Jakie jest zycie juhasa? Nie\u0142atwe, ostomili, nie\u0142atwe. Od \u015awi\u0119tego Wojciecha do \u015awi\u0119tego Micha\u0142a – trza przy owieckak pracowa\u0107, pracowa\u0107 i pracowa\u0107. A casu na odpocynek jest telo, co najmniejsy kotek w mojej wsi jednym ino ockiem nap\u0142ako\u0142. I dlotego juz od \u0142adnyk paru rok\u00f3w juhasy w nasyk g\u00f3rak coroz cyn\u015bciej rozgl\u0105dajom sie za lzejsom, za to lepiej p\u0142atnom robotom. Cho\u0107 w tej lepiej p\u0142atnej nie uwidziom tak piknyk widock\u00f3w jako na holi. Ale c\u00f3z. Cosik za cosik.<\/p>\n
Jako juz zbocowo\u0142ek trzy roki temu, we wpisie z 23 kwietnia 2008 rocku, nawet od mojego bacy juhasy fcia\u0142y odej\u015b\u0107. Fcia\u0142y na roboty do Irlandii pojecha\u0107. No i pojecha\u0142yby, kieby nie pomys\u0142owo\u015b\u0107 mojej ga\u017adziny i mojo pomoc. Inkso sprawa, ze teroz to jo sie zastanawiom, cy ten kryzys, co to teroz Irlandcyk\u00f3w gn\u0119bi, nie nasto\u0142 w\u0142a\u015bnie dlotego, ze juhasy mojego bacy tamok nie pojecha\u0142y? I nie wspar\u0142y swoimi umiej\u0119tno\u015bciami tamtejsej gospodarki? Je\u015bli ftosi mo niezbity dow\u00f3d na to, ze wcale nie dlotego, to jo piknie pytom, coby mi o tym pedzio\u0142. Od rozu bede mio\u0142 spokojniejse sumienie. Haj.<\/p>\n
W kozdym rozie od tamtego casu nase juhasy juz nika sie nie wybierajom. Ba przecie nie kozdy baca mo tak pomys\u0142owom ga\u017adzine jako ten m\u00f3j. Dlotego tym inskym pomocnik\u00f3w niestety furt ubywo. Cy jest jakosi sansa, coby ci bidni bacowie nie zostali nagle na swyk holak zupe\u0142nie sami? Na m\u00f3j dusiu! Na scyn\u015bcie okazuje sie, ze jest. Niedowno w Gazecie Wyborcej pon Bart\u0142omiej Kura\u015b napiso\u0142 o ponu Pietrze Kohucie, bacy z beskidzkiego Koniakowa. Pon Kohut jest w\u0142a\u015bnie takim bidokiem, ft\u00f3rego kadry juhasowskie zac\u0119\u0142y sie niebezpiecnie kurcy\u0107. A nolezienie w najblizsej okolicy nowyk juhas\u00f3w – okaza\u0142o sie sakramencko trudne. Ba c\u00f3z, skoro blisko nie noloz\u0142, to zac\u0105\u0142 suka\u0107 daleko.<\/p>\n
Poszuka\u0142em na Ukrainie.<\/em> – pedzio\u0142 Gazecie. – Na po\u0142oninach Huculszczyzny, w pa\u015bmie Czarnohory. Pierwszych dw\u00f3ch w\u0142a\u015bnie do mnie przyjecha\u0142o: Wasyl i Piotr. Poza\u0142atwia\u0142em wszystko w urz\u0119dach, \u017ceby legalnie by\u0142o, i kilka dni temu ju\u017c wyszli ze stadem na hal\u0119. To \u015bwietni juhasi z 30-letnim do\u015bwiadczeniem w zawodzie. A jak\u0105 bryndz\u0119 robi\u0105! Palce liza\u0107!<\/em> […] Oni na Huculszczy\u017anie maj\u0105 tak\u0105 sam\u0105 kultur\u0119 i tradycj\u0119 pastersk\u0105 jak my. Ale u siebie za juhasowanie tyle nie zarobi\u0105, co u nas. Tylko oscypk\u00f3w robi\u0107 nie umiej\u0105, bo na Huculszczy\u017anie akurat w ten spos\u00f3b sera si\u0119 nie w\u0119dzi. Ale si\u0119 naucz\u0105.<\/em>*<\/p>\n Oscypek, jak wiadomo, to w nasyk g\u00f3rak barzo wozno rzec. Przyzno to kozdy, fto cho\u0107 roz tego piknego serka skostowo\u0142. Ocywi\u015bcie tego prowdziwego, a nie jakiejsi podr\u00f3by wyryktowanej nie wiadomo kany. Dobrze by zatem by\u0142o, coby ci dwaj Ukrai\u0144cy wartko naucyli sie ryktowa\u0107 oscypki. Ale skoro do\u015bwiadcony baca godo, ze sie naucom, to znacy, ze sie naucom. Do\u015bwiadcony baca wie, co godo. Haj.