{"id":329,"date":"2010-01-03T23:05:52","date_gmt":"2010-01-03T22:05:52","guid":{"rendered":"http:\/\/owczarek.blog.polityka.pl\/?p=329"},"modified":"2010-01-03T23:05:52","modified_gmt":"2010-01-03T22:05:52","slug":"samosprzatalek","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/2010\/01\/03\/samosprzatalek\/","title":{"rendered":"Samosprz\u0105ta\u0142ek"},"content":{"rendered":"

To by\u0142o jakisi cas temu. Dok\u0142adnie 3 pa\u017adziernika \u0142o\u0144skiego roku o godzinie 18.08, kie EMTeSi\u00f3demecka napisa\u0142a, ze p\u00f3dzie se do kina, a cha\u0142upa si\u0119 mo\u017ce sama sprz\u0105tnie<\/em>. Jo wte odpowiedzio\u0142ek EMTeSi\u00f3demecce, ze przyda\u0142oby sie wynole\u017a\u0107 jakiesi urz\u0105dzenie, co to by piknie wyr\u0119ca\u0142o c\u0142eka w sprz\u0105taniu cha\u0142upy. No i zaroz Alecka u\u015bwiadomi\u0142a mi, ze nic takiego wynojdowa\u0107 nie trza, bo… juz wynoleziono! I nawet zdj\u0119cie takiego piknego samosprz\u0105ta\u0142ka przys\u0142a\u0142a. Wygl\u0105do on tak:<\/p>\n

\u00a0\"\"<\/p>\n

I co? Wida\u0107 tutok na pod\u0142odze cho\u0107by jednego najmniejsego \u015bmiecia? Ano – nie wida\u0107. Bo niek jakisi okrusek abo inksy paproch spr\u00f3buje tylko spa\u015b\u0107 – samosprz\u0105ta\u0142ek zaroz pohybo ku beskurcyjej i piknie jom do swego wn\u0119trza wessie. Ciekawe ino, cy kie ch\u0142op wr\u00f3ci przynapity do cha\u0142upy i pra\u015bnie na ziem, to cy taki samosprz\u0105ta\u0142ek tyz uzno go za obiekt do sprz\u0105tni\u0119cia i wch\u0142onie go? Moze kiesik Alecka sprawdzi to w instrukcji os\u0142ugi.<\/p>\n

Jo w kozdym rozie zd\u0105zy\u0142ek juz o tym urz\u0105dzeniu zabocy\u0107. Ba kie przed Bozym Narodzeniem bidno ga\u017adzina musia\u0142a sie m\u0119cy\u0107 z ryktowaniem porz\u0105dk\u00f3w, to jo od rozu pomy\u015blo\u0142ek se: Na m\u00f3j dusicku! A kieby ga\u017adzina takiego samosprz\u0105ta\u0142ka mia\u0142a! Ale to by by\u0142o piknie! Moze przyda\u0142oby sie, coby cosi takiego w prezencie od \u015awi\u0119tego Miko\u0142aja dosta\u0142a? Ino jak to zrobi\u0107? List napisa\u0107? Niby mozno spr\u00f3bowa\u0107. Ale jo, by\u0107 moze bocycie, w \u0142o\u0144skim roku piso\u0142ek juz do Miko\u0142aja w sprawie Felka. I co? Napisa\u0107 znowu? To zacny \u015awi\u0119ty powie, ze jestem najbardziej marudnym owcarkiem w ca\u0142ej historii karpackiego pasterstwa! I co gorso – chyba bedzie mio\u0142 racje.<\/p>\n

