Wiecie, ostomili, co takiego wydarzy\u0142o sie r\u00f3wno dwie\u015bcie rok\u00f3w temu, cyli w 1816 rocku? Ano Pon B\u00f3cek wezwo\u0142 ku sobie jednego janio\u0142ka i spyto\u0142 go:
\n– Powiedz no mi, janio\u0142ecku, cy wies, kany lezy tako wie\u015b Mariapfarr?
\n– Wiem, Ponie B\u00f3cku! – odpor\u0142 janio\u0142ek. – Z geografii to jo jestem dobry. Ta wie\u015b lezy w samiu\u0107kiej Austrii.
\n– Barzo dobrze – pokwoli\u0142 Pon B\u00f3cek. – To teroz trudniejse pytonie: cy znos zyj\u0105cego w tym Mariapfarze wikarego Josepha Mohra?
\n– Znom – odrzek\u0142 janio\u0142ek. – Barzo porz\u0105dny c\u0142ek. Swoje dutki oddoje bidokom. Cyli mozno pedzie\u0107, ze jest p\u00f3\u0142-zb\u00f3jnikiem: bogatym nie zabiero, ale bidnyk – obdarowuje piknie. Heeej! Kieby sy\u0107ka ksi\u0119dze by\u0142y takie jako on…
\n– Rozmarzy\u0142e\u015b sie, janio\u0142ecku – oze\u015bmio\u0142 sie Pon B\u00f3cek. – Ale pos\u0142uchoj, co ci teroz powiem. Pohybos na ziemie i udos sie ku plebanii w tym Mariapfarze, ka \u00f3w jegomo\u015b\u0107 Mohr ryktuje sie w\u0142a\u015bnie do spania. Kie juz tamok bedzies, to narobis stra\u015bliwego ha\u0142asu. Tak stra\u015bliwego, coby zacny wikary nijak nie m\u00f3g\u0142 usn\u0105\u0107.
\n– Alez, Ponie B\u00f3cku! – zdziwi\u0142 sie janio\u0142ek. – Skoro to taki \u015blachetny c\u0142ek, to cemu jo mom mu nie pozwoli\u0107 spa\u0107?
\n– Hyboj, janio\u0142ecku – ponagli\u0142 Pon B\u00f3cek, zamiast udzieli\u0107 odpowiedzi. – Jak bedzies tutok ino sto\u0142 i zadawo\u0142 pytania, to nie rusys stela jaz do \u015bmierzci tego jegomo\u015bcia, cyli do 4 grudnia 1848 rocku. A wte – juz nie bedzies musio\u0142 do niego i\u015b\u0107, bo to on przyjdzie ku nom.
\n– Ale to jest barzo dziwne polecenie – nie ust\u0119powo\u0142 janio\u0142ek. – Cy m\u00f3g\u0142byk chociaz dosta\u0107 je na pi\u015bmie?
\n– Janio\u0142ecku! – Pon B\u00f3cek najwyra\u017aniej zacyno\u0142 traci\u0107 cierpliwo\u015b\u0107. <\/p>\n
Janio\u0142ek uzno\u0142, ze lepiej nie dra\u017ani\u0107 Stw\u00f3rcy, nawet je\u015bli zodne z dziesi\u0119ciu przykaza\u0144 nie pado: „Nie bedzies dra\u017ani\u0142 Pona B\u00f3cka swego”. I pohybo\u0142 ku Mariapfarrowi. <\/p>\n
– Jestem na miejscu – pedzio\u0142 do siebie, kie noloz\u0142 sie pod wiejskim ko\u015bci\u00f3\u0142kiem, we ft\u00f3rym jegomo\u015b\u0107 Joseph Mohr pe\u0142ni\u0142 w tamtym casie piknom kap\u0142a\u0144skom pos\u0142uge. – Teroz ino, zgodnie z poleceniem Pona B\u00f3cka, muse wyryktowa\u0107 pikny ha\u0142as. Ino jak? Nie wynoleziono jesce ani m\u0142ot\u00f3w pneumatycnyk, ani silnik\u00f3w odrzutowyk, ani hewimetalowej muzyki. Hmm… <\/p>\n
Nagle zwr\u00f3ci\u0142 uwage na gromadke dzieci na go\u015bci\u0144cu. Bawi\u0142y sie w bitwe pod Waterloo. Stra\u015bnie przy tym ha\u0142asowa\u0142y. Mog\u0142o sie zdawa\u0107, ze by\u0142y g\u0142o\u015bniejse niz armaty w tejze niedownej stra\u015bliwej bitwie.<\/p>\n
– Piknie! Juz wiem, co zrobie! – Janio\u0142ecek zator\u0142 r\u0119ce z zadowolenia. <\/p>\n
Przybro\u0142 widzialnom posta\u0107, podese\u0142 do rozbawionej gromadki i zapyto\u0142:
\n– Ej, dzieciacki, moze przenies\u0142yby\u015bcie sie z tom swojom zabawom pod plebanie?