<\/p>\n Cy inksi bacowie p\u00f3dom w \u015blady pona Kohuta? Barzo mozliwe. Bo on sam gwarzy tak:<\/p>\n Przyje\u017cd\u017caj\u0105 tu do mnie bacowie z Podhala i Beskid\u00f3w. Wypytuj\u0105 o tych Ukrai\u0144c\u00f3w, m\u00f3wi\u0105, \u017ce te\u017c by chcieli takich juhas\u00f3w z Huculszczyzny sprowadzi\u0107. Ja bardzo polecam. Dzi\u0119ki Ukrainie kultura pasterska ma szans\u0119 zn\u00f3w rozkwitn\u0105\u0107 w polskich g\u00f3rach.<\/em>**<\/p>\n C\u00f3z. Obecnie wsp\u00f3\u0142praca polsko-ukrai\u0144sko rozwijo sie chyba ca\u0142kiem piknie. I to w r\u00f3znyk dziedzinak. Na przyk\u0142ad w kulturze. I miejmy nadzieje, ze wiele dobryk rzecy z tego wyniknie. Pomalu\u0107ku posuwo sie do przodu wsp\u00f3lne ryktowanie przys\u0142orocnego Euro – i z tej wsp\u00f3\u0142pracy tyz moze cosik dobrego wyniknie. Ale, ostomili, nimo to jak polsko-ukrai\u0144sko wsp\u00f3\u0142praca przy owieckak. Bo kie jo ino o niej pomy\u015ble, to… O, Jezusickuuu! Od rozu ocami wyobra\u017ani widze piknom bryndze, ft\u00f3rom ukrain\u015bcy juhasi juz umiom ryktowa\u0107 i oscypka, ft\u00f3rego bedom umieli ryktowa\u0107 wkr\u00f3tce! I zaroz \u015blinka cieknie mi piknie, a ogon sam z siebie zacyno rado\u015bnie merda\u0107. Tak, tak, ostomili. Wiele mozno nole\u017a\u0107 przyk\u0142ad\u00f3w polsko-ukrai\u0144skiej wsp\u00f3\u0142pracy. Ale najsmakowitsy z tyk przyk\u0142ad\u00f3w rodzi sie w\u0142a\u015bnie w nasyk g\u00f3rak. Na beskidzkik i tatrza\u0144skik holak. Mniam i hau!<\/p>\n P.S.1.<\/strong> Piknie dzi\u0119kuje za wys\u0142uchanie mojej pro\u015bby z poprzedniego wpisu i ryktowanie tamok ino barzo kr\u00f3tkik komentorzy. Dzi\u0119ki temu jest pikno sansa, ze nifto z powodu tego wpisu nie straci\u0142 zbyt wiele casu \ud83d\ude00<\/p>\n P.S.2.<\/strong> Dzisiok trza sie weseli\u0107 i Smadnego Mnicha ryktowa\u0107. Bo imieniny Misiecka<\/strong> som. Zdrowie Misiecka<\/strong>! \ud83d\ude00<\/p>\n P.S.3.<\/strong> A we wtorek tyz trza sie weseli\u0107 i tyz ryktowa\u0107 Smadnego Mnicha, bo bedom imieniny Alecki<\/strong> i Alsecki<\/strong>. Zdrowie nasyk ostomi\u0142yk Alecek<\/strong>! \ud83d\ude00<\/p>\n * B. Kura\u015b, Aaaa juhasa z Huculszczyzny pilnie zatrudni\u0119<\/em>, „Gazeta Wyborcza”, 10 czerwca 2011, s. 10. Jakie jest zycie juhasa? Nie\u0142atwe, ostomili, nie\u0142atwe. Od \u015awi\u0119tego Wojciecha do \u015awi\u0119tego Micha\u0142a – trza przy owieckak pracowa\u0107, pracowa\u0107 i pracowa\u0107. A casu na odpocynek jest telo, co najmniejsy kotek w mojej wsi jednym ino ockiem nap\u0142ako\u0142. I dlotego juz od \u0142adnyk paru rok\u00f3w juhasy w nasyk g\u00f3rak coroz cyn\u015bciej rozgl\u0105dajom sie za lzejsom, za […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/624"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=624"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/624\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":627,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/624\/revisions\/627"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=624"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=624"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/owczarek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=624"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n** Ibidem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"