![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/10_Week_Ultrasound_4973616059.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Przypadkiem wpad\u0142a mi w r\u0119ce publikacja ju\u017c nie naj\u015bwie\u017csza, ale obrazuj\u0105ca pewne ciekawe zjawisko. Pokazuj\u0105ca mianowicie, sk\u0105d si\u0119 bierze zesp\u00f3\u0142 poaborcyjny.<\/p>\n
<\/p>\n
Ostrze\u017cenie: tekst dotyczy w znacznej mierze trudnej i zarazem nudnej materii metodologii nauk medycznych.<\/p>\n
Ma\u0142o jest tak kontrowersyjnych temat\u00f3w jak aborcja. Zwolennicy i przeciwnicy jej dost\u0119pno\u015bci rzadko prowadz\u0105 merytoryczn\u0105 debat\u0119, raczej wyzywaj\u0105 si\u0119 od morderc\u00f3w i talib\u00f3w itp. Czy co\u015b mog\u0142oby dyskutant\u00f3w po\u0142\u0105czy\u0107? Mam wra\u017cenie, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 – od J\u0119draszewskiego z jednej strony po Hartmana z drugiej \u2013 uznaje aborcj\u0119 za z\u0142o. Zgody nie ma, jak du\u017ce to z\u0142o, czy i na ile mo\u017cna si\u0119 na nie godzi\u0107.<\/p>\n
Kog\u00f3\u017c jednak to z\u0142o dotyka? Na pewno p\u0142odu, wedle niekt\u00f3rych przysz\u0142ego dziecka. To o tyle problematyczne, \u017ce trudno szkodzi\u0107 komu\u015b, kto nigdy nie zaistnia\u0142. Dochodzimy do nierozwi\u0105zywalnego problemu rozmaitych definicji i kryteri\u00f3w cz\u0142owiecze\u0144stwa. Znacznie \u0142atwiej zaj\u0105\u0107 si\u0119 matk\u0105.<\/p>\n
Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce decyzja o poddaniu si\u0119 aborcji nale\u017cy cz\u0119sto do najci\u0119\u017cszych i bywa skutkiem dramatycznej sytuacji \u017cyciowej. Nale\u017ca\u0142oby si\u0119 spodziewa\u0107 negatywnych skutk\u00f3w dla zdrowia psychicznego. Konsekwencje te nazwano syndromem poaborcyjnym. Zjawisko wzi\u0119li pod lup\u0119 Charles i jego wsp\u00f3\u0142pracownicy, autorzy pracy opublikowanej w 2008 r. w „Contraception”.<\/p>\n
Naukowcy przeprowadzili przegl\u0105d systematyczny, czyli badanie omawiaj\u0105ce inne badania w spos\u00f3b maksymalnie uporz\u0105dkowany, cho\u0107 pomijaj\u0105cy analiz\u0119 statystyczn\u0105. Sprawdzili za\u0142o\u017cone kryteria i bazy danych.<\/p>\n
Prace podzielili ze wzgl\u0119du na ich jako\u015b\u0107 metodologiczn\u0105. Metodologia okre\u015bla za\u015b spos\u00f3b prowadzenia bada\u0144. Z uwagi na niezwykle wa\u017cny przedmiot bada\u0144 kryteria, jakim musz\u0105 sprosta\u0107, by da\u0142o si\u0119 wyci\u0105gn\u0105\u0107 wiarygodne wnioski, s\u0105 bardzo wy\u015brubowane. Ale z uwagi na dobro uczestnicz\u0105cych w nich os\u00f3b, a tak\u017ce praktyczne mo\u017cliwo\u015bci, pewne do\u015bwiadczenia czy obserwacje po prostu s\u0105 niemo\u017cliwe. Inne kosztuj\u0105 miliony i wielu naukowc\u00f3w zadowala si\u0119 czym\u015b ta\u0144szym. Dlatego s\u0105 lepsze i gorsze badania, z wy\u017cszej i ni\u017cszej p\u00f3\u0142ki.<\/p>\n
Badacze wzi\u0119li pod uwag\u0119 grup\u0119 kontroln\u0105: fakt, \u017ce w poddanej jakiemu\u015b czynnikowi grupie badanych co\u015b zachodzi, o niczym jeszcze nie \u015bwiadczy, nale\u017cy por\u00f3wna\u0107 j\u0105 z jak najbardziej podobn\u0105 grup\u0105 niepoddan\u0105 dzia\u0142aniu tego czynnika. Unikn\u0105\u0107 wp\u0142ywu czynnik\u00f3w zak\u0142\u00f3caj\u0105cych pozwala za\u015b dodatkowa kontrola zmiennych, kt\u00f3re mog\u0142y w ukryty spos\u00f3b oddzia\u0142ywa\u0107 na wyniki. Wa\u017cne s\u0105 tak\u017ce tzw. punkty ko\u0144cowe – co w\u0142a\u015bciwie liczymy? Istniej\u0105 twarde punkty ko\u0144cowe (jak zgon) i cz\u0119stsze, mi\u0119kkie (wzrost ci\u015bnienia rozkurczowego o 20 mmHg). W psychiatrii to dodatkowy problem: jak zmierzy\u0107 poziom zdrowia psychicznego? S\u0105 specjalne narz\u0119dzia.<\/p>\n
W omawianej pracy publikacje oceniano wedle nast\u0119puj\u0105cych kryteri\u00f3w: grupa kontrolna, ocena zdrowia psychicznego pacjentek przy u\u017cyciu zwalidowanych narz\u0119dzi, kontrola wyj\u015bciowego stanu psychicznego, czynnik\u00f3w zak\u0142\u00f3caj\u0105cych, badanie problemu badawczego. Badania kwalifikowano potem do kilku grup (\u015bwietne, bardzo dobre, porz\u0105dne, s\u0142abe, bardzo s\u0142abe).<\/p>\n
