Pare ty\u017ani temu, w pikny majowy wiec\u00f3r, siedzio\u0142ek se na holi i pilnowo\u0142ek owiecek mojego bacy. Nagle uwidzio\u0142ek przelatuj\u0105cego nad smrekami nocnego ptoka. Fto to by\u0142? Ano Aegolius funereus<\/i>, po nasemu w\u0142ochatka, cyli gatunek sowy, jaki mozecie spotka\u0107 w nasyk piknyk g\u00f3rak.
\n– Bidocka – westchn\u0105\u0142ek.
\nW\u0142ochatka musia\u0142a moje westchnienie us\u0142yse\u0107, bo nagle zawr\u00f3ci\u0142a i podfrun\u0119\u0142a ku mnie.
\n– Cemu godocie, ze jestem bidocka? – spyta\u0142a.<\/p>\n
No c\u00f3z… W\u0142a\u015bnie by\u0142ek \u015bwiezo po lekturze najnowsego numeru casopisma „Sielskie \u017bycie”. By\u0142 tamok mi\u0119dzy inksymi pikny artyku\u0142 o sowak. No i w artykule tym wycyto\u0142ek, ze sowy sprawiaj\u0105 wra\u017cenie osoby my\u015bl\u0105cej. A jaka jest prawda? Z anatomicznego punktu widzenia wi\u0119kszo\u015b\u0107 ich m\u00f3zgoczaszki zajmuj\u0105 oczy, nie pozostawiaj\u0105c zbyt du\u017co miejsca na m\u00f3zg odpowiadaj\u0105cy za m\u0105dro\u015b\u0107 i intelekt. Dlatego nies\u0142usznie uwa\u017ca si\u0119 je za symbol m\u0105dro\u015bci.<\/i>*<\/p>\n
– Ojej! – zmartwi\u0142a sie sowa, kie pedzio\u0142ek jej, cego sie dowiedzio\u0142ek. – A jo my\u015bla\u0142ak, ze jestem barzo m\u0105drym ptokiem! Ludzie wse godajom, ze sowy som m\u0105dre i jo potela piknie w to wierzy\u0142ak.
\n– Nie turbujcie sie, krzesno – pr\u00f3bowo\u0142ek w\u0142ochatke pociesy\u0107. – Fcecie by\u0107 m\u0105drym ptokiem? Do sie to za\u0142atwi\u0107. Sto kilometr\u00f3w stela jest pikne miasto Krak\u00f3w. A w tym mie\u015bcie jest pikno Biblioteka Jagiello\u0144sko, ka majom ca\u0142e magazyny barzo uconyk ksi\u0105zek. Kie te ksi\u0105zki przecytocie, to na pewno m\u0105dro\u015bci przyb\u0119dzie wom piknie. Haj.
\n– Ino jak jo mom je przecyta\u0107? – spyta\u0142a w\u0142ochatka. – Jo cyta\u0107 nie umiem!<\/p>\n
C\u00f3z, to faktycnie by\u0142 pewien problem. Ale nie niemozliwy do rozwi\u0105zania. Postanowi\u0142ek sowie pom\u00f3c. Wnet wyryktowo\u0142ek jej przy\u015bpiesony kurs cytania. Mojo ucennica okaza\u0142a sie by\u0107 tak barzo spragnionom wiedzy, ze w mig opanowa\u0142a ca\u0142y alfabet. A kie go opanowa\u0142a, to nie zwlekaj\u0105c ani kwili pofrun\u0119\u0142a ku Krakowowi. Haj.<\/p>\n
Mija\u0142y ty\u017anie. O spotkaniu z w\u0142ochatkom juz prawie zabocy\u0142ek. Jaz nagle wcora… us\u0142yso\u0142ek od strony smrek\u00f3w znajomy g\u0142os:
\n– Krzesny! Mozecie ku mnie hipn\u0105\u0107?<\/p>\n
Pohybo\u0142ek ku smrekom. W\u0142ochatka siedzia\u0142a na ga\u0142\u0119zi jednego z nik. Ale na m\u00f3j dusiu! Wiecie jak wygl\u0105da\u0142a? Mia\u0142a stra\u015bnie wyba\u0142usone ocy! Tak niesamowicie wyba\u0142usone, ze wygl\u0105da\u0142a jak zaba obro\u015bni\u0119to pierzem!
