Przecyto\u0142ek se jo niedowno barzo fajnom ksi\u0105zke pona Romualda Romana, zatytu\u0142owanom Zakopia\u0144ski dom wariat\u00f3w<\/i>. Nietrudno sie domy\u015bli\u0107, ze rzec jest o stolicy Skalnego Podhola. A o cym dok\u0142adniej? Ano g\u0142\u00f3wnie (cho\u0107 nie tylko) o ludziak, ft\u00f3rzy zyli pod Tatrami w casak PRL-u. Na m\u00f3j dusiu! Mozno sie piknie u\u015bmia\u0107, kie cyto sie te ksi\u0105zecke. Ino z jednego rozdzia\u0142u sie nie \u015bmio\u0142ek. Ba nie dlotego, ze nie by\u0142 \u015bmiesny, ino dlotego, ze coby go zrozumie\u0107, to trza zna\u0107 zasady brydza. A jo niestety nie znom (no bo – kruca – nawet kiebyk zno\u0142, to jaki mio\u0142byk z tego pozytek? – i tak moje owcarkowe \u0142apy nie som przystosowane do trzymania kart). Wi\u0119c je\u015bli ftosi z wos, ostomili, zno sie na tej piknej grze, to jo piknie pytom, coby przecyto\u0142 ten rozdzia\u0142, a potem wyt\u0142umacy\u0142 mi, o co tamok idzie. Haj.<\/p>\n
W swojej ksi\u0105zce pon Roman piknie \u015bpasuje i z g\u00f3roli, i z cepr\u00f3w. Najwi\u0119cej za\u015b – \u015bpasuje z samego siebie. I kapecke tyz ze swej zony Jolanty. C\u00f3z, widocnie pozowoli\u0142a mu na to, co \u015bwiadcy zre\u015btom o tym, ze musi to by\u0107 barzo m\u0105dro osoba, maj\u0105co do siebie pikny dystans. Bajako. Jest tamok na przik\u0142ad tako scenka z cas\u00f3w, kie poni Jola pracowa\u0142a w biurze ZWW. Co to takiego to ZWW? To skr\u00f3t od Zakopia\u0144skik War\u015btat\u00f3w Wzorcowyk, ft\u00f3re by\u0142y (i chyba nadal som) podhala\u0144skim oddzia\u0142em hyrnej Cepelii. W tykze War\u015btatak – jak zbocowuje pon Roman – po g\u00f3ralsku rozmawia\u0142o ze sob\u0105 osiemdziesi\u0105t procent pracownik\u00f3w, a ca\u0142a reszta, nawet je\u015bli nie m\u00f3wi\u0142a tutejsz\u0105 <\/i>lingua franca, doskonale rozumia\u0142a, co do niej m\u00f3wiono. Z jednym wyj\u0105tkiem – Joli.<\/i><\/p>\n
Co z tego wynik\u0142o? Ano… pos\u0142uchojcie.<\/p>\n
Wp\u00f3\u0142 do si\u00f3dmej rano zaspana Jola jedzie autobusem do pracy.<\/i>
\nObok stoi Stanis\u0142aw G\u0105sienica z ca\u0142ym workiem zrobionych przez siebie kierpc\u00f3w.<\/i>
\nZnaj\u0105 si\u0119 z pracy.<\/i>
\n– Dzie\u0144 dobry, pani Jolu.<\/i> […]
\n– Dzie\u0144 dobry, panie Staszku.<\/i> […] Jak pan si\u0119 czuje?<\/i>
\n– Eeee, nijako.<\/i>
\n– Oooo… A co si\u0119 sta\u0142o?<\/i>
\n– Niby nic. Ino… ino wiecie… juzek si\u0119 dawno nie napi\u0142.<\/i>
\n– Tak?<\/i>
\n– Tak, pani Jolu, prowde godom.<\/i>
\n– A… Jaki J\u00f3zek?<\/i>
\n– Wto?<\/i>
\n– Pytam, bo mo\u017ce go znam.<\/i>
\n– A kogo?<\/i>
\n– Tego J\u00f3zka.<\/i>
\n– A sk\u0105d\u017ce wam jaki\u015b J\u00f3zek w g\u0142owie? Swego ch\u0142opa ju\u017c ni mocie?<\/i>
\n– Ten J\u00f3zek, o kt\u00f3rym pan wspomina\u0142.<\/i>
\n– Jo zem wom nie godo\u0142 o zodnym J\u00f3zku.<\/i>
\n– To prosz\u0119 jeszcze raz powt\u00f3rzy\u0107, jak mi pan odpowiedzia\u0142 na pytanie, jak si\u0119 pan czuje.<\/i>
\n– Pedzio\u0142ek wom, ze juzek si\u0119 dawno nie napi\u0142.<\/i>
\n– No wi\u0119c jednak m\u00f3wi\u0142 pan o J\u00f3zku.<\/i>
\n– Nie. Jo wom godo\u0142ek, ze ju-zek, czyli ja, si\u0119 dawno nie napi\u0142.<\/i>
\n– To pan, panie Staszku, jest teraz J\u00f3zek czy Staszek?<\/i>
\n– Jezu! Wy nic rozumu nie mocie! Pedzio\u0142ek wom, s\u0142uchojcie uwa\u017cnie: juzek si\u0119 dawno… co oznacza \u017ce ju\u017c od dawna nie pi\u0142em. Rozumiecie teroz?<\/i>
\n– Oczywi\u015bcie, \u017ce rozumiem. Pan, panie Staszku, od dawna nie pije. Natomiast ten, kt\u00f3ry pije, to jest jaki\u015b pan J\u00f3zek, kt\u00f3rego ja nie znam.<\/i>
