– Baju\u015bci – pedzio\u0142ek. – Ba z tego, co wiem, Fusillecka juz od \u0142adnyk paru rok\u00f3w wos nie widzia\u0142a. Co sie z womi dzia\u0142o?
\n– A, na stare lata postanowi\u0142em przenie\u015b\u0107 si\u0119 nie za daleko, ale nad jakie\u015b bardziej zaciszne jezioro – pedzio\u0142 Kuba. – Mam jednak znajomych, od kt\u00f3rych co jaki\u015b czas dowiaduj\u0119 si\u0119, co s\u0142ycha\u0107 u naszej Fusilki i na jej blogu. Tw\u00f3j blog, owczarku, te\u017c znam, z opowie\u015bci tych samych znajomych. Wiem te\u017c, \u017ce chcia\u0142e\u015b zabra\u0107 tucholskie sarenki na tegoroczne Paszporty Polityki.<\/p>\n
Na m\u00f3j dusiu! Jak na przedstawiciela gatunku \u0142ab\u0119d\u017a niemy – ten by\u0142 ca\u0142kiem wygadany! Haj.<\/p>\n
– No to skoro, krzesny, telo wiecie – pedzio\u0142ek – to moze wiecie tyz, kany moge jo te sarenki nole\u017a\u0107?<\/p>\n
Kuba ino obyrtn\u0105\u0142 \u0142eb w strone le\u015bnej g\u0119stwiny i zamacho\u0142 skrzid\u0142em. Ledwo to zrobi\u0142… z lasa wyloz\u0142 wielki t\u0142um saren. Na m\u00f3j dusicku! Kielo ik by\u0142o? Sto? Dwie\u015bcie? Trzista? Nie licy\u0142ek. Ale na pewno duzo.<\/p>\n
– Tak my\u015bla\u0142em, \u017ce swoje poszukiwania sarenek zaczniesz od parku narodowego, do kt\u00f3rego dotrzesz z Chojnic drog\u0105 ulubion\u0105 przez psy – za\u015bmio\u0142 sie Kuba. – Dlatego wszystkim sarnom ch\u0119tnym na t\u0119 wyprw\u0119 poleci\u0142em, \u017ceby zebra\u0142y si\u0119 w\u0142a\u015bnie w tym miejscu.<\/p>\n
Krucafuks! Ten stary \u0142ab\u0119d\u017a mio\u0142 \u0142eb! Nic dziwnego, ze pokiela fcio\u0142, to by\u0142 ponem ca\u0142ego jeziora. Kieby nie on – to nie wiadomo jak d\u0142ugo byk sie z sarenkami suko\u0142. Podzi\u0119kowo\u0142ek piknie Kubie za te nieocekiwanom pomoc. I spyto\u0142ek, cy on sam nie zefcio\u0142by pojecha\u0107 z nomi do Warsiawy. On jednak pedzio\u0142:<\/p>\n
– Za m\u0142odu zrobi\u0142bym to z ch\u0119ci\u0105. Teraz jednak wol\u0119 zacisze mojego jeziorka. A gdybym ju\u017c mia\u0142 wybra\u0107 si\u0119 do tego teatru, to chyba tylko na „Jezioro \u0141ab\u0119dzie”.<\/p>\n
C\u00f3z. Nie nalego\u0142ek. Pozegno\u0142ek sie piknie z Kubom. A potem wroz z sarenkami rusy\u0142ek ku Chojnicom, coby stamtela pojecha\u0107 do Warsiawy. Podr\u00f3z zaj\u0119\u0142a nom kapecke casu. Poci\u0105gi osobowe racej nie wchodzi\u0142y w gre, bo taki t\u0142um saren w wagonak pasazerskik za barzo zwraco\u0142by na siebie uwage. Pozosta\u0142o korzystanie z poci\u0105g\u00f3w towarowyk. I tak my zrobili. Po paru przesiadkak – byli my wre\u015bcie w stolicy. <\/p>\n
