Nooo! Nie my\u015blo\u0142ek, ze jaz telo casu up\u0142ynie, zanim opowiem wom, jak na S\u0142owacji by\u0142o. Ale wre\u015bcie moge sy\u0107ko piknie opowiedzie\u0107. Jak na pewno bocycie, wybro\u0142ek sie ku nasym po\u0142udniowym s\u0105siadom, bo us\u0142yso\u0142ek, ze w Cyrwonym Klastorze zyje taki pies, ft\u00f3ry zno prowde o ukrytym w Niedzicy skarbie Ink\u00f3w. I jo tego psa noloz\u0142ek. Ale niestety okaza\u0142o sie, ze on nic o tym skarbie nie wiedzio\u0142. Poradzi\u0142 mi ino, cobyk udo\u0142 sie do pewnego psa, ft\u00f3ry zyje w Lesnicy.<\/p>\n
– A ten pies z Lesnicy wie, jak by\u0142o z tym skarbem? – spyto\u0142ek.
\n– Pewno\u015bci nimom – pedzio\u0142 pies z Cyrwonego Klastoru. – Powiem scyrze, ze mom ino 10 procent\u00f3w pewno\u015bci, ze on wie. Ale je\u015bli fcecie, krzesny, pogodojcie z nim. Co wom skodzi?<\/p>\n
No i pos\u0142ek do Lesnicy. Ale pies z Lesnicy tajemnicy niedzickiego skarbu tyz nie zno\u0142. Zno\u0142 ino psa z Popradu, ft\u00f3ry na 20 procent\u00f3w powinien umie\u0107 mi pom\u00f3c. Pies z Popradu jednak odes\u0142o\u0142 mnie do psa z Kie\u017cmarku, bo by\u0142 na 30 procent\u00f3w pewien, ze tamten wie o skarbie w Niedzicy sy\u0107ko. Z kolei pies z Kie\u017cmarku pedzio\u0142 mi, ze jest na 40 procent\u00f3w pewien, ze wiedze o tym skarbie posiado pewien pies ze Storej Lubowni. A potem pies ze Storej Lubowni odes\u0142o\u0142, mnie do psa z Hrabuszic, pies z Hrabuszic do psa ze Spiskiego Sztwyrtku, pies ze Spiskiego Sztwyrtku do psa ze Spiskiej Nowej Wsi, pies ze Spiskiej Nowej Wsi do psa z Lewoczy, pies z Lewoczy za\u015b do psa spod Spiskiego Hradu, cyli tego hyrnego zamku. Zamku wielkiego, dumnego i bio\u0142ego – zupe\u0142nie jak owcarki podhala\u0144skie. No i kie przywito\u0142ek sie z tym psem spod Spiskiego Hradu, pedzio\u0142ek mu tak: Na m\u00f3j dusiu! To rzecywi\u015bcie film pona Buczkowskiego przybocowa\u0142o!<\/p>\n – G\u00f3rol tak piknie godo\u0142, ze w ko\u0144cu serce inkaskiej dziewcyny zdoby\u0142. – opowiado\u0142 dalej pies spod Spiskiego Hradu. – Potem posli oboje na spacer ku Dunajcowi, a plan na piasku pozosto\u0142. No i ftosi potem ten plan uwidzio\u0142. Napis SKARB tyz. I zaroz rozes\u0142a sie wie\u015b\u0107, ze pon Berzeviczy przywi\u00f3z\u0142 z Hameryki pikny skarb Ink\u00f3w… S\u0142ucho\u0142ek psa spod Spiskiego Hradu z coroz wi\u0119ksym zaciekawieniem.<\/p>\n – Do g\u0142\u00f3wnej roli m\u0119skiej rezyser wzi\u0105\u0142 pona Duszy\u0144skiego – ci\u0105gn\u0105\u0142 m\u00f3j rozm\u00f3wca. – To mia\u0142a by\u0107 aluzja do duch\u00f3w, ft\u00f3re w kozdym porz\u0105dnym zamku strasom, w Niedzicy ocywi\u015bcie tyz. Rezyser fcio\u0142, coby g\u0142\u00f3wnom role ze\u0144skom zagra\u0142a aktorka o nazwisku Niedzicka. Ale nie m\u00f3g\u0142 bidok takiej nole\u017a\u0107… A prowda o inkaskim skarbie, moi ostomili, sami widzicie, jako jest. Wydawa\u0142o sie, ze na pytanie, cy by\u0142 on w Niedzicy cy go nie by\u0142o, odpowied\u017a brzmi: TAK abo NIE. Tymcasem nie jest to takie proste. Sy\u0107ko zalezy do tego, co rozumie\u0107 pod s\u0142owem SKARB. Hau!<\/p>\n P.S.1<\/strong> Juz w jednym komentorzu zycenia Jagusicce z\u0142ozy\u0142ek. Ale we wpisie tyz trza z\u0142ozy\u0107! Nawet je\u015bli z op\u00f3\u017anieniem, to z\u0142ozy\u0107 trza! Zatem roz jesce zdrowie Jagusicki! \ud83d\ude42<\/p>\n P.S.2.