Co mnie cieszy – co mnie martwi? Cieszy mnie niezmiernie, \u017ce Agnieszka Radwa\u0144ska \u2013 najlepsza polska tenisistka \u2013 wywalczy\u0142a sobie miejsce w p\u00f3\u0142finale turnieju w Wimbledonie, kolebce tego pi\u0119knego sportu. Brawo, Pani Agnieszko! Ponad 70 lat tenis polski czeka\u0142 na podobny sukces (zbli\u017cone, ale nie takie sukcesy odnosi\u0142 Wojciech Fibak). Dla promocji Polski nasta\u0142y dobre dni. Najpierw udane Euro, teraz Radwa\u0144ska, trzecia tenisistka \u015bwiata, jest\u00a0 o krok od \u2026 (dalej nie pisz\u0119, \u017ceby nie zapeszy\u0107!). A tenis to sport uprawiany przez ko\u0142a opiniotw\u00f3rcze na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n
Udane Euro doda\u0142o skrzyde\u0142 dziennikarzom. Micha\u0142 Szadkowski, dziennikarz sportowy \u201eGW\u201d, w artykule o trenerze Hiszpan\u00f3w, pisze:\u00a0 \u201eNie wygl\u0105da na to,\u00a0\u00a0\u00a0 aby aksamitny chwyt Hiszpan\u00f3w na gardle \u015bwiatowego futbolu mia\u0142 do tego czasu os\u0142abn\u0105\u0107\u201d. \u2013 Aksamitny chwyt na gardle \u015bwiatowego futbolu \u2013 to mi si\u0119 podoba. Panie Redaktorze, prosz\u0119 o wi\u0119cej takich aksamitnych zawijas\u00f3w stylistycznych.<\/p>\n
W og\u00f3le sportowa dru\u017cyna \u201eWyborczej\u201d znajduje si\u0119 w wysokiej formie, wida\u0107, \u017ce zosta\u0142a dobrze przygotowana do sezonu. Kilka dni temu, para deblowa\u00a0 Micha\u0142 Szadkowski \u2013 Rafa\u0142 Stec u\u0142o\u017cy\u0142 alfabet Euro (\u201eAlfabet mistrzostw Europy\u201d), w kt\u00f3rym m.in. podzieli\u0142a si\u0119 pe\u0142nymi pogardy obserwacjami z Ukrainy. \u201eW\u015br\u00f3d tutejszych samic widzieli\u015bmy niemal wy\u0142\u0105cznie sztuki dorodne, staraj\u0105ce si\u0119 wystrza\u0142owo wygl\u0105da\u0107 i w og\u00f3le wyfiokowane de lux\u201d. By\u0142y one \u201eob\u015bciskiwane\u201d przez \u201esamc\u00f3w\u201d w \u201epotarganych dresach\u201d. (Zwr\u00f3ci\u0142a ju\u017c na to uwag\u0119 Monika Olejnik w \u201eKropce nad i\u201d).<\/p>\n
Pogratulowa\u0107 panom redaktorom kultury! Ile\u017c w tych s\u0142owach jest wy\u017cszo\u015bci, chamstwa i g\u0142upoty! I to wszystko zaledwie kilka dni po tym, jak panowie Figurski i Wojew\u00f3dzki przesolili w swojej rozmowie o Ukrainkach, co rozp\u0119ta\u0142o burz\u0119. Czy panowie Stec i Szadkowski \u017cyj\u0105 w innym kraju, \u017ce ta burza do nich nie dotar\u0142a? Dzisiaj w \u201eGazecie\u201d ukaza\u0142y si\u0119 dyskretne przeprosiny, ale mleko si\u0119 rozla\u0142o. Jaka\u015b niepoj\u0119ta arogancja, m\u0119ski i polski szowinizm, potwierdza tylko diagnoz\u0119 feministek, \u017ce pi\u0142ka no\u017cna to nie \u017cadna kultura, tylko\u00a0 rozrywka cham\u00f3w p\u0142ci m\u0119skiej. Nasze samce wnosz\u0105 sw\u00f3j wk\u0142ad w\u00a0 stosunki z Ukrain\u0105, w cywilizowanie tego kraju i przeci\u0105ganie go na nasz\u0105 \u2013europejsk\u0105 –\u00a0 stron\u0119. Ciekawe, czy o polskiej tenisistce te\u017c b\u0119d\u0105 pisa\u0107: \u201ePolska samica wygrywa w Wimbledonie\u201d?<\/p>\n
Z prawdziw\u0105 satysfakcj\u0105 mo\u017cemy napisa\u0107, \u017ce w konkurencji na\u015bmiewania si\u0119 z s\u0105siad\u00f3w, wsp\u00f3\u0142organizator\u00f3w Euro, w finale znalaz\u0142y si\u0119 dwie nasze pary: Figurski i Wojew\u00f3dzki oraz Stec i Szadkowski. Polska g\u00f3r\u0105!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Co mnie cieszy – co mnie martwi? Cieszy mnie niezmiernie, \u017ce Agnieszka Radwa\u0144ska \u2013 najlepsza polska tenisistka \u2013 wywalczy\u0142a sobie miejsce w p\u00f3\u0142finale turnieju w Wimbledonie, kolebce tego pi\u0119knego sportu. Brawo, Pani Agnieszko! Ponad 70 lat tenis polski czeka\u0142 na podobny sukces (zbli\u017cone, ale nie takie sukcesy odnosi\u0142 Wojciech Fibak). Dla promocji Polski nasta\u0142y dobre […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1511"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1511"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1511\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1513,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1511\/revisions\/1513"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1511"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1511"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1511"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}