Ulicami, ft\u00f3re mio\u0142ek okazje juz wce\u015bniej pozna\u0107, poprowadzi\u0142ek sarenkowom kompanie ku placowi Teatralnemu. Kie nole\u017ali my sie pod piknym Teatrem Wielkim, sarenki pedzia\u0142y, ze zg\u0142odnia\u0142y i ch\u0119tnie by cosi zjad\u0142y. Na m\u00f3j dusiu! Cy we Warsiawie som jakiesi korcmy dlo le\u015bnej zywiny? Nic mi o tym nie wiadomo. Wiedzio\u0142ek za to, ze nieopodal placu jest niewielki park, ft\u00f3ry wedle guglowej mapy nazywo sie: „Zieleniec przy pomniku Nike”. No i w\u0142a\u015bnie ku temu Ziele\u0144cowi zabro\u0142ek ca\u0142e to parzystokopytne towarzystwo, coby tamok piknie se pojad\u0142o.<\/p>\n
Wkr\u00f3tce sarenki beztrosko zac\u0119\u0142y skuba\u0107 trowke abo inkse ga\u0142\u0105zki z krzok\u00f3w i drzewek. Jo za\u015b – przesi\u0105kni\u0119ty nawykami psa pasterskiego – rusy\u0142ek wybada\u0107 okolice, coby sprawdzi\u0107, cy pas\u0105cemu sie stadu nie grozi zodne niebezpiece\u0144stwo. No i w poblizu tego ca\u0142ego Ziele\u0144ca odkry\u0142ek… sklep z militariami. Ze sklepu wys\u0142o nagle trzek ros\u0142yk, niezbyt sympatycnie wygl\u0105daj\u0105cyk ch\u0142op\u00f3w. Kozdy z nik mio\u0142 na sobie my\u015bliwskom kurtke, na g\u0142owie my\u015bliwski kapelus, a na ramieniu – pokrowiec ze \u015bmierzciono\u015bnom strzelbom w \u015brodku.
\n– O, krucafuks! – zakl\u0105\u0142ek w my\u015blak. – To polowace! Oby ino nie po\u015bli ku Ziele\u0144cowi. <\/p>\n
Niestety – zgodnie z prawem pona Murphy’ego – rusyli w\u0142a\u015bnie w tamtom strone.
\n– Niedobrze – pomy\u015blo\u0142ek. – Trza uprzedzi\u0107 sarenki!<\/p>\n
I wartko pohybo\u0142ek ku moim towarzyskom podr\u00f3zy.
\n– Krzesne! – zac\u0105\u0142ek wo\u0142a\u0107. – Koniec posi\u0142ku! Polowace tutok idom! W uciekaca!
\n– Ale gdzie mamy ucieka\u0107? – spyta\u0142y zdezorientowane sarny. – Zawsze ucieka\u0142y\u015bmy w las. Ale tutaj nie ma \u017cadnego lasu!
\nRozejrzo\u0142ek sie. Zieleniec nojdowo\u0142 sie na pochy\u0142ym terenie i opado\u0142 ku ulicy, ft\u00f3ro w jednom strone pi\u0119\u0142a sie do wierchu (ale bez przesady – do g\u00f3rskik dr\u00f3g to jej by\u0142o daleko), a w drugom – prowadzi\u0142a do tunelu. Uzno\u0142ek, ze tunel to lepso droga uciecki. I w\u0142a\u015bnie tamok kazo\u0142ek sarnom hipn\u0105\u0107.
