
{"id":5785,"date":"2017-11-11T11:44:04","date_gmt":"2017-11-11T10:44:04","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=5785"},"modified":"2017-11-11T12:20:02","modified_gmt":"2017-11-11T11:20:02","slug":"sami-w-europie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2017\/11\/11\/sami-w-europie\/","title":{"rendered":"Sami w Europie"},"content":{"rendered":"<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-large wp-image-5793\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mapa-1024x696.jpeg\" alt=\"\" width=\"620\" height=\"421\" srcset=\"\/naukowy\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mapa.jpeg 1024w, \/naukowy\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mapa-300x204.jpeg 300w, \/naukowy\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mapa-768x522.jpeg 768w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/>Jaki\u015b czas temu przypadkowo wpad\u0142a mi w r\u0119ce publikacja Longobardiego i wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w o ma\u0142oletnich imigrantach bez opieki. Nigdy specjalnie si\u0119 t\u0105 tematyk\u0105 nie interesowa\u0142em, a prac\u0119 przeczyta\u0142em, szczerze m\u00f3wi\u0105c, g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce by\u0142 to pierwszy artyku\u0142 w drugim numerze &#8222;Psychiatrii i Psychologii Klinicznej&#8221; z tego roku, kt\u00f3ry dosta\u0142em. Jednak okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie czyta\u0142em nadaremnie, bowiem kilku ciekawych rzeczy si\u0119 dowiedzia\u0142em i teraz chcia\u0142bym si\u0119 t\u0105 wiedz\u0105 podzieli\u0107.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nPublikacja wychodzi z za\u0142o\u017cenia, \u017ce imigrant imigrantowi nier\u00f3wny. Nawet w\u015br\u00f3d uchod\u017ac\u00f3w s\u0105 ci o wi\u0119kszych i mniejszych szansach na dobre funkcjonowanie, o wi\u0119kszym lub mniejszym ryzyku takich czy innych trudno\u015bci. Praca Longobardiego i wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w skupia si\u0119 na <em>unaccompanied migrant minors<\/em> (przyznaj\u0119 si\u0119 \u2013 przed lektur\u0105 nie zna\u0142em tego okre\u015blenia), czyli ma\u0142oletnich imigrantach bez opieki.<\/p>\n<p>W 2015 r. w Unii Europejskiej ochrony mi\u0119dzynarodowej szuka\u0142o 1255600 os\u00f3b, do Europy przyjecha\u0142o 25 tys. nieletnich bez opieki. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich roz\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 z rodzicami podczas podr\u00f3\u017cy, cz\u0119\u015b\u0107 od pocz\u0105tku podr\u00f3\u017cowa\u0142a bez ich opieki \u2013 rodzina wys\u0142a\u0142a ich w nadziei na lepsze \u017cycie w Europie i powierzy\u0142a obcym, przemytnikom, cz\u0119\u015b\u0107 za\u015b by\u0142a sierotami ju\u017c w kraju swego pochodzenia. W poprzednich badaniach wykazywano wi\u0119ksze ryzyko zaburze\u0144 psychicznych (zwraca si\u0119 uwag\u0119 m.in. na PTSD, czyli zesp\u00f3\u0142 stresu pourazowego, inne zaburzenia l\u0119kowe, depresyjne) u nieletnich uchod\u017ac\u00f3w bez opieki w por\u00f3wnaniu z tymi, kt\u00f3rzy uciekli do Europy z rodzinami \u2013 wsparcie ze strony bliskich stanowi bowiem wa\u017cny czynnik ochronny.<\/p>\n<p>Longobardi <em>et al.<\/em> zbadali 19 os\u00f3b w wieku 16-17 lat z czterech centr\u00f3w pomocowych w P\u00f3\u0142nocnych W\u0142oszech, pochodz\u0105cych z Egiptu, Bangladeszu, Albanii, Senegalu, Gambii, Maroka i Mali, 18 ch\u0142opc\u00f3w i 1 dziewczynk\u0119. Dok\u0142adny opis metodologii pozwol\u0119 sobie tutaj pomin\u0105\u0107 (<a href=\"http:\/\/www.gazeta.psychiatria.com.pl\/index.php\/wydawnictwa\/2017-vol-17-no-2\/naduzycia-rezyliencja-problemy-behawioralne-i-objawy-zespolu-stresu-pourazowego-u-maloletnich-imigrantow-bez-opieki-przekrojowe-badanie-rozpoznawcze-przeprowadzone-we-wloszech?aid=654\">tekst jest dost\u0119pny w internecie<\/a>), podam tylko nizeb\u0119dne informacje, przejd\u0119 od razu do wynik\u00f3w.