{"id":175,"date":"2008-04-23T00:28:09","date_gmt":"2008-04-22T22:28:09","guid":{"rendered":"http:\/\/owczarek.blog.polityka.pl\/?p=175"},"modified":"2008-04-23T00:28:09","modified_gmt":"2008-04-22T22:28:09","slug":"juhas-plus","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/2008\/04\/23\/juhas-plus\/","title":{"rendered":"Juhas plus"},"content":{"rendered":"

Dwa wpisy temu Teresecka<\/strong> da\u0142a linka do niepokoj\u0105cego artyku\u0142u w Onecie<\/a>. Na Podholu zacyno brakowa\u0107 juhas\u00f3w! Na m\u00f3j dusiu! Cy to znacy, ze na nasyk ocak ko\u0144cy sie jakisi pikny rozdzia\u0142 w historii polskik g\u00f3r? Skoda by by\u0142o. Cho\u0107 jednoce\u015bnie rozumiem tyk, co od juhasowania uciekajom. Bo z juhasami jest tak, jako kiesik z kowbojami – poziros z zewn\u0105trz i widzis, ze zycie juhasa jest pe\u0142ne barw. \u015aleboda i natura! \u015apiew i ta\u0144cowanie przy watrze! Pikne owiecki i g\u00f3ry woko\u0142o! Romantyzm i poezja! Ale kie po\u017ares od wewn\u0105trz, to okazuje sie, ze w takim zyciu opr\u00f3c barw jest tyz wiele szarzyzny. Sakramencko monotonnej szarzyzny! A dzisiejsy \u015bwiat wiele pokus ryktuje, coby od tej szarzyzny uciec. No to uciekajom.<\/p>\n

– Dobrze, ze chociaz m\u00f3j baca takik problem\u00f3w nimo. – pedzio\u0142ek sam do siebie, kie ten artyku\u0142 w Onecie przecyto\u0142ek i do swej budy wr\u00f3ci\u0142ek.<\/p>\n

Na m\u00f3j dusiu! W z\u0142om godzine to pedzio\u0142ek! My\u015blo\u0142ek, ze ino wy, ludzie, mozecie pedzie\u0107 co\u015b w z\u0142om godzine, ale jak wida\u0107 – psy tyz. Bo oto przys\u0142o ku nom trzek juhas\u00f3w mojego bacy: Wojtek Murzyn, Stasek Kowaniecki i J\u00f3zek Smrek. Zapukali do cha\u0142upy i wesli do \u015brodka. Podes\u0142ek do okna i zac\u0105\u0142ek nas\u0142uchiwa\u0107, o cym tam godajom. Krucafuks! To, o cym godali, nie by\u0142o weso\u0142e.<\/p>\n