\u017badnej pracy nie oceniono jako \u015bwietnej. Badania bardzo dobre nie stwierdzi\u0142y r\u00f3\u017cnicy w poziomie niepokoju mi\u0119dzy kobietami, kt\u00f3re dokona\u0142y aborcji, a tymi, kt\u00f3re donosi\u0142y niechciane ci\u0105\u017ce (przypominam: odpowiednia grupa kontrolna), nie by\u0142o te\u017c istotnych r\u00f3\u017cnic w cz\u0119sto\u015bci wyst\u0119powania zaburze\u0144 psychicznych, spadku samooceny, depresji.<\/p>\n
Porz\u0105dne prace prezentowa\u0142y ju\u017c bardziej zr\u00f3\u017cnicowane wyniki: niekt\u00f3re wskazywa\u0142y na gorsze konsekwencje u kobiet po aborcji zar\u00f3wno w przypadku og\u00f3lnie rozumianych zaburze\u0144 psychicznych, jak i depresji czy niepokoju, inne takich r\u00f3\u017cnic nie stwierdza\u0142y. Aborcja wi\u0105za\u0142a si\u0119 bardziej z ulg\u0105 czy unikaniem, donoszenie za\u015b – z wi\u0119kszym \u017calem. Badania s\u0142abe lub bardzo s\u0142abe te\u017c podawa\u0142y r\u00f3\u017cne wyniki: cz\u0119\u015b\u0107 raportowa\u0142a gorszy stan kobiet po aborcji, inne nie stwierdza\u0142y takich r\u00f3\u017cnic.<\/p>\n
Autorzy doszli m.in. do wniosku, \u017ce informowanie kobiet o ewentualno\u015bci pogorszenia si\u0119 stanu psychicznego po aborcji nie ma uzasadnienia. Innymi s\u0142owy: nie stwierdzono istnienia zespo\u0142u poaborcyjnego. Informacje o nim wynikaj\u0105 g\u0142\u00f3wnie z niedostatecznie dobrze przeprowadzonych bada\u0144. Najwyra\u017aniej powszechne intuicje kolejny raz okaza\u0142y si\u0119 b\u0142\u0119dne. Do ich przezwyci\u0119\u017cenia potrzebna by\u0142a jednak skomplikowana metodologia.<\/p>\n
Pozw\u00f3lmy sobie jeszcze na dwa komentarze. Primo<\/em> – czy to znaczy, \u017ce aborcja nie ma negatywnych nast\u0119pstw psychicznych? Nie. To znaczy, \u017ce aborcja nie ma negatywnych nast\u0119pstw psychicznych istotnie wi\u0119kszych ni\u017c donoszenie niechcianej ci\u0105\u017cy. Przed takim wyborem stoi kobieta (w krajach o liberalnym prawodawstwie) i z psychiatrycznego punktu widzenia obie decyzje s\u0105 r\u00f3wno obci\u0105\u017caj\u0105ce (ju\u017c sama po\u017c\u0105dana ci\u0105\u017ca mo\u017ce negatywnie wp\u0142yn\u0105\u0107 na zdrowie psychiczne, o negatywnych konsekwencjach niechcianej ci\u0105\u017cy nie wspominaj\u0105c).<\/p>\n Secundo<\/em> – jakie s\u0105 implikacje etyczne? W istocie niewielkie. Ludzie cynicznie wywrzaskuj\u0105cy, \u017ce aborcja krzywdzi kobiety, oczywi\u015bcie z \u017cadnymi badaniami si\u0119 nie zapoznaj\u0105 i nadal b\u0119d\u0105 wywrzaskiwa\u0107 to, co tam sobie umy\u015bl\u0105. Zaznajomieni z tematem etycy w dalszym ci\u0105gu b\u0119d\u0105 skupia\u0107 si\u0119 na istocie sprawy: \u017ce zakaz aborcji w najmniejszym stopniu ma za zadanie chroni\u0107 kobiety. Ma chroni\u0107 dobra p\u0142odu – co jest motywowane religijnie, ontologicznie lub spowodowane niepewno\u015bci\u0105. A dobra p\u0142od\u00f3w trudno ju\u017c w spos\u00f3b prosty i niekontrowersyjny opisa\u0107.<\/p>\n Marcin Nowak<\/strong><\/p>\n Bibliografia:<\/p>\n Charles VE, Polis CB, Sridhara SK, Blum RW: Abortion and long-term mental health outcomes: a systematic review of the evidence. Contraception. 2008 Dec;78(6):436-50<\/p>\n
![Wikimedia Commons<\/a>, CC BY-SA 2.0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Ostrze\u017cenie: tekst dotyczy w znacznej mierze trudnej i zarazem nudnej materii metodologii nauk medycznych.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7045,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[241,196,8,68,30,65,204],"tags":[251,238,569,258,246,568],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7032"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7032"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7032\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7051,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7032\/revisions\/7051"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7045"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7032"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7032"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7032"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}](\"https:\/\/commons.wikimedia.org\/wiki\/File:10_Week_Ultrasound_(4973616059).jpg\"){kind=link}