Na m\u00f3j dusiu! Jo sie tak przymierzo\u0142ek, coby wyryktowa\u0107 jakisi wpis o ponu Kopali\u0144skim, a teroz… Teroz to jo moge o nim pisa\u0107 ino w casie przes\u0142ym. Ocywi\u015bcie tak tyz mozno, ale wpis o kim\u015b, fto JEST to cosi zupe\u0142nie inksego niz o kim\u015b, fto BY\u0141. Mogom sie nawet te dwa wpisy nie r\u00f3zni\u0107 ani jednom literkom, ani jednom kropeckom cy inksym przecinkiem, a i tak bedom r\u00f3zne. Bo to jest podobnie jak z filmem „Karol” – to by\u0142 zupe\u0142nie inksy film wte, kie Jan Pawe\u0142 II zy\u0142, a zupe\u0142nie inksy od kwili \u015bmierzci nasego papieza.<\/p>\n
Trudno. Nie napiso\u0142ek, jaki pon Kopali\u0144ski JEST i juz nie napise. Niekze wi\u0119c cho\u0107 napise, jaki BY\u0141, bo tak mi sie widzi, ze wpis o tym hyrnym ponu od s\u0142ownik\u00f3w powinien sie w moim blogu nole\u017a\u0107.<\/p>\n
Kie dowiedzio\u0142ek sie, ze pon Kopali\u0144ski pomor\u0142, zac\u0105\u0142ek przegl\u0105da\u0107 internetowe wiadomo\u015bci na jego temat. Napisano o nim, ze by\u0142 to m\u0119drol, ft\u00f3ry budzi\u0142 wielki podziw w\u015br\u00f3d inksyk m\u0119droli. S\u0142usnie tak napisano, bo to prowda. Napisano, ze by\u0142 to sakramencko pracowity c\u0142ek. To tyz prowda. I prowdom jest tyz, ze wi\u0119kso\u015b\u0107 Polak\u00f3w si\u0119ga\u0142a do jego s\u0142ownik\u00f3w z duzo wi\u0119ksom przyjemno\u015bciom niz do s\u0142ownik\u00f3w inksyk autor\u00f3w, bo jego pi\u00f3ro by\u0142o tak lekkie, ze chyba zodno z g\u0119si w mojej wsi takiego nimo. Sk\u0105d on tak niezwyk\u0142e pi\u00f3ra bro\u0142? Nimom poj\u0119cia, ale sk\u0105dsi bro\u0142. Mio\u0142 na to jakiesi sposoby.<\/p>\n
Nika jednak nie mog\u0142ek nole\u017a\u0107 informacji, ze pon Kopali\u0144ski to by\u0142 c\u0142ek o wielkim pocuciu humoru. Moze kasi by\u0142a, ale mi nie uda\u0142o sie na niom natrafi\u0107. A trza wom wiedzie\u0107, ze umio\u0142 on rozbawi\u0107 towarzystwo. Piknie umio\u0142! I robi\u0142 to na sw\u00f3j ponokopali\u0144skowy spos\u00f3b. Roz siedzio\u0142 se w salce ZAiKS-owskiego pensjonatu „Halama” w Zakopanem. Je\u015bli fcecie wiedzie\u0107, ka ta „Halama” jest, to id\u0105c ulicom Pi\u0142sudskiego ku Krokwi pozirojcie uwaznie w prawo, wte uwidzicie. No wi\u0119c pon Kopali\u0144ski siedzio\u0142 se w tej salce w „Halamie” i wroz z paroma inksymi osobami ogl\u0105do\u0142 telewizje. Akurat s\u0142a transmisja zawod\u00f3w w skokak narciarskik. Nagle do salki wloz\u0142 taki jeden pon, co to mio\u0142 w zwycaju goda\u0107, co \u015blina na j\u0119zyk przyniesie. A wiadomo ze to, co \u015blina na j\u0119zyk przyniesie, niekoniecnie musi mie\u0107 sens. No i ten pon zacyno rozkosnie scebiota\u0107:
\n– Ach! Dzie\u0144 dobry! Dzie\u0144 dobry! Ach! Ach! Co ja widz\u0119! Skoki narciarskie pa\u0144stwo ogl\u0105dacie! I co? Jaki wynik?
\nSy\u0107ka zac\u0119li sie dziwi\u0107, o co ch\u0142opu idzie? Cemu pyto jaki wynik? Przecie to skoki narciarskie, nie mec pi\u0142ki noznej! Ino pon Kopali\u0144ski sie nie dziwi\u0142, a je\u015bli nawet, to najwyzej przez u\u0142amek sekundy. A na to pytanie „Jaki wynik?” odpowiedzio\u0142 sakramencko powaznie:
\n– Jeden-jeden.
