Krucafuks! Nigdy wi\u0119cej takik d\u0142ugik \u0142ikend\u00f3w jak ten ostatni! Pogoda w tyk dniak by\u0142a kiepsko. A przez to, ze by\u0142a kiepsko, na nasom hole przys\u0142o stra\u015bnie ma\u0142o \u015bwarnyk turystek i siumnyk turyst\u00f3w. Tym samym nie barzo by\u0142o od kogo wy\u0142udza\u0107 pikne kanapki. Bajako. Nie to jednak by\u0142o najgorse. A co by\u0142o? To juz d\u0142uzso historia… <\/p>\n
Najpierw, ostomili, pocu\u0142ek jakisi barzo dziwny zapach. Nie przybocowo\u0142 on zodnego z zapach\u00f3w znanyk mi potela.<\/p>\n
– Cujecie to samo co jo? – spyto\u0142ek pozosta\u0142yk owcark\u00f3w na holi, Dunaja, Harnasia i Modynia.
\n– Cujemy – us\u0142yso\u0142ek w odpowiedzi. – To cosi zywego. Ale niewidzialnego zarozem. Co to moze by\u0107?<\/p>\n
– Ej, dziwnie pachn\u0105co niewidzialno zywino! – zawo\u0142o\u0142ek. – Kim wy jeste\u015bcie i cego tutok fcecie?
\n– My? Hehe! Jeste\u015bmy wirusami – odpowiedzia\u0142o to „cosi”. – Momy ino kilkadziesiont nanometr\u00f3w wzrostu i dlotego nie mozecie nos uwidzie\u0107. Zaroz naryktujemy tutok piknyk chor\u00f3b! Hehe!
\n– Niedocekanie wase! – zawo\u0142o\u0142ek – Jeste\u015bmy piknie zascepieni na r\u00f3zne plugastwa, ze w\u015bciekliznom w\u0142\u0105cnie.
\n– Na nos nimo scepionki. Hehe! – zarechota\u0142y niewidocne go\u0142ym okiem niepiloki. – Ale tak poza tym to my nie do wos ps\u00f3w przysli, ino do owiec.
\n– Precki od nasyk owiecek!- zawarco\u0142ek. – Nie pozwolili my skrzywdzi\u0107 ik wilkom – i wom tyz nie pozwolimy!<\/p>\n
I zaroz, wroz z Dunajem, Harnasiem i Modyniem, zac\u0119li my tak sakramencko ujada\u0107, ze jaz baca z juhasami zdziwili sie, o co nom idzie. Tak, tak, ostomili. Je\u015bli was pies ujado, a wy nie wiecie cemu, to moze znacy\u0107, ze on sceko na wirusy, ft\u00f3ryk nie widzi jako wy, ale za to piknie cuje je swym psim nosem.<\/p>\n
Wirusy znowu zarechota\u0142y. Wiedzia\u0142y ancykrysty, ze som tak ma\u0142e, ze nawet nie momy jak ik ugry\u017a\u0107.<\/p>\n
No i niebawem – kruca – zac\u0119\u0142o sie… Beskurcyje zaatakowa\u0142y nase owiecki. Wprowdzie doros\u0142e osobniki okaza\u0142y sie by\u0107 na nie odporne, ale jagni\u0119ta – juz takiej odporno\u015bci nie mia\u0142y. Zac\u0119\u0142y s\u0142abn\u0105\u0107 i marnie\u0107 w ocak. I kwili\u0142y ino cichutko, nie rozumi\u0105c, cemu spotka\u0142a je tako krziwda. Jaz zol by\u0142o pozira\u0107! Bidoki ledwo przys\u0142y na \u015bwiat – a \u015bwiat od rozu tak okrutnie je potraktowo\u0142.<\/p>\n
Matki choryk jagni\u0105t meca\u0142y rozpacliwie. Barany bez skutku stara\u0142y sie je uspokoi\u0107. Zre\u015btom one same tyz spokojne nie by\u0142y, widz\u0105c, co sie dzieje.<\/p>\n
