{"id":851,"date":"2011-06-27T16:41:55","date_gmt":"2011-06-27T14:41:55","guid":{"rendered":"http:\/\/naukowy.blog.polityka.pl\/?p=851"},"modified":"2013-02-11T18:09:26","modified_gmt":"2013-02-11T17:09:26","slug":"francuskie-konkursy-na-doktorantow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/2011\/06\/27\/francuskie-konkursy-na-doktorantow\/","title":{"rendered":"Francuskie konkursy na doktorant\u00f3w"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Niedawno bra\u0142em udzia\u0142 w jury konkursu maj\u0105cego wy\u0142oni\u0107 przysz\u0142orocznych doktorant\u00f3w w dziedzinie biologii na Uniwersytecie Montpellier 2 na po\u0142udniu Francji. Pisze o tym dwa s\u0142owa w blogu, \u017ceby zach\u0119ci\u0107 ewentualnych kandydat\u00f3w, dzi\u015b magistrant\u00f3w na polskich uczelniach, do startu w takich konkursach we Francji w przysz\u0142ym roku.<\/p>\n

Zasada konkurs\u00f3w tego typu organizowanych we Francji przez tzw. szko\u0142y doktorskie (Ecoles doctorales, w skrocie ED) kieruj\u0105ce doktoratami z danej dziedziny na wybranym terytorium, a niekoniecznie na jednym uniwersytecie (w biologii obejmuj\u0105ce r\u00f3wnie\u017c laboratoria CNRS, INSERM czy INRA) jest ich otwarto\u015b\u0107 dla kandydat\u00f3w spoza danego o\u015brodka. Przyk\u0142adowo w konkursie, w kt\u00f3rego jury zasiada\u0142em byli poza Francuzami – zreszt\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 magistranci spoza Montpellier – tak\u017ce Polacy, Niemcy, Liba\u0144czycy, Japo\u0144czycy.<\/p>\n

Przebywaj\u0105cy daleko od Francji mog\u0105 korzysta\u0107 z przywileju stawania do konkursu drog\u0105 transmisji internetowej przed osobnym tzw. mi\u0119dzynarodowym jury (po angielsku lub francusku, zreszt\u0105 mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 po angielsku te\u017c na miejscu). Z tej formy mog\u0105 \u015bmia\u0142o korzysta\u0107 r\u00f3wnie\u017c Polacy lub Niemcy, cho\u0107 ci akurat w tym roku byli na miejscu pewnie kr\u0119puj\u0105c si\u0119 z korzystania z drogi internetowej, jednak \u0142atwiejszej i pozwalaj\u0105cej jednak na wyr\u00f3\u017cnienie si\u0119 z t\u0142umu.<\/p>\n

Konkurs polega na wyg\u0142oszeniu 10 minutowej prelekcji o swoich dokonaniach z ilustracjami w Power Poincie, g\u0142\u00f3wnie na podstawie sta\u017cy odbytych w laboratoriach naukowych czy przemys\u0142owych. Nie chodzi o prezentacj\u0119 jako\u015bci uzyskanych wynik\u00f3w, a raczej o wykazanie si\u0119 wiedz\u0105, oryginalnym sposobem my\u015blenia, formulowania i wyci\u0105gania wniosk\u00f3w, podej\u015bciem do nauki i wybranego zagadnienia w perspektywie prowadzenia pracy naukowej w postaci doktoratu.<\/p>\n

Najlepsi uzyskuj\u0105 trzyletnie stypendia francuskiego Ministerstwa Nauki w wysoko\u015bci pozwalaj\u0105cej na wynajem mieszkania i w miare \u0142atwego utrzymania si\u0119 we Francji. Stypendia te przyznawane s\u0105 po prostu najlepszym (ok. 14 na ka\u017cd\u0105 ED). Kolejno\u015b\u0107 wyboru tak tematu, jak i laboratorium, w kt\u00f3rym przebiega\u0107 b\u0119dzie doktorat z listy przedstawionej przez ED, zale\u017cy od miejsca uzyskanego w konkursie. Pierwszy wybiera co mu si\u0119 podoba, kolejni, to, co zostaje na li\u015bcie, a liczba propozycji wielkorotnie przerasta liczb\u0119 kandydat\u00f3w. Jest wi\u0119c w czym wybiera\u0107.<\/p>\n

Co ciekawe, konkurs dotyczy te\u017c rozdzia\u0142u tzw. stypendi\u00f3w celowych (allocations fl\u00e9ch\u00e9es), czyli kolejnych 14-15 stypendi\u00f3w uzyskanych przez laboratoria z innych ni\u017c ministerialne \u017ar\u00f3de\u0142. Laboratoria zobowi\u0105zane s\u0105 przyznawa\u0107 te stypendia kolejnym kandydatom z listy u\u0142o\u017conej przez jury konkursu ED. Czyli, je\u015bli dane laboratorium chcia\u0142oby przyj\u0105\u0107 swojego magistranta (wiadomo, \u017ce koszula bli\u017csza cia\u0142u), a np. kandydat z Polski czy Niemiec ma lepsz\u0105 pozycj\u0119 na li\u015bcie ED, to nie mo\u017ce tego zrobi\u0107. Dlatego mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119, \u017ce warto by\u0142o by\u0107 nawet 34. kandydatem (wszystkich kandydat\u00f3w w tej ED w tym roku by\u0142o ok 80).<\/p>\n

W praktyce wygl\u0105da to tak, \u017ce pierwszych 15-16 os\u00f3b (cyfry s\u0105 p\u0142ynne, bo najlepsi kandydaci staruj\u0105 zwykle w kilku konkursach i wybieraj\u0105 mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi ED, a wi\u0119c mog\u0105 z listy definitywnej znikn\u0105\u0107, je\u015bli wybior\u0105 propozycj\u0119 z innej ED) ma praktycznie wolny wyb\u00f3r tematu. Kolejnych 15-20 os\u00f3b mo\u017ce wybiera\u0107 w\u015br\u00f3d temat\u00f3w z listy celowej, kt\u00f3ra jest w\u0119\u017csza, ale nie musi by\u0107 wcale mniej atrakcyjna pod wzgl\u0119dem naukowym czy finansowym.<\/p>\n

Jacek Kubiak<\/strong><\/p>\n

Fot. Stuart Chalmers<\/a>, Flickr (CC BY-NC 2.0)<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Niedawno bra\u0142em udzia\u0142 w jury konkursu maj\u0105cego wy\u0142oni\u0107 przysz\u0142orocznych doktorant\u00f3w w dziedzinie biologii na Uniwersytecie Montpellier 2 na po\u0142udniu Francji. Pisze o tym dwa s\u0142owa w blogu, \u017ceby zach\u0119ci\u0107 ewentualnych kandydat\u00f3w, dzi\u015b magistrant\u00f3w na polskich uczelniach, do startu w takich konkursach we Francji w przysz\u0142ym roku.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[61,43,6,29],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/851"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=851"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/851\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2127,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/851\/revisions\/2127"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=851"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=851"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/naukowy\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}