No to wpod\u0142ek na inksy pomys\u0142. Postanowi\u0142ek wyryktowa\u0107 tego samosprz\u0105ta\u0142ka wroz z kotem mojej ga\u017adziny.
\n– A wiecie chociaz, krzesny, jak sie cosi takiego konstruuje? – spyto\u0142 kot, kie mu o swoim pomy\u015ble pedzio\u0142ek.
\n– Pewnie ze wiem! – odpowiedzio\u0142ek. – Co byk mio\u0142 nie wiedzie\u0107! Potrzebny bedzie ino jakisi gorcek, worecek na \u015bmieci i dobry klej, coby ten worecek do \u015brodka gorcka przyklei\u0107.
\n– I to wystarcy, coby powsto\u0142 pikny samosprz\u0105ta\u0142ek? – nie dowierzo\u0142 kot.
\n– No, prawie – pedzio\u0142ek. – Ino jesce wy, krzesny, bedziecie potrzebni. Bo gorcek bedzie sto\u0142 na pod\u0142odze obr\u00f3cony dnem do wierchu. A w \u015brodku tego gorcka bedziecie siedzie\u0107 wy. Kie jakisi \u015bmie\u0107 na pod\u0142oge spodnie, wy przesuniecie sie ku niemu, chycicie i wrzucicie do worecka. Kie bedziecie sie uwijali wystarcaj\u0105co zwinnie, to ani ga\u017adzina, ani baca wos nie zauwazom, ino bedom my\u015bleli, ze to sy\u0107ko robi pikny automat.
\n– Do rzyci pomys\u0142! – stwierdzi\u0142 kot. – Niby cemu to jo mom siedzie\u0107 w \u015brodku gorcka, a nie wy?
\n– Bo po pierwse niewiele jest takik gorck\u00f3w, do ft\u00f3ryk zmie\u015bci\u0142by sie owcarek. A takik, do ft\u00f3ryk zmie\u015bci sie kot, jest duzo wi\u0119cej – uzmys\u0142owi\u0142ek g\u0142uptokowi. – A po drugie wy i tak ci\u0105gle sie na piecu wylegujecie. Wi\u0119c co za r\u00f3znica, cy bedzie sie wylegiwali na piecu cy w samosprz\u0105ta\u0142ku?
\n– R\u00f3znica jest wielko! – zawo\u0142o\u0142 kot. – Z pieca som pikne widoki na pikne przysmaki!
\n– Ft\u00f3ryk nie wolno wom tkn\u0105\u0107 – zauwazy\u0142ek. – Ale kie bedziecie schowoni w samosprz\u0105ta\u0142ku, to niek ino jakisi przysmak ga\u017adzinie na pod\u0142oge spodnie – zaroz ku niemu pohybocie i se zjecie. W ko\u0144cu nie sy\u0107kie \u015bmieci musicie chowa\u0107 do samosprz\u0105ta\u0142kowego worecka. Wystarcy ino te niejadalne. Za to kie spodnie \u015bmie\u0107 jadalny, na przyk\u0142ad kie\u0142baska, abo synka, abo baleron, abo serdelek…
\nKotu pociek\u0142a \u015blinka.
\n– … abo kiska, abo pastet, abo salceson – godo\u0142ek dalej – abo bocek, abo s\u0142oninka, abo salami, abo kurcak, abo schab, abo ogon\u00f3wka, abo pol\u0119dwica…
\nKotu \u015blinka z gymby juz nie ciek\u0142a, ba tryska\u0142a nicym ze strazackiej sikawki.
\n– …abo tatar, abo kotlet, abo w\u0105tr\u00f3bka, abo par\u00f3wka, abo rybka…
\n– Rybka!!! – przerwo\u0142 mi kot, a kufa u\u015bmiechn\u0119\u0142a mu sie pikniej niz u jego hyrnego kuzyna z Cheshire. – Krucafuks! Krzesny! Nie tra\u0107my casu, ino biermy sie do ryktowania tego samosprz\u0105ta\u0142ka! Biermy sie, bo przecie Wigilia juz wkr\u00f3tce!<\/p>\n

No i wzi\u0119li my sie do roboty. Posli my do sklepu Felka znad m\u0142aki i cichcem wynie\u015bli stamt\u0105d pikny gorcek i pikny klej. I jesce ma\u0142y worecek, we ft\u00f3rym Felek trzymo\u0142 cyn\u015b\u0107 sklepowego utargu. Dutki z tego worecka podrzucili my starej Ja\u015bkowej, co to jest najbidniejso we wsi. Wi\u0119c w sumie Felek powinien by\u0107 nom wdzi\u0119cny, ze nie musio\u0142 osobi\u015bcie spe\u0142nia\u0107 dobrego ucynku, ino my z kotem go w tym wyr\u0119cyli.<\/p>\n