\n– Krzesno – zac\u0105\u0142ek – nie fce wos martwi\u0107, ale te wase ocy…
\n– Wiem, wiem – przerwo\u0142 mi ptok. – Zorientowa\u0142ak sie, kie zauwazy\u0142ak, ze moge barzo dok\u0142adnie obejrze\u0107 wierch swego dzioba.
\n– Ale co sie sta\u0142o? – spyto\u0142ek. – Cy to jakosi choroba? Cy to jest moze zara\u017aliwe?<\/p>\n
Zac\u0105\u0142ek nawet ostroznie sie odsuwa\u0107, bo je\u015bli to faktycnie mia\u0142oby by\u0107 zara\u017aliwe, to nie fcio\u0142ek, coby owce wkr\u00f3tce sie ze mnie \u015bmia\u0142y, ze pilnuje ik skrzizowanie owcarka z Kermitem.<\/p>\n
– Spokojnie, nicym sie ode mnie nie zarazicie – zapewni\u0142a sowa. – Zaroz wyja\u015bnie wom, co mi sie przydarzy\u0142o. Ot\u00f3z, krzesny, pos\u0142ak za wasom radom. Pohyba\u0142ak do Krakowa i zakrad\u0142ak sie do Biblioteki Jagiello\u0144skiej. No i zac\u0119\u0142ak tamok cyta\u0107 ksi\u0105zki. Piknie przecyta\u0142ak dzie\u0142a filozof\u00f3w, podr\u0119cniki z matematyki, fizyki, chemii i r\u00f3znyk takik dziedzin nauki, o ft\u00f3ryk istnieniu wi\u0119kso\u015b\u0107 ludzi nimo nawet bladego poj\u0119cia. Przecyta\u0142ak artyku\u0142y naukowe w r\u00f3znyk prestizowyk casopismak. No i ocywi\u015bcie arcydzie\u0142a literatury – od Homera, przez Joyce’a, jaz po poniom Szymborskom. By\u0142ak tak barzo spragniono wiedzy, ze przecyta\u0142ak to sy\u0107ko w niebywale sybkim tempie. I nie fce sie kwoli\u0107, ale zrobi\u0142a sie ze mnie tako erudytka ze hej!
\n– W ci\u0105gu kilku ty\u017ani zaledwie? – nie dowierzo\u0142ek.
\n– Sprawd\u017acie mnie – zaproponowa\u0142a w\u0142ochatka. – Zadojcie mi trudne pytonie z jakiejkolwiek dziedziny.
\n– Dobrze – zgodzi\u0142ek sie. – Powiedzcie mi, jaki jest najwyzsy wierch Hondurasu.
\n– \u0141atwizna! – za\u015bmia\u0142a sie sowa. – Cerro Las Minas, 2849 metr\u00f3w nad poziomem morza.
\n– Eee…nawet nie wiem, cy dobrze odpowiedzieli\u015bcie – przyzno\u0142ek. – Po prostu zado\u0142ek wom pierwse lepse pytonie, jakie mi strzeli\u0142o do \u0142ba.
\n– No to zadojcie takie, na ft\u00f3re znocie odpowied\u017a – popyta\u0142a sowa. – Ale niek to bedzie naprowde barzo trudne pytonie, a nie tak \u0142atwe jak z tym Hondurasem.
\n– W porz\u0105dku, wierze wom – ust\u0105pi\u0142ek. – I nie bede ukrywo\u0142, ze stra\u015bnie zazdrosce tak piknej wiedzy.