\n– Najlepiej – poradzi\u0142ek – coby\u015bcie wbieg\u0142y pomi\u0119dzy jad\u0105ce ulicom auta. Uwazojcie ino, coby wos nie rozjecha\u0142y!<\/p>\n
Jak tej zywinie pedzio\u0142ek, tak zrobi\u0142y. Bo\u0142ek sie ino, ze ludzie z aut sie w\u015bcieknom. Ale nie! Oni ino pozatrzymywali te swoje blasane puski i zac\u0119li z nik wyskakiwa\u0107. Ba nie po to, coby sie w\u015bcieka\u0107, ino po to, coby powyci\u0105ga\u0107 telefony i robi\u0107 selfia z sarenkami w tle. Inksi zac\u0119li to sy\u0107ko filmowa\u0107. A jeden kierowca wyci\u0105g\u0142 z auta dw\u00f3jke swoik dzieci i na tle tej piknej zywiny roz robi\u0142 im zdj\u0119cia, a roz krynci\u0142 filmik. <\/p>\n
Jo tymcasem poziro\u0142ek z niepokojem, cy polowace nie nadchodzom. No i krucafuks… w pewnym momencie pojawili sie na skraju Ziele\u0144ca. <\/p>\n
– Do stu tysi\u0119cy kornik\u00f3w w Puszczy Bia\u0142owieskiej! – zawo\u0142o\u0142 jeden z nik. – Widzicie to co ja?
\n– Widzimy – odpowiedzieli pozostali dwaj. – Chyba nie przepu\u015bcimy takiej okazji?<\/p>\n
Polowace po\u015bpiesnie \u015bci\u0105gli strzelby z ramion i wyj\u0119li je z pokrowc\u00f3w. Pif-paf-paf! – rozleg\u0142o sie nagle. Na scyn\u015bcie – by\u0107 moze zbytnio podnieceni tom niespodziewanom okazjom do polowacki – sy\u0107ka chybili.<\/p>\n
– Za nimi! – zawo\u0142ali polowace i rusyli w po\u015bcig. Zupe\u0142nie nie przej\u0119li sie tym, ze droga przez tamtejsy tunel jest nie dlo piesyk, ino dlo aut i tramwaj\u00f3w. Kazo\u0142ek sarenkom jak najsybciej biec ku drugiej stronie tunelu. Polowace fcieli ocywi\u015bcie pobiec za nomi, ale nagle droge zast\u0105pi\u0142 im ten pon, ft\u00f3ry smartfonem uwiecnio\u0142 swoje dzieci na tle sarenek.
\n– Co panowie sobie my\u015bl\u0105! – rykn\u0105\u0142 ten pon. – Dzieciaki maj\u0105 tak\u0105 frajd\u0119! Tyle sarenek w \u015brodku miasta! A wy\u015bcie przychodzicie je tu straszy\u0107!
\n– W\u0142a\u015bnie! – zawo\u0142o\u0142a\u0142a jakosi poni z inksego auta. – Zrobi\u0142am sobie selfie z sarenkami, ale wysz\u0142o mi nieostre. Wi\u0119c chcia\u0142am zrobi\u0107 jeszcze jedno, ale przez was – barany jedne – nie zd\u0105\u017cy\u0142am, bo\u015bcie przep\u0142oszyli te zwierz\u0105tka!
\n– Ja te\u017c przez was nie zd\u0105\u017cy\u0142em zrobi\u0107 sobie porz\u0105dnego zdj\u0119cia z tymi zwierzakami! – zawo\u0142o\u0142 jakisi inksy c\u0142ek.
\n– Ja te\u017c!
\n– Ja te\u017c!