– Eee… eee… – us\u0142yso\u0142ek g\u0142os Wojtka Murzyna. – My\u015bmy przysli, coby pedzie\u0107 wom, baco… eee… ze wyjezdzomy do Irlandii.
\n– Do Irlandii? – zaciekawi\u0142 sie baca. – A na d\u0142ugo?
\n– No… eee… chyba… racej… eee… mozno tak pedzie\u0107, ze na barzo d\u0142ugo – wyb\u0105ko\u0142 Wojtek.
\n– Cy na tak d\u0142ugo, ze nie bedziecie mogli pom\u00f3c mi przy owcak? – W g\u0142osie bacy da\u0142o sie wycu\u0107 zaniepokojenie.
\n– Eee… chyba tak – pedzio\u0142 Wojtek. – Dostali\u015bmy tamok piknom prace. Jeden irlandzki biznesmen, ft\u00f3ry z Felkiem znad m\u0142aki interesy robi, fce zatrudni\u0107 nos w swojej firmie.
\nZapad\u0142a kwilowo cisa. Wre\u015bcie baca sie odezwo\u0142. Zado\u0142 pytanie g\u0142osem tak cichym, ze sam siebie chyba ledwo s\u0142yso\u0142:
\n– Cy to znacy, ze \u017ale wom bylo u mnie?
\n– Nieee! Nieee! – sy\u0107ka trzej juhasi zdecydowanie zaprzecyli.
\nA potem Wojtek Murzyn znowu zac\u0105\u0142 goda\u0107:
\n– Baco! Na m\u00f3j dusiu! Tak dobrze, jako u wos mieli\u015bmy, to my u zodnego pracodawcy nie bedziemy mieli! Ale… – nast\u0105pi\u0142o kwilowe zawiesenie g\u0142osu – prowda jest tako, ze casy bac\u00f3w i juhas\u00f3w sie ko\u0144com.
\n– Wcale nie! – prociwi\u0142 sie m\u00f3j baca. – To by by\u0142o bez sensu! Casy bac\u00f3w i juhas\u00f3w mia\u0142yby sie ko\u0144cy\u0107 akurat teroz? Kie Unia Europejsko tak piknie nasego oscypka uzna\u0142a?
\n– Unia Europejsko nic tu nie pomoze – pedzio\u0142 Wojtek. – Po\u017arejcie, krzesny, cho\u0107by na siebie. Nie gniewojcie sie za to, co wom powiem, ale przecie swoje lata juz mocie. Kielo rok\u00f3w jesce bedziecie bacowali? Pi\u0119\u0107? Dziesi\u0119\u0107? A kie sko\u0144cycie z bacowaniem, to kany nojdziemy robote? Cy bedzie fcio\u0142 nos jakisi biznesmen do swej firmy, jako fce teroz? Felek nom pedzio\u0142, ze ta firma irlandzko piknie sie rozwijo. Jest sansa, ze jaz do emerytury bedziemy tamok niez\u0142e dutki zarabia\u0107.
\n– A jo se tak my\u015blo\u0142ek – pedzio\u0142 baca – ze kie mi w przys\u0142o\u015bci si\u0142 zabraknie, coby bacowa\u0107, to ty, Wojtek, m\u00f3g\u0142by\u015b by\u0107 moim nast\u0119pcom.
\n– Jo? – spyto\u0142 Wojtek Murzyn wskazuj\u0105c palcem na siebie. – Nieee! Juhasem moge by\u0107, ale na bace to jo sie na pewno nie nadoje!
\n– A ty, Stasek? – baca do Staska Kowanieckiego sie zwr\u00f3ci\u0142. – Ty by\u015b nie fcio\u0142 kiesik bacom zosta\u0107?
\n– Nie, jo tyz sie nie nadoje – pedzio\u0142 Stasek.
\n– Ani jo! – zawo\u0142o\u0142 J\u00f3zek Smrek uprzedzaj\u0105c pytanie, ft\u00f3rego juz sie domy\u015blo\u0142.
\n– C\u00f3z – baca westchn\u0105\u0142. – Moze rzecywi\u015bcie casy bac\u00f3w i juhas\u00f3w sie ko\u0144com? Nie moge wom zabroni\u0107 odej\u015b\u0107. Jeste\u015bcie \u015blebodni. Mozecie robi\u0107, co fcecie. A jo – jako\u015b tam bede se musio\u0142 poradzi\u0107.
\n– Na pewno poradzicie se baco! Na pewno! – zac\u0119li zapewnia\u0107 juhasi z takim przekonaniem, z jakim uce\u0144, ft\u00f3ry nawet nie wzi\u0105\u0142 do r\u0119ki podr\u0119cnika, zapewnio naucyciela, ze sie piknie sy\u0107kiego naucy\u0142.<\/p>\n

Nie dziwi\u0142ek sie juhasom. Kapecke ik rozumio\u0142ek. Rozumio\u0142ek z powod\u00f3w, o ft\u00f3ryk pedzio\u0142ek na poc\u0105tku. Nie dziwi\u0142ek sie tyz bacy, ze nie pr\u00f3buje ik zatrzyma\u0107. On na pewno tyz ik rozumio\u0142. Ale zdziwi\u0142o mnie, ze ga\u017adzina w og\u00f3le sie nie odzywo! Nawet jednym s\u0142owem bacy nie wspar\u0142a! To by\u0142o do niej niepodobne!<\/p>\n

