W poprzednim wpisie opowiedzio\u0142ek wom o nasym piknym zwyci\u0119stwie nad tysi\u0105cem wilk\u00f3w. Heeej! Rado\u015b\u0107 z tego zwyci\u0119stwa by\u0142a wielko. I baca z juhasami sie radowali, i owiecki, no i my owcarki, wroz z Marynom Krywaniec, ft\u00f3ro nos w pore przed tym wilcym atakiem ostrzeg\u0142a.<\/p>\n
Ba wkr\u00f3tce zac\u0119\u0142a turbowa\u0107 mnie jedno my\u015bl: co bedzie, kie wilki sie dowiedzom, ze udaremnili\u015bmy ik atak tylko dzi\u0119ki podst\u0119powi? Przecie kieby sie tego dowiedzia\u0142y, to mog\u0142yby nos zaatakowa\u0107 jesce roz! A wte racej trudno licy\u0107, ze po roz drugi bedzie mozno je nabra\u0107 na te samom bojke o dwudziestu tysi\u0105cak ps\u00f3w. Bajako.<\/p>\n
Dlotego, kie sy\u0107ka na holi ci\u0105gle jesce rozpami\u0119tywali ten pikny triumf, jo postanowi\u0142ek pohyba\u0107 tropem wilk\u00f3w i spr\u00f3bowa\u0107 dowiedzie\u0107 sie, cy one cegosi nowego nie knujom. Wilcyk \u015blad\u00f3w by\u0142o woko\u0142o stra\u015bnie duzo. Rozchodzi\u0142y sie we sy\u0107kie mozliwe strony. Zdecydowo\u0142ek sie p\u00f3\u015b\u0107 za tymi, ft\u00f3re pachnia\u0142y mi najbardziej znajomo. Ostawi\u0142a je po sobie wataha zyj\u0105co niedaleko Turbacza. Odnaloz\u0142ek te watahe w lesie nad Furc\u00f3wkom. Cicho podes\u0142ek ku tym beskurcyjom pod wiater, coby nie zorientowa\u0142y sie, ze je \u015bledze. Us\u0142yso\u0142ek jakomsi ozywionom rozmowe. Nie wiem, jaki by\u0142 jej poc\u0105tek, ale kie juz by\u0142ek na telo blisko, ze mog\u0142ek zrozumie\u0107, co godajom, to us\u0142yso\u0142ek, jak jeden stary wilk pado tak:
\n– Wy tutok, krzesny, jeste\u015bcie przyw\u00f3dcom stada, wi\u0119c wy tu decydujecie. Ale godom wom to samo, co godo\u0142ek od poc\u0105tku: to niehonorowo w tysi\u0105c wilk\u00f3w atakowa\u0107 \u015btyry owcarki! Niehonorowo! Nawet kieby my zwyci\u0119zyli, to nie by\u0142by zoden pow\u00f3d do kwo\u0142y.
\n– I co z tego! – pedzio\u0142 na to jakisi m\u0142ody wilk. – Telo ludzi mo honor w rzyci, to dlocego my wilki nie mia\u0142yby\u015bmy go mie\u0107 w tym samym miejscu?
\n– Nie wiem jak u wos, krzesny, ale u mnie – m\u00f3j honor jest zbyt duzy, a rzy\u0107 zbyt ma\u0142o, coby to pierwse mog\u0142o sie zmie\u015bci\u0107 w tym drugim.
\n– Ino co wom ten honor do\u0142? Przez te sy\u0107kie roki, kie to wy byli\u015bcie przyw\u00f3dcom stada, nie zdo\u0142ali\u015bcie upolowa\u0107 ani jednej owcy pilnowanej przez te \u015btyry sakramenckie owcarki! Ani jednej!
\n– Wom, krzesny, cho\u0107 zebrali\u015bcie tysi\u0105c wilk\u00f3w, tyz to sie nie uda\u0142o.
