{"id":815,"date":"2011-06-05T19:23:03","date_gmt":"2011-06-05T17:23:03","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=815"},"modified":"2013-02-11T19:40:28","modified_gmt":"2013-02-11T18:40:28","slug":"soliris-na-e-coli-o104h4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2011\/06\/05\/soliris-na-e-coli-o104h4\/","title":{"rendered":"Soliris na E. coli O104:H4"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

\u015amiertelne zatrucia bakteri\u0105 Eschericha coli<\/em> O104:H4w Niemczech nie s\u0105 niczym nadzwyczajnym. Niezwyk\u0142e jest, \u017ce choroba przybra\u0142a rozmiary epidemii. A jeszcze bardziej dziwi, \u017ce nast\u0105pi\u0142o to w Niemczech – kraju o wysoko rozwini\u0119tej s\u0142u\u017cbie zdrowia. Czy przyczyn\u0105 mo\u017ce by\u0107 w\u0142a\u015bnie nadmierna higiena Niemc\u00f3w?<\/p>\n

<\/p>\n

Pa\u0142eczka okr\u0119\u017cnicy typu O104:H4 wyst\u0119puje w przewodzie pokarmowym byd\u0142a i innych prze\u017cuwaczy. Jej zjadliwo\u015b\u0107 dla ludzi bierze si\u0119 z obecno\u015bci plazmidu, kt\u00f3rego nie posiadaj\u0105 prawie identyczne bakterie E. coli<\/em> zasiedlaj\u0105ce nasz uk\u0142ad pokarmowy.<\/p>\n

Wsz\u0119dzie na \u015bwiecie dochodzi od czasu do czasu do zaka\u017ce\u0144 ow\u0105 bakteri\u0105 u ludzi. Najcz\u0119\u015bciej wektorem jest niedogotowane albo surowe (tatar) mi\u0119so wo\u0142owe, kt\u00f3re znalaz\u0142o si\u0119 w kontakcie z fekaliami krowy. Bakteria mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c zakazi\u0107 inne produkty, je\u015bli np. na tej samej desce, na kt\u00f3rej krojono ska\u017cone mi\u0119so po chwili pokrojono pomidory czy og\u00f3rki wchodz\u0105ce w sk\u0142ad sa\u0142atki zjadanej na surowo.<\/p>\n

Dlatego tak wa\u017cne jest, aby deski u\u017cywane do krojenia mi\u0119sa (najlepiej plastikowe, kt\u00f3re o wiele \u0142atwiej skutecznie umy\u0107 ni\u017c drewniane) dobrze wyszorowa\u0107 przed krojeniem innych produkt\u00f3w. A jeszcze lepiej u\u017cywa\u0107 specjalnych – tylko do mi\u0119sa. Do zaka\u017ce\u0144 ludzi E. coli<\/em> O104:H4 wprost z mi\u0119sa dochodzi rzadko, bo zwykle gotowanie czy sma\u017cenie go skutecznie zabija bakterie. Dlatego w\u0142a\u015bnie na pocz\u0105tku epidemii w Niemczech upatrywano \u017ar\u00f3d\u0142a zarazka w og\u00f3rkach.<\/p>\n

Oczywi\u015bcie nie wchodzi\u0142o raczej w gr\u0119, aby bakteria \u017cyj\u0105ca w jelicie byd\u0142a nagle zal\u0119g\u0142a si\u0119 we wn\u0119trzu og\u00f3rka. Owe s\u0142ynne „hiszpa\u0144skie og\u00f3rki” mog\u0142y by\u0107 jedynie no\u015bnikiem zarazka, a m\u00f3g\u0142 si\u0119 on na ich powierzchni znale\u017a\u0107 w ka\u017cdej chwili od zbioru, w trakcie transportu czy w restauracji np. wraz z wod\u0105, kt\u00f3r\u0105 by\u0142y polewane, lub r\u00f3wnie dobrze poprzez n\u00f3\u017c lub desk\u0119 kucharza.<\/p>\n