Baca pr\u00f3bowo\u0142 pom\u00f3c bidockom sposobami wypr\u00f3bowanymi przez jego przodk\u00f3w i przodk\u00f3w tyk przodk\u00f3w. Ale niestety tym rozem te sy\u0107kie starodowne sposoby zawiod\u0142y. W ko\u0144cu baca wezwo\u0142 weterynorza. Weterynorz przyby\u0142 na nasom hole, obejrzo\u0142 jagni\u0119ta i… pokrynci\u0142 g\u0142owom. Pedzio\u0142, ze to nowy rodzaj owcego wirusa, odkryty zaledwie dwa roki temu, ma\u0142o gro\u017any dlo doros\u0142yk owiec, ale dlo jagni\u0105t – zab\u00f3jcy. Baca spyto\u0142, jak mozno tego wirusa pokona\u0107. Weterynorz zn\u00f3w pokrynci\u0142 g\u0142owom i pedzio\u0142, ze niestety potela nie noleziono na to plugastwo sposobu. A potem spakowo\u0142 sie i wr\u00f3ci\u0142 na d\u00f3\u0142, ostawiaj\u0105c na holi zmartwionego bace.<\/p>\n
– Baco – odezwali sie juhasi – moze ten weterynorz sie pomyli\u0142? Moze to nie jest ten niebezpiecny wirus, ino cosi mniej gro\u017anego?
\n– Moze… – westchnn\u0105\u0142 baca. – Ale to dobry weterynorz. Rzadko sie myli.
\n– To co zrobimy? – spytali juhasi.
\n– Trza usilnie pyta\u0107 Pona B\u00f3cka – rzek\u0142 baca – coby przywr\u00f3ci\u0142 tym bidnym jagni\u0105tkom zdrowie.<\/p>\n
No i zaroz baca i juhasi zac\u0119li sie gorliwie modli\u0107.<\/p>\n
– Krzesny – pedzieli ku mnie Dunaj, Harna\u015b i Mody\u0144. – Moze nie bedzie tak \u017ale? Moze Pon B\u00f3cek us\u0142ysy mod\u0142y bacy i juhas\u00f3w i w jakisi cudowny spos\u00f3b zniscy te mikroskopijne weredy?
\n– Moze? – odpowiedzio\u0142ek. – Ale nie mozemy przecie sy\u0107kik nasyk trudnyk spraw przerzuca\u0107 na barki bidnego Pona B\u00f3cka. My tyz powinni\u015bmy posuka\u0107 jakiegosi rozwi\u0105zania.
\n– Ale co my, zwyk\u0142e owcarki, mozemy zrobi\u0107 z tymi wirusami? – spytali Dunaj, Harna\u015b i Mody\u0144. – Mocie jakisi pomys\u0142?
\n– Na rozie nimom – pedzio\u0142ek. – Ale dojcie mi spokojnie sie zastanowi\u0107. Spr\u00f3buje cosi wymy\u015bli\u0107.<\/p>\n
I postanowi\u0142ek pohyba\u0107 na Polane Cioski pod Kiczorom, coby tamok siedn\u0105\u0107 pod smrekiem i poziraj\u0105c w dal, po\u015bpekulowa\u0107, jak mozno temu ca\u0142emu niescyn\u015bciu zaradzi\u0107. Pohybo\u0142ek na skr\u00f3ty przez g\u0119sty las. W pewnej kwili do mojego nosa wpod\u0142 pikny zapach kie\u0142basy ja\u0142owcowej. No to skrynci\u0142ek w bok, coby sprawdzi\u0107, co to za kie\u0142basa. Zre\u015btom owcarki, ft\u00f3re majom w brzuchu ja\u0142owcowom, \u0142atwiej wynojdujom rozwi\u0105zania problem\u00f3w niz owcarki o pustyk brzuchak Wartko uwidzio\u0142ek \u017ar\u00f3d\u0142o zapachu. Krucafuks! Pikny