\n– Eh, nie wiem, cy jest cego zazdro\u015bci\u0107 – westchn\u0119\u0142a sowa. – M\u00f3j m\u00f3zg od tej wiedzy tak sie rozr\u00f3s\u0142, ze… jaz mi ocy wypchn\u0105\u0142 z caski! I dlotego w\u0142a\u015bnie one tak teroz wystajom na wierch. O, Jezusicku! Co za wstyd! Jak jo sie teroz inksym sowom pokoze?
\n– Sy\u0107ko bedzie dobrze – pr\u00f3bowo\u0142ek bidocke uspokoi\u0107. – Pomog\u0142ek wom zm\u0105drze\u0107, to i pomoge odzyska\u0107 downy wygl\u0105d. Wiecie, co zrobimy? Wykrodne juhasom laptopa i dom wom do obejrzenia walki bokserskie. Od ik ogl\u0105dania m\u00f3zg zaroz wom sie piknie skurcy, a wte wase ocy wr\u00f3com na swoje miejsce.
\n– Ale jo nie fce, coby m\u00f3zg mi sie skurcy\u0142! – prociwi\u0142a sie sowa. – Jo fce by\u0107 nadal m\u0105dro! Ba zarozem nie fce mie\u0107 tak wyba\u0142usonyk ga\u0142!
\n– Krzesno – wzi\u0105\u0142ek g\u0142\u0119bsy oddech – przecytoli\u015bcie telo m\u0105dryk ksi\u0105zek, to powinni\u015bcie wiedzie\u0107, ze nie do sie zje\u015b\u0107 ciastka i mie\u0107 ciastko.
\n– Tak ludzie godajom – odpowiedzia\u0142a sowa. – Ba kiesik godali, ze nie do sie polecie\u0107 w kosmos. I co? Nie latajom?
\n– Na m\u00f3j dusiu! – W ko\u0144cu sie zniecierpliwi\u0142ek. – Skoro jeste\u015bcie teroz tacy m\u0105drzy, to cemu sami nie rozwi\u0105zecie swojego problemu?
\n– A bo widzicie, krzesny – odpowiedzia\u0142a w\u0142ochatka. – W\u015br\u00f3d ksi\u0105zek, ft\u00f3re przecyta\u0142ak, by\u0142a tako jedno pod tytu\u0142em Modlitwa \u017caby<\/i>, napisano przez jegomo\u015bcia de Mello. No i by\u0142a tamok historyjka o ci\u0119zar\u00f3wce, ft\u00f3ro zaklinowa\u0142a sie pod wiaduktem. Zaklinowa\u0142a sie tak, ze ani w jednom, ani w drugom strone nijak nie mog\u0142a rusy\u0107. Zebrali sie eksperci, ft\u00f3rzy zac\u0119li \u015bpekulowa\u0107, jak to auto wyci\u0105gn\u0105\u0107. My\u015bleli, my\u015bleli, my\u015bleli… jaz nagle pojawi\u0142 sie ma\u0142y ch\u0142opacek, ft\u00f3ry zauwazy\u0142, ze przecie wystarcy ino spu\u015bci\u0107 powietrze z opon!
\n– Pikno historia – pedzio\u0142ek.
\n– Baju\u015bci – pedzia\u0142a sowa. – Ba w moim przypadku moze jest podobnie? Jo nie wiem, jak rozwi\u0105za\u0107 sw\u00f3j problem, ale moze potrzeba jakiegosi g\u0142uptoka, ft\u00f3ry wpodnie na r\u00f3wnie proste co genialne rozwi\u0105zanie?<\/p>\n
C\u00f3z, skoro sowa potrzebowa\u0142a g\u0142uptoka, fcio\u0142ek zaproponowa\u0107 jej, coby w najblizys pi\u0105tek pohyba\u0142a do jakiejsi sko\u0142y na zako\u0144cenie roku skolnego i tamok sprawdzi\u0142a, ft\u00f3ry uce\u0144 dostonie najgorse \u015bwiadectwo. Ba nagle… da\u0142y sie s\u0142yse\u0107 trzaski \u0142amanyk ga\u0142\u0105zek. Ftosi zblizo\u0142 sie ku nom. Fto? Hehe, po zapachu od rozu pozno\u0142ek znajomego nied\u017awiedzia. Po kwili znad g\u0119stego ja\u0142owca wynurzy\u0142 sie wielki kosmaty \u0142eb.<\/p>\n
– Witojcie krzesny! – zawo\u0142o\u0142 w\u0142a\u015bciciel \u0142ba i zaroz wyse\u0142 przed ja\u0142owiec. – Co wy tutok robicie?