Nagle us\u0142yso\u0142ek, jak ga\u017adzina podchodzi ku drzwiom na podw\u00f3rze. Otwar\u0142a te drzwi, wyjrza\u0142a do pola i zawo\u0142a\u0142a mnie.
\n– Chod\u017aze tu! – poleci\u0142a. – W\u0142a\u017a do cha\u0142upy wartko!
\nO krucafuks! Kie ga\u017adzina fce, cobyk do domu wese\u0142, to jest wielko rzadko\u015b\u0107! Zwykle ino wte, kie na polu mr\u00f3z jest stra\u015bny, jo moge wej\u015b\u0107 i sie ogrza\u0107. Ale teroz przecie mrozu nimo! O co wi\u0119c idzie?
\nKie stan\u0105\u0142ek przy ga\u017adzinie, ona wznios\u0142a ocy do wierchu i wysepta\u0142a:
\n– Ponie B\u00f3cku, spraw, coby ten fudament poj\u0105\u0142, co powinien zrobi\u0107.
\nKrucafuks! Przecie jo rozumiem ludzkom mowe! Nie moze ga\u017adzina normalnie mi pedzie\u0107, cego fce? Musi miesa\u0107 do tego Najwyzsom Instancje? Ponie B\u00f3cku, daruj mojej ga\u017adzinie, ze w\u0142a\u015bnie drugie przykazonie z\u0142ama\u0142a… Aaa! Nagle dotar\u0142o ku mnie, jaki ona mo plan! Jak mog\u0142ek od rozu na to nie wpa\u015b\u0107! Zamerdo\u0142ek ogonem.
\n– Nie jestem pewno, fudamencie, cy wies, o co mi idzie – pedzia\u0142a ga\u017adzina. – Ale je\u015bli nom pomozes, dostonies telo kie\u0142basy ja\u0142owcowej, kielo bedzies fcio\u0142!
\nHa! Kielo jo moge fcie\u0107 kie\u0142basy ja\u0142owcowej? Wiadomo – sy\u0107ko, co ga\u017adzina mo w kuchni! Cho\u0107 nie wiem, cy mi uwierzycie, ale kieby nie ceka\u0142a na mnie zodno nagroda, to i tak byk pom\u00f3g\u0142.
\nWartko wbieg\u0142ek do izby, ka baca z juhasami godo\u0142. Po\u017are\u0142ek na bacowyk go\u015bci. Zrobi\u0142ek smutnom mine, jako tutok na tym zdj\u0119ciu widzicie. A nawet jesce smutniejsom.<\/p>\n

