Jaki dzie\u0144 momy dzisiok, to wie kozdy – Dzie\u0144 Dziecka. No to, jak zwykle w taki dzie\u0144, wpis dlo dzieci musi by\u0107!<\/p>\n
Dzwoni nied\u017awied\u017a do kozicy:
\n„Nie zrobi\u0142aby\u015b kwa\u015bnicy?
\n„Mam ochot\u0119 – powiem szczerze –
\n„Zje\u015b\u0107 tej zupy trzy talerze.”<\/p>\n
Roze\u015bmia\u0142a si\u0119 kozica:
\n„Tak smakuje ci kwa\u015bnica?
\n„Dobrze, misiu- g\u0142odomorze,
\n„Niech fartuszek tylko w\u0142o\u017c\u0119,
\n„Zaraz gar na kuchni stanie
\n„I zaczynam gotowanie.”<\/p>\n
„Ach!” – zawo\u0142a\u0142 mi\u015b w zachwycie –
\n„Znakomicie! Znakomicie!
\n„Fantastyczna jest kozica!
\n„Chc\u0119, by ca\u0142a okolica
\n„Zawsze o tym pami\u0119ta\u0142a,
\n„\u017be kozica jest wspania\u0142a!”<\/p>\n
I za chwil\u0119 nie zwlekaj\u0105c
\nPogna\u0142 szybko niczym zaj\u0105c,
\nBy czym pr\u0119dzej u kozicy
\nTrzy talerze zje\u015b\u0107 kwa\u015bnicy.<\/p>\n
Ta kwa\u015bnica (mo\u017ce wiecie?)
\nZnana jest w g\u00f3ralskim \u015bwiecie
\nJako zupa nie za t\u0142usta,
\nW kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnie jest kapusta.
\nOd stuleci lud g\u00f3rali
\nBardzo smak tej zupy chwali.
\nLubi\u0105 j\u0105 te\u017c nie-g\u00f3rale,
\nLecz nie wiedz\u0105 o tym wcale,
\n\u017be najlepsza jest kwa\u015bnica,
\nGdy przyrz\u0105dzi j\u0105 kozica.<\/p>\n
A tymczasem mi\u015b nasz bury
\nPnie si\u0119 dziarsko na szczyt g\u00f3ry,
\nPnie si\u0119 tam, gdzie – mili moi –
\nDom kozicy \u015bmig\u0142ej stoi,
\nBo w koziczej tkwi naturze
\nMieszka\u0107 na wysokiej g\u00f3rze.<\/p>\n
Pnie si\u0119 ten nasz mi\u015b wytrwa\u0142y,
\nLas kos\u00f3wek mija, ska\u0142y,
\nPokonuje zbocze strome,
\nWreszcie staje zuch przed domem,
\nKt\u00f3ry ma kozica w spadku
\nPo swym prapraprapradziadku.<\/p>\n
Mi\u015b podchodzi do drzwi z buka,
\nG\u0142o\u015bno – jak to nied\u017awied\u017a – puka,
\nWes\u00f3\u0142 jakby szed\u0142 na fiest\u0119
\nG\u0142o\u015bno wo\u0142a: „Oto jestem,
\n„By uraczy\u0107 si\u0119 kwa\u015bnic\u0105!
\n„Prosz\u0119, otw\u00f3rz mi, kozico!”<\/p>\n
Ale co to? W domu cisza!
\nNied\u017awied\u017a krzyczy: „Kto to s\u0142ysza\u0142,
\n„\u017beby go\u015b\u0107 pod drzwiami czeka\u0142,
\n„Czy to z bliska, czy z daleka!”<\/p>\n
I zn\u00f3w puka, lecz daremnie.
\n„Hej! Kozico! Nie kpij ze mnie!
\n„Ju\u017c si\u0119 nie chcesz ze mn\u0105 spotka\u0107?
\n„Wpu\u015b\u0107\u017ce wreszcie mnie do \u015brodka!”<\/p>\n
Lecz kozicy ani \u015bladu.
\nA wi\u0119c nici dzi\u015b z obiadu!
\nNa nic trud nied\u017awiedzia ca\u0142y –
\nDrzwi zamkni\u0119te pozosta\u0142y!<\/p>\n
Spu\u015bci\u0142 mi\u015b po sobie uszy
\nI w powrotn\u0105 drog\u0119 ruszy\u0142.
\nA w d\u00f3\u0142 schodz\u0105c tak powiedzia\u0142:
\n„Ci\u0119\u017ckie \u017cycie jest nied\u017awiedzia.
\n„Mia\u0142a zupka by\u0107 z kapusty,
\n„A tymczasem brzuszek pusty.
\n„Pusty brzuszek, smutna mina –
\n„To kozicy wstr\u0119tnej wina!