\n– Ale niewiele brakowa\u0142o! Zre\u015btom zacynom sie zastanawia\u0107, cy ten dziwny wilk, co ostrzeg\u0142 nos przed dwudziestoma tysi\u0105cami ps\u00f3w, to aby na pewno by\u0142 prowdziwy? Wte by\u0142ek tak podniecony nadziejom na wielkie zwyci\u0119stwo nad owcarkami, ze jakosi nie zwr\u00f3ci\u0142ek na to uwagi. Ale teroz… tak mi sie cosi widzi, ze ten niby-wilk to chyba nie mio\u0142 ani wilcego zapachu, ani wilcego g\u0142osu…
\n– Ha! Je\u015bli to by\u0142 podst\u0119p, na ft\u00f3ry dali\u015bcie sie nabra\u0107, to by znacy\u0142o, ze wbrew temu, co godoli\u015bcie, wcale nie jeste\u015bcie sprytniejsi od tyk owcark\u00f3w.
\n– Ale w takim rozie trza te tysi\u0105c wilk\u00f3w skrzykn\u0105\u0107 jesce roz. I tym rozem zwyci\u0119zymy!
\n– Beze mnie, krzesny, beze mnie.
\n– A to cemu?
\n– Co jo wom bede godo\u0142. Skoro potela nie zrozumieli\u015bcie tego, co godo\u0142ek o honorze, to juz nie zrozumiecie.
\n– No to precki z mojej watahy, oble\u015bnioku! Doje ci wilcy bilet – dos\u0142ownie i w przeno\u015bni!<\/p>\n
Stary wilk juz nic wi\u0119cej nie pedzio\u0142, ino westchn\u0105\u0142 i rusy\u0142 przed siebie. Se\u0142 powoli, z opusconym \u0142bem i opusconym ogonem. Kie juz oddali\u0142 sie kapecke od stada, dogoni\u0142ek bidoka i pedzio\u0142ek:
\n– Witojcie, krzesny. S\u0142yso\u0142ek ino ko\u0144c\u00f3wke tego, co\u015bcie o honorze gwarzyli, ale to, co us\u0142yso\u0142ek – by\u0142o pikne.<\/p>\n
Stary wilk zdziwi\u0142 sie stra\u015bnie, ze mnie tutok spotko\u0142.
\n– Je\u015bli to wos pociesy – pedzio\u0142 w ko\u0144cu – to tego samego zdania jest wi\u0119kso\u015b\u0107 wilk\u00f3w w Karpatak. Tyz uwazajom, ze atakowanie wos tak przewazaj\u0105cymi si\u0142ami by\u0142o niehonorowe.
\n– Naprowde? – zdziwi\u0142ek sie. – W takim rozie co tysi\u0105c wilk\u00f3w robi\u0142o niedowno na mojej holi? Po oscypka do mojego bacy przys\u0142y?
\n– A wiecie, krzesny, kielo wilk\u00f3w jest w ca\u0142yk Karpatak? – us\u0142yso\u0142ek w odpowiedzi. – Ko\u0142o 5 tysi\u0119cy. No to nie godojcie, ze ten tysi\u0105c, co fcio\u0142 wos zatakowa\u0107, to by\u0142a wi\u0119kso\u015b\u0107. Pewnie nawet nie wiecie, ze z powodu tej ca\u0142ej wyprawy na wasom hole honorne wilki o ma\u0142o co nie pobi\u0142y sie z tymi niehonornymi. Ba w ko\u0144cu zrezygnowa\u0142y z sarpacki, coby potem nifto nie godo\u0142, ze wilk wilkowi c\u0142owiekiem.
\n– Przyznoje, nie wiedzio\u0142ek o tym – pedzio\u0142ek. – Ba tak w og\u00f3le z tego, co us\u0142yso\u0142ek, rozumiem, ze to wy do niedowna byli\u015bcie przyw\u00f3dcom watahy? Cy to znacy, ze to obecny przyw\u00f3dca wymy\u015bli\u0142, coby skrzykn\u0105\u0107 przeciwko mnie i moim owcarkowym kompanom wilki z ca\u0142yk Karpat?
\n– Baju\u015bci – pedzio\u0142 stary wilk. – Mi taki diabelski plan nigdy nawet we \u0142bie nie za\u015bwito\u0142. Ale c\u00f3z. Jo sie juz teroz nie lice. Rok\u00f3w mi przyby\u0142o, si\u0142 uby\u0142o, wi\u0119c naturalnom kolejom rzecy do w\u0142adzy dose\u0142 m\u0142ody i silny wilk.