\n– Ale po co? – spyta\u0142y dzieci. <\/p>\n
Janio\u0142ek podrapo\u0142 sie po g\u0142owie. Co mio\u0142 pedzie\u0107? Prowde, ze wykonuje polecenie Pona B\u00f3cka? Wezmom go za wariota! Wymy\u015bli\u0107 jakiesi k\u0142amstewko? Jesce gorzej! Jakze on, wys\u0142annik niebieski, mio\u0142by ok\u0142amawa\u0107 ufne dzieci\u0119ce dusycki (co inksego ok\u0142amywa\u0107 diaski, ale… nie uprzedzojmy fakt\u00f3w).<\/p>\n
– Co wolicie? – spyto\u0142 w ko\u0144cu. – Us\u0142yse\u0107 odpowied\u017a na wase pytonie cy dosta\u0107 gorz\u0107 cukierk\u00f3w?
\n– Cukierki! Cukierki! – ukwalowa\u0142y jednog\u0142o\u015bnie dzieci. <\/p>\n
No i janio\u0142ek wyci\u0105g\u0142 z kieseni worecek cukiereck\u00f3w i rozdo\u0142 je urwisom. Dzieci skostowa\u0142y. Na m\u00f3j dusiu! Smakowa\u0142y niebia\u0144sko! No ale jak niby mia\u0142yby smakowa\u0107 s\u0142odyce od janio\u0142a?<\/p>\n
– Fcecie jesce? – spyto\u0142 janio\u0142ek.
\n– Taaaaak! Barzo fcemy!
\n– No to id\u017acie pobawi\u0107 sie pod plebaniom, byle g\u0142o\u015bno! Kie to zrobicie – dostoniecie wi\u0119cej cukierk\u00f3w. <\/p>\n
Nie trza by\u0142o d\u0142uzej tyk ma\u0142yk nicponi namawia\u0107. Z ochotom rusy\u0142y ku plebanii. <\/p>\n
– Dzieeeci! Dzieeeci! – zac\u0119\u0142y nagle dochodzi\u0107 zews\u0105d wo\u0142ania. – Dzieci, do doooomu! Pora spaaaa\u0107! <\/p>\n
To wo\u0142ali ocywi\u015bcie rodziciele tyk smyk\u00f3w. No i fc\u0105c nie fc\u0105c, musia\u0142y one pos\u0142ucha\u0107 starsyk i wr\u00f3ci\u0107 na noc do swyk cha\u0142up. A janio\u0142ek osto\u0142 na go\u015bci\u0144cu sam. Powr\u00f3ci\u0142 do niewidzialnej postaci i zac\u0105\u0142 sie zastanawia\u0107, w jaki inksy spos\u00f3b m\u00f3g\u0142by naryktowa\u0107 ha\u0142asu. <\/p>\n
Nagle… dojrzo\u0142 korcme. Zaroz otwar\u0142y sie do niej drzwi i janio\u0142ek uwidzio\u0142, jak korcmorz wypycho ze \u015brodka jakiegosi pijoka. Pijok krzyco\u0142 przy tym, ze koniecnie potrzebuje jesce \u015bklanecki gorzo\u0142y, a korcmorz, ze pokiela pijok nie zap\u0142aci za to, co juz wypi\u0142, to nie dostonie ani kropelki wi\u0119cej. W ko\u0144cu korcmorz prasn\u0105\u0142 pijoka tak, ze ten upod\u0142 na ziem. Drzwi do korcmy zamk\u0142y sie z hukiem. Pijok po pewnym casie wsto\u0142, cho\u0107 z trudem i fcio\u0142 nazod wst\u0105pi\u0107 w progi swojej ulubionej cha\u0142upecki we wsi. Ba wnet stan\u0105\u0142 przy nim janio\u0142ecek, ft\u00f3ry zn\u00f3w przybro\u0142 widzialnom posta\u0107. Zza pazuchy wydoby\u0142 flaske gorzo\u0142ecki i spyto\u0142:
\n– Mocie ochote napi\u0107 sie, krzesny?
