By\u0142 grudzie\u0144 1978 rocku. I na ziemi, i w niebie ryktowano sie do \u015bwi\u0105t. Jak to wygl\u0105da\u0142o na ziemi – mniej wi\u0119cej wiecie. A jak w niebie? C\u00f3z. Nie bede za wiele godo\u0142. Powiem ino telo, ze ch\u00f3r janielski ryktowo\u0142 sie do piknego bozonarodzeniowego koncertu. Ocywi\u015bcie by\u0142y pikne pr\u00f3by, coby koncert wypod\u0142 jak najlepiej. A w przerwie jednej z takik pr\u00f3b\u2026 jeden z janio\u0142k\u00f3w, ten o imieniu Gapcio, wybro\u0142 sie na ma\u0142om przechadzke. No i tak jakosi natkn\u0105\u0142 sie na samego Pona B\u00f3cka.<\/p>\n\n\n\n
– Jak tam, Gapciecku? – zagadn\u0105\u0142 Stw\u00f3rca. – Jaki repertuar ryktujecie na \u015bwi\u0105tecny koncert?
– Heeej! Barzo pikny, Ponie B\u00f3cku – odpowiedzio\u0142 Gapcio. – Bedzie pikno starodowno kol\u0119da „Stille Nacht”, pikno g\u00f3ralsko pastora\u0142ka „Oj, malu\u015bki, malu\u015bki”, bedzie tyz pikno piosnka, bez ft\u00f3rej zoden hameryka\u0144ski \u015bwi\u0105tecny film sie nie obejdzie\u2026
– A, pewnie „Jingle Bells” abo inksy „Frosty Snowman” – przerwo\u0142 janio\u0142kowi Pon B\u00f3cek. – Gapciecku ostomi\u0142y. To sy\u0107ko som pikne utwory. Barzo pikne! Ale jo juz s\u0142yso\u0142ek je wiele rozy. Nie mocie cegosi nowego? Jakiegosi \u015bwi\u0105tecnego przeboju, ft\u00f3rego jo jesce nie s\u0142yso\u0142?
– Ale sk\u0105d taki przeb\u00f3j wzi\u0105\u0107? – zac\u0105\u0142 \u015bpekulowa\u0107 janio\u0142ek. – Chyba by trza hipn\u0105\u0107 na ziemie i tamok posuka\u0107.
– Pikny pomys\u0142, Gapciu! – zawo\u0142o\u0142 Pon B\u00f3cek.<\/p>\n\n\n\n
I po kwili pedzio\u0142 tak:
– S\u0142uchoj mnie teroz piknie. P\u00f3dzies do janio\u0142\u00f3w i powies im, coby sy\u0107ka wartko pohybali na ziemie. W r\u00f3zne miejsca niek sie udadzom, do Nowego Targu, na Dziki Zach\u00f3d, do Londynu\u2026 I niek sie dowiedzom, co nowego ludzie zamierzajom za\u015bpiewa\u0107 w te \u015bwi\u0119ta. Je\u015bli us\u0142ysom cosi, co im sie spodobo – niek ch\u00f3r janielski za\u015bpiewo to samo na swym koncercie\u2026<\/p>\n\n\n\n
Nagle Pon B\u00f3cek zauwazy\u0142, ze janio\u0142ek niezbyt uwaznie ws\u0142uchuje sie w jego s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
– Ej, Gapciecku! Cy ty w og\u00f3le s\u0142uchos, co jo ku tobie godom?
– S\u0142uchom, Ponie B\u00f3cku s\u0142uchom – zapewni\u0142 Gapcio. – Ino jakisi komar przycepi\u0142 sie do mnie, wi\u0119c pr\u00f3buje beskurcyje ut\u0142uc.