<\/p>\n<p>Badani wskazywali rodzaje przemocy, kt\u00f3rych do\u015bwiadczali wielokrotnie lub czasami. Ot\u00f3\u017c <strong>ka\u017cdy<\/strong> z badanej grupy do\u015bwiadczy\u0142 jakiej\u015b formy przemocy (fizycznej, psychicznej lub seksualnej). Ponad po\u0142owa do\u015bwiadczy\u0142a przemocy seksualnej, chocia\u017c dochodzi do niej rzadziej ni\u017c do przemocy fizycznej czy psychicznej. Najcz\u0119stsz\u0105 form\u0105 przemocy stosowanej wielokrotnie by\u0142o bicie r\u0119k\u0105 po twarzy lub g\u0142owie (ponad 36 proc. badanych, drugie tyle do\u015bwiadcza\u0142o tego czasami), potem przeklinanie (ponad 20 proc., ponad po\u0142owa do\u015bwiadcza\u0142a go czasami), nast\u0119pnie bicie pi\u0119\u015bci\u0105, kopanie, krzyki w celu zawstydzenia b\u0105d\u017a upokorzenia, dalej bicie po r\u0119kach, zmuszanie do przyjmowania okre\u015blonych pozycji jako kary, np. kl\u0119czenia, zawstydzanie z powodu biedy.<\/p>\n<p>\u017baden rodzaj przemocy seksualnej nie powtarza\u0142 si\u0119 wielokrotnie, w\u015br\u00f3d do\u015bwiadczanych czasami badani wskazywali wsp\u00f3\u0142\u017cycie, pokazywanie im materia\u0142\u00f3w pornograficznych (ponad jedna czwarta), zmuszanie do rozbierania, zmuszanie do poca\u0142unk\u00f3w (ponad 1\/5), dotykanie w miejscach intymnych. Rzadziej zdarza\u0142y si\u0119 okradanie, podpalanie, wi\u0105zanie, zmuszanie do dotykania narz\u0105d\u00f3w p\u0142ciowych innych os\u00f3b, ci\u0105gni\u0119cie za uszy, w\u0142osy, mia\u017cd\u017cenie d\u0142oni, wystawianie na dzia\u0142anie skrajnych temperatur, krzywdz\u0105ce okre\u015blenia. Z 37 wymienionych w ankiecie sposob\u00f3w dr\u0119czenia tylko 1 nie zosta\u0142 wskazany przez \u017cadnego badanego. Jak wida\u0107, wi\u0119kszo\u015b\u0107 mo\u017cliwych do wymy\u015blenia metod zadawania cierpienia wchodzi w \u017cycie. Autorzy podkre\u015blaj\u0105 wielo\u015b\u0107 do\u015bwiadczanych przez badanych rozmaitych traum, kt\u00f3rych negatywne efekty kumuluj\u0105 si\u0119.<\/p>\n<p>Z drugiej strony zbadano r\u00f3wnie\u017c wyst\u0119powanie problem\u00f3w behawioralnych, uzyskuj\u0105c wynik typowy dla populacji cierpi\u0105cej na zaburzenie osobowo\u015bci typu borderline. To do\u015b\u0107 cz\u0119ste zaburzenie, wi\u0119c wynik z punktu widzenia spo\u0142ecze\u0144stwa nie jest szczeg\u00f3lnie niekorzystny dla imigrant\u00f3w. Nie znajduj\u0105 potwierdzenia medialne doniesienia o strasznym uchod\u017acy, gwa\u0142c\u0105cym kobiety i zagra\u017caj\u0105cym porz\u0105dkowi spo\u0142ecznemu.<\/p>\n<p>Istotnym wynikiem jest brak r\u00f3\u017cnic w rezyliencji (<em>resilience<\/em>) mi\u0119dzy badan\u0105 grup\u0105 a przeci\u0119tn\u0105 populacj\u0105. Termin ten oznacza mo\u017cliwo\u015bci przystosowywania si\u0119 mimo negatywnych czynnik\u00f3w zewn\u0119trznych, sprawno\u015b\u0107 funkcjonowania, zw\u0142aszcza w wieku rozwojowym i wczesnej doros\u0142o\u015bci. Tak wi\u0119c badana grupa mia\u0142a takie same mo\u017cliwo\u015bci radzenia sobie z trudnymi sytuacjami jak m\u0142odzie\u017c, kt\u00f3ra nie do\u015bwiadczy\u0142a tak dramatycznych prze\u017cy\u0107.<\/p>\n<p>Tylko te prze\u017cycia s\u0105 inne, trudniejsze do przepracowania, cz\u0119sto przekraczaj\u0105ce mo\u017cliwo\u015bci adaptacyjne (dostosowania si\u0119) doros\u0142ego, a co dopiero m\u0142odego cz\u0142owieka. Jedyna w\u0142a\u015bciwie r\u00f3\u017cnica dotyczy\u0142a religii jako \u017ar\u00f3d\u0142a si\u0142y, gdzie nieletni uchod\u017acy bez opieki uzyskali wysokie wyniki \u2013 co stanowi czynnik ochronny, podobne wnioski wyp\u0142ywa\u0142y ju\u017c z wcze\u015bniejszych bada\u0144. Wiara pomaga\u0142a uchod\u017acom radzi\u0107 sobie z trudno\u015bciami, akceptowa\u0107 i rozumie\u0107 przeciwno\u015bci, stanowi\u0142a pewien \u0142\u0105cznik z przesz\u0142o\u015bci\u0105 (w kt\u00f3rej nie wszystko by\u0142o z\u0142e), odwraca\u0142a uwag\u0119 od przykrych prze\u017cy\u0107, pozwala na minimum poczucia kontroli.