{"id":7258,"date":"2020-07-01T09:51:09","date_gmt":"2020-07-01T07:51:09","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=7258"},"modified":"2020-07-01T18:51:42","modified_gmt":"2020-07-01T16:51:42","slug":"czy-mozna-panikowac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2020\/07\/01\/czy-mozna-panikowac\/","title":{"rendered":"Czy mo\u017cna panikowa\u0107?"},"content":{"rendered":"\n
\"Plakat<\/figure><\/div>\n\n\n\n

W\u015br\u00f3d film\u00f3w popularyzuj\u0105cych nauk\u0119 jest klasa takich, kt\u00f3re nie tyle prezentuj\u0105 liczby, wykresy, twierdzenia itd., ile samych naukowc\u00f3w, kt\u00f3rzy do tych liczb, wykres\u00f3w i twierdze\u0144 doszli. Specjalizuje si\u0119 w tym ojciec za\u0142o\u017cyciel naszego bloga Karol Ja\u0142ochowski. Zak\u0142adam, \u017ce wszyscy czytelnicy naszego bloga znaj\u0105 ju\u017c jego filmy, wi\u0119c tym razem napisz\u0119 o innym.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

A mianowicie o „Mo\u017cna panikowa\u0107” Jonathana L. Ramseya. Przedstawia on Szymona Malinowskiego, fizyka atmosfery. Nie jest to oczywi\u015bcie biografia, cho\u0107 takie w\u0105tki te\u017c si\u0119 pojawiaj\u0105. Dlaczego bowiem Malinowski wybra\u0142 tak\u0105, a nie inn\u0105 specjalizacj\u0119? Bo chcia\u0142 lepiej pozna\u0107 meteorologi\u0119 i mie\u0107 przewag\u0119 w studenckim klubie \u017ceglarskim.<\/p>\n\n\n\n

W efekcie dzi\u015b jest dyrektorem Instytutu Geofizyki Uniwersytetu Warszawskiego i chyba najbardziej rozpoznawalnym klimatologiem w kraju m.in. jako wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca serwisu Nauka o klimacie. O portalu i wydanej przez niego ksi\u0105\u017cce ju\u017c tutaj pisa\u0142em<\/a>. Nie wysz\u0142o to do ko\u0144ca na dobre naszemu blogowi, bo wraz z rozwojem serwisu Malinowski coraz rzadziej komentuje nasze wpisy, a jest komentatorem wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 rzetelno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Malinowski w filmie przyznaje, \u017ce znaj\u0105c mechanizm dzia\u0142ania maszyny klimatycznej Ziemi, trudno nie by\u0107 pesymist\u0105, a prognozy firmowane przez zespo\u0142y klimatolog\u00f3w nie s\u0105 wcale nadmiernie alarmistyczne. Jeden z plakat\u00f3w promuj\u0105cych film przedstawia naukowca w\u015br\u00f3d muzealnych dinozaur\u00f3w, co jest symbolem mo\u017cliwego upadku ludzko\u015bci. Jak pisa\u0142 Marcin Nowak, Ziemi do imentu nie zniszczymy, ale mo\u017ce by\u0107 trudno na niej \u017cy\u0107<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Mimo to i mimo frustracji wobec powszechnego lekcewa\u017cenia wiedzy Malinowski tak naprawd\u0119 przez ca\u0142y film jest pogodnym panem w \u015brednim wieku opowiadaj\u0105cym o sobie i o klimacie. Robi to, co ma do zrobienia – bada chmury i opowiada, jak zmienia si\u0119 klimat poprzez dzia\u0142ania tak du\u017cych podmiot\u00f3w jak Be\u0142chat\u00f3w i tak ma\u0142ych jak my wszyscy. Przypomina, \u017ce emisje w Chinach w znacznej mierze id\u0105 na konto konsument\u00f3w z kraj\u00f3w, kt\u00f3re redukuj\u0105 je u siebie.\u00a0Sam zauwa\u017ca, \u017ce przygotowanie filmu przyczyni si\u0119 do kolejnych emisji.<\/p>\n\n\n\n

Marcin Popkiewicz, fizyk znany z popularyzacji nauki i wsp\u00f3\u0142pracownik Malinowskiego z Nauki o klimacie, podsumowuje to tak: „Najwa\u017cniejsze, co profesor robi, to edukuje”.<\/p>\n\n\n\n

Czas na \u0142y\u017ck\u0119 dziegciu? Nie wiem, to uwaga bardziej o mnie ni\u017c o filmie. Wol\u0119 filmy o faktach naukowych ni\u017c o naukowcach. Ogl\u0105da\u0142o mi si\u0119 dobrze, ale nie jest to nawet namiastka tego, co oferuje serwis Malinowskiego. Na pewno jednak do wielu taka forma dotrze lepiej ni\u017c zestaw suchych fakt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Obecnie film jest dost\u0119pny po prostu w serwisie YouTube.<\/p>\n\n\n\n

Piotr Panek<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ilustracja: materia\u0142y promocyjne Ramsey United, <\/em>https:\/\/www.moznapanikowac.pl<\/em><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Marcin Popkiewicz podsumowuje to tak: „Najwa\u017cniejsze, co profesor robi, to edukuje”.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":7266,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[58,54,111,5,21],"tags":[616,112,73,187,615],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7258"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7258"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7258\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7281,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7258\/revisions\/7281"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7266"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7258"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7258"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7258"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}