– Jak ty fces go ut\u0142uc, Gapciecku? – oze\u015bmio\u0142 sie Pon B\u00f3cek. – Przecie tutok w niebie sy\u0107ka som nie\u015bmierztelni! Komary tyz. No ale niekze ta. Hyboj do janio\u0142k\u00f3w i przekoz im sy\u0107ko, o co cie popyto\u0142ek.<\/p>\n\n\n\n
C\u00f3z. Ca\u0142o bida w tym, \u017ce Gapcio nie us\u0142yso\u0142 sy\u0107kiego. To znacy\u2026 us\u0142yso\u0142 s\u0142owa: „P\u00f3dzies do janio\u0142\u00f3w i powies im, coby sy\u0107ka wartko pohybali\u2026” <\/p>\n\n\n\n
Ba nie dos\u0142yso\u0142 s\u0142\u00f3w: „\u2026 na ziemie. W r\u00f3zne miejsca niek sie udadzom, do Nowego Targu, na Dziki Zach\u00f3d”, bo wte akurat ten komar tak mu bzyco\u0142 przy uchu, ze zag\u0142usy\u0142 ponob\u00f3ckowe s\u0142owa. A to, co Pon B\u00f3cek pedzio\u0142 potem – juz us\u0142yso\u0142, bo komar sie oddali\u0142.<\/p>\n\n\n\n
No i Gapcio pedzio\u0142 janio\u0142om tak:
– S\u0142uchojcie mnie, ostomili, przekazuje jo wom polecenie od samego Pona B\u00f3cka. Powtarzom s\u0142owo w s\u0142owo, co pedzio\u0142: „P\u00f3dzies do janio\u0142\u00f3w i powies im, coby sy\u0107ka wartko pohybali do Londynu. I niek sie dowiedzom, co nowego ludzie zamierzajom za\u015bpiewa\u0107 w te \u015bwi\u0119ta. Je\u015bli us\u0142ysom cosi, co im sie spodobo – niek ch\u00f3r janielski za\u015bpiewo to na swym koncercie.”<\/p>\n\n\n\n
Zdziwi\u0142y sie janio\u0142y stra\u015bnie. Cemu im sy\u0107kim Stw\u00f3rca kazo\u0142 pcha\u0107 sie w jedno miejsce? Ale c\u00f3z\u2026 Pon B\u00f3cek to Pon B\u00f3cek, na pewno wie, co godo. Haj.<\/p>\n\n\n\n
No i sy\u0107kie niebieskie janio\u0142y, co do jednego, uda\u0142y sie do stolicy Zjednoconego Kr\u00f3lestwa. Tamok powsiada\u0142y do aut (sk\u0105d wzi\u0119\u0142y auta? – nie pytojcie, mia\u0142y na to swoje janielskie sposoby) i zac\u0119\u0142y je\u017adzi\u0107 po mie\u015bcie i nas\u0142uchiwa\u0107, jakie to bozonarodzeniowe piosnki ludzie ryktujom na zblizaj\u0105com sie Gwiozdke. Co z tego sy\u0107kiego wynik\u0142o – nietrudno se wyobrazi\u0107. W calu\u015bkim Londynie zrobi\u0142 sie sakramencki korek! A traf fcio\u0142, ze w tym korku jecho\u0142 swym autem hyrny angielski piosenkorz – pon Chris Rea. Wroz ze swojom zonom Joan fcio\u0142 sie on dosta\u0107 do swego rodzinnego miastecka Middlesbrough. Droga przed nimi by\u0142a d\u0142ugo, bo z Londynu do tego Middlesbrough jest telo kilometr\u00f3w, co z Warsiawy do Zakopanego.<\/p>\n\n\n\n
– Krucafuks! – zawo\u0142o\u0142 zrozpacony pon Chris. – Nimo sans zd\u0105zy\u0107 do domu na \u015bwi\u0119ta! W takim korku to my nawet na Trzek Kr\u00f3li nie dojedziemy.
– E, nie denerwuj sie, Chrisecku. – Poni Joan pr\u00f3bowa\u0142a m\u0119za uspoki\u0107. – Po\u017arej na kierowc\u00f3w w autak dooko\u0142a. Widzis, jacy oni sy\u0107ka som spokojni? Janielsko spokojni! Jaz mom ochote sie za\u0142ozy\u0107, ze to som prowdziwe janio\u0142y, ale przecie wiem, ze to niemozliwe.<\/p>\n\n\n\n
No i pon Chris sie rozejrzo\u0142.
– Mos racje, ostomi\u0142o Joanecko! – stwierdzi\u0142. – Sy\u0107ka tacy spokojni. I jo jeden mom sie tutok w\u015bcieka\u0107? Nimo sensu! Zamiast sie z\u0142o\u015bci\u0107\u2026 lepiej se po\u015bpiewom.<\/p>\n\n\n\n
I zac\u0105\u0142 \u015bpiewa\u0107:
– Tralala\u2026 Jade se jo na \u015bwi\u0119ta do cha\u0142upy\u2026 tralalalaaaa! Jaze nie moge sie doceka\u0107, coby uwidzie\u0107 te sy\u0107kie kufy\u2026 tararara!
– A co to za piosnka, Chrisecku? – zaciekawi\u0142a sie poni Joan.
– E, jo se improwizuje ino – odrzek\u0142 pon Rea.
– To improwizuj dalej, Chrisecku ostomi\u0142y. Ca\u0142kiem piknie ci idzie!<\/p>\n\n\n\n