I wr\u00f3cili my do cha\u0142upy. Przykleili worecek do wn\u0119trza gorcka. Na komputrowej drukarce wyryktowo\u0142ek instrukcje obs\u0142ugi. W kilku j\u0119zykak – bo tak przecie prowdziwo instrukcja powinna wygl\u0105da\u0107. Guglowy t\u0142umac piknie mi w tym pom\u00f3g\u0142. Nole\u017ali my w jednej skrzyni jakisi story \u015bwi\u0105tecny papier prezentowy i zawin\u0119li my w niego nas prezent. W kilku miejscak nom sie ten papier naddor\u0142, ale niekze ta. Jesce ino musio\u0142ek chyci\u0107 w z\u0119by mazak, napisa\u0107, ze to dlo ga\u017adziny – i prezent by\u0142 juz got\u00f3w.<\/p>\n

Przys\u0142a Wigilia. Sy\u0107kie dzieci i wnuki bacy i ga\u017adziny zjecha\u0142y sie do nasej cha\u0142upy wroz z rodzinami. Gwarno by\u0142o i weso\u0142o. Wigilijne przysmaki jedzono, kol\u0119dy \u015bpiewano, a potem zac\u0119to prezenty spod choinki wyci\u0105ga\u0107. Swojom drogom to jo nie rozumiem, cemu wy, ludzie, wyci\u0105gocie te prezenty po objedzeniu sie wigilijnymi potrawami, a nie przed? Przecie z pustym brzuchem \u0142atwiej schyla\u0107 sie pod choinke niz z pe\u0142nym. Ale niekze ta. To was problem, nie m\u00f3j.<\/p>\n

No i ga\u017adzina dosta\u0142a ten pikny prezent, co to my go wroz z kotem wyryktowali. Najpierw zdziwi\u0142a sie, co ta za dziwad\u0142o – gorcek z przyklejonym w \u015brodku woreckiem? Ale potem przecyta\u0142a instrukcje i zrozumia\u0142a, ze to jest nie zoden gorcek, ino pikny samosprz\u0105ta\u0142ek made in Japan, wyryktowany przez koncern Haumiau z samiu\u0107kiego Tokio. Kie przecyta\u0142a, to pedzia\u0142a, ze to barzo \u0142adny prezent i ze jutro go wypr\u00f3buje. Zanies\u0142a nasego samosprz\u0105ta\u0142ka do kuchni i tamok zostawi\u0142a w k\u0105cie. Kie przed p\u00f3\u0142nocom sy\u0107ka posli na pasterke, kot wese\u0142 pod samosprz\u0105ta\u0142kowy gorcek. Nase urz\u0105dzenie by\u0142o gotowe do pracy.<\/p>\n

A rano – heeej! – ale sie ga\u017adzina uciesy\u0142a, kie uwidzia\u0142a, jak piknie to cude\u0144ko dzia\u0142o! Kie ryktowa\u0142a \u015bniadanie, si\u0119g\u0142a po chleb. No i ten chleb kapecke pokrusy\u0142 sie przy krojeniu. Pare okrusk\u00f3w pospada\u0142o na pod\u0142oge. A wte – zaroz samosprz\u0105ta\u0142ek pohybo\u0142 pod st\u00f3\u0142, piknie okruchy pozbiero\u0142, a potem wr\u00f3ci\u0142 nazod w k\u0105t kuchni. Potem ga\u017adzina zac\u0119\u0142a przesypywa\u0107 cukier do cukiernicy. Niefc\u0105cy kapecke cukru wysypa\u0142a na pod\u0142oge – samosprz\u0105ta\u0142ek zaroz zn\u00f3w rusy\u0142 i po kwili pod\u0142oga by\u0142a cy\u015bciutko. A kie ga\u017adzinie spad\u0142 plasterek kie\u0142basy, to samosprz\u0105ta\u0142ek wyskocy\u0142 jak z procy i sprz\u0105tn\u0105\u0142 ten plasterek w mgnieniu oka. Troche ino ga\u017adzina sie zdziwi\u0142a, bo mia\u0142a wrazenie, ze po tej kie\u0142basce ten jej nowy automatycny prezent zac\u0105\u0142 jakby mruce\u0107 z zadowolenia.
\n– A, to pewnie w brzuchu mi burcy – stwierdzi\u0142a w ko\u0144cu i pos\u0142a do izby zanie\u015b\u0107 wyg\u0142odnia\u0142ej rodzinie \u015bniadanie.<\/p>\n