\n– Pockojcie, krzesny… – Cosi nagle przys\u0142o mi do g\u0142owy. – A zatem kieby\u015bcie nazod wy zostali przyw\u00f3dcom stada, to wte juz nie bedzie grozi\u0142o, ze wilki z calu\u015bkik Karpat zn\u00f3w zapolujom na owiecki mojego bacy?
\n– Do cego zmierzocie, krzesny? – spyto\u0142 wilk.
\n– No, po prostu pytom, cy nie fcieliby\u015bcie nazod sta\u0107 sie najwozniejsym wilkiem w stadzie?
\n– Pomarzy\u0107 mozno – odrzek\u0142 wilk.
\n– Pom\u00f3c marzeniom tyz mozno – pedzio\u0142ek. – Idziemy, krzesny.
\n– Idziemy? Kany?
\n– Do wasej watahy.
\n– Ale przecie dopiero co mnie z niej wyrzucili!
\n– Wyrzucenie nie jest prawomocne. Mozno sie odwo\u0142a\u0107.
\n– Ale jo nie fce!
\n– Fcecie, Ocywi\u015bcie, ze fcecie.<\/p>\n
Chyci\u0142ek wilka za kark i zaci\u0105g\u0142ek do jego stada. On opiero\u0142 sie stra\u015bnie, ale jo sie tym ani kapecke nie przejmowo\u0142ek. No i wle\u017ali my zaroz pomi\u0119dzy wilcom gromade.<\/p>\n
– A to co? – zdziwi\u0142 sie m\u0142ody przyw\u00f3dca stada. – Rozumiem! Ten fudament jest teroz w zmowie z psami! Zdradzi\u0142 nos! I jesce taki bedzie o wilcym honorze godo\u0142!
\n– To wcale nie by\u0142 m\u00f3j pomys\u0142 – zac\u0105\u0142 sie broni\u0107 stary wilk.
\n– Potwierdzom, ze nie jego – pedzio\u0142ek. – Ba pomy\u015blo\u0142ek, ze chyba lepiej, coby to stado mia\u0142o m\u0105drego przyw\u00f3dce, a nie g\u0142upiego.
\n– A niby fto jest tym g\u0142upim przyw\u00f3dcom? – zdenerwowo\u0142 sie m\u0142ody wilk. – I fto w og\u00f3le pozwoli\u0142 wom miesa\u0107 sie w nase wilce sprawy?
\n– A fto wom pozwalo furt miesa\u0107 sie w sprawy owiecek mojego bacy? – spyto\u0142ek. – Je\u015bli uwazocie, krzesny, ze naprowde jeste\u015bcie w stadzie najlepsi, to nie bedziecie sie bali jesce roz stan\u0105\u0107 z tym oto starym wilkiem do walki o przyw\u00f3dztwo.
\n– Znowu? Przecie mojo kadencja dopiero sie zac\u0119\u0142a! – zawo\u0142o\u0142 m\u0142ody wilk, ale po kwilecce dodo\u0142. – Niekze ta. Bez trudu jesce roz pokonom tego bejdoka.<\/p>\n
I pohybo\u0142 wartko na starego wilka. Zaroz chyci\u0142 go z\u0119bami za kud\u0142y i bez wi\u0119ksego trudu obali\u0142 na ziem.<\/p>\n
– Faul! – zawo\u0142o\u0142ek. – Za sfaulowanie przeciwnika – punkt karny. 1:0 dlo starego wilka.
\n– Jaki faul? Jakie 1:0? – cudowo\u0142 m\u0142ody wilk.
\n– Walke o przyw\u00f3dzwto wygro nie ten, fto okaze sie mocniejsy w mi\u0119\u015bniak, ale ten, fto okaze sie mocniejsy intelektualnie – wyja\u015bni\u0142ek.
\nM\u0142ody wilk zrobi\u0142 wielkie ocy.
\n– Co wy za b\u017adziny godocie?
\n– To nie som zodne b\u017adziny, krzesny – odpowiedzio\u0142ek. – Jak my\u015blicie? Cemu to ludzie na tym \u015bwiecie wierchujom, cho\u0107 jest przecie telo zywimy silniejsej od nik? Dzi\u0119ki sile rozumu! Haj. Kieby \u015bwiatem rz\u0105dzi\u0142 ten, fto jest najsilniejsy fizycnie, to rz\u0105dzi\u0142by nim nie c\u0142owiek, ino s\u0142o\u0144.