\n– I ja!<\/p>\n
No i polowacy naroz obleg\u0142 t\u0142um rozw\u015bcieconyk smartfonowyk fotograf\u00f3w. Dzi\u0119ki temu sarenki i jo zyskali na casie. Wybiegli my z tunela. A potem nazod skierowali sie ku Teatrowi Wielkiemu. <\/p>\n
Kie znowu byli my pod teatrem, trza by\u0142o pomy\u015ble\u0107, jak to ca\u0142e stado wprowadzi\u0107 do \u015brodka. Rok temu – moze bocycie – kie przyprowadzi\u0142ek na Pa\u015bporty kozice, to ta zywina sama da\u0142a se rade – zaprawiono w skakaniu po stromyk g\u00f3rskik \u015bcianak, bez trudu dosta\u0142a sie na dach budynku. Sarenki – tyz piknie skacom, ale jaz tak \u015bwietnymi alpinistkami jak kozice to one jednak nie som. Bajako.<\/p>\n
Postanowili my obej\u015b\u0107 gmach dooko\u0142a. Moze trafi sie jakiesi miejsce, kie bedzie mozno niepostrzeznie wkra\u015b\u0107 sie do \u015brodka? No i kie tak \u015bli my wzd\u0142uz jednej z bocnyk \u015bcian, to nagle… z jednej bramy wyjrza\u0142a tako jedno poni. Wnet u\u015bwiadomi\u0142ek se, ze jo znom jom z widzenia podcas wce\u015bniejsyk odwiedzin tego teatru – to jedno z pracuj\u0105cyk tamok bileterek.<\/p>\n
– Zwierz\u0105tka! Jakie \u015bliczne! – uciesy\u0142a sie poni bileterka. Ale na zaskoconom nie wygl\u0105da\u0142a. Cyzby sarny na ulicak Warsiawy to by\u0142a codzienno\u015b\u0107? Zaroz sy\u0107ko sie wyja\u015bni\u0142o. Poni bileterka zac\u0119\u0142a goda\u0107:
\n– Biedactwa moje! Wiem, \u017ce \u015bcigaj\u0105 was my\u015bliwi, bo przed chwil\u0105 dzwoni\u0142 do mnie m\u00f3j m\u0105\u017c i powiedzia\u0142 mi, \u017ce widzia\u0142 was w tunelu na trasie W-Z. Nie martwcie si\u0119, moje kochane myszki. Ukryj\u0119 was w teatrze. Chod\u017acie za mn\u0105.<\/p>\n
– Owczarku – sarny zwr\u00f3ci\u0142y sie ku mnie – mamy i\u015b\u0107 za t\u0105 pani\u0105? W lesie obowi\u0105zuje nas zasada nieograniczonego braku zaufania do ka\u017cdego cz\u0142owieka. W dodatku ona myli nas z myszami!
\n– Tym sie nie przejmujcie – pedzio\u0142ek, uznaj\u0105c, ze nie jest to najlepso pora na wyk\u0142ad z potocnego znacenia s\u0142owa „myszka” w ludzkiej mowie. – Lepiej pos\u0142uchojcie tej poni i id\u017acie za niom. Przecie dostanie sie do \u015brodka teatru by\u0142o nasym celem.<\/p>\n
No i sarenki – jedno po drugiej – zac\u0119\u0142y przechodzi\u0107 przez brame. Kie juz przes\u0142y sy\u0107kie opr\u00f3c kilku ostatnik, do\u0142 sie nagle s\u0142yse\u0107 krzyk:
\n– Patrzcie! Tam s\u0105!
\nO, krucafuks! Ci polowace znowu nos nole\u017ali!<\/p>\n
– Sybciej! – zawo\u0142o\u0142ek ku sarenkom.
\nNo i na scyn\u015bcie zanim te ancykrysty ponownie doby\u0142y swyk strzelb, ostatnie z moik podopiecnyk zd\u0105zy\u0142y schroni\u0107 sie w budynku teatru. Ale polowace nie dali za wygranom. Wartko podbiegli do bramy. Tyz fcieli dosta\u0107 sie do teatru, ale wte – poni bileterka stan\u0119\u0142a im na drodze. Ja za\u015b stan\u0105\u0142ek za niom, cekaj\u0105c na dalsy bieg wydarze\u0144. <\/p>\n
– Z drogi! – wrzasn\u0105\u0142 jeden z polowacy.
\n– Nie ma mowy – pedzia\u0142a poni bileterka. – To przej\u015bcie s\u0142u\u017cbowe.
\n– A to legitymacja \u0142owiecka – odrzek\u0142 ch\u0142op, wyci\u0105gaj\u0105c z kieseni kartonik podobny do dowodu osobistego, telo ino, ze nie r\u00f3zowy, ino zielony. – Widzieli\u015bmy wchodz\u0105ce tu sarny. A sarny s\u0105 po to, \u017ceby\u015bmy my, my\u015bliwi, na nie polowali.