<\/center>– A ten sk\u0105d tu sie wzi\u0105\u0142? – spyto\u0142 baca wskazuj\u0105c na mnie.
\n– Oh! Drzwi musia\u0142y by\u0107 niedomkni\u0119te! Widocnie fudament skorzysto\u0142 z okazji i wese\u0142 do \u015brodka – sk\u0142ama\u0142a ga\u017adzina.
\nJo sie po\u0142ozy\u0142ek na pod\u0142odze. Wbi\u0142ek sw\u00f3j smutny wzrok w trzek juhas\u00f3w i zac\u0105\u0142ek cichutko skomle\u0107.
\n– Co mu jest? – spyto\u0142 Wojtek Murzyn.
\n– On chyba wie, ze odchodzicie – pedzia\u0142a ga\u017adzina teatralnym septem.
\n– A sk\u0105d on to moze wiedzie\u0107? – zdziwi\u0142 sie J\u00f3zek Smrek.
\n– Jak to sk\u0105d? – odpar\u0142a ga\u017adzina. – Mo sw\u00f3j psi instynkt i wie.
\nWojtek Murzyn, Stasek Kowaniecki i J\u00f3zek Smrek zac\u0119li mi sie przygl\u0105da\u0107. Na ik kufak malowo\u0142 sie taki smutek, jakby w\u0142a\u015bnie pozirali na ostatniom scene serialu Janosik<\/em>, ka pona Perepeczke ku hakowi stra\u015bnemu wiedom.
\n– Eh… – westchn\u0105\u0142 Wojtek Murzyn. – Mi\u0142o bedzie wspomina\u0107, jak ze\u015bmy rozem z tym psiskiem owce pasali.
\n– I jak ze\u015bmy wroz z nim odp\u0119dzali wilki od stada – dodo\u0142 Stasek Kowaniecki.
\n– I jak ze\u015bmy sie \u015bmiali, kie on kanapki do turyst\u00f3w wy\u0142udzo\u0142 – dodo\u0142 J\u00f3zek Smrek.
\n– I jak \u015bwarne turystki cyn\u015bciej przychodzi\u0142y ku nom, kie on by\u0142 przy nos niz wte, kie go przy nos nie by\u0142o – zn\u00f3w odezwo\u0142 sie Wojtek Murzyn.
\n– A bocycie, jak ten pies przegoni\u0142 ancykryst\u00f3w, co oscypki pr\u00f3bowali nom ukra\u015b\u0107? – spyto\u0142 Stasek Kowaniecki.
\n– Na m\u00f3j dusiu! Pewnie ze bocymy! – zawo\u0142o\u0142 J\u00f3zek Smrek, a ocy jaze za\u015bmia\u0142y mu sie na wspomnienie tej przygody. – Pare rozy przegoni\u0142 ik dooko\u0142a holi, a potem zagno\u0142 do sa\u0142asa! Z\u0142odzieje wcisn\u0119li sie w k\u0105t, a potem co pr\u00f3bowali zrobi\u0107 cho\u0107by krok, ten z\u0119by ods\u0142anio\u0142 i warco\u0142 gro\u017anie. I nie pu\u015bci\u0142 ik, dop\u00f3ki nie przyby\u0142a policja. Jaz skoda, ze\u015bmy kamery nie mieli, coby to sy\u0107ko sfilmowa\u0107!
\n– Telo wspomnie\u0144 zwi\u0105zanyk z tym psem… Telo wspomnie\u0144… – Wojtek Murzyn popod\u0142 w zadume.
\nA jo skomlo\u0142ek coroz za\u0142o\u015bniej, bo i mnie jakosi t\u0119sknica od tyk juhasowskik wspomnie\u0144 chyci\u0142a.
\nWojtek Murzyn podese\u0142 ku mnie i przykucn\u0105\u0142. Po\u0142ozy\u0142 r\u0119ke na moim \u0142bie i kud\u0142y mi zac\u0105\u0142 tarmosi\u0107.
\n– No nie martw sie, psinko, nie martw sie – godo\u0142 naj\u0142agodniej, jako umio\u0142. – Za pierwse zarobione w Irlandii dutki kupimy piknom kie\u0142base i ci przy\u015blemy. Ca\u0142y kontener kie\u0142basy!
\nPodnios\u0142ek \u0142eb i polizo\u0142ek Wojtka po kufie.
\n– Ejze, Wojtu\u015b! – zawo\u0142a\u0142a stoj\u0105co za mojom rzyciom ga\u017adzina. – Cyzby\u015b sie sp\u0142ako\u0142?
\n– Fto? Jo? – Wojtek sie zawstydzi\u0142. – Nie… eee… ino jakosi muska do oka mi wpad\u0142a.
\n– A ty, Stasek, co? – spyta\u0142a ga\u017adzina, kie uwidzia\u0142a, ze Staskowi tyz \u0142ezka z oka wyp\u0142yn\u0119\u0142a. – I tobie muska wpad\u0142a do oka?
\n– T-t-tak – potwierdzi\u0142 Stasek. – Co za beskurcyja ta muska!
\n– I mi tyz jakosi wpad\u0142a! – zawo\u0142o\u0142 J\u00f3zek Smrek. – Co\u015b stra\u015bnie duzo tego plugastwa lato po wasej cha\u0142upie!
\n– No dobrze – pedzia\u0142a ga\u017adzina. – Wiecie sy\u0107ka, ze jo go\u015bcinno jestem. Ale teroz piknie pytom – wracojcie juz ku swym cha\u0142upom, zanim temu psu serce p\u0119knie, ze sie z nim rozstojecie.
\n– Jo sie wcale nie rozstoje! – wykrzykn\u0105\u0142 Wojtek Murzyn i podnies\u0142 sie z kucek, ale ca\u0142y cas jednom r\u0119kom kud\u0142y na moim \u0142bie tarmosi\u0142. – To Stasek i J\u00f3zek do Irlandii sie wybierajom! Jo nika nie jade!
\n– Co? Jo do Irlandii? Jakiej Irlandii? – spyto\u0142 Stasek Kowaniecki. – Jo tyz nika nie jade!
\n– A fto pedzio\u0142, ze jo jade?! – oburzy\u0142 sie J\u00f3zek Smrek. – Tamok nie mio\u0142byk zodnyk sans zosta\u0107 bacom! A tutok – fto wie? Wprowdzie pedzio\u0142ek, ze jo sie na bace nie nadoje, ale mio\u0142ek na my\u015bli dzie\u0144 dzisiejsy. W przys\u0142o\u015bci za\u015b to sie moze piknie zmieni\u0107. Mom jesce pare rok\u00f3w, coby sie bacowania naucy\u0107.
\n– Jo tyz za pare rok\u00f3w nauce sie bacowania! – zapowiedzio\u0142 Wojtek Murzyn.
\n– I jo tyz! – pedzio\u0142 Stasek Kowaniecki.I tak baca, ft\u00f3ry jesce przed kwileckom nie mio\u0142 zodnego kandydata na nast\u0119pce, teroz mio\u0142 ik jaz trzek. Ale na wselki wypadek fce wos uspokoi\u0107 – m\u00f3j baca ciesy sie dobrym zdrowiem i zanim sko\u0144cy bacowa\u0107, to jesce wiele wody w Dunajcu up\u0142ynie. Barzo wiele!
\nKapecke ino zol mi tego irlandzkiego biznesmena, co to robi interesy z Felkiem znad m\u0142aki. Przeze mnie straci\u0142 trzek barzo dobryk pracownik\u00f3w. Ale piknie zyce mu, coby na ik miejsce noloz\u0142 trzek r\u00f3wnie dobryk.<\/p>\n