Przez ca\u0142y tydzie\u0144 nas samosprz\u0105ta\u0142ek sprawowo\u0142 sie piknie. Co nadawa\u0142o sie do jedzenia – to schowany w nim kot zjado\u0142 z apetytem. Co sie nie nadawa\u0142o – to chowo\u0142 do worecka, a nocom my ten worecek opr\u00f3zniali przesypuj\u0105c jego zawarto\u015b\u0107 do \u015bmietnika.<\/p>\n

Jaze sko\u0144cy\u0142 sie rok 2009, a zac\u0105\u0142 2010. No i na samiu\u0107kim poc\u0105tku tego 2010 rocku, cyli dok\u0142adnie w \u0142o\u0144ski pi\u0105tek, przyse\u0142 ku nom \u015bwagier mojego bacy. Przynies\u0142 ze sobom piknom flaske \u0141\u0105ckiej \u015aliwowicy. Ga\u017adzina i baca zaprosili \u015bwagra do kuchni. \u015awagier siod\u0142 przy stole i otworzy\u0142 flaske. Baca si\u0119gn\u0105\u0142 po kieliski. Ino kie fcio\u0142 je postawi\u0107 na stole, to niefc\u0105cy r\u0119kom o flaske zawadzi\u0142 i ta sie – kruca – przewr\u00f3ci\u0142a! Przytomno ga\u017adzina chyci\u0142a jom wartko i postawi\u0142a nazod. Ale zanim chyci\u0142a, to niestety nieco \u015bliwowicki zd\u0105zy\u0142o sie na pod\u0142oge wyla\u0107. No to zaroz samosprz\u0105ta\u0142ek ku mokrej plamie rusy\u0142. Schowony w urz\u0105dzeniu kot zac\u0105\u0142 zlizywa\u0107 \u015bliwowice z pod\u0142ogi. Kie zlizo\u0142 sy\u0107ko, to zamiast wr\u00f3ci\u0107 do k\u0105ta – zac\u0105\u0142 chodzi\u0107 zygzakiem to w jednom strone, to w drugom, pomiaukuj\u0105c przy tym.<\/p>\n

– Cy mi sie wydoje – odezwa\u0142a sie ga\u017adzina – cy ten samosprz\u0105ta\u0142ek wymiaukuje „P\u00f3jd\u017amy wszyscy do stajenki”?
\n\u015awagier wychyli\u0142 sie zza sto\u0142u i po\u017are\u0142 na ga\u017adzininy prezent.
\n– Ejze! – zawo\u0142o\u0142. – Spod tego wasego urz\u0105dzenia wystoje cosi, co przybocowuje koci ogon!
\nKrucafuks! Co za sietniok z tego kota! Przez jego nieostrozno\u015b\u0107 sy\u0107ko mog\u0142o sie wyda\u0107!
\n– To pewnie pecyna kurzu – pedzio\u0142 baca. – Widocnie pojemnik w tej masynie juz sie zapcho\u0142 i trza go opr\u00f3zni\u0107.
\nBaca podese\u0142 do samosprz\u0105ta\u0142ka, coby go podnie\u015b\u0107. Na scyn\u015bcie kot poj\u0105\u0142 zamiar bacy i w jednej kwilecce wytrze\u017awio\u0142. Ku os\u0142upieniu bacy, ga\u017adziny i \u015bwagra samosprz\u0105ta\u0142ek pohybo\u0142 przed siebie, z prowdziwie kociom zwinno\u015bciom wdrapo\u0142 sie na kuchenny blat, a potem na wis\u0105com nad blatem safke.
\n– Krucafuks! – zakl\u0105\u0142 baca. – Cosi sie musia\u0142o tamok zepsu\u0107!
\n– Ale chyba to urz\u0105dzenie jest jesce na gwarancji? – odezwo\u0142 sie \u015bwagier.
\n– Nie boce, cy by\u0142a tamok jakosi gwarancja. Muse posuka\u0107 – pedzia\u0142a ga\u017adzina. – Ba coby m\u00f3c to odda\u0107 do serwisu, to trza najpierw beskurcyje z\u0142apa\u0107.
\n– Tyz prowda – pedzio\u0142 baca.<\/p>\n