\n– E, g\u0142upi jeste\u015bcie i telo – stwierdzi\u0142 m\u0142ody wilk.
\n– 2:0 dlo starego wilka! – zawo\u0142o\u0142ek.
\n– Co?
\n– Pedzio\u0142ek wyra\u017anie – 2:0. Obrazili\u015bcie s\u0119dziego, wi\u0119c znowu dostoli\u015bcie punkt karny.
\n– A fto niby jest tym s\u0119dziom? Wy? – spyto\u0142 m\u0142ody wilk.
\n– Ftosi musi nim by\u0107 – pedzio\u0142ek.
\n– Ale mi s\u0119dzia! – za\u015bmio\u0142 sie m\u0142ody wilk. – Chyba s\u0119dzia-kalos!
\n– Znowu obrazili\u015bcie s\u0119dziego – zauwazy\u0142ek. – Mocie kolejny punkt karny i teroz juz jest 3:0 dlo starego wilka!<\/p>\n
M\u0142ody wilk fcio\u0142 chyba warkn\u0105\u0107, ale w ko\u0144cu sie opanowo\u0142, bo zrozumio\u0142, ze je\u015bli nie zmieni zachowania, to bedzie traci\u0142 wobec rywala coroz wi\u0119cej punkt\u00f3w.
\n– To jak mo wygl\u0105da\u0107 ta waso intelektualno walka? – spyto\u0142.
\n– Bede zadawo\u0142 wom obu pytonia – pedzio\u0142ek. – I wygro ten, co bedzie lepiej odpowiado\u0142.<\/p>\n
Na kwile zamilk\u0142ek, ba zaroz zac\u0105\u0142ek goda\u0107 dalej:
\n– Pos\u0142uchojcie uwaznie pierwsego pytonia. Kielo to jest dwa doda\u0107 dwa?
\n– Chyba wom sie zg\u0142up\u0142o, krzesny! – zawo\u0142o\u0142 m\u0142ody wilk. – My\u015blicie, ze jo mom nagrode Nobla z matematyki, zeby umie\u0107 rozwi\u0105zywa\u0107 tak skomplikowane dzia\u0142ania?
\n– Nobla z matematyki?… – zac\u0105\u0142 \u015bpekulowa\u0107 stary wilk – Nie znom sie za dobrze na \u015bwiecie ludzi, ale z tego, co wiem, u nik som Noble z r\u00f3znyk dziedzin, ale z matematyki to akurat nimo.
\n– 4:0 dlo starego wilka! – pedzio\u0142ek.
\n– A to cemu? – prociwi\u0142 sie m\u0142ody wilk. – Przecie on jesce nie rozwi\u0105zo\u0142 wasego zadania.
\n– Ale za to wiedzio\u0142, ze u ludzi Nobla z matematyki sie nie przyznoje – pedzio\u0142ek. – A wy nie wiedzieli\u015bcie.
\n– Krucafuks!!! – M\u0142ody przyw\u00f3dca straci\u0142 re\u015btki cierpliwo\u015bci. – Dosy\u0107 juz mom tego wasego s\u0119dziowania!<\/p>\n
I hipn\u0105\u0142 w mojom strone, najwyra\u017aniej maj\u0105c zamiar mnie ugry\u017a\u0107. Ba jo juz nie z takimi wilkami sarpacki wygrywo\u0142ek! Chyci\u0142ek fudamenta za kark i podrzuci\u0142ek do wierchu. Wilk przez u\u0142amek sekundy frun\u0105\u0142 w powietrzu… a potem zderzy\u0142 sie z grubym pniem wielkiego buka. Kie za\u015b sie zderzy\u0142, to jaz gwiazdy uwidzio\u0142 – ino nie wiedzio\u0142 jakie, bo z astronomii on by\u0142 taki sam sietniok jak z matmy.<\/p>\n
– Doje wom z\u00f3\u0142tom kartke – o\u015bwiadcy\u0142ek. – A kie jesce roz spr\u00f3bujecie mnie ugry\u017a\u0107, to dom wom cyrwonom i bedziecie zdyskwalifikowani. Natomiast wracaj\u0105c do tego, kielo to jest dwa doda\u0107 dwa, to przecie wystarcy\u0142o kapecke pomy\u015ble\u0107: z przodu mocie dwie \u0142apy, z ty\u0142u tyz dwie, a rozem mocie ik – jak wiadomo – \u015btyry. Proste?<\/p>\n