Tak wi\u0119c piknie mojemu bacy pomog\u0142ek. Ale jak pom\u00f3c inksym, od ft\u00f3ryk juhasi odchodzom? Sam nie dom rady. Zwracom sie zatem z apelem do sy\u0107kik podhala\u0144skik, beskidzkik i pieni\u0144skik ps\u00f3w pasterskik – wyryktujmy akcje „Juhas plus”! Jest juz „Owca plus”, o cym p\u00f3\u0142tora roku temu godo\u0142ek. Ale jako wida\u0107, nie tylko owiec brakowa\u0107 na nasyk holak zacyno. Akcja „Juhas plus” polega\u0142aby na tym, ze od tego sezonu owcarki nie ino owce zagania\u0142yby do stada, ale juhas\u00f3w tyz. A jak tyk juhas\u00f3w zagania\u0107? W\u0142a\u015bnie opowiedzio\u0142ek. Hau!<\/p>\n

P.S.1.<\/strong> No i kany sie ten nas Motylecek<\/strong> podziewo? Ka by sie nie podziewo\u0142 – dzisiok jego zdrowie pijemy, bo to som Motyleckowe<\/strong> imieniny \ud83d\ude42<\/p>\n

P.S.2<\/strong> A w cwortek kozdemu potrzebne bedom dwa kufle naroz. Bo w cwortek som urodziny Plumbumecki i Alfredzicka, <\/strong>wi\u0119c dwa zdrowia jednoce\u015bnie trza bedzie pi\u0107 \ud83d\ude42<\/p>\n

P.S.3.<\/strong> A dzisiok pojawi\u0142 sie w budzie nowy go\u015b\u0107 – Magdecka.<\/strong> Powita\u0107 piknie! \ud83d\ude42<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dwa wpisy temu Teresecka da\u0142a linka do niepokoj\u0105cego artyku\u0142u w Onecie. Na Podholu zacyno brakowa\u0107 juhas\u00f3w! Na m\u00f3j dusiu! Cy to znacy, ze na nasyk ocak ko\u0144cy sie jakisi pikny rozdzia\u0142 w historii polskik g\u00f3r? Skoda by by\u0142o. Cho\u0107 jednoce\u015bnie rozumiem tyk, co od juhasowania uciekajom. Bo z juhasami jest tak, jako kiesik z kowbojami […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/175"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=175"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/175\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=175"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=175"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=175"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}