cie politycznego celu. Poszerzaj\u0105ce si\u0119 pole poznania wy\u0142ania coraz to nowe pytania. I to jest w nauce jak najbardziej normalne. Polityka z tym nie potrafi sobie zupe\u0142nie poradzi\u0107 i dlatego politycy brn\u0105 w dywagacje na tematy, na kt\u00f3rych zupe\u0142nie si\u0119 nie znaj\u0105, a zn\u00f3w wydaje im si\u0119, \u017ce powinni.<\/p>\n

Przyk\u0142ad Claude’a Allegre’a jest wielce charakterystyczny. Naukowiec, wieloletni doradca socjalisty Lionela Jospina, nast\u0119pnie minister szkolnictwa w jego rz\u0105dzie, sam sta\u0142 si\u0119 politykiem, kt\u00f3ry bez polityki \u017cy\u0107 ju\u017c nie potrafi. Po doj\u015bciu do w\u0142adzy Nicolasa Sarkozy’ego i otwarciu na lewic\u0119 prawicowego rz\u0105du Fran\u00e7oisa Fillona Allegre probowa\u0142 do niego wej\u015b\u0107. Ale bez skutku. „Negacjonistyczna” ksi\u0105\u017cka na temat globalnego ocieplenia mia\u0142a zapewne pos\u0142u\u017cy\u0107 za przepustk\u0119 w tym kierunku. 410 naukowc\u00f3w chyba definitywnie pokrzy\u017cowa\u0142o plany ambitnego geochemika.<\/p>\n

Ich list do Val\u00e9rie P\u00e9cresse pokazuje dobitnie, w jakiej sytuacji by\u0142by rz\u0105d, gdyby Allegre by\u0142 jego cz\u0142onkiem. Pewno\u015b\u0107 siebie jest dobra zar\u00f3wno w nauce, jak i w polityce. Ale jedynie wtedy, gdy ma si\u0119 argumenty na jej poparcie. Klimatolodzy twierdz\u0105 wr\u0119cz, \u017ce wykresy przedstawione w ksi\u0105\u017cce Allegre s\u0105 sfa\u0142szowane. Autor ksi\u0105\u017cki broni si\u0119, \u017ce s\u0105 one tylko uproszczone tak, aby „zilustrowa\u0107 przedstawian\u0105 tez\u0119 czytelnikom”. I tak to sam oskar\u017cyciel sta\u0142 si\u0119 oskar\u017conym.<\/p>\n

Obrona Allegre’a przypomina t\u0142umaczenia polskiej pani naukowiec-polityka prof. Aldony Kameli-Sowinskiej, kt\u00f3ra pope\u0142ni\u0142a kilka s\u0142ynnych ostatnio plagiat\u00f3w. Ona te\u017c t\u0142umaczy si\u0119, \u017ce przepisa\u0142a du\u017ce fragmenty czyich\u015b tekst\u00f3w bez podania, \u017ce s\u0105 to cytaty, nie w pracach naukowych, a jedynie we wst\u0119pie czy wprowadzeniu do zbioru publikacji naukowych. Ksi\u0105\u017cka Allegre te\u017c nie jest publikacj\u0105 naukow\u0105. Wed\u0142ug niego mo\u017cna wi\u0119c nagina\u0107 wykresy innych tak, by pasowa\u0142y do jego teorii.<\/p>\n

Chyba najlepszym wyj\u015bciem by\u0142oby, aby politycy pozostali politykami, a naukowcy naukowcami. To jednak marzenie \u015bci\u0119tej g\u0142owy, bo w polityce konfitury s\u0105 zbyt smakowite w por\u00f3wnaniu z nauk\u0105, aby z nich rezygnowa\u0107. Vide nasi historycy z IPN, kt\u00f3rzy potrafi\u0105 przedzierzgn\u0105\u0107 si\u0119 z roli polityka w historyka i vice versa trzy razy dziennie.<\/p>\n

Jacek Kubiak<\/strong><\/p>\n

Fot. Anika Nui, Waikoloa<\/strong><\/a>, Flickr (CC SA)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Claude Allegre, autor francuskiej ksi\u0105\u017cki neguj\u0105cej globalne ocieplenie i bohater jednego z poprzednich wpis\u00f3w w blogu, ma spore k\u0142opoty. 410 klimatolog\u00f3w oskar\u017cy\u0142o go o manipulacje i za\u017c\u0105da\u0142o od pani minister nauki i szkolnictwa wy\u017cszego Val\u00e9rie P\u00e9cresse jednoznacznego opowiedzenia si\u0119, po czyjej jest stronie – ich, czy, jak twierdz\u0105, naukowego oszusta Allegre?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8,1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/552"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=552"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/552\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1271,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/552\/revisions\/1271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=552"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=552"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=552"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}