I w tym w\u0142a\u015bnie problem, albowiem tego typu „klasyczne” zaka\u017cenie nie mo\u017ce doprowadzi\u0107 do epidemii na skal\u0119, kt\u00f3r\u0105 obserwujemy. Jedna, a nawet kilka kuchni, w kt\u00f3rych pope\u0142niono by opisane wy\u017cej b\u0142\u0119dy nie mog\u0142yby sta\u0107 si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em hekatomby, kt\u00f3ra trwa ju\u017c od d\u0142u\u017cszego czasu. Polanie og\u00f3rk\u00f3w ska\u017con\u0105 wod\u0105 te\u017c ma swoje szybko wykrywalne limity.<\/p>\n

Powodem tak skutecznego rozprzestrzeniania si\u0119 O104:H4 mo\u017ce by\u0107 tylko nieprzewidywalny, nowy spos\u00f3b transmisji. Nad przyczyn\u0105 g\u0142owi\u0105 si\u0119 najt\u0119\u017csze g\u0142owy. Jedno wydaje si\u0119 pewne: O104:H4 musia\u0142a znale\u017a\u0107 jaki\u015b nieznany dot\u0105d wektor. Poniewa\u017c Niemcy s\u0105 znane z wysokiego poziomu s\u0142u\u017cby zdrowia i higieny, nie mo\u017cna wykluczy\u0107, \u017ce tam w\u0142a\u015bnie tkwi nierozpoznane dot\u0105d s\u0142abe ogniwo \u0142a\u0144cucha.<\/p>\n

Pocieszaj\u0105ce wie\u015bci przynosi presti\u017cowy „New England Journal of Medicine”. W internetowej wersji tego czasopisma naukowego z 25 maja umieszczono publikacj\u0119 opisuj\u0105c\u0105 bardzo skuteczne dzia\u0142anie leku o nazwie Soliris.
\nW zwi\u0105zku a niemieck\u0105 epidemi\u0105 podj\u0119to decyzj\u0119 o wcze\u015bniejszym opublikowaniu tego artyku\u0142u, tak, aby mogli zapozna\u0107 si\u0119 z nim lekarze bior\u0105cy udzia\u0142 w ratowaniu zagro\u017conych epidemi\u0105 O104:H4 pacjent\u00f3w. Soliris to przeciwcia\u0142o monoklonalne, kt\u00f3re modyfikuje dzia\u0142anie systemu odporno\u015bciowego cz\u0142owieka, w kt\u00f3rym udzia\u0142 bierze obecny w naszej krwi system bia\u0142ek zwany dope\u0142niaczem.<\/p>\n

Epidemia O104:H4 oka\u017ce si\u0119 zapewne przyk\u0142adem pojawienia si\u0119 nowego wektora przenosz\u0105cego zarazek. Oczywi\u015bcie ci\u0105gle nie mo\u017cna wykluczy\u0107 innej niespodzianki, jak np. pojawienie si\u0119 szczeg\u00f3lnej mutacji szczepu O104:H4, kt\u00f3ra umkn\u0119\u0142a uwadze naukowc\u00f3w. Ale ta hipoteza wydaje si\u0119 ma\u0142o prawdopodobna i wyt\u0142umaczenie epidemii b\u0119dzie zapewne bardzo trywialne.<\/p>\n

Jacek Kubiak<\/strong><\/p>\n

Fot. akseabird, Flickr (CC BY-NC 2.0)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u015amiertelne zatrucia bakteri\u0105 Eschericha coli O104:H4w Niemczech nie s\u0105 niczym nadzwyczajnym. Niezwyk\u0142e jest, \u017ce choroba przybra\u0142a rozmiary epidemii. A jeszcze bardziej dziwi, \u017ce nast\u0105pi\u0142o to w Niemczech – kraju o wysoko rozwini\u0119tej s\u0142u\u017cbie zdrowia. Czy przyczyn\u0105 mo\u017ce by\u0107 w\u0142a\u015bnie nadmierna higiena Niemc\u00f3w?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[61,43,1,29],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/815"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=815"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/815\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2169,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/815\/revisions\/2169"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=815"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=815"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=815"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}