\nSy\u0107ka w \u015bwietlicy takim \u015bmiechem wybuchli, ze ma\u0142o pobliskiego Giewonta nie obudzili! A moze obudzili? I moze nawet Giewont u\u015bmiechn\u0105\u0142 sie po swym skalistym w\u0105sem, ino zaroz potem znowu usn\u0105\u0142? Kieby pon Kopali\u0144ski odpowiedzio\u0142 na to dziwne pytanie \u015bmiej\u0105c sie, pewnie nie roz\u015bmiesy\u0142by inskyk jaz tak barzo. Ale ze – jako pedzio\u0142ek – odpowiedzio\u0142 sakramencko powaznie, jego odpowied\u017a rozbawi\u0142a towarzystwo do \u0142ez. Bo pon Kopali\u0144ski mio\u0142 ten dar, ze umio\u0142 roz\u015bmiesa\u0107 samemu zachowuj\u0105c absolutnom powage. Ryktowo\u0142 \u015bpasy maj\u0105c prowdziwie kamiennom twarz, zupe\u0142nie jako pon Baster Kiton. Ta basterkitonowato\u015b\u0107 piknie mu sie przydawa\u0142a nie ino wte, kie godo\u0142 cosi \u015bmiesnego, ale tyz wte, kie knu\u0142 zabawne intrygi. Cho\u0107by podcas wyciecki do Kazimierza Dolnego i Pu\u0142aw, ka wybro\u0142 sie wroz z cw\u00f3rkom przyjaci\u00f3\u0142 (jak by fto\u015b fcio\u0142 wiedzie\u0107, to dodom, ze jednym z nik by\u0142 hyrny pon Szymon Kobyli\u0144ski). Kie wycieckowice uwidzieli w Pu\u0142awak restauracje, postanowili zatrzyma\u0107 sie tamok na kawe. Wesli, siedli przy stoliku, zaroz przys\u0142a ku nim poni kelnerka i spyta\u0142a co poda\u0107.
\n– Ja poprosz\u0119 kaw\u0119 – pedzia\u0142a pierwso osoba.
\n– Ja te\u017c – pedzia\u0142a drugo osoba.
\n– Ja te\u017c – pedzia\u0142a trzecio osoba.
\n– Ja te\u017c – pedzia\u0142a cworto osoba.
\nWre\u015bcie odzewo\u0142 sie pon Kopali\u0144ski:
\n– I ja te\u017c kaw\u0119 wypij\u0119.
\nZaroz jednak powaznym tonem dodo\u0142:
\n– Ale ja poprosz\u0119 w czystej szklance.
\nBidno poni kelnerka! Bidno bo zanurzono jaz po wierch g\u0142owy w swej kelnerskiej rutynie! Podes\u0142a ku okienku do kuchni i zaroz dono\u015bnym g\u0142osem poinstruowa\u0142a poniom kucharke:
\n– Pi\u0119\u0107 kaw, z czego jedna w czystej szklance!<\/p>\n
Tak w og\u00f3le to cosik mi sie widzi, ze pon Kopali\u0144ski lubi\u0142 \u015bpasy, a \u015bpasy lubi\u0142y jego, i ryktowa\u0142y sie nawet wte, kie on ik ryktowa\u0107 nie zamierzo\u0142. Kiesik zdarzy\u0142a mu sie ma\u0142o katastrofa – \u015btyry tysi\u0105ce fiszek, ft\u00f3re mio\u0142 pouk\u0142adane w porz\u0105dku alfabetycnym, posypa\u0142o mu sie i pomiesa\u0142o. Nie by\u0142o rady, trza je by\u0142o pouk\u0142ada\u0107 na nowo. Ocywi\u015bcie hyrny autor s\u0142ownik\u00f3w m\u00f3g\u0142 to zrobi\u0107, ale kapecke skoda mu by\u0142o casu. Pomy\u015blo\u0142, ze moze fto\u015b za godziwom op\u0142atom m\u00f3g\u0142by mu pom\u00f3c? Moze fto\u015b z biblioteki? Przecie tamok ci\u0105gle karty katalogowe w porz\u0105decku alfabetycnym uk\u0142adajom (to by\u0142y casy, kie bibliotecne katalogi ryktowa\u0142o sie na papierowyk kartak, nie w komputrak). No i zadzwoni\u0142 do pewnej duzej biblioteki. Z jednom poniom bibliotekarkom goda\u0107 zac\u0105\u0142. Wyja\u015bni\u0142, o co mu idzie. Wi\u0119cej juz pon Kopali\u0144ski nie suko\u0142 pomocy do swoik fiszek. Sam se je pouk\u0142ado\u0142.<\/p>\n Cy ino w\u015br\u00f3d ludzi on \u015bpasowo\u0142? Nie, chyba nie. Zdoje sie, ze w\u015br\u00f3d \u015bpak\u00f3w tyz. Bo wiem, ze chodzi\u0142 se do warsiawskiego Parku \u0141azienkowskiego – barzo lubi\u0142 tamok chodzi\u0107 – i spotyko\u0142 sie ze \u015bpakami. Gwizdo\u0142 cosi ku nim, a one mu odgwizdywa\u0142y, znowu cosi ku nim gwizdo\u0142, a one znowu mu odgwizdywa\u0142y. Tak by\u0142o! O cym on z tymi ptokami-poliglotami godo\u0142? Tego nie wiem. Ale tak mi sie widzi, ze i tematy powazne, i \u015bmiesne w tyk rozmowak poruso\u0142. Zre\u015btom skoro EMTeSi\u00f3demecka<\/strong> i Mietecka<\/strong> bywajom w parku kr\u00f3la Stasia, to moze kiesik jakisi \u015bpak ujawni ft\u00f3rej\u015b z nik, o cym te rozmowy by\u0142y? Jo w kozdym rozie nie w\u0105tpie, ze by\u0142y barzo ciekawe.