\n– Te sarny, drogi panie, zostan\u0105 wykorzystane do przedstawienia pod tytu\u0142em „Krakowiacy i g\u00f3rale” – rzek\u0142a poni bileterka.<\/p>\n
Na m\u00f3j dusiu! K\u0142ama\u0142a jak z nut! No ale w ko\u0144cu jest ona pracownicom teatru, we ft\u00f3rym nuty – i to nie byle jakie, ale ryktowane przez najlepsyk kompozytor\u00f3w – som barzo c\u0119sto wykorzystywane. <\/p>\n
– Nie wiem, czy pan wie – goda\u0142a dalej poni bileterka – \u017ce w drugiej ods\u0142onie „Krakowiak\u00f3w i g\u00f3rali” jest las. No i re\u017cyseruj\u0105cy to przedstawienie pan Jaros\u0142aw Kilian, wpad\u0142 na pomys\u0142, \u017ceby po tym lesie chodzi\u0142y \u017cywe sarny. Tutok poni bileterka chyba kapecke sie przej\u0119\u0142a. Natomiast jo… wpod\u0142ek w stra\u015bliwom z\u0142o\u015b\u0107. No bo krucafuks! Te fudamenty pr\u00f3bowa\u0142y te bidocke zastrasy\u0107! Niedocekanie ik! Przesto\u0142ek nad sobom panowa\u0107. Wyskocy\u0142ek zza poni bileterki.<\/p>\n – Hauhau!!! Hauu!!! Hau!!! – Wiem, rzadko uzywom jaz tak brzy\u0107kik s\u0142\u00f3w, ale by\u0142ek naprowde w\u015bciek\u0142y. Piknie zatem przepytuje, za te zacytowane tutok wulgaryzmy, ale przecie mojo realacja z tego ca\u0142ego zdarzenia musi by\u0107 prowdziwo w kozdym sceg\u00f3le.<\/p>\n Polowacy tak przestrasy\u0142o moje scekanie, ze poupuscali swe strzelby na chodnik. Na kufak za\u015b zrobili sie bioli jak owiecki mojego bacy. I rzucili sie do uciecki. No to jo pohybo\u0142ek za nimi, ujadaj\u0105c g\u0142o\u015bno. K\u0105tem oka uwidzio\u0142ek, jak poni bileterka podnies\u0142a z ciekawo\u015bci jednom z porzuconyk strzelb. Strzelba… nagle wypali\u0142a. Wystrasono poni upu\u015bci\u0142a bro\u0144, a jo us\u0142yso\u0142ek gwizd przelatuj\u0105cej nad mojom g\u0142owom wi\u0105zki \u015brutu. U\u0142amek sekundy p\u00f3\u017aniej \u015brut trafi\u0142 w rzycie sy\u0107kik trzek polowacy. Na ik scyn\u015bcie nie zostoli zbyt powoznie ranieni, ale co ik zabola\u0142o, to zabola\u0142o. Polowace pohybali najpierw na plac Pi\u0142sudskiego, a potem na Krakowskie Przedmie\u015bcie. Pare rozy pr\u00f3bowali schroni\u0107 sie w jakimsi sklepie abo korcmie, ale jo skutecnie odgrodzo\u0142ek ik od wselkik drzwi. Wre\u015bcie wbiegli my na teren Uniwersytetu Warsiawskiego. W tej ca\u0142ej gonitwie okr\u0105zyli my budynek Wydzia\u0142u Historycnego, potem budynek Prawa i Administracji, a potem jesce budynek Polonistyki. Cyli w sumie ci trzej powinni by\u0107 mi wdzi\u0119cni – dzi\u0119ki mnie w rekordowym tempie zalicyli trzy wydzia\u0142y jednego z dw\u00f3k najbardziej prestizowyk uniwersytet\u00f3w w Polsce.