Jak sie pedzia\u0142o: „a”, to trza tyz pedzie\u0107: „b”. A jak sie powie: „leprekon”, to trza tyz pedzie\u0107:
\n„banszi”, mysle se, ze kozdy Irlandcyk sie z tym zgodzi. A ze pare miesi\u0119cy temu tak sie z\u0142ozy\u0142o, ze opowiedzio\u0142ek wom o leprekonak, to teroz nimo takiej mozliwo\u015bci, cobyk o banszi m\u00f3g\u0142 nie opowiedzie\u0107. Ceko\u0142ek ino na opodowiedniom okazje.<\/p>\n
Ocywi\u015bcie musia\u0142a to by\u0107 irlandzko okazja. Pierwso by\u0142a 17 marca – w Dzie\u0144 \u015awi\u0119tego Patryka. Ale w tym dniu akurat nie by\u0142o mnie w cha\u0142upie, bo wraco\u0142ek spod Wielkiej Krokwi. Teroz jest nowo okazja – w\u0142a\u015bnie jeste\u015bmy w okolicak Dnia Leopolda Blooma!* Jo wiem, ze pon Bloom mo z banszi telo wsp\u00f3lnego, co pon Wokulski z nasym ostomi\u0142ym Smokiem Wawelskim, cyli ino to, ze z jednego kraju pochodzom. Ale w najblizsym casie lepsego pretekstu nie nojde. A jak sie nimo takiego pretekstu, jaki sie lubi, to sie lubi taki, jaki sie mo.
\nNo wi\u0119c dzisiok o banszi bedzie. Co to w og\u00f3le znacy? Ano … som to tak naprowde dwa po\u0142\u0105cone irlandzkie s\u0142owa: „ban” i „szi”. Kapecke trudno mi pedzie\u0107, co znacy to drugie, ale jak powiem, ze „duch”, to bedzie chyba dobrze, abo przynajmniej prawie dobrze. Natomiast „ban” to po prostu: „kobieta”. Przy okazji pewnie juz domy\u015blili\u015bcie sie, sk\u0105d sie wzi\u0119\u0142o u nos s\u0142owo „baba”? Bo jo sie domy\u015bli\u0142ek. Jak juz kiesik godo\u0142ek, przed wiekami obecne tereny po\u0142udniowej Polski zamieskiwali Celtowie, cyli przodkowie dzisiejsyk Irlandcyk\u00f3w. No i widocnie roz jeden pra-Polak spyto\u0142 gosc\u0105cego u nos pra-Irlandcyka:
\n– A powiedzcie no, panocku, jak bedzie po wasemu: kobieta?
\nPech fcio\u0142, ze zagadni\u0119ty pra-Irlandcyk by\u0142 j\u0105ka\u0142om i zamiast pedzie\u0107: „ban”, zac\u0105\u0142 st\u0119ka\u0107:
\n– Ba … ba …
\n– Aha! Baba! – zawo\u0142o\u0142 pra-Polak. – Tyz piknie!
\nI tak sie juz u nos przyj\u0119\u0142o. Ino cemu po g\u00f3ralsku „baba” brzmi zwycajnie, a po ceprowsku abo pogardliwie, abo lekcewaz\u0105co, abo zartobliwie? Tego jesce nie wiem. Moze sie kiesik dowiem, to wom powiem.
\nNo, w kozdym rozie ta banszi to jest po prostu tako poni-duch. Od barzo dawna sy\u0107kie te ponie zawse by\u0142y sakramencko smutne. I trudno coby nie by\u0142y, skoro za zadanie mia\u0142y przynosi\u0107 ludziom wie\u015bci, ze fto\u015b wkr\u00f3tce umre. Ale nie zawiadamia\u0142y o tym w taki zwycajny spos\u00f3b, ze przychodzi\u0142y do cha\u0142upy i goda\u0142y: „Pokwolony! Eh … nimo co owija\u0107 w bawe\u0142ne, z\u0142e mom wie\u015bci, barzo z\u0142e. \u015amierz\u0107 dzisiok ku tej cha\u0142upie przydzie.” Nie, tak banszi nie robi\u0142y. One zbliza\u0142y sie tamok, ka miesko\u0142 c\u0142ek juz nad grobem stoj\u0105cy i zacyna\u0142y stra\u015bnie zawodzi\u0107. No i jak w cha\u0142upie us\u0142ysano dochodz\u0105ce z pola „Uuuu! Uuuu! Uuuu!”, to juz wiedziano: banszi wyje, o cyjej\u015b \u015bmierzci zawiadamio i nimo juz zodnego ratunku.
