Umiecie, ostomili, odr\u00f3zni\u0107 kure od koguta? Ocywi\u015bcie, ze umiecie! A lwice od lwa? Ocywi\u015bcie tyz. A suke od psa? Daliby\u015bcie rade. Ale wybro\u017acie se, ze podr\u00f3zujecie piknym statkiem po oceanie i nagle… widzicie przep\u0142ywaj\u0105cego nieopodal wieloryba. Byliby\u015bcie w stanie rozpozna\u0107, cy to samiec cy samica? Ooo! Cosi mi sie widzi, ze nie za barzo. Tymcasem dlo pona Aleksandra Doby – to zoden problem.<\/p>\n
Ten hyrny zdobywca m\u00f3rz i ocean\u00f3w pojawi\u0142 sie pare ty\u017ani temu w telewizji, w programie pona Kuby Wojew\u00f3dzkiego. Zd\u0105zy\u0142ek juz nawet o tym zabocy\u0107. Ale kie dwa wpisy temu Alecka, Tanakecek, Tubylecek i Volterecek zac\u0119li snu\u0107 morskie opowie\u015bci – to sy\u0107ko przybocy\u0142o mi sie nazod. Bo w tym programie pon Doba tyz piknie zabawio\u0142 publicno\u015b\u0107 piknymi morskimi historiami. A jedno z tyk historii by\u0142a o tym, jak spotko\u0142 roz na oceanie piknom wielorybice.<\/p>\n
– Na m\u00f3j dusiu! Olecku! – zawo\u0142o\u0142 pon Wojew\u00f3dzki. – A sk\u0105d wies, ze to by\u0142a wielorybica, a nie wieloryb?
\n– Barzo \u0142atwo, Kubusiecku – odpowiedzio\u0142 pon Doba. – Patrzy\u0142a<\/b> na mnie, wi\u0119c musia\u0142a to by\u0107 wielorybica. Kieby to by\u0142 wieloryb, to by przecie nie patrzy\u0142a<\/b>, ino patrzy\u0142<\/b>.<\/p>\n
No i co, ostomili? Cy w takim rozumowaniu jest cokolwiek nielogicnego? Ano nimo. Jest za to sto procent\u00f3w racji! Skoro patrzy\u0142a<\/b> – to musia\u0142a by\u0107 samica i \u015blus.<\/p>\n
Tak wi\u0119c ponu Aleksandrowi nalezy sie podziw nie ino za to, ze furt piknie udowadnio, ze mozno mie\u0107 ponad 70 rok\u00f3w, a mimo to by\u0107 m\u0142odsym niz niejeden dwudziestolatek. Podziwiojmy go tyz za umiej\u0119tno\u015b\u0107 nojdowania \u0142atwyk rozwi\u0105za\u0144 tamok, ka zdawa\u0142oby sie, ze takowe nie istniejom. <\/p>\n
Aha… telo ino, ze kie idzie o wiek pona Doby, to sprawa wcale nie jest tako ocywisto. W programie, o ft\u00f3rym tutok godom, pon Wojew\u00f3dzki nie m\u00f3g\u0142 se darowa\u0107, coby nie zapyta\u0107 swego go\u015bcia w\u0142a\u015bnie o wiek. A \u00f3w go\u015b\u0107 odpor\u0142 bez wahania:
\n– Mom dwaj\u015bcia dziewi\u0119\u0107 rok\u00f3w.
\n– Co? Dwaj\u015bcia dziewi\u0119\u0107? – Pon Wojew\u00f3dzki zdziwi\u0142 sie stra\u015bnie, cho\u0107 zdawa\u0142oby sie, ze tego pona to juz nic nie jest w stanie zdziwi\u0107.