\n– Ano, pr\u00f3buje pom\u00f3c tej oto bidocce – pedzio\u0142ek i g\u0142owom wskazo\u0142ek w\u0142ochatke.<\/p>\n
Nied\u017awied\u017a po\u017are\u0142 na mojom znajomom. Zaroz potem rozdziawi\u0142 gymbe syroko i… jak nie zac\u0105\u0142 tarza\u0107 sie ze \u015bmiechu!<\/p>\n
– O, krucafuks! Haha! Co to za ocy? Hahahahaha! Cy to jakisi kosmita? Haha! Haha! Hahaha!<\/p>\n
Sowie ten \u015bmiech sie nie spodobo\u0142. Dosta\u0142a furii i rzuci\u0142a sie na nied\u017awiedzia. Zac\u0119\u0142a go dzioba\u0107 wykrzykuj\u0105c:
\n– Bedzies sie ze mnie \u015bmio\u0142!? Bedzies sie \u015bmio\u0142 z cudzego niescyn\u015bcia, ty kud\u0142ato weredo!? A, mos! A, mos! A, mos!
\n-Na m\u00f3j dusiu! Przesto\u0144cie! – wo\u0142o\u0142 zaskocony nied\u017awied\u017a. – Au! Piknie pytom, przesto\u0144cie! Po\u015bmia\u0107 sie nie wolno? Au! Auuuu!
\nZac\u0105\u0142 op\u0119dza\u0107 sie od sowik atak\u00f3w swoimi wielkimi \u0142apami. No i w pewnym momencie prasn\u0105\u0142 w\u0142ochatke prosto w kufe. Ptok przelecio\u0142 bezw\u0142adnie mi\u0119dzy smrekami i wyl\u0105dowo\u0142 na pobliskiej \u015bciezce.
\n– Co wy wyprawiocie, krzesny! – wrzasn\u0105\u0142ek. – Mogli\u015bcie jom zabi\u0107!
\n– Jo nic nie winien – odrzek\u0142 nied\u017awied\u017a. – Broni\u0142ek sie ino.
\n– Naleza\u0142o broni\u0107 sie delikatniej – skarci\u0142ek sietnioka. – Przecie wy jeste\u015bcie najpot\u0119zniejsym ssakiem Europy, a ona – delikatnom ptasynom.<\/p>\n
Nied\u017awiedziowi g\u0142upio sie zrobi\u0142o. Po\u017are\u0142 zmiesany na te swoje \u0142apy, jakby fcio\u0142 im wyt\u0142umacy\u0107, ze nie nalezy bi\u0107 s\u0142absyk.<\/p>\n
Jo tymcasem pohybo\u0142ek ku sowie. Ta za\u015b… d\u017awig\u0142a sie poma\u0142u z ziemi i… O, Jezusicku! Jej ocy juz nie by\u0142y wyba\u0142usone! Nojdowa\u0142y sie dok\u0142adnie tamok, ka powinny! Nied\u017awied\u017a tym swoim ciosem wepchn\u0105\u0142 je na miejsce!<\/p>\n
Naleza\u0142o sie jednak upewni\u0107, cy bidocka od mi\u015bkowego uderzenia nie dozna\u0142a wstrz\u0105\u015bnienia m\u00f3zgu.<\/p>\n
– Sy\u0107ko w porz\u0105dku, krzesno? – spyto\u0142ek.