<\/p>\n I telo. Jako widzicie, zodnyk woznyk fakt\u00f3w z zycia pona Kopali\u0144skiego tutok nie podo\u0142ek. Ale tak se my\u015ble, ze nawet te mniej wozne mogom sie przyda\u0107 komu\u015b, fto fcio\u0142by kapecke wiedzie\u0107, jaki ten pon by\u0142, kie nie zajmowo\u0142 sie ryktowaniem kolejnego piknego s\u0142ownika abo inksego „Kota w worku”.<\/p>\n A sk\u0105d jo znom te historyjki, ft\u00f3re wom dzisiok opowiedzio\u0142ek? Nie pytojcie, bo i tak nie powiem :). Niek to pozostonie mojom owcarkowom tajemnicom. Hau!<\/p>\n P.S.1.<\/strong> Jesce roz wroz z poniom Owcarkowom piknie, barzo piknie dzi\u0119kujemy za sy\u0107kie zycenia! Telo ik by\u0142o! Na m\u00f3j dusiu! Telo ik by\u0142o! I z telu kraj\u00f3w! Ma\u0142o ft\u00f3ry c\u0142owiek telo zyce\u0144 dostoje, a co dopiero pies! \ud83d\ude42<\/p>\n P.S.2.<\/strong> A w nasej budzie jest nowy go\u015b\u0107 – Janicek Lewor\u0119cny. Ino trza go ostrzec, ze u nos, nie ino lewej r\u0119ki bedzie musio\u0142 uzywa\u0107, ale prawej tyz. Bo przecie do jednej r\u0119ki Smadnego Mnicha bedzie dostawo\u0142, a do drugiej ja\u0142owcowom \ud83d\ude42<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na m\u00f3j dusiu! Jo sie tak przymierzo\u0142ek, coby wyryktowa\u0107 jakisi wpis o ponu Kopali\u0144skim, a teroz… Teroz to jo moge o nim pisa\u0107 ino w casie przes\u0142ym. Ocywi\u015bcie tak tyz mozno, ale wpis o kim\u015b, fto JEST to cosi zupe\u0142nie inksego niz o kim\u015b, fto BY\u0141. Mogom sie nawet te dwa wpisy nie r\u00f3zni\u0107 ani […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/127"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=127"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/127\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=127"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=127"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=127"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n– A ile b\u0119d\u0119 mia\u0142a czasu na u\u0142o\u017cenie tych fiszek? – spyta\u0142a poni bibliotekarka.
\n– Ile pani b\u0119dzie potrzeba, tyle b\u0119dzie pani mia\u0142a – odpowiedzio\u0142 pon Kopali\u0144ski.
\n– Aha – pedzia\u0142a poni bibliotekarka, a to kr\u00f3tkie „Aha” zabrzmia\u0142o jakby jakosi wielko rozterka wkrad\u0142a sie do jej dusy.
\n– A ile za to dostan\u0119? – spyta\u0142a po kwili niepewnym g\u0142osem.
\n– Ile pani b\u0119dzie chcia\u0142a, tyle pani zap\u0142ac\u0119 – odpowiedzio\u0142 pon Kopali\u0144ski.
\nTeroz juz zak\u0142opotanie bibliotekarki zrobi\u0142o sie wielkie jako R\u00f3wie\u0144 Krupowo. Jaz przez s\u0142uchawke telefonicnom by\u0142o to zak\u0142opotanie cu\u0107. Po d\u0142uzsej pauzie bibliotekarka wre\u015bcie wydusi\u0142a z siebie:
\n– To ja si\u0119 nad tym zastanowi\u0119 i oddzwoni\u0119.
\n– Dobrze – zgodzi\u0142 sie pon Kopali\u0144ski i od\u0142ozy\u0142 s\u0142uchawke. No i zac\u0105\u0142 ceka\u0107 na odpowied\u017a. Ceko\u0142 i ceko\u0142. Ceko\u0142 i ceko\u0142… Wre\u015bcie zadzwoni\u0142 telefon. Pon Kopali\u0144ski podni\u00f3s\u0142 s\u0142uchawke, w s\u0142uchawce odezwo\u0142 sie… g\u0142os jakiego\u015b ch\u0142opa.
\n– Dzie\u0144 dobry – pedzio\u0142 g\u0142os ch\u0142opa. – Ja dzwoni\u0119 z biblioteki, w imieniu kole\u017canki, kt\u00f3rej chcia\u0142 pan zleci\u0107 prac\u0119. Prosi\u0142a mnie, \u017cebym przekaza\u0142 panu, \u017ce niestety na takie warunki ona nie mo\u017ce si\u0119 zgodzi\u0107<\/strong>.<\/p>\n