\n– Ino jo kwilowo nimom dutk\u00f3w – odpowiedzio\u0142 pijok. – Ba zap\u0142ace p\u00f3\u017aniej. S\u0142owo! Bardziej s\u0142ownego c\u0142owiecka ode mnie nie nojdziecie w ca\u0142ym cysorstwie.
\n– Nie turbujcie sie, krzesny – rzek\u0142 janio\u0142ek. – Jo wom dom te flaske za darmo.
\n– Za darmo? – uciesy\u0142 sie pijok. – Zbawco!
\n– Zbawca to m\u00f3j bezpo\u015bredni prze\u0142ozony, nie jo – sprostowo\u0142 janio\u0142.
\n– Ze co?
\n– Niewozne. – Janio\u0142ek machn\u0105\u0142 r\u0119kom. – Dutk\u00f3w nie musicie dawa\u0107, ale fce za to od wos pewnej przys\u0142ugi. Ot\u00f3z p\u00f3dziecie pod plebanie, staniecie pod oknem tej izby, we ft\u00f3rej \u015bpi jegomo\u015b\u0107 Mohr i bedziecie ryktowa\u0107 tamok stra\u015bnie g\u0142o\u015bne \u015bpiewy przez ca\u0142om noc. Zgoda?
\n– Zgoda! – pedzio\u0142 pijok. – Bede piknie \u015bpiewo\u0142. Na m\u00f3j dusicku! Jak piknie! Lepsego tenora ode mnie nie nojdziecie w ca\u0142ym cysorstwie!<\/p>\n
No i janio\u0142 do\u0142 pijokowi flaske, a ten – zgodnie z obietnicom – pose\u0142 ku plebanii. <\/p>\n
– Zaroz zacne \u015bpiewa\u0107, ostomi\u0142y panocku, tak g\u0142o\u015bno, ze sam cysorz we Wiedniu mnie us\u0142ysy – zapewni\u0142 pijok. – Niekze ino wezme malu\u015bki \u0142yk tej gorzo\u0142ecki, coby mi sie lepiej \u015bpiewa\u0142o.
\nI poci\u0105gn\u0105\u0142 \u0142ycka.
\n– O, Jezusicku! – zdumio\u0142 sie. – Jakie to dobre! <\/p>\n
C\u00f3z, niebia\u0144sko gorzo\u0142a mia\u0142a niebia\u0144ski smak. Tak jak wce\u015bniej wykorzystone przez janio\u0142a niebia\u0144skie cukierki. Nic dziwnego, ze pijokowi zafcia\u0142o sie jesce jednego \u0142yka, a potem jesce jednego i… nie min\u0119\u0142a minuta, jak flaska by\u0142a pusto.
\n– Jakosi zm\u0119cony sie cuje – stwierdzi\u0142 pijok. – Nie moge usta\u0107. Zdrzemne sie na kwilke. Ale ino na kwilecke. A zaroz potem wstone i piknie za\u015bpiewom. <\/p>\n
No i po\u0142ozy\u0142 sie na ziemi. I zasn\u0105\u0142 tak mocno, ze by\u0142o jasne, ze nie obudzi sie do rana.
\n– No tak, wi\u0119ksego \u015bpiocha od niego nie nojde w ca\u0142ym cysorstwie – westchn\u0105\u0142 janio\u0142ek.
\nBy\u0142 za\u0142amany. Juz drugo pr\u00f3ba naryktowania ha\u0142asu sie nie powiod\u0142a. <\/p>\n
– Hahahaha! – do\u0142 sie nagle s\u0142yse\u0107 dono\u015bny \u015bmiech.
\nJanio\u0142ek rozejrzo\u0142 sie dooko\u0142a. I wte uwidzio\u0142, ze na dachu cha\u0142upy nieopodal plebanii siedzi se… ca\u0142y tuzin diask\u00f3w!
\n– A wy co tutok robicie? – spyto\u0142 janio\u0142ek.