\n– To przecie proste! – zawo\u0142a\u0142a w\u0142ochatka.<\/p>\n
Hmm… Nie barzo wiedzio\u0142ek, cy to by\u0142a odpowied\u017a na moje pytonie cy jednak sowa wskutek pra\u015bni\u0119cia dozna\u0142a pomiesania zmys\u0142\u00f3w.<\/p>\n
– Yyy… co jest proste? – spyto\u0142ek.
\n– No, kwadratura ko\u0142a jest prosto – odpowiedzia\u0142a sowa. – W\u0142a\u015bnie wpad\u0142ak na to, jak to zrobi\u0107.
\n– Co? – zdziwi\u0142ek sie. – Przecie podobno udowodniono, ze kwadratura ko\u0142a jest niemozliwo.
\n– B\u017adziny – odpowiedzia\u0142a sowa. – To znacy owsem, w 1882 rocku matematyk Ferdinand Lindemann niby udowodni\u0142, ze tako rzec jest niemozliwo. Ale jo w\u0142a\u015bnie odkry\u0142ak, ze w jego dowodzie by\u0142 b\u0142\u0105d. Jak fcecie, krzesny, to piknie wom wyt\u0142umace na cym ten b\u0142\u0105d polego\u0142.
\nZanim zd\u0105zy\u0142ek odpowiedzie\u0107, w\u0142ochatka zawo\u0142a\u0142a:
\n– Na m\u00f3j dusicku! Wiem! Juz wiem!
\n– Co wiecie? – spyto\u0142ek.
\n– Wiem, jaki powinien by\u0107 sk\u0142ad chemicny paliwa, coby auto przejecha\u0142o tysi\u0105c kilometr\u00f3w na jednym litrze, wypuscaj\u0105c przy tym z rury wydechowej \u015bwieze powietrze zamiast truj\u0105cyk spalin.<\/p>\n
O, krucafuks! Wygl\u0105da\u0142o na to, ze sowa zrobi\u0142a sie jesce m\u0105drzejso, niz by\u0142a! Ale jak to mozliwe? Po kwili zrozumio\u0142ek. Moi ostomili, wiadomo przecie, ze im bardziej m\u00f3zg jest pofa\u0142dowany, tym m\u0105drzejsy. A skoro w\u0142ochatkowe ocy – za sprawom nied\u017awiedziej \u0142apy – wr\u00f3ci\u0142y na miejsce, to tym samym \u015bcisn\u0119\u0142y nojduj\u0105cy sie za nimi m\u00f3zg. M\u00f3zgowi od \u015bci\u015bni\u0119cia przyby\u0142o fa\u0142d – i oto wyja\u015bnienie zagadki. Bajako.<\/p>\n
– Krzesno – pedzio\u0142ek. – Gratuluje wom, ze\u015bcie w ci\u0105gu p\u00f3\u0142 minuty dokonali dw\u00f3k piknyk odkry\u0107 naukowyk. Ba zanim dokonocie nast\u0119pnego, proponuje wom, coby\u015bcie po\u017areli do nojduj\u0105cej sie obok wos ka\u0142uzy.<\/p>\n
Po ostatnik dyscak by\u0142o na \u015bciezce pare ka\u0142uz. Jednom z nik sowa mia\u0142a tuz pod sobom. Po\u017are\u0142a w niom, ujrza\u0142a swe odbicie i… heeej! Ale rado\u015b\u0107 jom ogarn\u0119\u0142a!<\/p>\n
– O, Jezusicku! – uciesy\u0142a sie. – Moje ocy som tamok, ka by\u0142y! Zn\u00f3w wygl\u0105dom jak normalno sowa!<\/p>\n
– Krzesny! – zwr\u00f3ci\u0142a sie po kwili do nied\u017awiedzia, ft\u00f3ry tymcasem podese\u0142 ku nom. – Dzi\u0119kuje wom! Piknie dzi\u0119kuje!