\nGodajom, ze te banszi zyjom teroz nie ino w Irlandii, ale tyz w Hameryce. Widocnie nieft\u00f3re z nik wroz z irlandzkimi emigrantami za Wielkom Wode sie wybra\u0142y. A moze po prostu fcia\u0142y uwidzie\u0107 prowdziwyk Indian?
\nA cy w Polsce one som? No, skoro pra-Irlandcyki na nasyk ziemiak by\u0142y, to pare tyk po\u0144-duch\u00f3w mog\u0142o sie i u nos zadomowi\u0107. Cy to znacy, ze jak us\u0142ysycie dziwne zawodzenie nie wiadomo sk\u0105d, to musicie spodziewa\u0107 sie najgorsego? Kiesik pewnie tak by\u0142o, ale teroz – nie wydoje mi sie. Nawet jestem pewien, ze nie! Cemu? A bo w 1999 rocku wyryktowano taki ca\u0142kiem sympatycny filmicek „Wa\u015bnie w \u015bwiecie ba\u015bni” („Magical Legend of the Leprechauns”). Byli tamok zwykli ludzie, by\u0142y tyz skrzaty (w\u0142a\u015bciwie leprekony, ale w polskiej wersji przet\u0142umacono na skrzaty), by\u0142y elfy i by\u0142a jesce tako … Wielko Banszi. Domy\u015blom sie, ze Wielko Banszi musi by\u0107 wozniejso od sy\u0107kik pozosta\u0142yk irlandzkik po\u0144-duch\u00f3w. I wiecie, fto tamok w roli tej Wielkiej Banszi wyst\u0105pi\u0142? Je\u015bli nie widzieli\u015bcie filmu, to chyba nie zgadniecie. Poni Whoopi Goldberg! Ta samo poni Whoopi Goldberg, co na ca\u0142ym \u015bwiecie do \u0142ez roz\u015bmiesa\u0142a telewidz\u00f3w i kinowidz\u00f3w rolami w „Zakonnicy w przebraniu”, „Jumpin\u2019 Jack Flashu”, a nawet w „Uwierz w ducha”, cho\u0107 ten film akurat teoretycnie wcale \u015bmiesny nie by\u0142. I w\u0142a\u015bnie ta hyrno aktorka komediowo jest teroz Wielkom Banszi! Nooo, to barzo wiele zmienio! Na lepse! S\u0142uchojcie, od tej pory, jak us\u0142ysycie jakie\u015b wycia nie wiadomo sk\u0105d i sy\u0107ko bedzie wskazywa\u0142o, ze to banszi, nie b\u00f3jcie sie ani kapecke. Nic stra\u015bnego sie nie wydarzy. Teroz, za sprawom banszi Goldberg, wydarzy\u0107 sie moze ino co\u015b barzo \u015bmiesnego. Hau!<\/p>\n
P.S. Ewaldzicka powita\u0107! Nowego go\u015bcia w nasej budzie! Smadny Mnich dlo Ewaldzicka! \ud83d\ude42<\/p>\n
* Na wselki wypadek wyja\u015bniom, ze Dzie\u0144 Leopolda Blooma (Bloomsday) to 16 cyrwca – dzie\u0144 we ft\u00f3rym dzieje sie akcja „Ulissesa” pona D\u017cojsa (no i jesce 17 cyrwca rano, kie – fto cyto\u0142, ten wie – poni Molly Bloom barzo, ale to barzo duzo rozmy\u015bla\u0142a).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jak sie pedzia\u0142o: „a”, to trza tyz pedzie\u0107: „b”. A jak sie powie: „leprekon”, to trza tyz pedzie\u0107: „banszi”, mysle se, ze kozdy Irlandcyk sie z tym zgodzi. A ze pare miesi\u0119cy temu tak sie z\u0142ozy\u0142o, ze opowiedzio\u0142ek wom o leprekonak, to teroz nimo takiej mozliwo\u015bci, cobyk o banszi m\u00f3g\u0142 nie opowiedzie\u0107. Ceko\u0142ek ino na […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/101"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=101"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/101\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=101"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=101"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=101"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}