Po cym wzi\u0105\u0142 sto\u0142ek, postawi\u0142 przy safce i wloz\u0142 na niego. Juz, juz mio\u0142 uciekiniera chyci\u0107, kie samosprz\u0105ta\u0142ek prychn\u0105\u0142 i hipn\u0105\u0142 ku oknu. Kot fcio\u0142 wyl\u0105dowa\u0107 na parapecie, ale wykonuj\u0105c skok kapecke za mocno sie odbi\u0142 i prasn\u0105\u0142 w sybe. Syba sie rozbi\u0142a i samosprz\u0105ta\u0142ek wroz ze schowonym w nim kotem wypod\u0142 przez okno do pola.
\n– \u0141apmy werede! – zawo\u0142o\u0142 baca.
\nI wartko wroz z ga\u017adzinom i \u015bwagrem wybieg\u0142 z cha\u0142upy. Zanim jednak zd\u0105zyli oni cha\u0142upe okr\u0105zy\u0107 i nole\u017a\u0107 sie pod kuchennym oknem, samosprz\u0105ta\u0142ek juz hybo\u0142 ku lasowi. Ca\u0142o tr\u00f3jka pu\u015bci\u0142a sie w pogo\u0144, ale na polu lezo\u0142 spory \u015bnieg, wi\u0119c po\u015bcig wcale nie by\u0142 \u0142atwy. W ko\u0144cu baca, ga\u017adzina i \u015bwagier dali za wygranom. Bezradnie pozirali, jak samosprz\u0105ta\u0142ek zniko mi\u0119dzy smrekami.<\/p>\n

– Moze jesce ku nom wr\u00f3ci? – wyrazi\u0142 nadzieje baca.
\n– W\u0105tpie – pedzia\u0142a ga\u017adzina. – Wies przecie, ojciec, kielo \u015bmieci w tyk nasyk lasak lezy. Takie urz\u0105dzenie to na pewno nie wr\u00f3ci, dop\u00f3ki tyk sy\u0107kik \u015bmieci nie pozbiero. A zanim pozbiero, minie co najmniej sto rok\u00f3w.
\n– Jak to godajom za Wielkom Wodom: izi kam, izi go\u0142 – pedzio\u0142 \u015bwagier. – Lepiej p\u00f3d\u017amy juz ku cha\u0142upie. Co sie sta\u0142o, to sie nie odstonie, ale to nie pow\u00f3d, coby pikno \u015bliwowicka sie marnowa\u0142a.
\nBaca i ga\u017adzina przyznali \u015bwagrowi racje. I sy\u0107ka posli nazod ku cha\u0142upie.<\/p>\n

Po godzinie kot wr\u00f3ci\u0142 z lasa. Juz bez gorcka, co to za obudowe nasego samosprz\u0105ta\u0142ka s\u0142uzy\u0142. Kie spyto\u0142ek kota, co sie z gorckiem sta\u0142o, ten burkn\u0105\u0142 ino, cobyk go nie denerwowo\u0142. Na scyn\u015bcie potem sie udobrucho\u0142. No i my obaj dosli do wniosku, ze skoro ga\u017adzina telo rok\u00f3w obywa\u0142a sie bez samosprz\u0105ta\u0142ka, to w\u0142a\u015bciwie takie urz\u0105dzenie nie jest jej potrzebne. Ale kieby okaza\u0142o sie, ze jest – to przed nast\u0119pnom Gwiazdkom popytomy jednak Miko\u0142aja, coby takom masynke ga\u017adzinie w prezencie sprawi\u0142. Bo jako sami widzicie, ten nas egzemplorz nie nadawo\u0142 sie do \u0141\u0105ckiej \u015aliwowicy. A ten Miko\u0142ajowy moze bedzie? Hau!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

To by\u0142o jakisi cas temu. Dok\u0142adnie 3 pa\u017adziernika \u0142o\u0144skiego roku o godzinie 18.08, kie EMTeSi\u00f3demecka napisa\u0142a, ze p\u00f3dzie se do kina, a cha\u0142upa si\u0119 mo\u017ce sama sprz\u0105tnie. Jo wte odpowiedzio\u0142ek EMTeSi\u00f3demecce, ze przyda\u0142oby sie wynole\u017a\u0107 jakiesi urz\u0105dzenie, co to by piknie wyr\u0119ca\u0142o c\u0142eka w sprz\u0105taniu cha\u0142upy. No i zaroz Alecka u\u015bwiadomi\u0142a mi, ze nic takiego […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/329"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=329"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/329\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=329"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=329"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=329"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}