kawa\u0142 kie\u0142baski wisio\u0142 przywi\u0105zany do smrekowej ga\u0142\u0119zi. Wystarcy\u0142o podbiec, hipn\u0105\u0107 i chyci\u0107 jom w z\u0119by. Ale… nie zrobi\u0142ek tego. Cemu? Bo widzia\u0142o mi sie to cosi podejrzane. Znom sie przecie do\u015b\u0107 dobrze na ludzkik zwycajak i nic mi nie wiadomo o tym, coby c\u0142owiek, ot tak bez powodu, zawieso\u0142 na ga\u0142\u0119zi kie\u0142base w samym \u015brodku lasu. Pow\u0119sy\u0142ek ostroznie i… sy\u0107ko sta\u0142o sie jasne. Sid\u0142a! Woko\u0142o by\u0142a porozk\u0142adano ca\u0142o kupa side\u0142! A kie\u0142basa – jak wida\u0107 – mia\u0142a pos\u0142uzy\u0107 za przyn\u0119te. Najpewniej dlo wilk\u00f3w. Nie wiedzio\u0142ek, fto te sid\u0142a ostawi\u0142. Pewnie jakisi k\u0142usownik mio\u0142 ochote na wilcom sk\u00f3re. Abo przyj\u0105\u0142 zlecenie, od jakiejsi weredy, ft\u00f3ro takom sk\u00f3re fcia\u0142a posi\u0105\u015b\u0107.<\/p>\n
C\u00f3z. Wilki to stra\u015bne beskurcyje, bo polujom na nase owiecki. Ale nawet te beskurcyje nie zas\u0142ugujom na to, coby wpa\u015b\u0107 w \u0142apy jakiegosi sakramenckiego k\u0142usownika. Wi\u0119c za pomocom nolezionyk na ziemi patyk\u00f3w zac\u0105\u0142ek ostroznie zamyka\u0107 te sy\u0107kie stra\u015bliwe potrzaski. Jeden po drugim. Kie zamk\u0142ek ostatni, us\u0142yso\u0142ek nagle za swymi plecami:
\n– Dzi\u0119ki, krzesny!
\nObyrt\u0142ek \u0142eb za siebie. Za mnom nojdowa\u0142o sie ca\u0142e stado wilk\u00f3w. Sta\u0142y pod wiater i dlotego wce\u015bniej nie pocu\u0142ek ik zapachu.
\n– Za co mi dzi\u0119kujecie? – spyto\u0142ek.
\n– Za ocalenie – odezwo\u0142 sie jeden z wilk\u00f3w, wygl\u0105daj\u0105cy na starego wyge. – Jestem przyw\u00f3dcom tego stada. I mio\u0142ek wielkom ochote na te kie\u0142base. Kieby\u015bcie sie tutok nie nole\u017ali, hipn\u0105\u0142byk ku niej i by\u0142byk zgubiony. Bo przyznoje, ze nie przys\u0142o mi do g\u0142owy, ze to moze by\u0107 pu\u0142apka.
\n– C\u00f3z – pedzio\u0142ek – na przys\u0142o\u015b\u0107 dobrze wom radze, coby\u015bcie uwazali na wselkie zarcie porzucone w \u015brodku lasu przez ludzi. Jestem wprowdzie najwi\u0119ksym przyjacielem c\u0142owieka, ale to nie zmienio faktu, ze nieft\u00f3rzy ludzie to stra\u015bliwie niebezpiecne i podst\u0119pne ancykrysty.
\n– Bede uwazo\u0142. I jesce roz piknie dzi\u0119kuje – pedzio\u0142 przyw\u00f3dca stada. – A w dow\u00f3d wdzi\u0119cno\u015bci obiecuje wom, ze juz nigdy zoden wilk z mojej watahy nie bedzie atakowo\u0142 wasyk owiec.
\n– By\u0107 moze nied\u0142ugo nie bedzie juz kogo atakowa\u0107 – westchn\u0105\u0142ek.
\n– Jak to? – spyto\u0142 wilk.
