![\"dragan.jpg\"](\"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/dragan.jpg\" "\\"dragan.jpg\\"")
Maciej Giertych zaprzeczy\u0142, jakoby minister edukacji oraz pozostali reprezentanci Rasy Ludzkiej pochodzili od ma\u0142py. Minister edukacji pochodzi przecie\u017c od Macieja Giertycha.<\/p>\nMaciej Giertych zaprzeczy\u0142, jakoby minister edukacji oraz pozostali reprezentanci Rasy Ludzkiej pochodzili od ma\u0142py. Minister edukacji pochodzi przecie\u017c od Macieja Giertycha.<\/p>\n
Profesor drzewo- i krzewoznawstwa, kt\u00f3ry da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako naczelny (nomen omen) krytyk darwinizmu wie, \u017ce stawianie tak \u015bmia\u0142ych tez bez solidnego materia\u0142u dowodowego przedstawicielowi \u015bwiata nauki nie przystoi. Fakty m\u00f3wi\u0105 jednak za siebie – dinozaury \u017cy\u0142y w\u015br\u00f3d nas – \u015bwiadczy o tym legenda o Smoku Wawelskim, a tak\u017ce odnajdywane w stanie erekcji skamienia\u0142e penisy jego gadzich pobratymc\u00f3w. Erekcja intelektualna Macieja Giertycha nie ma \u017ar\u00f3de\u0142 religijnych, a jest jedynie, jak sam przekonuje, konsekwencj\u0105 jego biologicznego (!) wykszta\u0142cenia.<\/p>\n
Moim dotychczasowym faworytem listy przeboj\u00f3w by\u0142 spotkany przez koleg\u0119 jegomo\u015b\u0107, kt\u00f3ry zaciekle broni\u0142 tezy, \u017ce Ziemia jest okr\u0105g\u0142a. Broni\u0142 mianowicie przed niedorzecznymi kontrtezami, \u017ce owa okr\u0105g\u0142o\u015b\u0107 jest jedynie kolokwializmem, w rzeczywisto\u015bci Ziemia jest kulista, a nie okr\u0105g\u0142a jak placek. Jegomo\u015b\u0107 od dzieci\u0144stwa wyuczony, \u017ce jednak okr\u0105g\u0142a – wytrwa\u0142 przy swoim, mimo urazu psychicznego wywo\u0142anego nowopoznan\u0105 teori\u0105 kulistego kszta\u0142tu Ziemi.<\/p>\n
Teraz jednak bij\u0119 si\u0119 z my\u015blami, czy aby nie przyzna\u0107 palmy pierwsze\u0144stwa panu profesorowi. Nie mamy tu w ko\u0144cu do czynienia z dysonansem poznawczym i mechanizmem wyparcia zainicjowanym przez nag\u0142e przyswojenie informacji sprzecznej z dotychczasowym paradygmatem. Chodzi przecie\u017c o osob\u0119, kt\u00f3ra po drabinie edukacyjnej ewolucji pi\u0119\u0142a si\u0119 od wczesnej m\u0142odo\u015bci a\u017c po sam szczyt. D\u0142ugich zimowych wieczor\u00f3w w bibliotekach, podczas kt\u00f3rych my\u015bli o darwinizmie mog\u0142y si\u0119 \u0142asi\u0107 i domaga\u0107 drapania za uchem by\u0142o zatem bez liku. Jednak czar Smoka Wawelskiego i gadzich cz\u0142onk\u00f3w w stanie erekcji zaw\u0142adn\u0105\u0142, jak wida\u0107, umys\u0142em znawcy drzew i krzew\u00f3w. Natomiast jegomo\u015b\u0107 z poprzedniego akapitu, bi\u0142 si\u0119 odt\u0105d z my\u015blami, \u017ce mo\u017ce Ziemia rzeczywi\u015bcie jest tylko kul\u0105 u nogi. I kto wie, czy ju\u017c swego paradygmatu nie uaktualni\u0142 dzi\u0119ki kontemplowaniu najnowszych odkry\u0107 nauki.<\/p>\n
Karol Darwin jest autorem teorii uwa\u017canej za jedno z najwi\u0119kszych dokona\u0144 naukowych wszechczas\u00f3w. Teorii pozornie banalnej, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wna teza stanowi niemal tautologi\u0119, a kt\u00f3rej niewiarygodny zasi\u0119g obejmuje nie tylko najbli\u017csz\u0105 rodzin\u0119 ministra edukacji, ale wszystkie inne organizmy, niekoniecznie jednokom\u00f3rkowe. Dotyczy w zasadzie dowolnego zbioru samopowielaj\u0105cych si\u0119 element\u00f3w, wi\u0119c na jej bazie stworzono nowoczesn\u0105 dziedzin\u0119 informatyki zwan\u0105 algorytmik\u0105 genetyczn\u0105.<\/p>\n
Stosowana tam zasada jest nast\u0119puj\u0105ca – za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce interesuje nas stworzenie programu komputerowego, kt\u00f3ry wykonuje lepiej b\u0105d\u017a gorzej jakie\u015b zadanie, na przyk\u0142ad rozwi\u0105zuje dowolne r\u00f3wnanie algebraiczne. Zaczynamy od stworzenia algorytmu zawieraj\u0105cego zestaw zupe\u0142nie przypadkowych, losowo wybranych operacji dokonywanych na wprowadzonym do pami\u0119ci r\u00f3wnaniu. Nast\u0119pnie program powielamy w wielu kopiach, przy czym podczas kopiowania dopuszczamy pojawianie si\u0119 zupe\u0142nie przypadkowych drobnych modyfikacji (b\u0142\u0119d\u00f3w) algorytmu. Spo\u015br\u00f3d wszystkich kopii wybieramy t\u0119, kt\u00f3ra podaje wynik najbli\u017cszy prawdziwemu i ponownie wielokrotnie j\u0105 powielamy z przypadkowymi pomy\u0142kami. Pocz\u0105tkowo oczywi\u015bcie ka\u017cda kopia jest niemal zupe\u0142nie bezu\u017cyteczna, jednak zawsze jedna spo\u015br\u00f3d wszystkich kopii jest najmniej kiepska, to znaczy podaje wynik najmniej odleg\u0142y od poprawnego – i t\u0119 wybieramy. Okazuje si\u0119, \u017ce wielokrotne powtarzanie procedury prowadzi do tworzenia, w pozornie przypadkowy spos\u00f3b, fantastycznych program\u00f3w, cz\u0119sto zawieraj\u0105cych nieznane dot\u0105d metody rozwi\u0105zywania zadanego problemu! By\u0107 mo\u017ce brzmi niewiarygodnie, a jednak dzia\u0142a i od wielu lat jest stosowane w in\u017cynierii informatycznej.<\/p>\n
To zapewne novum dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Smoka Wawelskiego. Lecz pozostawmy sobie w\u0105ski margines na aplauz i zaakceptowanie. Koncepcja pana profesora warta jest piel\u0119gnowania, ale nale\u017ca\u0142oby do niej w\u0142\u0105czy\u0107 posta\u0107 Kr\u00f3lewny \u015anie\u017cki, Kota w Butach oraz Baby Jagi wyekwipowanych w kija-samobija, lataj\u0105cy dywan i siedmiomilowe buty.<\/p>\n