\n„Obieca\u0142a da\u0107 kwa\u015bnic\u0119,
\n„Lecz z\u0142ama\u0142a obietnic\u0119!
\n„Fu! Paskudna jest kozica!
\n„Niechaj ca\u0142a okolica
\n„Mnie, nied\u017awiedzia, dobrze s\u0142ucha –
\n„Ta kozica to k\u0142amczucha!”<\/p>\n
Z\u0142y i g\u0142odny mi\u015b kud\u0142aty
\nDotar\u0142 wreszcie do swej chaty.
\nPrzed t\u0105 chat\u0105 za\u015b… kto\u015b siedzia\u0142!
\nZaskoczy\u0142o to nied\u017awiedzia!
\n„Kt\u00f3\u017c to taki?… Ach! Kozica!
\n„To dopiero tajemnica!
\n„Czemu ona w\u0142a\u015bnie dzisiaj
\n„Przysz\u0142a w go\u015bci do mnie, misia,
\n„Gdy – ujmuj\u0105c rzecz najpro\u015bciej –
\n„To ja mia\u0142em by\u0107 jej go\u015bciem?”<\/p>\n
\u017be kozica by\u0142a mi\u0142a,
\nWnet misiowi wyja\u015bni\u0142a,
\nCzemu tutaj si\u0119 spotkali
\nMiast na szczycie hen w oddali:
\n„Mnie, nied\u017awiedziu, si\u0119 zdawa\u0142o,
\n„\u017be ja z t\u0105 kwa\u015bnic\u0105 ca\u0142\u0105
\n„Mam zej\u015b\u0107 tu do ciebie na d\u00f3\u0142,
\n„\u017beby\u015b mia\u0142 j\u0105 do obiadu.
\n„Wi\u0119c przela\u0142am j\u0105 w s\u0142oiki
\n„I przez las ruszy\u0142am dziki,
\n„Ka\u017c\u0105c szybko biec mym nogom.
\n„Ty\u015b szed\u0142, misiu, inn\u0105 drog\u0105
\n„I to w\u0142a\u015bnie jest przyczyn\u0105,
\n„\u017be\u015bmy si\u0119 musieli min\u0105\u0107.”<\/p>\n
Mi\u015b podrapa\u0142 si\u0119 po g\u0142owie.
\n„Wiesz, kozico, co ci powiem?
\n„Musz\u0119 przyzna\u0107 ci ze skruch\u0105,
\n„\u017be nazwa\u0142em ci\u0119 k\u0142amczuch\u0105.
\n„Teraz wszak, po twej relacji,
\n„Wiem ju\u017c, \u017ce nie mia\u0142em racji.
\n„Przyjmij zatem – koniec ko\u0144cem –
\n„Przeprosiny me gor\u0105ce.”<\/p>\n
U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 kozica:
\n„Chod\u017a ju\u017c, misiu, bo kwa\u015bnica
\n„Czeka, \u017ceby\u015b j\u0105 spr\u00f3bowa\u0142.”
\nBury mi\u015b na takie s\u0142owa
\nSiad\u0142 za sto\u0142em wraz z kozic\u0105.
\nHej! Objedli si\u0119 kwa\u015bnic\u0105!
\nZjedli wszystko z apetytem,
\nA mi\u015b wo\u0142a\u0142: „Wy\u015bmienite!
\n„Kto jest godzien wielkiej chwa\u0142y
\n„Jako kucharz doskona\u0142y?
\n„To kozica! Tak! Kozica!
\n„Chc\u0119, by ca\u0142a okolica
\n„Zawsze o tym pami\u0119ta\u0142a,
\n„\u017be kozica jest wspania\u0142a!”<\/p>\n
P.S.<\/b> A w Owcark\u00f3wce momy nowego go\u015bcia – Divacka<\/b>. Powitojmy go piknie! Niek se mi\u0119dzy nomi siednie i do nasej budowej ferajny do\u0142\u0105cy! \ud83d\ude00<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jaki dzie\u0144 momy dzisiok, to wie kozdy – Dzie\u0144 Dziecka. No to, jak zwykle w taki dzie\u0144, wpis dlo dzieci musi by\u0107! Dzwoni nied\u017awied\u017a do kozicy: „Nie zrobi\u0142aby\u015b kwa\u015bnicy? „Mam ochot\u0119 – powiem szczerze – „Zje\u015b\u0107 tej zupy trzy talerze.” Roze\u015bmia\u0142a si\u0119 kozica: „Tak smakuje ci kwa\u015bnica? „Dobrze, misiu- g\u0142odomorze, „Niech fartuszek tylko w\u0142o\u017c\u0119, „Zaraz […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/273"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=273"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/273\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=273"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=273"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=273"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}