\n– Nase jagni\u0119ta – pedzio\u0142ek – zaatakowo\u0142 wirus. A jagni\u0119ta to przecie przys\u0142o\u015b\u0107 nasego stada. Je\u015bli wirus zniscy te przys\u0142o\u015b\u0107 – za jakisi cas ostonie sie ino pusto hola.
\n– O jakim wirusie godocie, krzesny? – spyto\u0142 wilk.<\/p>\n
Opowiedzio\u0142ek dok\u0142adnie, jakie to niescyn\u015bcie nom sie przytrafi\u0142o. Wilk wys\u0142ucho\u0142 mnie uwaznie. Potem kapecke pomy\u015blo\u0142, jaz w ko\u0144cu pedzio\u0142 tak: Na m\u00f3j dusiu! Ino pozazdro\u015bci\u0107 temu sietniokowi optymizmu! My\u015blo\u0142, ze cytania mozno naucy\u0107 sie w jednom kwilecke. Podsun\u0105\u0142 mi on jednak pewien pomys\u0142. Przecie jo sam mog\u0142ek przejrze\u0107 arytku\u0142y napisane przez weterynaryjnyk m\u0119droli. Przynajmniej te, ft\u00f3re trafi\u0142y do internetu. I moze faktycnie nojde o tym wirusie cosi, cego nas weterynorz nie wiedzio\u0142?<\/p>\n Nie trac\u0105c casu pohybo\u0142ek nazod na hole. Zabocy\u0142ek nawet o tej wis\u0105cej na smrekowej ga\u0142\u0119zi kie\u0142basie, ft\u00f3rom teroz – kie sy\u0107kie sid\u0142a zosta\u0142y unieskodliwone – mozno by\u0142o bezpiecnie chyci\u0107. Ale niekze ta. Co najwyzej k\u0142usownik, ft\u00f3ry zastawi\u0142 te sid\u0142a, kie uwidzi, ze pu\u0142apka mu sie nie uda\u0142a, to zje se te kie\u0142basecke na pociesenie. Haj.<\/p>\n
\n– Krzesny, a moze jest jednak jakisi spos\u00f3b na tego wirusa, ino ten was weterynorz o nim nie wie? Znocie moze jakiesi dobre casopismo z medycyny zywinowej?
\n– Hmm… – zastanowi\u0142ek sie – przegl\u0105do\u0142ek roz jeden ranking pism weterynaryjnyk<\/a>. I boce, ze pierwse miejsce zaj\u0105\u0142 tamok „D\u017curnal of Wetrynery Internal Medisin”.
\n– Krucafuks! – zakl\u0105\u0142 wilk. – Nie mogli kr\u00f3tsego tytu\u0142u wymy\u015bli\u0107? Stra\u015bnie trudno go zapami\u0119ta\u0107!
\n– No to pismo nojduj\u0105ce sie na drugim miejscu mia\u0142o kr\u00f3tsy tytu\u0142: „Wetrynery Risercz”.
\n– Co? „Swetry, Nery i Ser”? Dziwny tytu\u0142 jak na casopismo medycne. Ale przynajmniej \u0142atwiejsy do zapami\u0119tania.
\n– Jakie znowu „Swetry, Nery i Ser”! – zawo\u0142o\u0142ek. – Pise sie „Veterinary Research”, a godo: „Wetrynery Risercz”.
\n– Yyy… no tak – pedzio\u0142 wilk. – W kozdym rozie je\u015bli w jakisi spos\u00f3b zdob\u0119de to pismo, to przejrze je. I je\u015bli nojde w nim cosi, co mog\u0142oby pom\u00f3c wasym jagni\u0119tom – dom wom zna\u0107.
\n– A cy wy w og\u00f3le umiecie cyta\u0107? – spyto\u0142ek tak z ciekawo\u015bci.
\n– Nie, bo potela ta umiej\u0119tno\u015b\u0107 nie by\u0142a mi potrzebno – odpowiedzio\u0142 wilk. – Ale postarom sie wartko naucy\u0107. A potem od rozu biere sie za studiowanie fachowej literatury.<\/p>\n