<\/strong> Momy nowego go\u015bcia w budzie – Anetecke! Powita\u0107 piknie! \ud83d\ude42<\/p>\n * Fcecie wiedzie\u0107, kany ten zamek w Szaflarak sto\u0142? No to wom powiem. Kie jedziecie poci\u0105giem abo autobusem z Nowego Targu do Zakopanego, to bedziecie mija\u0107 stacje kolejowom Szaflary Wie\u015b. Nad tom stacjom, po prawej stronie (chyba ze w tym poci\u0105gu abo autobusie bedziecie siedzie\u0107 rzyciom do kierunku jazdy – wte po lewej stronie) wierchuje pikno ska\u0142a, na ft\u00f3rej teroz tako cha\u0142upka stoi. I w\u0142a\u015bnie tamok sto\u0142 kiesik szaflarski zamecek.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nooo! Nie my\u015blo\u0142ek, ze jaz telo casu up\u0142ynie, zanim opowiem wom, jak na S\u0142owacji by\u0142o. Ale wre\u015bcie moge sy\u0107ko piknie opowiedzie\u0107. Jak na pewno bocycie, wybro\u0142ek sie ku nasym po\u0142udniowym s\u0105siadom, bo us\u0142yso\u0142ek, ze w Cyrwonym Klastorze zyje taki pies, ft\u00f3ry zno prowde o ukrytym w Niedzicy skarbie Ink\u00f3w. I jo tego psa noloz\u0142ek. Ale […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/160"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=160"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/160\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=160"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=160"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=160"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n– Pies z Lewoczy by\u0142 na 90 procent\u00f3w pewien, ze znocie prowde o skarbie Ink\u00f3w w Niedzicy.
\n– Ino na 90? Haha! Haha-hahaha! – pies spod Spiskiego Hradu u\u015bmio\u0142 sie stra\u015bnie. – Jo to wiem na tysi\u0105c procent\u00f3w!
\n– Tysi\u0105c procent\u00f3w? Piknie! – uciesy\u0142ek sie. – A tak dok\u0142adniej to co wiecie?
\n– Powiem wom – odpowiedzio\u0142 pies spod Spiskiego Hradu. – Ale najpierw wy mi powiedzcie, cy znocie taki film Skarb<\/em>, co to go w wasym kraju 60 rok\u00f3w temu pon Leonard Buczkowski wyryktowo\u0142?
\n– Znom! Pikny film! – pedzio\u0142ek.
\n– No wi\u0119c z niedzickim skarbem by\u0142o dok\u0142adnie tak samo jako ze skarbem w filmie Skarb<\/em>– pedzio\u0142 pies spod Spiskiego Hradu.
\n– Jak to?
\n– A tak to. Jakosi tak w drugiej po\u0142owie XVIII wieku pon z niedzickiego zamku, Sebastian Berzeviczy, do Hameryki Po\u0142udniowej pojecho\u0142. Tamok z piknom inkaskom ksi\u0119znickom sie ozeni\u0142 i mio\u0142 z niom c\u00f3rke Umine.
\n– To znano historia – pedzio\u0142ek. – Wiem tyz, ze po wielu przygodak w Hameryce Po\u0142udniowej pon Berzeviczy wr\u00f3ci\u0142 do Niedzicy, a wroz z nim Umina na zamek przyby\u0142a.
\n– Umina i jej jedno inkasko przyjaci\u00f3\u0142ka – dodo\u0142 pies spod Spiskiego Hradu.
\n– O! O tej przyjaci\u00f3\u0142ce to jo nie wiedzio\u0142ek – przyzno\u0142ek.
\n– A widzicie! – zawo\u0142o\u0142 pies spod Spiskiego Hradu. – A ca\u0142o legenda o skarbie w\u0142a\u015bnie od tej przyjaci\u00f3\u0142ki sie wzi\u0119\u0142a! Bo zakocho\u0142 sie w niej jeden spiski g\u00f3rol. No i godo\u0142 jej, ze fce jom po\u015blubi\u0107 i ze kie jom po\u015blubi, to zabiere jom do swej piknej g\u00f3ralskiej cha\u0142upy. Patykiem na piasku zac\u0105\u0142 plan tej cha\u0142upy rysowa\u0107. Pokazo\u0142 na tym planie jednom izbe i pedzio\u0142 do swej Indianki: „Je\u015bli za mnie wyjdzies, to tutok bedzies spa\u0142a, m\u00f3j ty skarbie<\/strong>.” I wyryktowo\u0142 patykiem napis: SKARB. Bo cho\u0107 w tamtyk casak ma\u0142o ft\u00f3ry g\u00f3rol umio\u0142 pisa\u0107, ten akurat umio\u0142.<\/p>\n
\n– Krucafuks! – zawo\u0142o\u0142ek. – Tego byk sie nie spodziewo\u0142, ze pon Buczkowski niefc\u0105cy wyryktowo\u0142 film o cym\u015b, co wydarzy\u0142o sie naprowde!