<\/p>\n<p>We wnioskach autorzy dochodz\u0105 do konkluzji, \u017ce nieletni pozbawieni opieki stanowi\u0105 grup\u0119 imigrant\u00f3w najbardziej zagro\u017con\u0105 podatn\u0105 z psychologicznego punktu widzenia, wymagaj\u0105c\u0105 zwr\u00f3cenia wi\u0119kszej uwagi i zapewnienia pomocy i opieki w kraju, do kt\u00f3rego trafili.<\/p>\n<p>Generalnie praca ciekawa, badaj\u0105ca trudno dost\u0119pn\u0105 grup\u0119 os\u00f3b, cho\u0107 metodologicznie nie powala. Nie wg\u0142\u0119biaj\u0105c si\u0119 w szczeg\u00f3\u0142y, badana grupa jest ma\u0142a, wyniki por\u00f3wnywane by\u0142y do uzyskanych w innych badaniach, czyli do <em>czego\u015btam<\/em>, bo nie by\u0142o grupy kontrolnej. Ale zwraca uwag\u0119 na istotny temat.<\/p>\n<p>Mo\u017ce kto\u015b to znowu przeczyta przypadkowo lub nie. Cz\u0142owiek uczy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dzi\u0119ki przypadkom.<\/p>\n<p><strong>Marcin Nowak<\/strong><br \/>\nIlustracja: Mapa Europy i Morza \u015ar\u00f3dziemnego z <a href=\"https:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/Atlas_katalo%C5%84ski\">Atlasu Katalo\u0144skiego<\/a>, ok. 1375,\u00a0Cresques Abraham, domena publiczna<\/p>\n<p><strong>Bibliografia<\/strong><br \/>\nClaudio Longobardi, Tommaso Gabriele Veronesi &amp; Laura Elvira Prino: <a href=\"http:\/\/www.gazeta.psychiatria.com.pl\/index.php\/wydawnictwa\/2017-vol-17-no-2\/naduzycia-rezyliencja-problemy-behawioralne-i-objawy-zespolu-stresu-pourazowego-u-maloletnich-imigrantow-bez-opieki-przekrojowe-badanie-rozpoznawcze-przeprowadzone-we-wloszech?aid=654\">Abuses, resilience, behavioural problems and\u00a0post-traumatic stress symptoms among unaccompanied migrant minors: an Italian cross-sectional exploratory study<\/a> [Nadu\u017cycia, rezyliencja, problemy behawioralne i objawy zespo\u0142u stresu pourazowego u ma\u0142oletnich imigrant\u00f3w bez opieki: przekrojowe badanie rozpoznawcze przeprowadzone we W\u0142oszech] Psychiatr Psychol Klin 2017, 17 (2), p. 87\u201392\u00a0DOI: 10.15557\/PiPK.2017.0009<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jaki\u015b czas temu przypadkowo wpad\u0142a mi w r\u0119ce publikacja Longobardiego i wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w o ma\u0142oletnich imigrantach bez opieki. Nigdy specjalnie si\u0119 t\u0105 tematyk\u0105 nie interesowa\u0142em, a prac\u0119 przeczyta\u0142em, szczerze m\u00f3wi\u0105c, g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce by\u0142 to pierwszy artyku\u0142 w drugim numerze &#8222;Psychiatrii i Psychologii Klinicznej&#8221; z tego roku, kt\u00f3ry dosta\u0142em. Jednak okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie czyta\u0142em nadaremnie, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":5793,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[241,30,65,28,204],"tags":[253,246,178],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5785"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5785"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5785\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5798,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5785\/revisions\/5798"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5793"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5785"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5785"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5785"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}