– Baju\u015bci! – zgodzi\u0142 sie ze mnom m\u0142ody wilk tonem, ft\u00f3ry ku mojemu zaskoceniu by\u0142 piknie entuzjastycny. – Na m\u00f3j dusiu! To jest nawet ciekawe. Dwa plus dwa to \u015btyry… Heeej! Barzo ciekawe! Muse sie chyba blizej z tom ca\u0142om matematykom zapozna\u0107… A wi\u0119c… podoje sie do dymisji. Nie fce juz wi\u0119cej by\u0107 przyw\u00f3dcom watahy. Odkry\u0142ek swoje prowdziwe powo\u0142anie. Bede matematykiem!<\/p>\n
Krucafuks! Chyba za mocno pras\u0142ek tym bidokiem. Bo najwyra\u017aniej cosi mu sie w g\u0142owie poprzestawia\u0142o. Chociaz… wiele wskazywa\u0142o na to, ze te zmiany w jego g\u0142owie by\u0142y na lepse, a nie na gorse. Haj.<\/p>\n
No i tak przyw\u00f3dcom nazod zosto\u0142 stary wilk. A kie nim zosto\u0142, to od rozu pedzio\u0142, ze przeprowadzi sie ze swym stadem w jakiesi inkse miejsce.<\/p>\n
– Bo widzicie, krzesny – wyja\u015bni\u0142 – g\u0142upio mi teroz atakowa\u0107 wase owce, kie tak piknie mi pomogli\u015bcie. Ale g\u0142upio tyz ik nie atakowa\u0107, kie jestem dzikim drapieznym wilkiem. Dlotego najlepiej bedzie, kie wyprowadze sie daleko stela.<\/p>\n
Jo mu wte zaproponowo\u0142ek, coby przenies\u0142 sie do Holandii, bo przybocy\u0142ek se, ze Anecka zbocowa\u0142a, ze w Holandii brakuje wilk\u00f3w. On mi na to pedzio\u0142, ze rozwazy takom mozliwo\u015b\u0107. A potem pozegno\u0142 sie piknie ze mnom i zaroz rusy\u0142 ze swym stadem kasi na p\u00f3\u0142noc.<\/p>\n
Cy faktycnie te wilki zamieskajom w Holandii? Tego nie wiem. Ba je\u015bli zamieskajom – to ka nalezy ik wypatrywa\u0107? Jo se my\u015ble, ze w okolicak holenderskik uniwersytet\u00f3w. A dok\u0142adniej – na uniwersyteckik wydzia\u0142ak matematyki. W ko\u0144cu jeden z tyk wilk\u00f3w jest teroz wielkim mi\u0142o\u015bnikiem tej w\u0142a\u015bnie dziedziny nauki. Hau!<\/p>\n
P.S.1.<\/b> A dzisiok to jest taki pikny dzie\u0144, kie pikne urodziny Margecki<\/b> wypadajom. No to zdrowie Margecki<\/b>! \ud83d\ude00<\/p>\n
P.S.2.<\/b> A w sobote – podw\u00f3jne \u015bwi\u0119to Plumbumecki<\/b>. Po pierwse dlotego – ze jest mamom, a ta sobota to przecie 26 maja. Po drugie za\u015b dlotego, ze to dzie\u0144 jej imienin. No to zdrowie Plumbumecki<\/b>! \ud83d\ude00<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W poprzednim wpisie opowiedzio\u0142ek wom o nasym piknym zwyci\u0119stwie nad tysi\u0105cem wilk\u00f3w. Heeej! Rado\u015b\u0107 z tego zwyci\u0119stwa by\u0142a wielko. I baca z juhasami sie radowali, i owiecki, no i my owcarki, wroz z Marynom Krywaniec, ft\u00f3ro nos w pore przed tym wilcym atakiem ostrzeg\u0142a. Ba wkr\u00f3tce zac\u0119\u0142a turbowa\u0107 mnie jedno my\u015bl: co bedzie, kie wilki […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1138"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1138"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1138\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1143,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1138\/revisions\/1143"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1138"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1138"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1138"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}