\n– My? Hehe! – za\u015bmia\u0142y sie diaski. – W\u0142a\u015bnie wracali my do piek\u0142a po diabelskiej imprezie integracyjnej w Braunau. No i po drodze zawuwazyli my, ze jest tutok jakisi pikny ubaw z wasymi nieudolnymi pr\u00f3bami ryktowania ha\u0142asu. Postanowili\u015bmy popozira\u0107 na ten ubaw z bliska. I jak na rozie – bawimy sie piknie! Hahaha!<\/p>\n
Janio\u0142ek juz fcio\u0142 strzeli\u0107 w ancykryst\u00f3w wodom \u015bwi\u0119conom, ale nagle… wpod\u0142 na inksy – bardziej zre\u015btom diabelski niz janielski – pomys\u0142. <\/p>\n
– Niestety nie s\u0142yse, co godocie – zawo\u0142o\u0142 ku diaskom. – Kie wartko hybo\u0142ek z wysokiego nieba na ziemie, to zatka\u0142y mi sie usy. No, wiecie – normalne zjawisko przy gwa\u0142townej zmianie wysoko\u015bci i towarzys\u0105cej temu raptownej zmianie ci\u015bnienia. Tak wi\u0119c muse kapecke pocka\u0107, jaz usy mi sie odetkajom. A na rozie – je\u015bli mom zrozumie\u0107, co godocie – to musicie podej\u015b\u0107 do mnie blizej.
\n– Nimo problemu, juz podchodzimy – pedzia\u0142y diaski, zeskocy\u0142y z dachu i rusy\u0142y ku janio\u0142kowi. A wte janio\u0142ek… w uciekaca.
\n– Ej, krzesny! – zawo\u0142a\u0142y diaski. – Nie uciekojcie! Fcieli\u015bcie przecie, coby\u015bmy podesli ku wom.
\n– W\u0142a\u015bnie wybi\u0142a godzina, kiedy uprawiom jogging – krzykn\u0105\u0142 ku diaskom janio\u0142ek, ca\u0142y cas biegn\u0105c. – Bez wzgl\u0119du na okolicno\u015bci – nigdy tyk \u0107wice\u0144 nie zaniedbuje. Regularno\u015b\u0107 to podstawa!
\n– Ale my nie mozemy do wos dobiec! – wo\u0142a\u0142y diaski. – Zwolnijcie cho\u0107 troske, pytomy piknie.
\n– W dalsym ci\u0105gu nie s\u0142yse, co godocie! – wo\u0142o\u0142 janio\u0142ek, dalej biegn\u0105c. – Dogo\u0144cie mnie wre\u015bcie i powiedzcie, o co wom idzie. <\/p>\n
Ale cy diaski mog\u0142y go dogoni\u0107? Na m\u00f3j dusiu! Za nic w \u015bwiecie! Cemu? No, po\u017arejcie. Jako jest odleg\u0142o\u015b\u0107 z ziemi do nieba? Heeej! Roki \u015bwietlne! A z powierzchni ziemi do piek\u0142a? Najwyzej 6400 kilometr\u00f3w – bo tako w\u0142a\u015bnie jest d\u0142ugo\u015b\u0107 ziemskiego promienia, a skoro piek\u0142o nojduje sie pod ziemiom, to przecie nie moze by\u0107 ono po\u0142ozone g\u0142\u0119biej niz w \u015brodku nasej planety. Zatem janio\u0142y, w\u0119druj\u0105c mi\u0119dzy niebem a ziemiom, pokonujom duzo wi\u0119kse odleg\u0142o\u015bci niz diaski w\u0119druj\u0105ce mi\u0119dzy piek\u0142em a ziemom. Skutek tego jest taki, ze janio\u0142y majom duzo lepsom kondycje fizycnom. I \u015blus.<\/p>\n
I tak janio\u0142ek ca\u0142y cas ucieko\u0142 i wo\u0142o\u0142 do diask\u00f3w, coby go dogoni\u0142y, a te – bieg\u0142y za nim jak te g\u0142uptoki, nie maj\u0105c najmniejsyk sans na spe\u0142nienie jego z\u0105dania. Gonitwa odbywa\u0142a sie dooko\u0142a plebanii. Diaski jak to diaski – biegn\u0105c, ha\u0142asowa\u0142y stra\u015bnie. By\u0142 to i\u015bcie DIABELSKI HA\u0141AS. Jaz ziemia sie trz\u0119s\u0142a.<\/p>\n
– Na m\u00f3j dusiu! Co to sie dzieje? – zac\u0105\u0142 cudowa\u0107 jegomo\u015b\u0107 Mohr, ft\u00f3ry lezo\u0142 juz w swej izdebce na plebanii i pr\u00f3bowo\u0142 zasn\u0105\u0107. – Co to za \u0142omot? Przecie\u017c w tym huku nie do sie spa\u0107!<\/p>\n