\n– Jezusie i wszyscy \u015bwienci, trzymojcie mnie! J\u00f3zka ni mo! Jestem ino jo, Staszek!<\/i>
\n– Tak, tak, bo pan, gdy pan nie pije, nazywa si\u0119 Staszek, a gdy pan pije, to wo\u0142aj\u0105 na pana J\u00f3zek. Ale\u017c to sprytne!<\/i>
\n– Pani Jolu, id\u017acie ju\u017c do tego biura i biercie sie za swoje numerki, bo jak zacniecie wiencej do ludzi godo\u0107, to sie bendom dzio\u0142y stra\u015bne rzecy!<\/i>*<\/p>\n
Heeej! Cyz nie pikno to by\u0142a rozmowa? No przecie ze pikno! Ale… sami widzicie – worce, coby kozdy godoj\u0105cy z g\u00f3rolem ceper s\u0142ucho\u0142 swego rozm\u00f3wcy barzo, ale to barzo uwaznie. Bo dobrze by by\u0142o, coby taki ceper wiedzio\u0142, kie pado s\u0142owo „juzek”, a kie „J\u00f3zek”. Kieby mio\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci – najlepiej, coby jak najsybciej je rozwio\u0142. Jak to zrobi\u0107? A, mozno spyta\u0107 na przik\u0142ad tak:
\n– Panie Staszku drogi. Bardzo pi\u0119knie pan gada, ale ten autobus jest niesamowicie g\u0142o\u015bny i przez to nie za dobrze pana s\u0142ysz\u0119. Czy pan mo\u017ce wspomnia\u0142 o jakim\u015b J\u00f3zku? <\/p>\n
Je\u015bli rozmowa – w odr\u00f3znieniu od tej, jakom odby\u0142a poni Jola – nie jest prowadzono w autobusie, mozno spyta\u0107 inacej:
\n– Panie Staszku, strasznie mocno dzisiaj wieje i wiatr zag\u0142usza pa\u0144skie s\u0142owa. Czy dobrze mi si\u0119 zdaje, \u017ce przed chwil\u0105 napomkn\u0105\u0142 pan o jakim\u015b J\u00f3zku?<\/p>\n
A je\u015bli akurat nie duje zoden wiater, to mozno spyta\u0107 tak:
\n– Ponie Staszku, ale cisza! A\u017c w uszach dzwoni! Ale to dzwonienie niestety zak\u0142\u00f3ca mi odbi\u00f3r pa\u0144skiego g\u0142osu. Pan chyba o jakim\u015b J\u00f3zku m\u00f3wi\u0142 – zgadza si\u0119?<\/p>\n
No i g\u00f3rol abo potwierdzi, abo zaprzecy, ale stonie sie jasne, cy pedzio\u0142 „juzek” cy „J\u00f3zek”. A wte nie bedzie juz grozi\u0142o, ze sie bendom dzio\u0142y stra\u015bne rzecy<\/i>. Hau!<\/p>\n
P.S.1.<\/b> Na m\u00f3j dusiu! W poprzedni poniedzia\u0142ek Profesoreckowe<\/b> imieniny by\u0142y! No to cho\u0107 calu\u015bki tydzie\u0144 juz min\u0105\u0142 – piknie wypijmy zdrowie Profesorecka<\/b>! \ud83d\ude42 <\/p>\n
P.S.2<\/b> Z kolei w ostatniom niedziele by\u0142y Hortensjeckowe<\/b> imieniny i Ma\u0142gosieckowe<\/b> urodziny. Zdrowie Hortensjecki<\/b> i Ma\u0142gosiecki<\/b>! \ud83d\ude42<\/p>\n
P.S.3.<\/b> Najblizsy cwortek tyz bedzie imieninowo-urodzinowy. Bo bedom imieniny Zbyseckowe<\/b> i urodziny J\u0119drzejeckowe<\/b>. Zdrowie Zbysecka<\/b> i J\u0119drzejecka! \ud83d\ude42<\/p>\n
* R. „Aldek” Roman, Zakopia\u0144ski dom wariat\u00f3w<\/i>. Wydawnictwo Annapurna, Warszawa 2015, s. 131-132.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przecyto\u0142ek se jo niedowno barzo fajnom ksi\u0105zke pona Romualda Romana, zatytu\u0142owanom Zakopia\u0144ski dom wariat\u00f3w. Nietrudno sie domy\u015bli\u0107, ze rzec jest o stolicy Skalnego Podhola. A o cym dok\u0142adniej? Ano g\u0142\u00f3wnie (cho\u0107 nie tylko) o ludziak, ft\u00f3rzy zyli pod Tatrami w casak PRL-u. Na m\u00f3j dusiu! Mozno sie piknie u\u015bmia\u0107, kie cyto sie te ksi\u0105zecke. Ino […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2475"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2475"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2475\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2476,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2475\/revisions\/2476"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2475"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2475"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2475"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}