\n– A fto pedzio\u0142, ze niefc\u0105cy? – spyto\u0142 pies spod Spiskiego Hradu. – Wiedzcie, krzesny, ze roz pon Buczkowski na wyciecke w g\u00f3ry sie wybro\u0142 i wte us\u0142yso\u0142 te ca\u0142om historie od pradziadka mojego obecnego pona. Ponu Buczkowskiemu tak sie ta historia spodoba\u0142a, ze postanowi\u0142 na jej podstawie wyryktowa\u0107 film. Ino przeni\u00f3s\u0142 ca\u0142om akcje do Warsiawy. Zrujnowanej Warsiawy, coby by\u0142a aluzja do zrujnowanego przez konkwistador\u00f3w imperium Ink\u00f3w.<\/p>\n
\n– I wzi\u0105\u0142 poniom Danute Szaflarskom – wtr\u0105ci\u0142ek.
\n– W\u0142a\u015bnie tak. Z braku poni Niedzickiej wzi\u0105\u0142 poniom Szaflarskom. Bo z Szaflar do Niedzicy niedaleko, a w dodatku w Szaflarak – tak jak w Niedzicy – tyz kiesik zamek sto\u0142.*
\n– A cy pod jakomsi postaciom z tego filmu kry\u0142a sie aluzja do Ink\u00f3w? – spyto\u0142ek.
\nPies spod Spiskiego Hradu skin\u0105\u0142 g\u0142owom.
\n– By\u0142a tako posta\u0107. I pon rezyser ukry\u0142 w niej aluzje nie tylko do Ink\u00f3w, ale tyz do g\u00f3r, do tyk piknyk karpackik g\u00f3r, po\u015br\u00f3d ft\u00f3ryk zamek niedzicki stoi.
\n– Co to za posta\u0107 – spyto\u0142ek.
\n– Jako ze mowa jest o skarbie, to ocywi\u015bcie tako, ft\u00f3ro w jakisi spos\u00f3b zawodowo zwi\u0105zano jest z dutkami.
\n– Hmm… dalej nie wiem, o kogo idzie.
\n– O inkasenta Halnego, krzesny.
\n– By\u0142 fto\u015b taki w tym filmie? Nie przybocuje se – przyzno\u0142ek.
\n– Bo to by\u0142a posta\u0107 drugoplanowo, to mozecie nie bocy\u0107 – pedzio\u0142 pies spod Spiskiego Hradu. – Ale zapewniom wos, ze w\u015br\u00f3d bohater\u00f3w Skarbu<\/em> by\u0142 inkasent Halny.
\n– Rozumiem! – zawo\u0142o\u0142ek. – I w\u0142a\u015bnie to nazwisko Halny jest aluzjom do g\u00f3r!
\n– Dobrze rozumujecie, krzesny! – pokwoli\u0142 mnie pies spod Spiskiego Hradu.
\n– No dobrze, a kany w tej postaci kryje sie aluzja do Ink\u00f3w? – spyto\u0142ek.
\n– Jak to kany? – Pies spod Spiskiego Hradu odpowiedzio\u0142 pytaniem na pytanie. – A jakie som pierwse \u015btyry litery w s\u0142owie „inkasent”?
\n– Pierwse \u015btyry litery… – Kwile sie zastanowi\u0142ek. – O, krucafuks!!!
\n– Krucafuks krucafuksem, a mi sie pi\u0107 zafcia\u0142o – Zupe\u0142nie znienacka pies spod Spiskiego Hradu zmieni\u0142 temat. – Nie wiem, krzesny, cy lubicie Smadnego Mnicha, ale znom takie miejsce, ka mozno sie go piknie napi\u0107.
\n– Chod\u017amy w to miejsce i wte sie przekonocie! – odpowiedzio\u0142ek bezskutecnie pr\u00f3buj\u0105c wyt\u0142umacy\u0107 mojemu ogonowi, coby merdo\u0142 przynajmniej z odrobinom dostoje\u0144stwa, skoro juz merda\u0107 musi. No i posli\u015bmy tamok, ka przy odrobinie sprytu mozno sie piknie zakra\u015b\u0107 do jednego sklepu spozywcego ze skrzynkami pe\u0142nymi Smadnego Mnicha. Przy piwie godali\u015bmy juz nie o Niedzicy i nie o filmie Skarb<\/em>, ino o takik tam psik sprawak.<\/p>\n