Wre\u015bcie wsto\u0142 i podese\u0142 do okna. Ale ze i janio\u0142ecek, i diaski by\u0142y niewidzialne, to ocywi\u015bcie nicego nie uwidzio\u0142. <\/p>\n
– Burza jakosi cy co? – pyto\u0142 sam siebie. – Pewnie burza, cho\u0107 jakosi dziwno, bo nie wida\u0107 b\u0142yskawic. Moze chmury som dzisiok tak g\u0119ste, ze nie przepuscajom blasku piorun\u00f3w?<\/p>\n
Wr\u00f3ci\u0142 do wyrka, mocno naci\u0105gn\u0105\u0142 poduske na usy i zn\u00f3w pr\u00f3bowo\u0142 zasn\u0105\u0107. Nic z tego. Przy \u0142oskocie ryktowanym przez tuzin biegn\u0105cyk diab\u0142\u00f3w nawet trup nie do\u0142by rady spokojnie leze\u0107. <\/p>\n
– Nie moge! Juz nie moge! – wo\u0142o\u0142 jegomo\u015b\u0107. – Kie wre\u015bcie te grzmoty ucichnom? O, Jezusicku! O, Matko Bosko! Marzy mi sie cicho noc! Prowdziwie cicho noc, \u015bwi\u0119to noc, ft\u00f3ro sy\u0107kim ludziom niesie pikny pok\u00f3j.<\/p>\n
Wikary obyrtna\u0142 sie na drugi bok, ba po sekundzie… poderwo\u0142 sie i usiod\u0142 na brzegu wyrka. <\/p>\n
– Zaroz, co jo takiego pedzio\u0142ek? – zastanowi\u0142 sie. – Niekze powt\u00f3rze: Cicho noc, \u015bwi\u0119to noc, pok\u00f3j niesie ludziom wsem…<\/p>\n
Zn\u00f3w sie zastanowi\u0142. <\/p>\n
– Brzmi nie\u017ale – stwierdzi\u0142 po kwili. – A kieby to tak jesce poci\u0105gn\u0105\u0107? Spr\u00f3bujmy: Cicho noc, \u015bwi\u0119to noc, pok\u00f3j niesie ludziom wsem, a u z\u0142\u00f3bka Matka \u015awi\u0119to cuwo sama u\u015bmiechni\u0119to nad Dzieci\u0105tka snem. Na m\u00f3j dusicku! Naprowde nie\u017ale! <\/p>\n
Jegomo\u015b\u0107 Mohr chyci\u0142 kawa\u0142ecek papieru, pi\u00f3ro i ka\u0142amorz, po cym siedn\u0105\u0142 przy stole. Napiso\u0142 piknie to, co przed kwileckom pedzio\u0142 na g\u0142os. <\/p>\n
– Dalej – pomy\u015blo\u0142 – mog\u0142oby by\u0107 tak: Pastuskowie od swyk trz\u00f3d biegnom wielce zadziwieni za janielskim g\u0142osem pieni, ka sie spe\u0142ni\u0142 cud. Heeej! Piknie mi idzie! No to biermy sie za wyryktowanie jesce jednej zwrotki. <\/p>\n
Siumnego Josepha Mohra nas\u0142a tako wena tw\u00f3rco, a jak juz doko\u0144cy\u0142 dzie\u0142a, to tak sie nim zakwyco\u0142, ze w og\u00f3le przesto\u0142 zwraca\u0107 uwage na cokolwiek, co dzia\u0142o sie woko\u0142o. Nawet te diabelskie ha\u0142asy za oknem przesta\u0142y mu wadzi\u0107. I takim w\u0142a\u015bnie sposobem, ostomili, powsta\u0142y s\u0142owa tej hyrnej bozonarodzeniowej pie\u015bni. Baju\u015bci – kieby nie ta g\u0142o\u015bno noc w Mariapfarze, to kol\u0119da Cicho noc<\/i> nigdy by nie powsta\u0142a. A pon Bing Crosby<\/a>, pon Sinatra<\/a>, cy u nos poni Eleni<\/a> mieliby w swoim repertuarze o jeden pikny utw\u00f3r mniej.<\/p>\n A, prowda! Opowiedzio\u0142ek wom, jak powsta\u0142y s\u0142owa tej kol\u0119dy, ba nie pedzio\u0142ek, jak wyryktowano do niej melodie. Ale o tym… moze za rok wom opowiem? Abo za dwa, kie bedzie dwusetno rocnica jej skomponowania? Obacymy. Haj.