<\/p>\n Po kwili wybiegli my na ulice, co to nazywo sie Obo\u017anom, a nast\u0119pnie pognali na poro\u015bni\u0119ty trowom teren, opadaj\u0105cy w strone Wis\u0142y. W okolicy krynci\u0142o sie sporo r\u00f3znyk ps\u00f3w. Cyn\u015b\u0107 z nik to by\u0142y bezpa\u0144skie kundle, a cyn\u015b\u0107 by\u0142a wypuscono z cha\u0142up przez w\u0142a\u015bcicieli, coby samodzielnie spacerowa\u0142y se po polu. No i zaroz z tuzin mniejsyk i wi\u0119ksyk piesk\u00f3w zac\u0105\u0142 mi towarzysy\u0107.<\/p>\n – Wolno wiedzie\u0107, nieznajomy, owczarku, w co ty si\u0119 bawisz z tymi trzema panami? – spyta\u0142y psy. Kie dobiegali my juz do brzegu Wis\u0142y, u\u015bwiadomi\u0142ek se, ze za nied\u0142ugo w teatrze zacnie sie pa\u015bportowo impreza.<\/p>\n – Krze\u015bni – odezwa\u0142ek sie do swyk kompan\u00f3w, nie przerywaj\u0105c pogoni. – Podobo sie wom ta zabawa? Podzi\u0119kowo\u0142ek piknie tym siumnym siuhajom i od\u0142\u0105cy\u0142ek sie od po\u015bcigu, ft\u00f3ry jo sam zapoc\u0105tkowo\u0142ek. Wr\u00f3ci\u0142ek na plac Teatralny. Zakrod\u0142ek sie do teatru. A tamok – za pomocom swego owcarkowego nosa – bez trudu odsuko\u0142ek moje sarenki. No i zaroz wsp\u00f3lnie udali my sie do piknej Sali Pona Moniuszki, ka mia\u0142o sie odby\u0107 rozdanie Pa\u015bport\u00f3w. Roze\u015bli my sie po ca\u0142ej widowni i powciskali w r\u00f3zne k\u0105ty, coby za barzo nie rzuca\u0107 sie w ocy, ba zarozem tak, coby dobrze by\u0142o wida\u0107 ca\u0142om scene. Abo przynajmniej prawie ca\u0142om.<\/p>\n Ku mojemu mi\u0142emu zaskoceniu poc\u0105tek imprezy by\u0142 – mozno tak pedzie\u0107 – g\u00f3ralski. Bo najpierw za\u015bpiewa\u0142a hyrno g\u00f3rolka z Beskidu Zywieckiego, poni Monika Brodka. Potem za\u015b mozno juz by\u0142o piknie sie dowiedzie\u0107, fto w jakiej kategorii zdoby\u0142 jaki Pa\u015bport. Ocywi\u015bcie naso poni Dorotecka tyz tamok by\u0142a! I wroz z hyrnom dyrygentkom, poniom Agnieszkom Duczmal wr\u0119cy\u0142a Pa\u015bport hyrnej \u015bpiewacce operowej, poni Joannie Freszel. Sarenkom za\u015b barzo sie spodoba\u0142o, ze w\u0142a\u015bnie ta poni zosta\u0142a nagrodzono. Bo ona – jak ujawniono przy okazji – jest nie ino \u015bpiewackom, ale tyz absolwentkom SGGW, ka studiowa\u0142a ochrone \u015brodowiska. A skoro zno sie na chronieniu \u015brodowiska – to na chronieniu sarenek tyz! Dlotego sarenki pedzia\u0142y, ze je\u015bli bedom kiedykolwiek mia\u0142y okazje pos\u0142ucha\u0107 jej \u015bpiewu, to barzo uwoznie bedom sie ws\u0142uchiwa\u0142y. Bo fto wie? Moze poni Joanna – mi\u0119dzy wiersami – wy\u015bpiewuje instrukcje dlo zywiny, jak skutecnie chroni\u0107 sie przed my\u015bliwymi?<\/p>\n Po gali – jak zwykle – by\u0142a cyn\u015b\u0107 nieoficjalno, cyli witacki i pogaw\u0119dki w kuluarak oraz poc\u0119stunek. Mi wte uda\u0142o sie spotka\u0107 z poniom Doroteckom i poniom Agnieszkom, co to w Polityce ryktuje artyku\u0142y archeologicne i historycne, a w poc\u0105tkak tego bloga – nieft\u00f3rzy moze bocom – wkleja\u0142a tutok moje wpisy.<\/p>\n Sarenki tymcasem pos\u0142y sprawdzi\u0107, cy w\u015br\u00f3d podawanego jad\u0142a nie nojdzie sie cosi dlo nik. No i nolaz\u0142y to…<\/p>\n to…<\/p>\n
