{"id":1317,"date":"2012-01-30T17:37:51","date_gmt":"2012-01-30T16:37:51","guid":{"rendered":"http:\/\/passent.blog.polityka.pl\/"},"modified":"2022-02-24T06:04:10","modified_gmt":"2022-02-24T05:04:10","slug":"passa-wywiad-biograficzny-z-danielem-passentem","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/passa-wywiad-biograficzny-z-danielem-passentem\/","title":{"rendered":"&#8222;Passa&#8221; &#8211; wywiad biograficzny z Danielem Passentem"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/bbCC_Passa_cover.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-medium wp-image-1256\" title=\"bbCC_Passa_cover\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/bbCC_Passa_cover-189x300.jpg\" alt=\"\" width=\"189\" height=\"300\" srcset=\"\/passent\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/bbCC_Passa_cover-189x300.jpg 189w, \/passent\/wp-content\/uploads\/2012\/01\/bbCC_Passa_cover.jpg 350w\" sizes=\"(max-width: 189px) 100vw, 189px\" \/><\/a>Daniel Passent opowiada o swoim niezwykle bogatym \u017cyciu. Spacer zaczyna si\u0119 od wstrz\u0105saj\u0105cego opisu dzieci\u0144stwa: \u017cydowskie dziecko przechowywane podczas wojny w \u201eszafie\u201d u polskiej rodziny. I paradoks: on uratowany, a jego rodzice zadenuncjonowani przez Polak\u00f3w i zamordowani przez Niemc\u00f3w. Po wojnie zaczyna si\u0119 w \u017cyciu Passenta dobra passa. \u015awietne wykszta\u0142cenie, \u015bwiatowe \u017cycie, ciekawe spotkania, wielka mi\u0142o\u015b\u0107 z Agnieszk\u0105 Osieck\u0105. O tym wszystkim opowiada z w\u0142a\u015bciw\u0105 dla siebie swad\u0105 i autoironi\u0105. Ksi\u0105\u017cka jest pe\u0142na anegdot o ludziach, z kt\u00f3rymi Passent pracowa\u0142, przyja\u017ani\u0142 si\u0119, spotyka\u0142. A by\u0142o ich morze: od wielkich polityk\u00f3w, po pisarzy, artyst\u00f3w, sportowc\u00f3w.  Jest te\u017c szczerym rozliczeniem \u017cycia: przyznaniem si\u0119 do b\u0142\u0119d\u00f3w, ale te\u017c obron\u0105 wybor\u00f3w moralnych. W biografiach wydawanych w Polsce nie by\u0142o jeszcze tak szczerego rozliczenia.<\/p>\n<p>Tak o ksi\u0105\u017cce m\u00f3wi sam Passent: <em>Kiedy pi\u0119\u0107 lat temu urodzi\u0142 si\u0119 m\u00f3j wnuk, Kubu\u015b, rozp\u0142aka\u0142em si\u0119 ze szcz\u0119\u015bcia. Dosta\u0142em od \u017cycia wszystko. Pora na rachunek. W gazetach pe\u0142no jest ludzi, kt\u00f3rzy wystawiaj\u0105 rachunki innym. W\u0142asnych nie reguluj\u0105. Ja uwa\u017cam, \u017ce czas si\u0119 pakowa\u0107. Od pewnego czasu Agnieszka Osiecka mia\u0142a w swoim pokoju ma\u0142e zielone pude\u0142ko, a w nim najwa\u017cniejsze dokumenty \u2013 metryk\u0119 urodzenia, za\u015bwiadczenie z banku, akt w\u0142asno\u015bci mieszkania. Ta ksi\u0105\u017cka to moje zielone pude\u0142ko. <\/em><\/p>\n<p><strong>Daniel Passent, Jan Ordy\u0144ski  &#8211; \u201ePassa&#8221; <\/strong><\/p>\n<p>Wydawnictwo Czerwone i Czarne, oprawa mi\u0119kka, 450 stron<\/p>\n<p>Cena:                                 39.90                     \u00a0PLN, <a href=\"http:\/\/skleppolityki.pl\/pl,product,10963291,daniel,passent,jan,ordynski,passa.html\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><strong>przejd\u017a do Sklepu  Polityki<\/strong><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Daniel Passent opowiada o swoim niezwykle bogatym \u017cyciu. Spacer zaczyna si\u0119 od wstrz\u0105saj\u0105cego opisu dzieci\u0144stwa: \u017cydowskie dziecko przechowywane podczas wojny w \u201eszafie\u201d u polskiej rodziny. I paradoks: on uratowany, a jego rodzice zadenuncjonowani przez Polak\u00f3w i zamordowani przez Niemc\u00f3w. Po wojnie zaczyna si\u0119 w \u017cyciu Passenta dobra passa. \u015awietne wykszta\u0142cenie, \u015bwiatowe \u017cycie, ciekawe spotkania, wielka [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":1256,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1317"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1317"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1317\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7189,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1317\/revisions\/7189"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1317"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}