\n– Ano, dwaj\u015bcia dziewi\u0119\u0107 – powt\u00f3rzy\u0142 pon Doba. – Dok\u0142adnie telo brakuje mi do setki, a jo tak w\u0142a\u015bnie lice sw\u00f3j wiek. Haj.<\/p>\n
I znowu pon Aleksander mo racje! A jakie pikne rzecy wynikajom z tego, ze jom mo! Potela kozdy my\u015blo\u0142, ze nie mozno mie\u0107 dwaj\u015bcia dziewi\u0119\u0107 rok\u00f3w, a za rok – ino dwaj\u015bcia osiem. A tutok sami widzicie – mozno.<\/p>\n
No ale wr\u00f3\u0107my do tego odr\u00f3zniania wielorybic od wieloryb\u00f3w. Moi ostomili, nie wiem, ka cytocie niniejsy wpis, ale najprowdopodobniej w domu. Ba kie cytocie o tak siumnym podr\u00f3zniku, to pewnie juz biere wos ochota, coby wyj\u015b\u0107 do pola i wyrusy\u0107 na podb\u00f3j \u015bwiata. Je\u015bli nie mocie mozliwo\u015bci pohyba\u0107 na wielkom wyprawe, to pewnie fcieliby\u015bcie chociaz na jakomsi mniejsom. A je\u015bli nawet mniejso nie wchodzi w gre – to przynajmniej na ma\u0142y spacerek do lasu abo inksego parku. No i kie juz wyjdziecie z domu, cho\u0107by ino na taki spacerek, to wse istnieje mozliwo\u015b\u0107, ze spotkocie jakomsi zywine. Tak jak spotykoli\u015bcie jom juz nie roz. Ba potela cynsto mieli\u015bcie k\u0142opot z odgadni\u0119ciem, fto spo\u015br\u00f3d tej zywiny jest ch\u0142opem, a fto babom. Teroz za\u015b – sposobem pona Doby – piknie bedziecie umieli odr\u00f3zni\u0107 kota od kotki, go\u0142\u0119bia od go\u0142\u0119bicy, wr\u00f3belka od poni wr\u00f3belkowej… Nawet pona muche od poni muchowej odr\u00f3znicie. Wystarcy ino, ze zrobicie to samo, co ten nas siumny wilk morski z wielorybami zrobi\u0142 – sprawdzicie, cy napotkano istota bedzie na wos patrzy\u0142a<\/b> cy patrzy\u0142<\/b>. <\/p>\n
A co, je\u015bli taki zwierzok nie zefce na wos po\u017are\u0107? Zoden k\u0142opot. Je\u015bli nie bedzie patrzy\u0142a<\/b>, to znacy, ze samica, a je\u015bli nie bedzie patrzy\u0142<\/b> – to samiec. Proste? Proste. Jak jajko pona Kolumba. Haj.<\/p>\n
O! A kie o pona Kolumba idzie, to piknie juz na pierwsy rzut oka wida\u0107, ze wiele go z ponem Dobom \u0142\u0105cy. Obaj piknie odwazni, obaj duzo p\u0142ywaj\u0105cy po Atlantyku, obaj to morscy kapitanowie… Ze co? Ze pon Doba nie jest kapitanem? A w\u0142a\u015bnie ze jest! Przecie kajak to tyz statek. Telo ino, ze barzo ma\u0142y. A jak jest statek – to i kapitan musi by\u0107. No i pon Doba jest na swoim statku-kajaku kapitanem, sy\u0107kimi marynorzami i kuchorzem okr\u0119towym w jednym.<\/p>\n
Poziraj\u0105c na pona Dobe i jego wieloryby oraz na pona Kolumba i jego jajko, u obu tyk pon\u00f3w widzimy jesce jednom wsp\u00f3lnom rzec – zdolno\u015b\u0107 do przeinacania skomplikowanego na proste. Cy zatem tako zdolno\u015b\u0107 wyniko w\u0142a\u015bnie z bycia kapitanem na jednostce p\u0142ywaj\u0105cej po Oceanie Atlantyckim? Na to by wychodzi\u0142o… No to na m\u00f3j dusiu! Przyznom sie wom, ze jo, cho\u0107 na swoje zywobycie pod Turbaczem nie narzekom i racej nie zamieni\u0142byk go na zodne inkse, to zarozem… tym sy\u0107kim, co dowodzom \u0142odziami, statkami i inksymi \u0142ajbami mi\u0119dzy Europom a Hamerykom… chyba zacynom kapecke zazdro\u015bci\u0107. Hau!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Umiecie, ostomili, odr\u00f3zni\u0107 kure od koguta? Ocywi\u015bcie, ze umiecie! A lwice od lwa? Ocywi\u015bcie tyz. A suke od psa? Daliby\u015bcie rade. Ale wybro\u017acie se, ze podr\u00f3zujecie piknym statkiem po oceanie i nagle… widzicie przep\u0142ywaj\u0105cego nieopodal wieloryba. Byliby\u015bcie w stanie rozpozna\u0107, cy to samiec cy samica? Ooo! Cosi mi sie widzi, ze nie za barzo. Tymcasem […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2709"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2709"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2709\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2710,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2709\/revisions\/2710"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2709"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2709"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2709"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}