\n– Drobiazg – pedzio\u0142 nied\u017awied\u017a. – Mi\u0142o spotka\u0107 wre\u015bcie kogosi, kogo ciesom nied\u017awiedzie przys\u0142ugi, a nie martwiom.
\n– Niekze wos wybo\u015bkom! – zawo\u0142a\u0142a sowa.
\n– Nie, lepiej nie – wzbranio\u0142 sie nied\u017awied\u017a. – Juz lepiej nie zblizojcie sie ku mnie, bo m\u00f3g\u0142byk wos znowu niefc\u0105cy prasn\u0105\u0107. A nie wiadomo, cy to drugie pra\u015bni\u0119cie by\u0142oby dlo wos r\u00f3wnie pozytecne jak to pierwse.
\n– Niekze ta – pedzia\u0142a sowa, a po kwili zmieni\u0142a temat. – Na mnie chyba pora. Cuje, ze nauka mnie potrzebuje. Zegnojcie, krze\u015bni. Rusom w \u015bwiat. A je\u015bli bedziecie fcieli sie ze mnom spotka\u0107, sukojcie mnie na Oksfordzie abo inksym Harvardzie.<\/p>\n
No i pozegnali my sie z w\u0142ochatkom. Zaroz potem pofrun\u0119\u0142a kasi w dal. Ba je\u015bli w najblizsym casie us\u0142ysycie, ze naukowcy rozwi\u0105zali problem, ft\u00f3rego potela nijak nie umieli rozwi\u0105za\u0107 – bedziecie wiedzieli, cyjo to zas\u0142uga. Cho\u0107 ocywi\u015bcie istnieje i tako mozliwo\u015b\u0107, ze z powod\u00f3w biurokratycno-formalno-proceduralnyk na pozytki z geniusu nasej w\u0142ochatki ludzko\u015b\u0107 bedzie musia\u0142a kapecke pocka\u0107. C\u00f3z, pozyjemy, zobacymy.<\/p>\n
W kozdym rozie kie teroz ftosi spyto mnie, cy sowa jest m\u0105drym ptokiem, jo bez wahania odpowiem, ze co najmniej jedno – jest. Hau!<\/p>\n
P.S.1.<\/b> W najblizsom sobote – piknom okazje do wzniesienia Smadnyk Mnich\u00f3w bedziemy mieli, bo bedom Madgareckowe<\/b> urodziny. Zdrowie Madgarecki<\/b>! \ud83d\ude00<\/p>\n
P.S.2.<\/b> I w niedziele tyz pikno okazja do wzniesienia Smadnyk Mnich\u00f3w bedzie, bo w tym dniu momy Paffeckowe<\/b> imieniny. Zdrowie Paffecka<\/b>! \ud83d\ude00<\/p>\n
P.S.3.<\/b> W poniedzia\u0142ek tyz toast\u00f3w Smadnym Mnichem nie moze zabrakn\u0105\u0107, bo to dzie\u0144 Oleckowej<\/b> rocnicy \u015blubu. Zdrowie Olecki<\/b> i Pona Oleckowego<\/b>! \ud83d\ude00<\/p>\n
* Ksi\u0119\u017cniczniczki i ksi\u0105\u017c\u0119ta nocy<\/i>. „Sielskie \u017bycie” 2014, nr 3, s. 119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pare ty\u017ani temu, w pikny majowy wiec\u00f3r, siedzio\u0142ek se na holi i pilnowo\u0142ek owiecek mojego bacy. Nagle uwidzio\u0142ek przelatuj\u0105cego nad smrekami nocnego ptoka. Fto to by\u0142? Ano Aegolius funereus, po nasemu w\u0142ochatka, cyli gatunek sowy, jaki mozecie spotka\u0107 w nasyk piknyk g\u00f3rak. – Bidocka – westchn\u0105\u0142ek. W\u0142ochatka musia\u0142a moje westchnienie us\u0142yse\u0107, bo nagle zawr\u00f3ci\u0142a i […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2205"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2205"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2205\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2212,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2205\/revisions\/2212"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2205"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2205"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2205"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}