<\/p>\n Teroz za\u015b, ostomili, piknie wom zyce, coby te maj\u0105ce wkr\u00f3tce nadej\u015b\u0107 bozonarodzeniowe noce (dni zre\u015btom tyz!) by\u0142y jako w tej kol\u0119dzie – ciche i \u015bwi\u0119te. I tyz tak jak w kol\u0119dzie – niekze niesom one pok\u00f3j sy\u0107kim<\/b> bez wyj\u0105tku ludziom. I niek ten pok\u00f3j nie przeminie wroz ze \u015awi\u0119tami, ba niek ostonie i piknie wierchuje w kozdym domu i w kozdym kraju juz na wse. Zyce tego Abnegateckowi, Agecce, Alecce i Jerzoreckowi wroz z Mrusieckom, Alfredzickowi, Alsecce, Amigeckowi, Andorfeckowi, Andrzejeckowi, Anecce Chocho\u0142owskiej, Anecce Holenderskiej, Anecce Schroniskowej, Anonimowej Celebrytecce, Babciecce, Babecce, Badzieleckowi, Basiecce, Bercickowi, BlejkKocickowi, Bobickowi, Borsuckowi, Breslauereckowi, Byckowi, C\u00f3recce Komturecka, Emilecce, EMTeSi\u00f3demecce, Enzeckowi, Evecce, Fluxiceckowi, Fomeckowi, Fusillecce, Gosicce, Grazynecce, Grzesickowi, Helenecce, Heretickowi, Hokeckowi, Hortensjecce, Innocencickowi, Jagusicce, Janickowi, Jarutecce, Jasieckowi Juhasowi, Jerzeckowi, Jerzeckowi Pieculeckowi, J\u0119drzejeckowi, Jotecce, J\u00f3zefickowi, KaeSicce, Kapisonecce, Kiciafecce, Kiniecce, Kocureckowi, Kruckowi, Krzycheckowi, Kto\u015btameckowi, Kundeleckowi Laskowiackiemu, Lorecce, Maackowi, Magecce, Ma\u0142gosiecce, Marcineckowi, Mietecce, Misieckowi, Moguncjuseckowi, Mordechajeckowi, Motyleckowi, Mysecce, Noboru Watayecce, Noweckowi, Observereckowi, Okonickowi, Olecce, Orecce, Original_Replikeckowi, Paffeckowi, PAKeckowi, Pawe\u0142eckowi Markiewickowi, PikuMycheckowi, Plumbumecce, Poni Agnieszce, Poni Basi i Ponu Pietrowi wroz z Rudolfem, Poni Dorotecce, Poni Justynie wroz Ma\u0107kiem i Micha\u0142em, Ponu Jakubowi, Potworecce, Profesoreckowi, Rackowi, Radwickowi, R\u00f3zecce Wigelandecce, Sebastianickowi, Seiendeseckowi, Starej Babecce, Staruseckowi, Tanakeckowi, Teresecce, TesTeqeckowi, Tubyleckowi, TyzPieseckowi, Ubukruleckowi, Wawelokowi, Wawrzeckowi, Werbalisteckowi, Wiecno\u015bciecce, Witoldeckowi, Yanockowi, Yyckowi, Zbyseckowi, Zeeneckowi, Zzaka\u0142uzeckowi, sy\u0107kim tym, co tego bloga cytajom lub kiesik cytali, ba go nie komentowali i w og\u00f3le ca\u0142ej ludzko\u015bci i ca\u0142ej zywinie. Weso\u0142yk \u015awi\u0105t! Hau!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wiecie, ostomili, co takiego wydarzy\u0142o sie r\u00f3wno dwie\u015bcie rok\u00f3w temu, cyli w 1816 rocku? Ano Pon B\u00f3cek wezwo\u0142 ku sobie jednego janio\u0142ka i spyto\u0142 go: – Powiedz no mi, janio\u0142ecku, cy wies, kany lezy tako wie\u015b Mariapfarr? – Wiem, Ponie B\u00f3cku! – odpor\u0142 janio\u0142ek. – Z geografii to jo jestem dobry. Ta wie\u015b lezy w […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2581"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2581"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2581\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2584,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2581\/revisions\/2584"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2581"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2581"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2581"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}