\n– Ma\u0142o mnie to obchodzi, co jaki\u015b tam re\u017cyser sobie wymy\u015bli\u0142 – pedzio\u0142 polowac. – Teraz jest nowe prawo, kt\u00f3re zezwala nam na polowanie wsz\u0119dzie tam, gdzie nam si\u0119 podoba<\/a>. I zgodnie z tym prawem kto b\u0119dzie przeszkadza\u0142 nam w polowaniu, ten zostanie ukarany grzywn\u0105 w wysoko\u015bci 5 tysi\u0119cy z\u0142otych.
\n– To chyba jaki\u015b \u017cart.
\n– Czy ja wygl\u0105dam na \u017cartownisia? – No, niestety nie wygl\u0105do\u0142. – Donios\u0119 na pani\u0105 tam, gdzie trzeba. I nie wiem, ile wam p\u0142ac\u0105 w tym waszym teatrze, ale co\u015b mi si\u0119 zdaje, \u017ce ca\u0142ej pensji pani nie wystarczy na zap\u0142acenie grzywny.<\/p>\n
\n– Auuu! – zawo\u0142o\u0142 jeden z nik, \u0142api\u0105c sie za rzy\u0107. – Ta bestia ju\u017c zaczyna nas podgryza\u0107! Musimy szybciej ucieka\u0107!
\n– Wszystko przez t\u0119 bab\u0119! – zawo\u0142ali pozostali dwaj. – Pewnie naogl\u0105da\u0142a si\u0119 Bambiego, szkaluj\u0105cego dobre imi\u0119 my\u015bliwych!<\/p>\n
\n– A, w takom barzo fajnom zabawe, co to nazywo sie „polowacka na polowacy”. Fcecie sie przy\u0142\u0105cy\u0107?
\n– Pewnie! – zawo\u0142a\u0142y psy. I tak oto za polowacami goni\u0142 juz nie ino jeden owcarek, ale ca\u0142o pikno grupa po\u015bcigowo. Towarzysy\u0142o temu radosne scekanie, ft\u00f3re polowacom jednak widzia\u0142o sie chyba bardziej stra\u015bnym niz radosnym. <\/p>\n
\n– Pierwszorz\u0119dna! – pad\u0142a ch\u00f3ralno odpowied\u017a.
\n– No to mom ku wom pro\u015bbe – godo\u0142ek dalej. – \u015apiese sie na jednom impreze. A tyk trzek, ft\u00f3ryk gonimy, fce z\u0142ozy\u0107 donos na jednom barzo sympatycnom poniom. Cy mozecie goni\u0107 ik tak d\u0142ugo, jaze odefce im sie donosenia na kogokolwiek?
\n– Nie ma problemu. Dla nas to czysta przyjemno\u015b\u0107 – zapewnili mnie psi druhowie. – Jak b\u0119dzie trzeba, to pogonimy ich nawet do Psiego Pola. Albo do Pieskowej Ska\u0142y. Albo do Psiej Trawki. Hehe!<\/p>\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/WP_20180109_007.jpg\")
<\/a><\/p>\n
![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/WP_20180109_008.jpg\")
<\/a><\/p>\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/WP_20180109_012.jpg\")
<\/a> <\/p>\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/WP_20180109_006.jpg\")
<\/a><\/p>\n